Αρχική

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας


Οι παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας που απαιτούν χειρουργείο
Όταν στην οξεία κοιλία απαιτείται χειρουργείο
1. Οξεία σκωληκοειδίτις: Είναι η πιο συχνή αιτία οξείας χειρουργικής κοιλίας (43,6%). Χαρακτηρίζεται από ανορεξία (75% των περιπτώσεων), που προηγείται της κρίσης κατά 48 - 72 ώρες. Πόνος περιομφαλικός, προοδευτικώς επεκτεινόμενος προς δεξιό λαγόνιο βόθρο. Ευαισθησία στην πίεση και αναπηδώσα. Σημείο ψοΐτου (ιδίως σε οπισθοτυφλική εντόπιση). Πυρετός συνήθως 37,2 - 38οC. Απαιτείται εγχείρηση εντός 24 - 36 ωρών. Εάν για οποιονδήποτε λόγο ο/η ασθενής δεν χειρουργηθεί εντός 72 ωρών και δεν εκδηλωθεί γενική περιτονίτις, αλλά εξελιχθεί σε υποξεία σκωληκοειδίτιδα (Plastron), δεν πρέπει να χειρουργηθεί σε αυτήν τη φάση, παρά έπειτα από 3 - 4 εβδομάδες, όταν θα έχουν απορροφηθεί τα στοιχεία της φλεγμονής των πέριξ ιστών. Η λαπαροσκοπική επέμβαση σε οξεία σκωληκοειδίτιδα έχει ένδειξη μόνο σε νέες γυναίκες, όπου υπάρχει υπόνοια σαλπιγγίτιδος ή συστροφής ωοθήκης, και σε παχύσαρκα άτομα, όπου αναγκαστικά η τομή Mc Burney θα πρέπει να είναι μεγάλη. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις η ωφέλεια δεν δικαιολογεί το κόστος.
2. Οξεία χολοκυστίτις: Κρίση οξέος πόνου στην άνω κοιλία, ιδίως στο δεξιό υποχόνδριο. Παρατηρούνται περιοχική σύσπαση και αναπηδώσα ευαισθησία. Πυρετός 38 - 39οC. Αμυλάση μετρίως αυξημένη, αλκ. φωσφατάση μετρίως αυξημένη, χολερυθρίνη 2 - 3 mgr%, λευκά αυξημένα. Βοηθά ο υπέρηχος ή η CT. Επί εμπέδωσης της διάγνωσης (Δ.Δ. με παγκρεατίτιδα, κρίση έλκους, στηθάγχη), ο ασθενής πρέπει να χειρουργείται εντός 24 - 48 ωρών. Εάν για οποιονδήποτε λόγο καθυστερήσει η εγχείρηση άνω των 3 ημερών -αμφιβολία διάγνωσης, αντιμετώπιση συνυπαρχουσών παθήσεων (καρδιάς, πνευμόνων, νεφρών) που συνυπάρχουν στο 60% των περιπτώσεων- και δεν επιδεινωθεί η κατάσταση σε γάγγραινα, αλλά βελτιωθεί με υγρά ενδοφλέβια (IV) και αντιβίωση, τότε η εγχείρηση θα πρέπει να αναβληθεί για 3 - 4 εβδομάδες, ώστε να υπάρξει χρόνος απορρόφησης των φλεγμονωδών στοιχείων της χοληδόχου κύστεως και των πέριξ ιστών.
3. Διάτρηση έλκους δωδεκαδακτύλου: Ιστορικό οξέος άλγους, διαξιφιστικού στην άνω κοιλία, με εντόπιση στο δεξιό υποχόνδριο. Ιστορικό έλκους δωδεκαδακτύλου. Εξαφάνιση ηπατικής αμβλύτητος. Δεν διαπιστούται κοιλιακή αναπνοή. Απλή κοιλίας και CT, αέρας υποδιαφραγματικώς. Απαιτείται εγχείρηση το συντομότερο δυνατό. Εάν για οποιονδήποτε λόγο ο ασθενής δεν χειρουργηθεί εντός 48 ωρών και δεν έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη περιτονίτιδα, μπορεί να αντιμετωπιστεί συντηρητικά (μέθοδος Taylor).
4. Συστροφή κύστεως ωοθήκης: Δύσκολη η Δ.Δ. με οξεία σκωληκοειδίτιδα. Ίσως, διαφέρει ο πόνος δεξιού λαγονίου βόθρου, που είναι οξύς, διαξιφιστικός. Πυρετός 39οC. Εδώ βοηθά στη Δ.Δ. η λαπαροσκόπηση.
5. Εξωμήτριος κύηση: Ιστορικό οξέος άλγους κάτω κοιλίας με μέτρια σύσπαση, test κυήσεως και δακτυλική εξέταση και εμπέδωση διάγνωσης με US (υπέρηχο) ή CT (αξονική).
6. Οξεία ενδοπυελική λοίμωξη: Γυναικολογική λοίμωξη. Προηγείται ιστορικό κακουχίας, πόνος στην κάτω κοιλία με πυρετό 38οC. Μέτρια σύσπαση. Λευκοκυττάρωση. Έκκριση από τον κόλπο. Δακτυλική εξέταση και επιβεβαίωση διάγνωσης με US ή CT. Είναι ενδιαφέρον ότι πριν από 15 - 20 χρόνια οι ενδοπυελικές λοιμώξεις (κατ᾽ εξοχήν αναερόβιες) αντιμετωπίζονταν χειρουργικώς. Με την επιτυχή, όμως, απόκριση στην αντιβίωση, ιδίως για τις αναερόβιες λοιμώξεις, το 75% - 80% αυτών σήμερα αντιμετωπίζεται συντηρητικά, εκτός εάν εμφανιστούν γενικά συμπτώματα σοβαρής περιτονίτιδος ή αποστήματος, οπότε η εγχείρηση είναι επιβεβλημένη.
7. Ειλεός λεπτού εντέρου: Εάν είναι υψηλός, χαρακτηρίζεται από οξύ πόνο, προοδευτικώς επιτεινόμενο, με ελαφρά σύσπαση της άνω κοιλίας, όχι διάταση, υπερπερισταλτισμό. Εάν είναι χαμηλός (μεσότητα ειλεού ως ειλεοτυφλική βαλβίδα), υπάρχουν τα ανωτέρω, συν διάταση της κοιλίας. Εάν είναι μετεγχειρητικός ειλεός, 4η, 5η, 6η ημέρα μετά την εγχείρηση, δικαιολογούνται η αναμονή και η στενή παρακολούθηση. Εάν είναι σε κοιλία που δεν έχει χειρουργηθεί, δικαιολογείται η παρακολούθηση των κλινικών και εργαστηριακών σημείων για 3 - 5 ημέρες. Εάν συμβεί σε κοιλία που φέρει ουλές (απώτερα μετεγχειρητικός), η πείρα έχει δείξει ότι πρέπει να χειρουργηθεί το συντομότερο, διότι η αναμονή και η παρακολούθηση δεν θα καταλήξουν σε βελτίωση, αλλά σε νέκρωση του λεπτού εντέρου και σε σοβαρές συνέπειες.
8. Ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής: Απαιτείται άμεση εγχείρηση και επομένως ταχύτατη διάγνωση. Χαρακτηρίζεται από εμφάνιση οξέος διαξιφιστικού άλγους στην αριστερή κοιλία, με επέκταση προς την οσφύ. Όχι έντονη σύσπαση και ευαισθησία, αλλά με έντονο επηρεασμό της αρτηριακής πίεσης, των σφύξεων και του Ηt. Επέρχεται κυρίως σε άτομα με υπέρταση και αρτηριοσκλήρυνση. Επιβεβαιώνεται η διάγνωση με US ή CT.
9. Εμβολή μεσεντερίου αρτηρίας - θρόμβωση μεσεντερίου φλέβας: Στην εμβολή ο πόνος είναι οξύς, διαξιφιστικός, ενώ στη θρόμβωση είναι αμβλύς, προοδευτικής αύξησης της έντασης. Υπάρχει ιστορικό αγγειοπάθειας ή κολπικής μαρμαρυγής. Πιο συχνή η εμφάνιση σε άτομα άνω των 65 ετών. Κοιλία σε σύσπαση ανάλογα με την έκταση της εμβολής ή θρόμβωσης, καθώς και η εμφάνιση επιπτώσεων επί του κυκλοφορικού (Α.Π. σφύξεις). Δακτυλικώς αίμα στο ορθό ή μικρά αιματηρά κένωση. Επί εμφανίσεως υγρού στην κοιλία κλινικώς ή με US συνιστάται παρακέντηση κάτω κοιλίας. Επί αναρροφήσεως αιματηρού υγρού η εγχείρηση είναι αναγκαία.
Πηγή
Pissiotis C. Acute abdomen. Iatrika Analekta 2011, 3:428-432
Διαβάστε ακόμη, πόνος στην κοιλιά ανάλογα με την εντόπιση

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου