Αρχική

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013

Θεραπεία με δονητή


Το αξεσουάρ που άλλαξε τη σεξουαλική ζωή των γυναικών


Ο δονητής,  ήταν μια ιατρική εφεύρεση.
Μπορεί στις μέρες μας ο δονητής να είναι το γνωστό "εργαλείο" που ξέρουμε όλοι, το οποίο εξυπηρετεί μια πολύ συγκεκριμένη ανάγκη των γυναικών και όχι μόνο, έχει όμως σκεφτεί ποτέ κανείς ποιος ήταν ο αρχικός λόγος που ώθησε στην εφεύρεσή του;
Γιατί, όσο παράξενο κι αν ακουστεί, η σεξουαλική απόλαυση ήταν το τελευταίο πράγμα που απασχόλησε τον εφευρέτη.
Στη βικτοριανή Αγγλία, οι μισές γυναίκες της χώρας έπασχαν από μια ασθένεια, όπως είχε διαγνωσθεί τότε, με ένα όνομα που στην εποχή μας γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά: την υστερία.
Φάρμακο για την "ασθένεια" αυτή δεν υπήρχε και τίποτα δε φαινόταν πως μπορούσε να ηρεμήσει τις γυναίκες που υπέφεραν από αυτήν. Οι γυναίκες που έπασχαν από υστερία, παρουσίαζαν ένα ευρύ φάσμα συμπτωμάτων όπως εξάντληση, νευρικότητα, σεξουαλική επιθυμία, αϋπνία, κατακράτηση υγρών, βαρύτητα στην κοιλιά, σπασμό των μυών, δυσκολία στην αναπνοή, ευερεθιστότητα, απώλεια της όρεξης και μια τάση να δημιουργούν προβλήματα.
Μέχρι που ένας γιατρός της εποχής, ο δρ. Μόρτιμερ Γκράνβιλ από το Λονδίνο, ανακάλυψε έναν τρόπο που εξαφάνιζε την υστερία των γυναικών στο λεπτό. Την "μάλαξη του αιδοίου".
Η θεραπεία αυτή έγινε απίστευτα δημοφιλής με αποτέλεσμα, όλοι οι γιατροί της εποχής να τη χρησιμοποιούν στις ασθενείς τους, καθένας με τα χέρια του,  για να τις ανακουφίζουν από την υστερία, φέρνοντάς τις, ουσιαστικά, σε οργασμό. Η όλη κούρα, όμως, παρέμενε καθαρά ιατρική υπόθεση, χωρίς την παραμικρή σεξουαλική υπόνοια. Σε μερικές περιπτώσεις μάλιστα την θεραπεία αναλάμβαναν μαίες. Στην πορεία, βλέποντας την απήχηση που είχε η ιδέα του, αλλά και για να κάνει πιο πρακτική τη θεραπεία, ο δρ.Γκράνβιλ επινόησε το δονητή.
Αυτή την απίστευτη,  αλλά πέρα για πέρα αληθινή ιστορία, παρουσάσε η Τάνια Γουέξλερ μέσα από την ταινία με τον τίτλο "Hysteria" που στην Ελλάδα είχε κυκλοφορήσει ως "Η Μηχανή της Χαράς'', το 2011, με πρωταγωνιστές τους Χιου Ντάνσι, Τζόναθαν Πιρς, Ρούπερτ Έβερετ και Μάγκι Γκίλενχαλ. Μια κομεντί με αρκετό χιούμορ και παιχνιδιάρικη διάθεση. Βέβαια όχι τόσο εξαίσια όσο η ίδια η ιδέα του δρ. Γκράνβιλ.
Στην αρχαία Ελλάδα η υστερία περιγράφεται στις γυναικολογικές πραγματείες του Ιπποκράτη. Ο Γαληνός, ένας εξέχων γιατρός του 2ου αιώνα, έγραψε ότι η υστερία ήταν μια ασθένεια που προκαλείται από τη σεξουαλική στέρηση σε ιδιαίτερα παθιασμένες γυναίκες. Υστερία παρατηρήθηκε αρκετά συχνά σε παρθένες, μοναχές,  χήρες και μερικές φορές,  έγγαμες γυναίκες. Η συνταγή στη μεσαιωνική και αναγεννησιακή ιατρική ήταν η συνουσία ή το κολπικό μασάζ (μασάζ της πυέλου), από μια μαία, ως έσχατη λύση.
Στην πραγματικότητα, ο ηλεκτρικός δονητής στο σπίτι ήταν είδος «πρώτης ανάγκης», εννιά χρόνια πριν από την ηλεκτρική σκούπα και 10 χρόνια πριν από το ηλεκτρικό σίδερο.
Άλλες θεραπείες για τη γυναικεία υστερία  περιλαμβάνουν την  ξεκούραση στο κρεβάτι, την ειδική διατροφή, την απομόνωση, την αποχή από τις ευθύνες και τα καθήκοντα και την αποφυγή αισθητηριακών ερεθισμάτων. 

Βιβλιογραφία
  1. Maines, Rachel P. (1998). The Technology of Orgasm: "Hysteria", the Vibrator, and Women's Sexual Satisfaction. Baltimore: The Johns Hopkins University Press.
  2. King, Helen (1993). "Once upon a text: Hysteria from Hippocrates". In Gilman, Sander; King; Porter, Helen et al.. Hysteria beyond Freud. University of California Press. pp. 3–90.
  3. Roach, Mary (2009). Bonk : the curious coupling of science and sex. New York: W.W. Norton & Co. p. 214.
  4. Briggs, Laura (2000). "The Race of Hysteria: "Overcivilization" and the "Savage" Woman in Late Nineteenth-Century Obsterics and Gynecology". American Quarterly52 (2): 246–73. 
  5. Morantz, Regina M.; Zschoche, Sue (1980). "Professionalism, Feminism, and Gender Roles: A Comparative Study of Nineteenth-Century Medical Therapeutics". The Journal of American History67 (3): 568–88.
  6. Micale, Mark S. (1993). "On the "Disappearance" of Hysteria: A Study in the Clinical Deconstruction of a Diagnosis". Isis84 (3): 496–526.
  7. Micale, Mark S. (July 2000). "The Decline of Hysteria". Harvard Mental Health Letter17 (1): 4–6.PMID10877868.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου