EMEDI

Τρίτη 10 Σεπτεμβρίου 2013

Χειρουργική χωρίς τομές

Η νέα χειρουργική είναι πραγματικότητα

Γράφει ο

Πάνος Αντωνίου
Γενικός Χειρουργός

Μια νέα τεχνική επιτρέπει στους χειρουργούς να κάνουν επεμβάσεις σε εσωτερικά όργανα χωρίς καμία τομή & ουλή στο δέρμα.

Παραδοσιακά, οι χειρουργοί όταν ήθελαν να δουν τι συμβαίνει εντός της κοιλίας έκαναν μια τομή στο δέρμα και μέσα από το άνοιγμα του κοιλιακού τοιχώματος έφθαναν στα πάσχοντα όργανα, π.χ. το στομάχι.

Μετά το 1990 έγινε μια πολύ μεγάλη αλλαγή στη χειρουργική με την ανάπτυξη και εφαρμογή ελάχιστα επεμβατικών μεθόδων (λαπαροσκοπική χειρουργική), οι οποίες εφαρμόζονται πια στην πλειοψηφία των ενδοκοιλιακών επεμβάσεων. Η φιλοσοφία αυτή της ελάχιστα επεμβατικής ιατρικής διαπέρασε όλες τις ιατρικές ειδικότητες και επίσης, είχε αντίκτυπο στην εκπαίδευση, την βιοτεχνολογική ανάπτυξη και βέβαια την φροντίδα των ασθενών.

Στα πλαίσια αυτής της νέας αντίληψης, υπήρξε την τελευταία 7ετία αυξημένο ενδιαφέρον στην εφαρμογή ενδοαυλικών τεχνικών για την αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, οι οποίες έδωσαν την δυνατότητα πχ να θεραπευτεί μια ιατρική πάθηση χωρίς τομή στο δέρμα χρησιμοποιώντας ένα φυσικό άνοιγμα του ανθρώπινου σώματος (στοματική κοιλότητα & οισοφάγος, για να φθάσουμε στο όργανο στόχος δηλ. το στομάχι – γαστροοισοφαγική συμβολή).

Αν και δεν υπήρξαν μέχρι τώρα σημαντικά αποτελέσματα, ώστε να καθιερωθούν αυτές οι τεχνικές, έδωσαν την απαραίτητη εμπειρία στους χειρουργούς και συνειδητοποίησαν ότι η εύκαμπτη ενδοσκόπηση μπορεί να αποτελέσει σημαντικό εργαλείο στα χέρια τους. Έτσι μια ομάδα πρωτοπόρων ερευνητών χειρουργών & γαστρεντερολόγων από διαφορετικά Νοσοκομεία (Johns Hopkins University, Mayo Clinic, Medical University of South Carolina, The Chinese University of Hong Kong, University of Texas Medical Branch at Galveston) έφτιαξαν το Apollo Group για την εξέλιξη μιας νέας τεχνικής. Οι οραματιστές αυτοί ιατροί χρησιμοποίησαν ένα μίνι τηλεσκόπιο (εύκαμπτο ενδοσκόπιο με ειδικά εργαλεία στην άκρη του) το οποίο κατεβαίνοντας από το στόμα στον οισοφάγο και το στομάχι έφθασε τα εσωτερικά όργανα της κοιλίας κάνοντας μια τομή στο στομάχι. Έτσι έγιναν σε πειραματόζωα χειρουργικές πράξεις σε όργανα, όπως η χοληδόχος κύστη, το ήπαρ, το πάγκρεας κλπ δια μέσου του στομάχου (διαγνωστική προσπέλαση, βιοψία ήπατος, χολοκυστεκτομή, σκωληκοειδεκτομή, σπληνεκτομή, απολίνωση σαλπίγγων). Η μέθοδος αυτή αποκαλείται Εύκαμπτη Διαγαστρική Περιτοναιοσκόπηση (Flexible Transgastric peritoneoscopy, FTP), η Ενδοαυλική Ενδοσκοπική Χειρουργική μέσω Φυσικού Στομίου (Natural Orifice Transluminal Endoscopic Surgery, NOTES).

Η τεχνική η οποία έχει δοκιμαστεί στις ΗΠΑ, αλλά και στην Ελλάδα, σε πειραματόζωα (και τουλάχιστον σε μικρό αριθμό ασθενών στο εξωτερικό- ΗΠΑ & Ινδία) θα μπορούσε να πετύχει γρηγορότερο χρόνο ανάρρωσης με σημαντικά μικρότερη συνολικά βαρύτητα επέμβασης ακόμα και από την λαπαροσκοπική χειρουργική, διότι δεν υπάρχει καμία τομή η γενικότερα επέμβαση στο κοιλιακό τοίχωμα και μικρότερη αναισθησία. Τα πειραματικά αποτελέσματα είναι εντυπωσιακά, αλλά υπάρχει έντονος σκεπτικισμός για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της τεχνικής αυτής. Κάποιους μήνες νωρίτερα χειρουργοί από την SAGES (Society of American Gastrointestinal and Endoscopic Surgeons) και γαστρεντερολόγοι από την ASGE (American Society of Gastrointestinal Endoscopists ) συναντήθηκαν για να καθορίσουν το πλαίσιο εργασίας για την ασφαλή εφαρμογή της τεχνικής FTP η NOTES.

Το δεύτερο σημαντικό θέμα αυτή την εποχή είναι ο σχεδιασμός και η ανάπτυξη των κατάλληλων νέων εργαλείων για την εφαρμογή της μεθόδου αυτής. Η μέθοδος βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο ανάπτυξης και χρειάζεται πολύ δουλειά να γίνει ακόμα για την τεχνική, την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Επίσης, είναι απαραίτητη η συνεργασία διαφορετικών ειδικοτήτων, ιατρικών εταιρειών, εταιρειών ιατρικών εργαλείων και ιδιαίτερα η ύπαρξη εξειδικευμένων ενδοσκοπίων με εργαλεία εύκαμπτα στην κορυφή τους.

Επίσης, ένα ιδιαίτερα σημαντικό πρόβλημα είναι η εκπαίδευση στην τεχνική των ιατρών. Για τους ήδη εκπαιδευμένους στην λαπαροσκοπική χειρουργική ίσως τα πράγματα να είναι σχετικά πιο εύκολα. Βρισκόμαστε σε μια εποχή που δημιουργείται στον χώρο της ιατρικής χωρίς σχεδόν να το κατανοούμε απόλυτα η ειδικότητα των επεμβατικών γαστρεντερολόγων-χειρουργών η οποία μάλλον θα καταργήσει (;) τα όρια μεταξύ των δύο ειδικοτήτων και θα μπορούσε, ίσως, να ανατρέψει δραματικά περαιτέρω την χειρουργική της κοιλίας.

Γράφει ο
Πάνος Αντωνίου
Γενικός Χειρουργός
ACRG CoordinatorNeuromodulation Team
Ιστοσελίδα: http://www.entero.gr

ΒΟΛΑΝΑΚΗ 4 ΑΘΗΝΑ, 11526
Τηλ:	210 72 58 160
Κιν:	699 68 85 800

Γυναικομαστία

Γυναικομαστία είναι η ανάπτυξη μαστών στον άνδρα

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Η γυναικομαστία, ICD-10 N62, που είναι η ανάπτυξη μαστού στον άνδρα και διακρίνεται σε 5 τύπους:

1. Γυναικομαστία των εφήβων

Ο μαστός στον άρρενα δεν δέχεται τις ορμονικές επιδράσεις του θήλεος και παραμένει ατροφικός. Όμως, στην εφηβεία μπορεί να παρατηρηθεί μικρή ως μέτρια ανάπτυξη του μαζικού αδένα που ονομάζεται γυναικομαστία. Είναι πολύ συχνή περίπου στο 30-70% των αγοριών της εφηβείας ( 14ο έτος). Ο μαζικός αδένας είναι μαλακός, επώδυνος κι έχει διάμετρο 2-4 εκατοστά. Είναι συνήθως αμφοτερόπλευρη η γυναικομαστία στον έφηβο και σε λίγες περιπτώσεις ετερόπλευρη. Η αιτιολογία της είναι άγνωστη. Τα επίπεδα της προλακτίνης και των γοναδοτροπινών είναι φυσιολογικά, αλλά πιθανόν λόγω των αυξημένων επιπέδων της οιστραδιόλης σε σχέση με την τεστοστερόνη και τη διαταραχή της σχέσης οιστρόνης και επινεφριδιακών ανδρογόνων, από την τοπική διαταραχή της μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη, λόγω ανωριμότητας της αρωματάσης και λόγω αυξημένων οιστρογονικών υποδοχέων στους εκφορητικούς πόρους του αδένα.

Η γυναικομαστία της ήβης δεν χρειάζεται αντιμετώπιση δεδομένου ότι υποχωρεί σχεδόν πάντα σε 1-2 χρόνια.

2. Ιδιοπαθής γυναικομαστία

Είναι η μόνιμη παρουσία μαστών στον άνδρα. Οφείλεται στην ευαισθησία του μαζικού αδένα στις γοναδοτροφίνες. Διαφοροδιάγνωση θα γίνει από την λιπομαστία λόγω εναπόθεσης λίπους, με μαστογραφία. Οι εξετάσεις που απαιτούνται είναι η χοριακή γοναδοτροπίνη, η a-FP, ακτινογραφία θώρακος, ακτινογραφία κρανίου, εξέταση των όρχεων κ.α. για τον αποκλεισμό κάποιας νεοπλασματικής κατάστασης. Αν είναι πραγματικά ιδιοπαθής τελικά αφαιρείται ο αδένας χειρουργικά μόνο για αισθητικούς λόγους.

3. Ιατρογενής ή φαρμακευτική γυναικομαστία

Διάφορα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν γυναικομαστία, όπως τα οιστρογόνα, η δακτυλίτιδα, η ρεζερπίνη, η φαινοθειαζίνη, η σπειρονολακτόνη. Γι’ αυτό πάντα σε περίπτωση γυναικομαστίας λαμβάνεται λεπτομερές ιστορικό.

4. Γυνακομαστία από αυξημένα οιστρογόνα

1. Γοναδικός υπεροιστρογονισμός

Α)Αληθής ερμαφροδιτισμός

Β)Νεοπλάσματα του στρώματος των όρχεων από τα διάμεσα κύττταρα του Leydig, από τα κύτταρα του Sertoli και από τα κύτταρα της κοκκώδους κάψας

2. Νεοπλάσματα των σπερματικών ιστών όπως χοριοκαρκίνωμα, σεμίνωμα, τεράτωμα και εμβρυικό καρκίνωμα

3. Όγκοι που δεν προέρχονται από τους όρχεις όπως σπίλοι και καρκινώματα του δέρματος, νεοπλάσματα του φλοιού των επινεφριδίων, ο καρκίνος του πνεύμονος και το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.

4. Παθήσεις των ενδοκρινών αδένων

5. Ηπατοπάθειες όπως η αλκοολική κίρρωση

6. Διαταραχές της σίτισης

7. Διατροφικοί λόγοι όπως κοτόπουλα με ορμόνες, λεβάντα, έλαια τσαγιών κ.α.

5. Γυναικομαστία από υπογοναδισμό

Α)Γηρατειά

Β)Υπογοναδισμός από πρωτοπαθή ορχική ανεπάρκεια, όπως σύνδρομο Klinefelter XXY, Reifenstein XY, Kallman, συγγενής ανορχία, κληρονομική ένδεια βιοσύνθεσης ανδρογόνων, ανεπάρκεια ACTH ή δευτεροπαθή ορχική ανεπάρκεια όπως τραυματισμός, ορχίτιδα από παρωτίτιδα, κρυψορχία, ακτινοβολία ή χημειοθεραπεία σε μικρή ηλικία, υδροκήλη, κιρσοκήλη.

Γ) Νεφρική ανεπάρκεια

Σε αυτές τις περιπτώσεις η θεραπεία είναι η αντιμετώπιση της αιτίας με την οπία στη συνέχεια υποχωρεί η γυναικομαστία. Αν δεν αντιμετωπίζεται η κύρια αιτία και ο ασθενής για αισθητικούς λόγους το απαιτεί γίνεται χειρουργική εξαίρεση του αδένα.

Θεραπεία γυναικομαστίας

Ένας σημαντικός παράγοντας που θα πρέπει να επηρεάσει την αρχική επιλογή της θεραπείας είναι η διάρκεια της γυναικομαστίας. Η εφηβική γυναικομαστία υποχωρεί αυτόματα μέσα σε αρκετές εβδομάδες έως 3 έτη σε 90% περίπου των ασθενών. Στήθος μεγαλύτερο από 4 εκατοστά σε διάμετρο, δεν μπορεί να υποχωρήσει πλήρως. Ο εντοπισμός και η διαχείριση μιας υποκείμενης πρωτογενούς διαταραχής ανακουφίζει συχνά από την γυναικομαστία.
Αν ο υπογοναδισμός (πρωτογενής ή δευτερογενής), είναι η αιτία της γυναικομαστίας, παρεντερικά ή διαδερμικά θεραπεία χορηγείται τεστοστερόνη. Ωστόσο, η τεστοστερόνη έχει τη δυνατότητα να επιδεινώσει γυναικομαστία μέσω της απωματοποίησης της εξωγενούς ορμόνης σε οιστραδιόλη.
Για τους ασθενείς με ιδιοπαθή γυναικομαστία ή με εναπομένουσα γυναικομαστία μετά την επεξεργασία της κύριας αιτίας, ιατρική ή χειρουργική θεραπεία μπορεί να γίνει.
Η κλομιφαίνη είναι ένα αντοιστρογόνο που μπορεί να χορηγηθεί σε δοκιμαστική βάση σε δόση 50-100 mg ανά ημέρα για έως 6 μήνες. Περίπου στο 50% των ασθενών θα επιτευχθεί μερική μείωση του μεγέθους του στήθους, και περίπου στο 20% των ασθενών θα γίνει πλήρης υποχώρηση. Ανεπιθύμητες ενέργειες είναι προβλήματα όρασης, εξάνθημα και ναυτία.
Η Tamoxifen, είναι ένας ανταγωνιστής οιστρογόνων, αποτελεσματικός για την γυναικομαστία σε δόσεις των 10-20 mg δύο φορές την ημέρα και στο 80% των ασθενών παρατηρείται πλήρης υποχώρηση της γυναικομαστίας. Η Tamoxifen χρησιμοποιείται συνήθως για 3 μήνες πριν από την παραπομπή σε έναν χειρούργο. Η ναυτία και επιγαστρική δυσφορία είναι οι κύριες ανεπιθύμητες ενέργειες της Tamoxifen.
Άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά είναι η δαναζόλη και η testolactone:

Η Δαναζόλη, είναι ένα συνθετικό παράγωγο της τεστοστερόνης που αναστέλλει την υποφυσιακή έκκριση της LH και της ωοθυλακιοτρόπου ορμόνης (FSH), η οποία μειώνει τη σύνθεση οιστρογόνων από τους όρχεις. Η δόση που χρησιμοποιείται για γυναικομαστία είναι 200 mg δύο φορές την ημέρα. Πλήρης υποχώρηση της γυναικομαστίας, έχει αναφερθεί στο 23% των περιπτώσεων. Ανεπιθύμητες ενέργειες είναι αύξηση βάρους, ακμή, μυϊκές κράμπες, κατακράτηση υγρών, η ναυτία και ηπατική δυσλειτουργία.

Η Testolactone, είναι ένας περιφερειακός αναστολέας της αρωματάσης κι έχει χρησιμοποιηθεί με διαφορετικά ποσοστά επιτυχίας σε δόσεις των 150 mg 3 φορές την ημέρα για 6 μήνες. Ναυτία, έμετος, οίδημα και επιδείνωση της υπέρτασης έχουν αναφερθεί με τη χρήση του.

Μειωτική επέμβαση μαστών (mammoplasty) γίνεται για τους ασθενείς με πολλοί μεγάλους μαστούς macromastia ή μακροχρόνια γυναικομαστία ή σε όσους η ιατρική θεραπεία έχει αποτύχει κι επίσης για λόγους αισθητικής και για ψυχοκοινωνικούς λόγους. Αν η χειρουργική επέμβαση είναι απαραίτητη για ασθενείς με λιπομαστία (pseudogynecomastia), η λιποαναρρόφηση μπορεί να είναι δικαιολογημένη.
Πιο εκτεταμένη πλαστική χειρουργική μπορεί να απαιτείται σε ασθενείς με εμφανή γυναικομαστία ή που έχουν αναπτύξει υπερβολική χαλάρωση των ιστών του μαστού που οφείλεται στην απώλεια βάρους.

Επιπλοκές της χειρουργικής επέμβασης είναι η νέκρωση των ιστών το μη αισθητικά καλό σχήμα μαστού, το αιμάτωμα και η μόνιμη αιμωδία στη θηλή.

Μια κινεζική μελέτη έδειξε ότι ενδοσκοπική υποδόριο μαστεκτομή,χωρίς αφαίρεση του δέρματος, θα μπορούσε να είναι μια αποτελεσματική θεραπεία για γυναικομαστία.

Πρόγνωση

Οι άνδρες με σύνδρομο Klinefelter έχουν 10 - έως 20 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για καρκίνο του μαστού. Εκτός από το σχετικό κίνδυνο του καρκίνου του μαστού, η γυναικομαστία δεν προκαλεί μακροχρόνιες επιπλοκές. Σε περίπου 90% των περιπτώσεων η εφηβική γυναικομαστία υποχωρεί μέσα σε μια περίοδο μηνών έως τρία χρόνια. Η δευτερογενής γυμαικομαστία συνήθως ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή στην αντιμετώπιση του πρωτογενούς αιτίου. Η μακρομαστία σπάνια ανταποκρίνεται στη θεραπεία και απαιτείται χειρουργική επέμβαση. Καθησυχάζουμε τους ασθενείς με φυσιολογική γυναικομαστία σχετικά με την καλοήθη φύση της κατάστασής τους, και να τους ενημερώνουμε ότι οι περισσότερες περιπτώσεις αυτόματα υποχωρεί. Ενημερώνουμε για τις επιλογές που έχει ο ασθενής και τους κινδύνους, τις επιπτώσεις, τα ποσοστά επιτυχίας, και για τα οφέλη της κάθε θεραπείας.

Βιβλιογραφία

1. Henley DV, et al. (2007). Prepubertal gynecomastia linked to lavender and tea tree oils. New England Journal of Medicine, 356(5): 479–485.

2. Niewoehner CB, Schorer AE. Gynaecomastia and breast cancer in men. BMJ. 2008;336:709-713.

3. Travison TG, Araujo AB, Kupelian V, et al. The relative contributions of aging, health and lifestyle factors to serum testosterone decline in men. J Clin Endocrinol Metab. 2007;92:549-555.

4. Henley DV, Lipson N, Korach KS, et al. Prepubertal gynecomastia linked to lavender and tea tree oils. N Engl J Med. 2007;356:479-485.

5. Hanavadi S, Banerjee D, Monypenny IJ, et al. The role of tamoxifen in the management of gynaecomastia. Breast. 2006;15:276-280.

6. Colombo-Benkmann M, Buse B, Stern J, et al. Indications for and results of surgical therapy for male gynecomastia. Am J Surg. 1999;178:60-63.

7. Einav-Bachar R, Phillip M, Aurbach-Klipper Y, et al. Prepubertal gynaecomastia: aetiology, course and outcome. Clin Endocrinol. 2004;61:55-60.

8. Αm J Surg. Jul 1999;178(1):60-3.

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail: sevvimalliou@gmail.com
Ιατρός ΕΟΠΥΥ

Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

Ποιοι μικροργανισμοί είναι ωφέλιμοι και που;

Γράφει η
Αγγελοπούλου Αγγελική
Βιολόγος, Msc
Μικροοργανισμοί ή μικρόβια ονομάζονται οι οργανισμοί που δεν διακρίνονται με γυμνό μάτι αφού το μέγεθός τους είναι μικρότερο από 0,1 χιλιοστά. Η ανακάλυψη αλλά και η μελέτη τους γίνεται μέσω μικροσκοπίων.

Παθογόνοι μικροργανισμοί
Ένα μεγάλο ποσοστό της βιομάζας του πλανήτη αποτελείται από μικρόβια που παίζουν σημαντικό ρόλο στη βιόσφαιρα. Συνήθως όμως τα θεωρούμε ως απειλή και όχι άδικα εφόσον είναι υπεύθυνα για πολυάριθμες ασθένειες που πολλές φορές είναι φονικές. Οι μικροοργανισμοί αυτοί ονομάζονται παθογόνοι και διακρίνονται στις εξής κατηγορίες: ιοί, βακτήρια, πρωτόζωα και μύκητες.

Ωφέλιμοι μικροργανισμοί
Ωστόσο, πολλοί από τους μικροοργανισμούς (κυρίως βακτήρια και μύκητες) δεν είναι επιβλαβείς, αλλά αντίθετα ωφέλιμοι, καθώς βοηθούν στη διατήρηση της ανθρώπινης υγείας, παίζοντας σημαντικό ρόλο σε μια σειρά από φυσιολογικές λειτουργίες, όπως το ανοσοποιητικό σύστημα, η χώνεψη της τροφής και η καταπολέμηση άλλων παθογόνων μικροοργανισμών. Εξίσου σημαντικά είναι για το περιβάλλον, αλλά και για τη βιομηχανία τροφίμων και φαρμάκων.
Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε από επιστήμονες του πανεπιστημίου του Κολοράντο-Μπούλντερ, υπό τον δρα Ρομπ Νάιτ και την Ελίζαμπεθ Κοστέλο, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Science, εκτιμάται ότι υπάρχουν 100 τρισεκατομμύρια μικρόβια πάνω ή μέσα στο σώμα μας, δηλαδή στο ανθρώπινο σώμα φιλοξενούνται τουλάχιστον δέκα φορές περισσότερα μικρόβια σε σχέση με τα κύτταρά του. Οι μικροοργανισμοί αυτοί βρίσκονται στο δέρμα, στις σωματικές κοιλότητες (στόμα, μύτη, μάτι κτλ) και σε άλλα όργανα (π.χ. έντερο), ενώ ένας από τους ρόλους των μικροοργανισμών αυτών είναι η προστασία μας από τους παθογόνους μικροοργανισμούς.

Που ωφελούν οι μικροργανισμοί;

Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα ωφέλιμου μικροοργανισμού είναι το παράδειγμα του βακτηρίου Escherichia coli. Το βακτήριο αυτό συμβιώνει στο έντερο του ανθρώπου αποτελώντας μέρος της φυσικής μικροχλωρίδας. Με απλά λόγια όχι μόνο δεν μας προκαλεί κάποια ασθένεια, αλλά μας προφυλάσσει από την εγκατάσταση παθογόνων μικροοργανισμών, που εισέρχονται μέσω της τροφής, και επιπλέον συνθέτει τη βιταμίνη Κ την οποία ο ανθρώπινος οργανισμός δεν μπορεί να συνθέσει. Οι προαναφερόμενοι ερευνητές διαπίστωσαν πως υπάρχει μεγάλη ποικιλία σε βακτηριακές αποικίες, διαφορετικές από άνθρωπο σε άνθρωπο, αλλά και από το ένα τμήμα του σώματος στο άλλο στον ίδιο άνθρωπο. Τα δεδομένα αυτά δίνουν την ελπίδα για μελλοντική εφαρμογή τους στην ιατρική, καθώς μπορεί μια μέρα οι γιατροί να είναι σε θέση να εμφυτεύουν μικρόβια σε συγκεκριμένα μέρη του σώματος, για να βοηθήσουν την υγεία του οργανισμού.

Τα αποτελέσματα της παραπάνω έρευνας μπορούν να αποτελέσουν μια χρήσιμη τεχνική για την εγκληματολογία. Μια άλλη ερευνητική ομάδα είχε στο παρελθόν ανακαλύψει ότι ένας άνθρωπος κατά μέσο όρο έχει 150 είδη βακτηρίων πάνω στα χέρια του και ότι δύο άνθρωποι έχουν κοινά περίπου το 13% αυτών των βακτηριακών ειδών. Όταν ο άνθρωπος αγγίξει μια επιφάνεια αφήνουν ένα μοναδικό συνδυασμό από μικρόβια που μπορεί να παραμείνει αναλλοίωτος για 24 ώρες παρά τις περιβαλλοντικές συνθήκες. Λίγες ώρες μετά το πλύσιμο των χεριών μας, οι βακτηριακές "κοινότητες" ανακάμπτουν στην κατάσταση και στη σύνθεση που είχαν πριν το πλύσιμο.

Οι μικροοργανισμοί χρησιμοποιούνται εδώ και χιλιάδες χρόνια για την παραγωγή χρήσιμων προϊόντων. Κάποια είδη μυκήτων, γνωστοί ως ζυμομύκητες, έχουν τη ικανότητα να μετατρέπουν ένα σάκχαρο (είδος υδατάνθρακα) σε αλκοόλ, ενώ ορισμένα είδη βακτηρίων μας δίνουν τη δυνατότητα παραγωγής γαλακτικού οξέως (είναι αυτό που δίνει στο γιαούρτι τη χαρακτηριστική οσμή του και την υπόξινη γεύση του) σε ορισμένα τρόφιμα. Κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, η ζύμωση πραγματοποιείται αυθόρμητα σε διάφορες τροφές. Πρόκειται για μια διαδικασία που οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν, ευνοώντας την πραγματοποίησή της. Η παρασκευή, για παράδειγμα, άρτου και αλκοολούχων ποτών όπως το κρασί και η μπύρα, γίνεται με ζύμωση.

Τα πρώτα αντιβιοτικά που χρησιμοποιήθηκαν στην ιατρική απομονώθηκαν από καλλιέργειες ζωντανών οργανισμών, όπως η κατηγορία των αντιβιοτικών πενικιλίνης που παρήχθη από τους μύκητες του γένους Penicillium ή η στρεπτομυκίνη που απομονώθηκε από τα βακτήρια του γένους Streptomyces. Η πενικιλίνη ανακαλύφθηκε τυχαία το 1929 από τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ, όταν παρατήρησε ότι η ανάπτυξη των βακτηριακών κυττάρων είχε ανασταλεί σε καλλιέργειες στις οποίες τυχαία είχε αναπτυχθεί ένας μύκητας του γένους Penicillium (η κοινή μούχλα). Μέχρι σήμερα, τουλάχιστον 4.000 αντιβιοτικά έχουν απομονωθεί από καλλιέργειες μικροβίων όμως οι αυξανόμενες ανάγκες για αντιβιοτικά έχουν πλέον οδηγήσει σε χημική σύνθεσή τους.

Τα παραπάνω αποτελούν ορισμένα μόνο από τα παραδείγματα της χρήσης μικροοργανισμών προς όφελος του ανθρώπου. Η φύση των μικροοργανισμών σε συνδυασμό με τα επιτεύγματα της επιστήμης και της τεχνολογίας υπόσχονται πολλά για τη βελτίωση τεχνικών που αφορούν διάφορους κλάδους επιστημών (ιατρική, διατροφολογία, γεωργία) που σκοπό έχουν τη καλύτερη ποιότητα ζωής του ανθρώπου.

Γράφει η
Αγγελοπούλου Αγγελική
Βιολόγος, Msc
Τηλ: 6945820744

Αντενδείξεις για το ρανελικό στρόντιο

Υπενθύμιση παρενέργειας

Αντενδείξεις για το ρανελικό στρόντιο
Το ρανελικό στρόντιο (Protelos) είναι εγκεκριμένο για την θεραπευτική αγωγή της οστεοπόρωσης σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, για την μείωση των σπονδυλικών καταγμάτων και των καταγμάτων ισχίου.
Αντενδείξεις

Το Protelos αντενδείκνυνται σε ασθενείς με τρέχοντα ή προηγούμενα φλεβικά θρομβοεμβολικά επεισόδια (ΦΘΕ), συμπεριλαμβανομένης της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης και της πνευμονικής εμβολής.
Επίσης το Protelos αντανδείκνυται σε προσωρινή ή μόνιμη ακινητοποίηση, λόγω π.χ. μετεγχειρητικής ανάρρωσης ή παρατεταμένης κατάκλισης.
Επίσης, το φάρμακο ενοχοποιείται για αντιδράσεις υπερευαισθησίας, όπως φαρμακευτικό εξάνθημα με ηωσινοφιλία και συστηματικά συμπτώματα (σύνδρομο DRESS), σύνδρομο Stevens-Johnson (SJS) και τοξική επιδερμική νεκρόλυση (TEN) και άλλες σοβαρές δερματικές αντιδράσεις.

Βιβλιογραφία
ΣΕΡΒΙΕ ΕΛΛΑΣ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΕΠΕ

Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας κι υπασβεστιαιμίας

Η υπερασβεστιαμία αποτελεί επείγουσα κατάσταση

Υπερασβεστιαιμία μπορεί να ανιχνευθεί κατά την εργαστηριακή διερεύνηση διαφόρων κλινικών συνδρόμων ή ως τυχαίο εύρημα σε ασυμπτωματικούς ασθενείς.
Η συγκέντρωση του ασβεστίου θα πρέπει να προσδιορίζεται σε άτομα με επίμονα συμπτώματα αδυναμίας, εύκολης κόπωσης, δυσπεψία, δυσκοιλιότητα, κατάθλιψη, κώμα, πολυουρία. Προσδιορισμός ασβεστίου συνιστάται, επίσης, σε ασθενείς με γνωστή κακοήθεια, παθολογικά κατάγματα και οστικό άλγος. Ιονισμένο ασβέστιο θα πρέπει να προσδιορίζεται σε αφυδατωμένους ασθενείς με υψηλό ολικό ασβέστιο και σε υποαλβουμιναιμικούς ασθενείς με χαμηλές συγκεντρώσεις ολικού ασβεστίου.

Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας, όταν το Ca είναι μεγαλύτερο από 10,5 mg/lt

N/S 0,9% 1000ML – 2000ML σε 2-4 ώρες ακολουθούμενο από 200-400ML/ώρα για το επόμενο 24ωρο
Φουροσεμίδη μετά την φόρτιση των υγρών: 20-40 mg ώστε να ενισχυθεί η νεφρική αποβολή του ασβεστίου
Παραγωγή ούρων: 200-300 ml/ώρα
Γλυκοκορτικοειδή: υδροκορτιζόνη 50-100 mg ανά 6 ώρες
Aredia: 90mg σε 100cc N/S σε 3 ώρες
Zometa ή Botronate σύμφωνα με τις οδηγίες

Αντιμετώπιση υπασβεστιαιμίας, όταν το Ca είναι μεγαλύτερο από 10,5 mg/lt
Γλυκονικό Ca 10%= 90mg στοιχειακού Ca ανά amp των 10ml. Δόση: 10-30 ml σε 30 min και αν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν: 3mg Ca/kgr. Προσοχή! Αναπλήρωση και με Mg.

by PREDICT

Υπότυποι Μυελοδυσπλαστικών Συνδρόμων

Οι Υπότυποι των Μυελοδυσπλαστικών Συνδρόμων

ΥΠΟΤΥΠΟΙ ΜΥΕΛΟΔΥΣΠΛΑΣΤΙΚΩΝ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ

Υπότυπος	Αίμα	Μυελος των οστών
RA-Ανθεκτική αναιμία	Αναιμία, δικτυοκυτταροπενία, δυσερυθροποίηση, δυσκοκκιοκυτταροποίηση	Νορμο-υποκυτταρικός μυελός των οστών, υπερπλασία της ερυθράς σειράς, δυσερυθροποίηση, βλάστες < 5%
RARS-Ανθεκτική αναιμία με δακτυλιοειδείς σιδηροβλάστες	Όπως σε ανθεκτική αναιμία	>15% δακτυλιοειδείς σιδηροβλάστες, βλάστες < 5%
RAEB-Ανθεκτική αναιμία με περίσσεια βλαστών	Όπως σε ανθεκτική αναιμία, συχνά, επίσης ουδετερο-ή θρομβοπενία, βλάστες < 5%	5-20% βλάστες
RAEB-T- Ανθεκτική αναιμία με περίσσεια βλαστών σε μετάπλαση	Όπως σε Ανθεκτική αναιμία με περίσσεια βλαστών με βλάστες > από 5%	20-30% βλάστες, πιθανά ραβδία Auer
CMML-Χρόνια μυελομομνοκυτταρική λευχαιμία	Όπως σε Ανθεκτική αναιμία με περίσσεια βλαστών με μονοκυττάρωση > 1000/mm3	Αύξηση των προδρόμων μονοκυττάρων

Έλεγχος τοξικότητας στην irinotecan

Η ιρινοτεκάνη είναι ένα χημειοθεραπευτικό φάρμακο.

Κάποιοι θα αναπτύξουν μοιραία τοξικότητα στο φάρμακο.
Φαρμακογενετική είναι ο επιστημονικός τομέας που συσχετίζει την ύπαρξη μεταλλάξεων στα γονίδια ενός ατόμου με την απόκριση στα φάρμακα.
Η γνώση των διαφοροποιήσεων στο γενετικό υλικό παρέχει τη δυνατότητα στο γιατρό για το σχεδιασμό εξατομικευμένης φαρμακευτικής αγωγής για τον ασθενή, με κατάλληλα φάρμακα στη σωστή δόση.
Η φαρμακογενετική ανάλυση θα πρέπει να εφαρμόζεται πριν την έναρξη της χορήγησης του φαρμάκου, ώστε να διαπιστωθεί πώς το γενετικό προφίλ του ασθενή καθορίζει το μεταβολισμό του χορηγούμενου φαρμάκου και να επιλεγεί η κατάλληλη δόση, ώστε να μεγιστοποιηθεί το θεραπευτικό όφελος.

Τοξικότητα στο irinotecan
Ανάλυση μεταλλάξεων στο γονίδιο UGT1A1
Το UGT1A1 είναι ένα ένζυμο που μεταβολίζει διάφορες ενώσεις μεταξύ των οποίων και τον αντικαρκινικό παράγοντα irinotecan, ο οποίος χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του μεταστατικού καρκίνου του παχέος εντέρου. Οι πολυμορφισμοί στο γονίδιο UGT1A1 μπορούν να έχουν επιπτώσεις στη δυνατότητα ενός ατόμου να μεταβολίσει αποτελεσματικά το irinotecan, και αυξάνουν τον κίνδυνο τοξικότητας από το φάρμακο.
Ο γονότυπος UGT1A1 (TA)7/(TA)7 έχει συσχετιστεί με τοξικότητα στο irinotecan.

Αρχική