Όγκος του Wilms

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Ο όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα, ICD-10 C64, είναι κακοήθης εμβρυονικός όγκος του νεφρού. Αποτελεί το 6% των νεοπλασιών στα παιδιά και είναι ο πιο συχνός όγκος του ουροποιογεννητικού συστήματος σε αυτά και αφορά περίπου 1 στα 10.000 παιδιά. Μεγαλύτερη επίπτωση παρατηρείται μεταξύ του 2ου και 3ου έτους της ζωής. Ο όγκος είναι αμφοτερόπλευρος στο 5 ως 10% των περιπτώσεων και πολυεστιακός διάσπαρτος στον ένα νεφρό στο 12%. Σπάνια εμφανίζεται και στους ενήλικες.

Η πλειοψηφία των νεφροβλαστωμάτων (75%) εμφανίζονται σε κατά τα άλλα φυσιολογικά παιδιά. Μια μειοψηφία (25%) συνδέεται με άλλες αναπτυξιακές ανωμαλίες. 

Το νεφροβλάστωμα ανταποκρίνεται στη  θεραπεία, και περίπου 90% των ασθενών επιβιώνουν.

Μοριακή βιολογία

• Οι μεταλλάξεις του γονιδίου WT1 στο χρωμόσωμα 11p13 παρατηρoύνται σε περίπου 20% των Wilms όγκων. 
• Οι μισοί με μεταλλάξεις στο WT1 γονίδιο φέρουν, επίσης, μεταλλάξεις στο CTNNB1, το γονίδιο που κωδικοποιεί το πρωτογκογονίδιο βήτα-κατενίνης.
• Ένα γονίδιο στο χρωμόσωμα Χ, το WTX, αδρανοποιείται σε  30% των περιπτώσεων των όγκων Wilms.

Οι περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν μεταλλάξεις σε οποιοδήποτε από αυτά τα γονίδια. 

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα του νεφροβλαστώματος είναι: οίδημα στην κοιλιακή χώρα (διόγκωση της κοιλιάς που διαπιστώνεται κατά το μπάνιο η το ντύσιμο), αιματουρία, δυσφορία, και πυρετός, μια ασυνήθιστα μεγάλη κοιλιά, ναυτία , έμετος και υψηλή πίεση του αίματος σε ορισμένες περιπτώσεις

Διάγνωση

Η διάγνωση τίθεται συνήθως στην ηλικία των 3 ετών. Το παιδί με τα συμπτώματα εξετάζεται κλινικά για κοιλιακή διόγκωση ή μάζα και διενεργούνται εξετάσεις ούρων και αίματος. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθούν ειδικές ακτινολογικές εξετάσεις όπως η ενδοφλέβια πυελογραφία. Άλλες πιθανές εξετάσεις είναι το υπερηχογράφημα νεφρών, η αξονική ή μαγνητική τομογραφία (CT και MRI αντίστοιχα). Αν εντοπιστεί μη φυσιολογικός ιστός, η διαγνωστική διαδικασία θα προχωρήσει σε βιοψία.

Παθολογοανατομία

Ο όγκος Wilms είναι ένας κακοήθης όγκος που περιέχει μετανεφρικό βλάστεμα, στρωματικά και επιθηλιακά παράγωγα και χαρακτηριστική είναι η παρουσία σωληναρίων και  σπειράματων που περιβάλλονται από ένα στρώμα ατρακτοειδών κυττάρων . Το στρώμα μπορεί να περιλαμβάνει γραμμωτούς μύες, χόνδρους, οστά, το λιπώδη ιστό, ινώδη ιστό. Ο όγκος συμπιέζει το φυσιολογικό παρέγχυμα των νεφρών.

Το μεσεγχυματικό συστατικό μπορεί να περιλαμβάνει κύτταρα τα οποία εμφανίζουν διαφοροποίηση ραβδωτού σχήματος με  χαρακτηριστικά κακοήθειας.

Πρόγνωση

Οι Όγκοι Wilms μπορεί να διαχωριστούν σε 2 ομάδες με βάση τους προγνωστικούς δείκτες:

Ευνοϊκή - Περιέχει τους χαρακτήρες που αναφέρονται παραπάνω

Αναπλαστική - Έχει εικόνα διάχυτης ανάπλασης 

Η συνολική 5-ετής επιβίωση εκτιμάται να είναι περίπου 90%,  αλλά η πρόγνωση εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ατομική σταδιοποίηση και τη θεραπεία. Πρώιμη χειρουργική αφαίρεση του όγκου τείνει να έχει θετικά αποτελέσματα.

Η απώλειας ετεροζυγωτίας για τα χρωμοσώματα 1p και 16q προσδιορίζει μια υποομάδα ασθενών με όγκο Wilms που έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο υποτροπής και θανάτου. Η απώλεια ετεροζυγωτίας  για αυτές τις χρωμοσωμικές περιοχές μπορεί πλέον να χρησιμοποιηθεί ως ανεξάρτητος προγνωστικός παράγοντα μαζί με το στάδιο της νόσου με στόχο την απόφαση για θεραπεία. 

Απαραίτητη είναι η μοριακή ανάλυση του όγκου. 

Η πρόγνωση και η επιλογή της θεραπείας που θα εφαρμοστεί εξαρτώνται από το στάδιο του καρκίνου του μικρού ασθενούς (αν εντοπίζεται στο νεφρό ή έχει χορηγήσει μεταστάσεις σε απομακρυσμένα όργανα), τους ιστολογικούς χαρακτήρες των καρκινικών κυττάρων τη μικροσκοπική εξέταση, τη μοριακή ανάλυση, το μέγεθος του όγκου και τη γενική κατάσταση της υγείας του παιδιού.

Στάδια του όγκου Wilms

Από τη στιγμή που θα διαγνωσθεί το νεφροβλάστωμα γίνονται εξετάσεις για να διαπιστωθεί εάν ο όγκος περιορίζεται στους νεφρούς ή έχει χορηγήσει μεταστάσεις και σε απομακρυσμένες εστίες. Αυτή η διαδικασία ονομάζεται σταδιοποίηση. Η γνώση του σταδίου της νόσου είναι ιδιαιτέρως σημαντική για τον προγραμματισμό της καλύτερης δυνατής θεραπευτικής αντιμετώπισης. 

Η σταδιοποίηση του όγκου Wilms έχει ως εξής:

Στάδιο I

Ο καρκίνος εντοπίζεται αποκλειστικά στον νεφρό και μπορεί να αφαιρεθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση.

Στάδιο II

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί πέραν του νεφρού, διηθώντας το λίπος που περιβάλλει του νεφρούς ή τα αγγεία της περιοχής. Και πάλι όμως είναι δυνατόν να αφαιρεθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση.

Στάδιο III

Ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί εντός της κοιλίας σε βαθμό που δεν είναι εφικτό να αφαιρεθεί εξ ολοκλήρου με χειρουργική επέμβαση. Ο καρκίνος μπορεί να έχει διηθήσει τους γειτονικούς (επιχώριους) λεμφαδένες (πρόκειται για μικρές ωοειδείς δομές, διάσπαρτες σε όλο το σώμα, επιφορτισμένες με την παραγωγή και αποθήκευση των λεμφοκυττάρων), γειτονικά αιμοφόρα αγγεία ή το περιτόναιο (υμένα που επενδύει την έσω επιφάνεια του κοιλιακού τοιχώματος και καλύπτει τα περισσότερα σπλάχνα της κοιλίας).

Στάδιο IV

Ο καρκίνος έχει χορηγήσει μεταστάσεις σε απομακρυσμένες εστίες, όπως οι πνεύμονες, το ήπαρ, τα οστά ή/και ο εγκέφαλος.

Στάδιο V

Στο στάδιο αυτό, ο καρκίνος ανευρίσκεται, κατά την πρώτη διάγνωση, ταυτόχρονα και στους δύο νεφρούς (αμφοτερόπλευρη εντόπιση).

Υποτροπιάζον νεφροβλάστωμα

Υποτροπή καλείται η επανεμφάνιση της νόσου, μετά την ολοκλήρωση της αρχικής αντιμετώπισής της. Ο καρκίνος μπορεί να υποτροπιάσει στην ίδια ή σε άλλη εστία του σώματος.

Θεραπεία

Το βασικό ρόλο στη θεραπευτική αγωγή του νεφροβλαστώματος έχει η χημειοθεραπεία και η χειρουργική επέμβαση. Ανάλογα με τον τρόπο θεραπείας (πρωτόκολλο) που επιλέγει η θεραπευτική ομάδα ή προηγείται χημειοθεραπεία και ακολουθεί χειρουργική αφαίρεση του όγκου μαζί με τον σύστοιχο νεφρό ή προηγείται η νεφρεκτομή, ανάλογα με την μοριακή ανάλυση του όγκου.

Οι μεταστάσεις είναι συνήθως στον πνεύμονα. 

Μια ρήξη του όγκου Wilms θέτει τον ασθενή σε κίνδυνο αιμορραγίας και περιτοναϊκή εξάπλωση του όγκου. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση από έναν χειρουργό, ο οποίος είναι εξοικειωμένος με την απομάκρυνση ενός τέτοιου εύθραυστου όγκου είναι επιτακτική ανάγκη.

Τα περισσότερα παιδιά με όγκους Wilms θα λάβουν  χημειοθεραπεία σε κάποιο σημείο κατά τη διάρκεια της θεραπείας τους.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, η χημειοθεραπεία, συνήθως, χορηγείται μετά τη χειρουργική επέμβαση. Μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί να γίνει πριν από την χειρουργική επέμβαση για να συρρικνωθεί έναν όγκος  για να γίνει δυνατή την εξαίρεση.

Στην Ευρώπη, η χημειοθεραπεία δίνεται πριν από την επέμβαση και συνεχίζεται αργότερα. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, ο τύπος και η ποσότητα της χημειοθεραπείας εξαρτάται από το στάδιο, την  ιστολογία και την μοριακή ανάλυση του όγκου.

Τα φάρμακα χημειοθεραπείας που χρησιμοποιούνται πιο συχνά για τη θεραπεία του όγκου του Wilms είναι η ακτινομυκίνη D (dactinomycin) και η βινκριστίνη. 

Για όγκους σε πιο προχωρημένα στάδια, αυτά με δυσμενή πρόγνωση, ή όγκους που υποτροπιάζουν μετά τη θεραπεία, άλλα φάρμακα, όπως η δοξορουβικίνη (αδριαμυκίνη), η κυκλοφωσφαμίδη, η ετοποσίδη, η ιρινοτεκάνη, και / ή η καρβοπλατίνη μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν.

Πιθανές μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της θεραπείας είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μετά τη θεραπεία του καρκίνου.

Για παράδειγμα, αν το παιδί έχει πάρει δοξορουβικίνη (Adriamycin), υπάρχει μια πιθανότητα μεγάλη για βλάβη της καρδιάς.

Ορισμένα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο της ανάπτυξης ενός δεύτερου τύπου του καρκίνου (όπως η λευχαιμία) χρόνια μετά αφότου ο όγκος Wilms θεραπευθεί. Αυτή η αύξηση του κινδύνου θα πρέπει να σταθμίζεται ανάλογα με τη σημασία της χημειοθεραπείας στην αντιμετώπιση του όγκου του Wilms.

Γι' αυτό απαραίτητα θα πρέπει να γίνεται εξατομικευμένη θεραπεία ανάλογα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

emedi.gr

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail: sevvimalliou@gmail.com
Ιατρός ΕΟΠΥΥ

       

O καφές και το τσάι προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια

Μια ακόμη έρευνα που αφορά την ευεργετική δράση του καφέ και του πράσινου τσαγιού, όσον αφορά την πρόσληψη των εγκεφαλικών επεισοδίων έρχεται να προστεθεί στη μακριά σειρά ερευνών για τις ευεργετικές ιδιότητες αυτών των δυο ροφημάτων. 

Η έρευνα είναι ιαπωνική και διεξήχθη σε 83.000 ανθρώπους, 45-74 ετών που παρακολουθήθηκαν επί 13 χρόνια περίπου.

Οι ειδικοί παρατήρησαν ότι εκείνοι που έπιναν τουλάχιστον ένα φλιτζάνι καφέ την ημέρα μείωναν τον κίνδυνο εγκεφαλικού κατά 20%. Το ίδιο (δηλαδή μείωση του κινδύνου κατά 20%) παρατήρησαν και για εκείνους που έπιναν τουλάχιστον τέσσερα φλιτζάνια τσάι. Επίσης, εκείνοι που έπιναν δύο ή τρία φλιτζάνια πράσινο τσάι την ημέρα είχαν κατά 14% μικρότερο κίνδυνο εγκεφαλικού.

Ειδικότερα ο κίνδυνος των αιμορραγικών εγκεφαλικών επεισοδίων μειωνόταν κατά 32% για όσους έπιναν ένα φλιτζάνι καφέ ή δυο φλιτζάνια πράσινο τσάι την ημέρα.

Βιβλιογραφία

fitsugar.com

Nόσος Meniere

H νόσος Meniere (Μενιέρ), ICD-10 H81.0, είναι μία νόσος του εσωτερικού αυτιού κατά την οποία παρατηρούνται διαταραχές στα υγρά του λαβυρίνθου, με αποτέλεσμα να προκαλούνται σημαντικές βλάβες στο όργανο ακοής και ισορροπίας.
Η πορεία της νόσου είναι μακροχρόνια, με υφέσεις και εξάρσεις. Χαρακτηριστικό στοιχείο για τη διάγνωση είναι η ύπαρξη της τριάδας συμπτωμάτων βαρηκοΐα, βουητά και ίλιγγος. Ο ασθενής πολλές φορές νιώθει, αισθάνεται, ότι θα του έλθει κρίση της νόσου (το φαινόμενο αυτό το ονομάζουμε αύρα).
Διάγνωση

Tα συμπτώματα θα κατευθύνουν το γιατρό προς τη διάγνωση της νόσου του Meniere. 

Περαιτέρω εξετάσεις που μπορεί να χρειαστεί να πραγματοποιηθούν περιλαμβάνουν τον έλεγχο της ακοής και μια εξέταση που ονομάζεται ηλεκτρονυσταγμογραφία. Σε αυτήν γίνεται έκπλυση του αυτιού με δροσερό ή ζεστό νερό ή αέρα. Αυτό προκαλεί γρήγορες κινήσεις των οφθαλμών από τη μία άκρη στην άλλη. Οι κινήσεις στο ερέθισμα κάθε αυτιού καταγράφονται και συγκρίνονται μεταξύ τους και με τις φυσιολογικές αντιδράσεις για να εξακριβωθεί αν το σύστημα ισορροπίας λειτουργεί σωστά.

Θεραπεία

Η θεραπεία της Νόσου Μeniere είναι κατά κανόνα συντηρητική με κατασταλτικά φάρμακα για τον ίλιγγο, κορτικοστεροειδή, διουρητικά και άναλο δίαιτα. 

Στην περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία δεν ανακουφίσει τον ασθενή, επιχειρείται η κατάργηση της αιθουσαίας λειτουργίας με ενδοτυμπανική έγχυση Γενταμυκίνης. 

Το επόμενο βήμα είναι η εφαρμογή χειρουργικών επεμβάσεων του έσω ωτός, όπως η αποσυμπίεση του ενδολεμφικού σάκου, η αιθουσαία νευροτομή και η καταστροφή του λαβυρίνθου.

emedi.gr

Nόσος Buerger

Η νόσος Buerger (Bürger), ICD-10 I73.1 ή αποφρακτική θρομβαγγειίτιδα, είναι μορφή αγγειίτιδας. 
Η ονομασία της περιγράφει το κλινικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από αγγειακή φλεγμονή με θρομβωτικές αποφράξεις τμημάτων των μικρού και μεσαίου μεγέθους αρτηριών και φλεβών, συνήθως στο περιφερικό μέρος των κάτω μελών, αλλά μερικές φορές και των άνω μελών.

Διαφέρει από την περιφερική αποφρακτική αρτηριοπάθεια, επειδή δεν προκαλείται από συσσώρευση αθηρωματικών πλακών που στενεύει την αρτηρία, αλλά από φλεγμονή του αρτηριακού τοιχώματος μαζί με τη δημιουργία θρόμβων μέσα στην αρτηρία.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα γενικά οφείλονται στην ισχαιμία, δηλαδή, τη μειωμένη ροή αίματος προς το μέλος. Συνήθως περιλαμβάνουν πόνο των ποδιών ή δακτύλων κατά την ηρεμία με κάψιμο και μούδιασμα, επώδυνα άτονα έλκη (πληγές) ή γάγγραινα. Σπανιότερα υπάρχει διαλείπουσα χωλότητα που εντοπίζεται χαμηλά στο πόδι μάλλον παρά στην κνήμη.

Αίτια

Οφείλεται στη βαριά χρήση καπνού και η εξέλιξή της εξαρτάται από το εάν εξακολουθήσει η χρήση καπνού. Συμβαίνει τυπικά, αλλά όχι αποκλειστικά, σε άνδρες.

Θεραπεία

Ο ακρογωνιαίος λίθος της αντιμετώπισης της νόσου Buerger είναι η πλήρης αποχή από την χρήση καπνού. Ακόμη και το κάπνισμα 1-2 σιγαρέτων την ημέρα, το μάσημα καπνού ή η χρήση υποκαταστάτων νικοτίνης μπορεί να διατηρήσει τη νόσο σε ενεργό μορφή.

Στους ασθενείς που καταφέρνουν να διακόψουν το κάπνισμα είναι απίθανη η εμφάνιση νέων βλαβών και γάγγραινας που θα απαιτήσει ακρωτηριασμό.

Δεν έχει αποδειχθεί το όφελος από τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή, ενώ η ενδοφλέβια αγωγή με Iloprost, ίσως έχει κάποιες ενδείξεις. Πιο πειστική είναι η αξία της χρήσης αντιαιμοπεταλιακού φαρμάκου, όπως η Ασπιρίνη.

emedi.gr

Η γερμανική δίαιτα Max Planck

Max Planck diet-Δίαιτα Max Planck

Η Max Planck δίαιτα αναπτύχθηκε από Γερμανούς ερευνητές.

Βασίζεται στα αυγά, το μοσχαρίσιο κρέας, τα λαχανικά και τα φρούτα.

Έχει διάρκεια  δύο εβδομάδες, προκαλεί αλλαγή του μεταβολισμού και βοηθά να διατηρήσετε το βάρος σας πιο εύκολα.

Η απώλεια βάρους είναι 9 κιλά σε δύο εβδομάδες!!!

Εάν σκοπεύετε να κάνετε αυτή τη δίαιτα, είστε υποχρεωμένοι να συμμορφώνεστε με όλους τους περιορισμούς!

Απαγορεύεται να πίνετε οποιοδήποτε είδος αλκοόλ και πρέπει να πίνετε τουλάχιστον δύο λίτρα υγρά την ημέρα (τσάι με λεμόνι /καφέ χωρίς ζάχαρη/νερό).

Μία φορά την εβδομάδα, σας επιτρέπεται να τρώτε το αγαπημένο σας φαγητό.

Τη δεύτερη εβδομάδα το μενού είναι το ίδιο και επαναλαμβάνεται.

Σε όλες τις περιπτώσεις, μπορείτε να φάτε όση σαλάτα θέλετε.

Για τους διαβητικούς υπάρχει τροποποιημένη δίαιτα max planck, με ενδιάμεσα γεύματα, για να μην απορυθμίζεται το σάκχαρο αίματος! Πατήστε τον παρακάτω σύνδεσμο.

Η δίαιτα Max Planck για τους διαβητικούς

ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ

Ημερομηνία έναρξης της δίαιτας:                                                           

Βάρος σώματος και λίπος:                                 Προηγούμενο:    

Δευτέρα

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα)

Μεσημεριανό: 2 αυγά βραστά και σπανάκι (με λίγο αλάτι), όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Δείπνο: στη σχάρα μοσχαρίσια μπριζόλα και μια σαλάτα με σέλινο, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Τρίτη

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα)

Μεσημεριανό: στη σχάρα μοσχαρίσια μπριζόλα, σαλάτα μαρούλι και φρούτα, όσα θέλετε (χωρίς ψωμί)

Βραδινό: ζαμπόν, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Τετάρτη

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα), 50 γρ. ψωμί

Μεσημεριανό: 2 αυγά βραστά με μαρούλι και ντομάτα, όσο εσείς θέλετε (χωρίς ψωμί)

Βραδινό: ζαμπόν και σαλάτα, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Πέμπτη

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα), 50 γρ ψωμί

Μεσημεριανό: 1 αυγό, καρότα μαγειρεμένα ή ωμά, όσα θέλετε, ελβετικό τυρί  όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Δείπνο: γιαούρτι με φρούτα, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Παρασκευή

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα), ωμά καρότα με λεμόνι και τίποτα άλλο

Μεσημεριανό: βραστό ψάρι, ντομάτες, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Δείπνο: χάμπουργκερ στη σχάρα, σαλάτα πράσινη, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Σάββατο

Πρωί: καφές (χωρίς ζάχαρη ή γάλα), 50 γρ ψωμί

Μεσημεριανό: Ψητό κοτόπουλο, όσο θέλετε (χωρίς ψωμί)

Βραδινό: 2 βραστά αυγά, καρότα, όσα  θέλετε (χωρίς ψωμί)

Κυριακή

Πρωί: τσάι με λεμόνι και τίποτα άλλο

Μεσημεριανό: χάμπουργκερ στη σχάρα, φρούτα, (χωρίς ψωμί)

Δείπνο: ό, τι θέλετε, όσο θέλετε (αγαπημένο φαγητό)

- Επαναλάβετε αυτή τη δίαιτα ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ακόμη

by Savvi Diet

Marsdenia cundurango

H Marsdenia cundurango είναι ένα είδος φυτού του γένους Marsdenia.

H Marsdenia cundurango είναι γνωστό ότι περιέχει conduritol, μία πολυόλη κυκλιτόλη. To Condurango περιέχει μια ομάδα των νέων γλυκοζιτών και στεροειδή. Άλλα συστατικά toy Condurango περιλαμβάνουν υδροξυλιωμένα παράγωγα πρεγνανίου, χλωρογενικό και καφεϊκό οξύ, καθώς και διάφορες κυκλιτόλες, φλαβονοειδή και παράγωγα κουμαρίνης.

Aπομονώθηκε για πρώτη φορά το 1908 από τον Κ. Kübler από το φλοιό της αμπέλου.

Η Condurango μπορεί να βρεθεί στα ψηλά βουνά τις ζούγκλες και τα δάση μεταξύ 2.000 και 3.000 μ. σε ύψος.

Είναι αυτόχθονο φυτό στις χαμηλότερες πλαγιές των Άνδεων στο Περού, τον Ισημερινό και την Κολομβία. Μεγαλώνει περίπου μέχρι 30 μέτρα μήκος, έχει βελούδινα φύλλα και λουλούδια  σαν μικρές χοάνες χρώματος πράσινου και καφέ.Το αμπέλι φτάνει τα 2 μέτρα σε διάμετρο και είναι αρκετά ανθεκτικό και ξυλώδες. Η Condurango πήρε το όνομα από  τον αετό κόνδορα που χρησιμοποιεί αυτό το ανθεκτικό κλήμα για φωλιά. 

Η φλούδα του cundurango στην ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται για την πέψη.

H Marsdenia cundurango ενεργοποιεί τις πεπτικές διαδικασίες και μειώνει τον πόνο στο στομάχι, προκαλεί αύξηση της όρεξης, και καταπολεμά τις καούρες σε περίπτωση καρκίνου του στομάχου.

Πώς η Condurango λειτουργεί;

Η Condurango περιέχει μια ουσία που διεγείρει την έκκριση σιέλου και των πεπτικών υγρών στο στομάχι. Σε γενικές γραμμές ανακουφίζει από την δυσπεψία και διευκολύνει την λειτουργία της χοληδόχου κύστεως, μειώνει την ναυτία και σταματά την αιμορραγία του στομάχου. Είναι αποτελεσματικό στον έμετο, στην γαστρίτιδα και στην νεύρωση στομάχου, στις κράμπες στομάχου, στα γαστρικά έλκη, στη σύφιλη, στους ρευματισμούς και στο δάγκωμα φιδιού. Η Condurango έχει αντιφλεγμονώδεις και αντιοξειδωτικές δράσεις.

Έχει αποδειχθεί ότι είναι εξαιρετικά δραστικό εναντίον του μυκοβακτηρίδιου της φυματίωσης.

Παρενέργειες του Condurango

Η Condurango είναι ασφαλής. Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αναπτύξουν σοβαρές αλλεργικές αντιδράσεις από τη χρήση Condurango, ειδικά τα άτομα που είναι αλλεργικά στο φυσικό ελαστικό λάτεξ.

Μην χρησιμοποιείτε Condurango εάν:

• Είστε έγκυος ή θηλάζετε.
• Είστε αλλεργικοί στο λατέξ.

Δοσολογία για την Condurango

Η κατάλληλη δόση της Condurango εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η υγεία του χρήστη καθώς και διάφορες άλλες συνθήκες. 

Αφέψημα: 1 φλιτζάνι 3 φορές την ημέρα: διεγείρει την όρεξη και σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

Σταγόνες: 3 ml δύο φορές ημερησίως: βοηθά την πέψη και σκοτώνει τα μικρόβια

Κάψουλες: 2 g δύο φορές ημερησίως: αυξάνει την έκκριση της χολής, ανακουφίζει από τον πόνο στο στομάχι και ανακουφίζει από τα αέρια του εντέρου.

Βιβλιογραφία

www.crescentbloom.com

Look με απαλά μαλλιά

Απαλά μαλλιά με πολύ όγκο!

Για το look αυτό... 

-Χρησιμοποιήστε ζεστά ρόλεϊ μέχρι την μέση των μαλλιών σας, έτσι ώστε να πάρουν όγκο οι άκρες.

-Τραβήξτε και πιάστε προς τα πίσω και ψηλά την μπροστινή τούφα και αφήστε τα υπόλοιπα μαλλιά να πλαισιώσουν το πρόσωπό σας.

-Με μια χτένα κρεπάρετε το σημείο στην κορυφή του κεφαλιού, έτσι ώστε να δημιουργήσετε περισσότερο όγκο.

-Ψεκάστε με κάποιο σπρέι φιξαρίσματος μόνο στο σημείο που έχετε πιάσει.