To γαρίφαλο έχει μια αναισθητική δράση στους ιστούς του στόματος.
Τα γαρίφαλα ή Syzygium aromaticum είναι τα αρωματικά αποξηραμένα μπουμπούκια του δέντρου της οικογένειας Myrtaceae.
Τα γαρίφαλα είναι εγγενή στις Μολούκες νήσους στην Ινδονησία και χρησιμοποιούνται ως καρύκευμα σε κουζίνες σε όλο τον κόσμο.
Γαρίφαλα συγκομίζονται, κυρίως, στην Ινδονησία, την Ινδία, τη Μαδαγασκάρη, το Zanzibar, το Πακιστάν και τη Σρι Λάνκα.
Το γαρίφαλο είναι δέντρο αειθαλές που μεγαλώνει σε ύψος που κυμαίνεται από 8-12 μ., με μεγάλα φύλλα και άνθη. Τα μπουμπούκια σταδιακά εξελίσσονται σε έναφωτεινό κόκκινο χρώμα, όταν είναι έτοιμα για τη συλλογή.
Τα γαρίφαλα συγκομίζονται όταν 1,5-2 εκατοστά και αποτελούνται από ένα μεγάλο κάλυκα, που καταλήγει σε τέσσερα σέπαλα και τέσσερα κλειστά πέταλα που σχηματίζουν μια μικρή μπάλα στο κέντρο.
Θεωρείται ένα πολύ ισχυρό καρύκευμα, λόγω της ευγενόλης, που αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος της γεύσης του γαρίφαλου του (85 τοις εκατό).
Η ευγενόλη ένωση είναι υπεύθυνη για το μεγαλύτερο μέρος του χαρακτηριστικού αρώματος στο γαρίφαλο.
Η ευγενόλη αποτελεί το 72-90% του αιθέριου ελαίου. Άλλα σημαντικά βασικά συστατικά του έλαιου γαρίφαλου είναι η ακετυλοευγενόλη, το βήτα-καρυοφυλλένιο και η βανιλλίνη, το κρατεγολικό οξύ, οι τανίνες, όπως μπικορνίνη, το γαλλοταννικό οξύ, το σαλικυλικό μεθύλιο (παυσίπονο), η ευγενίνη, φλαβονοειδή, καμφορά, ραμνετίνη και ευγενιτίνη, τριτερπενοειδή, όπως ολεανολικό οξύ, στιγμαστερόλη και καμπεστερόλη και αρκετά δευτερεύοντα τερπένια.
Μη φαρμακευτικές χρήσεις
- Γαρίφαλα χρησιμοποιούνται συχνά σε χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής σε μαρινάδες κρέατος.
- Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία γλυκών εδεσμάτων, όπως με φρούτα.
- Στην μεξικάνικη κουζίνα, το γαρίφαλο είναι περισσότερο γνωστό ως Clavos de olor και συχνά χρησιμοποιείται μαζί με το κύμινο και κανέλα.
- Το μπαχαρικό που χρησιμοποιείται σε ένα είδος τσιγάρου που ονομάζεται kretek στην Ινδονησία, αλλά και σε πούρα.
- Το γαρίφαλο, επίσης, λειτουργεί ως απωθητικό μυρμηγκιών.
Παραδοσιακές θεραπευτικές χρήσεις
- Τα γαρίφαλα χρησιμοποιούνται στην ινδική Ayurvedic ιατρική, κινεζική ιατρική, και τη δυτική και στον οδοντιατρικό χώρο, όπου το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται ως αναλγητικό (παυσίπονο) για τα έκτακτα οδοντιατρικά περιστατικά. Το έλαιο γαρίφαλου, εφαρμόζεται σε μια κοιλότητα σε ένα δόντι και επίσης, ανακουφίζει τον πονόδοντο.
- Επίσης, χρησιμοποιείται για την αύξηση υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι και να βελτιωθεί η περισταλτικότητα του πεπτικού συστήματος.
- Επίσης, λέγεται ότι είναι ένα φυσικό ανθελμινθικό.
- Το αιθέριο έλαιο χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία όταν η διέγερση και η αύξηση της θερμοκρασίας είναι αναγκαία, ειδικά για πεπτικά προβλήματα. Η τοπική εφαρμογή πάνω από το στομάχι ή στην κοιλιά λέγεται ότι βοηθά το πεπτικό σύστημα.
- Στην κινεζική ιατρική το γαρίφαλο ή Ding Xiang διεγείρει τους μεσημβρινούς στα νεφρά, το σπλήνα και το στομάχι, και είναι καλό για τη θεραπεία του λόξυγγα και για την προστασία των νεφρών. Επειδή το βότανο θερμαίνει αντενδείκνυται σε άτομα με συμπτώματα έξαψης και χρησιμοποιείται στην ψυχρότητα από την ανεπάρκεια yang. Ως εκ τούτου, χρησιμοποιείται για την ανικανότητα, για για την πρωινή ναυτία μαζί με ginseng και για τον έμετο και τη διάρροια.
- Τα γαρίφαλα μπορούν να χρησιμοποιηθούν εσωτερικά ως τσάι και τοπικά ως ένα έλαιο για τους υποτονικούς μύες, μεταξύ άλλων και για τη σκλήρυνση κατά πλάκας. Αυτό εφαρμόζεται στην ιατρική του Θιβέτ.
Σύγχρονες θεραπευτικές χρήσεις και φαρμακευτικά σκευάσματα
Στη Δυτική ιατρική χρησιμοποιούν τα γαρίφαλα και το έλαιο γαρίφαλου για τον οδοντιατρικό πόνο.
Το γαρύφαλλο μπορεί να μειώσει, επίσης, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα.
Τα γαρίφαλα έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Η παρατεταμένη έκθεση σε υψηλότερες δόσεις (η συνιστώμενη δόση είναι 400 mg/l) θεωρείται ως μέσο ευθανασίας.
Επιπλέον, το έλαιο γαρίφαλου χρησιμοποιείται στην παρασκευή οδοντόκρεμων, σε καθαρτικά και διάλυμα το οποίο είναι ένα τοπικό αναισθητικό και χρησιμοποιείνται στην στοματική εξέλκωση και στις φλεγμονές. Η Ευγενόλη ή το έλαιο γαρίφαλου αναμιγνύεται με οξείδιο του ψευδαργύρου.
Η ευγενόλη μπορεί να είναι τοξική σε σχετικώς μικρές ποσότητες, τόσο χαμηλές όσο 5 ml.
