EMEDI

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2013

Ατελοφοβία

Τι είναι η ατελοφοβία;

Η ασθένεια αυτή αποτελεί μία σοβαρή ψυχολογική κατάσταση και πλήττει ειδικά τις γυναίκες, οι οποίες φτάνουν στο σημείο να βλέπουν μια διαστρεβλωμένη αντανάκλαση στο είδωλο του καθρέφτη τους.

Η ατελοφοβία που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην εργασία, αλλά και στην προσωπική ζωή του ασθενή. Άτομα που πάσχουν από ατελοφοβία, εκδηλώνουν συνήθως συνεχή δυσαρέσκεια και χαμηλή αυτοπεποίθηση, ενώ απευθύνονται συχνά σε πλαστικούς χειρουργούς σε μία προσπάθεια να διορθώσουν όλα όσα τους φαίνονται ως ατέλειες, αλλά τελικά δεν είναι ποτέ απολύτως ικανοποιημένα.

Η ατελοφοβία συνδέεται σε ένα βαθμό και με την ανορεξία, ενώ το άτομο το οποίο πάσχει από αυτή, έχει ανάγκη από ψυχιατρική βοήθεια, ενώ θα πρέπει να δέχεται συνεχώς θετικές κριτικές από τον περίγυρό του.

Τα συμπτώματα της ατελοφοβίας

Μπορεί να είναι ψυχικά, συναισθηματικά και σωματικά.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων διαφέρει.

Δυσκολία σκέψης για οτιδήποτε άλλο εκτός από το φόβο
Συναισθήματα εξωπραγματικά
Φόβος της λιποθυμίας
Απαισιόδοξη άποψη σχετικά με την έκβαση των καταστάσεων, πριν αυτό συμβεί
Χαμηλή αυτοεκτίμηση
Απογοήτευση
Συναισθηματικά συμπτώματα
Ανησυχία για τις προσεχείς δραστηριότητες
Φόβος
Ανθυγιεινά συναισθήματα όπως θυμός, θλίψη και ενοχή

Σωματικά συμπτώματα

Ιδρώτας λόγω του στρες
Ναυτία
Κρίσεις πανικού
Ζάλη
Επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού
Πόνος στο στήθος
Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα
Τρεμούλα ή ρίγος
Δύσπνοια
Αϋπνία
Αυξημένη μυϊκή ένταση
Ξηρότητα του στόματος
Συνεχής ανησυχία

Διάγνωση

Για να διαγνωστεί ένα άτομο με ατελοφοβία, είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις τους σε αποτυχία. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοκτονία, κατάθλιψη, διατροφικές διαταραχές, σχιζοφρένεια και στην υστερία.

Θεραπεία

Το είδος της θεραπείας που χρησιμοποιείται συχνότερα στη θεραπεία των φοβιών ονομάζεται θεραπεία έκθεσης. Θεραπεία έκθεσης είναι μια μορφή της γνωστικής συμπεριφορικής θεραπείας.

Ο ασθενής εκτίθεται σε ιδιαίτερα στρεσογόνες καταστάσεις για να ξεπεράσει το άγχος του.

Η τεχνική περιλαμβάνει πέντε βήματα...

Αξιολογήσεις, ανατροφοδοτήσεις, ανάπτυξη ιεραρχίας φόβου, την έκθεση και την οικοδόμηση.

Το στάδιο της αξιολόγησης περιλαμβάνει την περιγραφή του συγκεκριμένου φόβου σε έναν θεραπευτή. Στη συνέχεια ο θεραπευτής προσφέρει μια αξιολόγηση της συγκεκριμένης φοβίας και προτείνει ένα σχέδιο για τη θεραπεία. Ο ασθενής πρέπει στη συνέχεια να αναπτύξει την ιεραρχία στον φόβο. Ο ασθενής και ο θεραπευτής δημιουργούν μια λίστα των σεναρίων του φόβου. Αυτό θα μειώσει τον πανικό που αισθάνεται ο ασθενής. Τέλος, ο ασθενής αναπτύσσει περαιτέρω τις δεξιότητές του.

Οι θεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς μέσω της αναπνοής και με ασκήσεις χαλάρωσης στη μείωση του φόβου, ενώ γίνεται διδασκαλία τους ότι οι σκέψεις τους για την τελειότητα είναι μη ρεαλιστικές.

Τα προβλήματα με τη θεραπεία έκθεσης είναι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι περιττές και σκληρές. Άλλες θεραπείες που είναι διαθέσιμες είναι η αυτοβοήθεια, η λογοθεραπεία, η συμπεριφοριστική θεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή.

Η αυτοβοήθεια είναι όταν οι άνθρωποι παίρνουν το πρόβλημά τους στα χέρια τους. Το όφελος από αυτό είναι ότι ο ασθενής είναι το μόνο πρόσωπο που μπορεί να θεραπεύσει την ασθένειά του.

Η λογοθεραπεία είναι ο ασθενής λέει τα προβλήματά τους σε έναν ψυχίατρο.

Η θεραπεία συμπεριφοράς περιλαμβάνει ασκήσεις για να αλλάξει τη σκέψη του ασθενούς που έχει αναπτυχθεί και τη συμπεριφορά που απορρέει από αυτές.

Τέλος, αν όλα τα άλλα αποτύχουν οι ασθενείς μπορούν να στραφούν σε φαρμακευτική αγωγή.

Όπως και κάθε άλλη φοβία, η ατελοφοβία αποτελεί εμπόδιο στην πορεία της φυσιολογικής ζωής. Ένας ατελοφοβικός βρίσκεται σε κίνδυνο, όταν έχει να αντιμετωπίσει άλλους ανθρώπους. Ο «ανταγωνισμός», που είναι φυσιολογικός για τους κανονικούς ανθρώπους, είναι ένα πρόβλημα για τους ατελοφοβικούς. Όταν ένα φυσιολογικό άτομο χάνει, είναι λίγο απογοητευμένος, αλλά αργότερα ελέγχει τα συναισθήματά του. Από την άλλη πλευρά, όταν ένα πρόσωπο ζει με ατελοφοβία αντιμετωπίζει μια αποτυχία και δεν είναι σε θέση να το αντέξει. Είναι εξαιρετικά απογοητευμένος και αρχίζει αμφισβητεί τις ικανότητές του. Αρχίζει να πιστεύει ότι ποτέ δεν μπορεί να κάνει τίποτα σωστά. Θεωρεί τον εαυτό του ένα ηλίθιο άτομο και αυτή η αμφιβολία καλύπτει περισσότερο τις ικανότητές του. Αν και ένας ατελοφοβικός έχει ταλέντο και ευφυΐα, αυτή η έλλειψη αυτοπεποίθησης του προκαλεί κατάθλιψη.

Ατεκνόχορτα

Biarum davisii

Τα ατεκνόχορτα ή διαβολόχορτα ή αναποδογύρια ή καλικάντζες είναι σπάνια φυτά.

Ανήκουν στα μονοκοτυλήδονα στην οικογένεια Araceae. Η οικογένεια αυτή έχει ένα στάχυ, το σπάδικα, το οποίο περιβάλλεται από ένα σχιστό βράκτιο, δηλ. σπάθη που τον προστατεύει.

Ανθίζουν το φθινόπωρο, αμέσως μετά τις πρώτες βροχές.

Οι ρίζες τους μεγαλώνουν πάνω από τους βολβούς, που κυμαίνονται ανάμεσα στο μέγεθος ενός φουντουκιού και μιας πατάτας.

Ο βλαστικός ανθός τους προέρχεται από έναν και μόνο βολβό και φέρει ένα άνθος σε λευκορόδινο χρώμα (Biarum davisii) και καστανοκόκκινο χρώμα (Biarum tenuifolium).

Που το βρίσκουμε;

Σε λιβάδια και βοσκές μέχρι 1000μ υψόμετρο, σε ανοιχτά ασβεστολιθικά φρύγανα, γυμνό πετρώδες έδαφος, ρωγμές εδάφους και στους βράχους.

Ιδιότητες και ενδείξεις

Οι φρέσκοι βολβοί είναι τοξικοί, όταν όμως βραστούν χάνουν την τοξικότητά τους και μπορούν να καταναλωθούν.

Προσοχή, όμως! Τα φυτά αυτά προκαλούν έκτρωση και τα άτομα που τα καταναλώνουν συχνά καταλήγουν γενετικά ανίκανα.

Ακόμη και στις μέρες μας, λέγεται, ότι οι γυναίκες που επιθυμούν να γευθούν ολοκληρωτικά την ηδονή του έρωτα και τη λαγνεία, απαλλαγμένες από τις συνέπειες μιας ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης, τα χρησιμοποιούν, ευρύτατα.

Επίσης, λέγεται ότι είναι πολύ καλό φάρμακο για τον καρκίνο και συμβάλει στη σταθεροποίηση του καρκίνου και στη αποτροπή των μεταστάσεων.

Βιβλιογραφία

Φυτά της Κρήτης, Αντώνης Αλιμπέρτης, Εκδ. MYSTIS

Ασφαλές το εμβόλιο έναντι του ιού HPV

Η Ελληνική Εταιρεία Κλινικής Κυτταρολογίας τονίζει την αναγκαιότητα εμβολιασμού.

Σήμερα είναι επιστημονικά τεκμηριωμένο ότι ο ιός HPV είναι ο απαραίτητος αιτιολογικός παράγοντας για την ανάπτυξη του καρκίνου τραχήλου μήτρας και όχι μόνο.

Με βάση τα στοιχεία από το IARC (International Agency for Research on Cancer) 14 τύποι του ιού HPV (16, 18,31,33,35,39,45,51,52,56,58,59,66 και 68) σχετίζονται αιτιολογικά με την εμφάνιση καρκίνου τραχήλου μήτρας.

Η λοίμωξη από τον ιό HPV ενέχεται, εκτός από τον καρκίνο τραχήλου μήτρας και στις περισσότερες μορφές άλλων μορφών καρκίνου, οι οποίες δεν μπορούν να προληφθούν με το τεστ παπ, όπως καρκίνο αιδοίου, κόλπου, πέους, πρωκτού, ενώ είναι το αίτιο και των γεννητικών κονδυλωμάτων,

Όμως ο ίδιος ιός φαίνεται ότι ευθύνεται και για ορισμένες μορφές καρκίνου στοματικής κοιλότητας, φάρυγγα και λάρυγγα.

Θα πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι η επιδημιολογική μείωση της επίπτωσης του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας μέσω των εμβολιαστικών προγραμμάτων θα απαιτήσει αρκετά χρόνια.

Ο εμβολιασμός έναντι του ιού HPV και ο τακτικός έλεγχος με εξέταση κατά Παπανικολάου συναποτελούν την ολοκληρωμένη προστασία έναντι των σοβαρών νοσημάτων που προκαλεί ο ιός HPV.

Πηγή

Ελληνική Εταιρεία Κλινικής Κυτταρολογίας

Όμορφο μαύρισμα χωρίς συνέπειες

Ασφαλές μαύρισμα

Όμορφο μαύρισμα χωρίς συνέπειες...

Μυστικά για ένα ασφαλές μαύρισμα:

-Πριν τις διακοπές κάντε απολέπιση στο πρόσωπο και στο σώμα.

-Αν είστε έγκυος ή είχατε πρόσφατη εγκυμοσύνη δεν πρέπει να κάνετε ηλιοθεραπεία , γιατί η επιδερμίδα επηρεάζεται από τις ορμονικές αλλαγές και θα αποκτήσετε δυσχρωμίες.

-Όταν ξεκινήσετε την ηλιοθεραπεία αποφύγετε τον ήλιο το μεσημέρι, γιατί είναι πιο δυνατός.

-Όταν ξεκινήσετε ηλιοθεραπεία να χρησιμοποιείτε τις πρώτες ημέρες αντηλιακό με ψηλό δείκτη προστασίας, όταν έχετε καιρό να εκτεθείτε στον ήλιο.

-Να ενυδατώνετε την επιδερμίδα σας καθημερινά το καλοκαίρι.

Ασφαλείς διακοπές για τα παιδιά

Καλές διακοπές σημαίνει ασφαλείς διακοπές.

Στις διακοπές προέχει η ασφάλεια των παιδιών.

Σύμφωνα με μια πρόσφατη μελέτη το 52% των παιδικών ατυχημάτων συμβαίνει το καλοκαίρι.

Αιτία των αυξημένων παιδικών ατυχημάτων το καλοκαίρι είναι η έλλειψη αίσθησης κινδύνου των παιδιών σε συνδυασμό με την έμφυτη περιέργειά τους.

Γι' αυτό επιβάλλεται να ασφαλίσετε εκ των πρωτέρων τους χώρους στους οποίους θα πάτε φέτος διακοπές με τα παιδιά σας.

Στη θάλασσα ή στην πισίνα

- Το κολύμπι σώζει ζωές. Ας μάθουμε στα παιδιά μας να κολυμπούν σωστά από την πιο μικρή ηλικία.

-Ποτέ δεν αφήνουμε τα παιδιά μας κοντά στο νερό χωρίς επιτήρηση, ακόμα και αν ξέρουν να κολυμπούν. Βρίσκεστε πάντα σε κοντινή απόσταση, ώστε να μπορείτε να επέμβετε αμέσως.

-Αν είσαστε σε μια οργανωμένη παραλία ελέγξτε αν υπάρχει ναυαγοσώστης και ο κατάλληλος εξοπλισμός διάσωσης, ιδίως στα ξενοδοχεία και στα μεγάλα υδάτινα πάρκα.

-Εφόσον υπάρχουν μικρά παιδιά τότε η πισίνα πρέπει να είναι σωστά περιφραγμένη. Αποκλείστε την ελεύθερη πρόσβαση στην πισίνα.

-Ελέγξτε το δάπεδο γύρω από την πισίνα αν είναι αρκετά αντιολισθητικό. Πες τε στα παιδιά σας ότι δεν πρέπει να τρέχουν και να χοροπηδούν γύρω της.

-Να μην βασιζόμαστε σε φουσκωτά αντικείμενα, π.χ. μπρατσάκια, κουλούρες κλπ. για την ασφάλεια των παιδιών μας. Παρόλα αυτά τα μικρά παιδιά θα πρέπει να φοράν συνέχεια μπρατσάκια, ακόμη κι αν η πισίνα είναι ρηχή ή κάθονται έξω.

-Ποτέ να μην κολυμπάνε τα παιδιά μας με γεμάτο στομάχι.

-Είναι επικίνδυνο το κολύμπι σε πολύ ταραγμένη θάλασσα και σε περιοχές όπου υπάρχει δυνατό θαλάσσιο ρεύμα.

-Όταν τα παιδιά ασχολούνται με θαλάσσια αθλήματα και όταν βρίσκονται σε σκάφη, να φροντίζουμε να φοράνε πάντα εγκεκριμένα σωσίβια και να ακολουθούν τους κανόνες ασφαλείας.

-Να μάθουμε στα παιδιά να μην κάνουν βουτιές, αν δεν σιγουρευτούν πρώτα, ότι τα νερά είναι βαθιά και δεν υπάρχουν εμπόδια.

-Ο ήλιος είναι πολύ επικίνδυνος. Πάντα καπέλο, άσπρη μπλούζα και αντηλιακή προστασία στα παιδιά μας. Να αποφεύγουμε την παραμονή στον ήλιο μεσημεριανές ώρες.

-Εάν τα παιδιά ψαρεύουν, ας τους μάθουμε τη σωστή χρήση του εξοπλισμού (ψαροντούφεκο, καλάμι, καθετή κλπ.) και να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη ψάρια. Τα μεγαλύτερα παιδιά που κάνουν υποβρύχιο ψάρεμα πρέπει να ακολουθούν πιστά τους κανόνες ασφαλείας, να είναι πάντα συνδεδεμένα με την ειδική σημαδούρα για να διακρίνονται από διερχόμενα σκάφη και να είναι πάντα συνοδευόμενα.

-Έχετε μαζί σας πάντα ένα μίνι φαρμακείο με ψυκτικό σπρέι για μυοσκελετικούς τραυματισμούς, αποστειρωμένο νερό, οξυζενέ, αντισηπτικό, επουλωτική αλοιφή και επιδέσμους.

Αθλητικές δραστηριότητες

-Όλα τα αθλήματα πρέπει να γίνονται με επιτήρηση ειδικών και να ακολουθούνται οι κανόνες ασφαλείας.

-Απαιτείται κατάλληλο ντύσιμο, στην πεζοπορία με κατάλληλα υποδήματα και καπέλο, στην ποδηλασία με κράνος ασφαλείας και σωστά παπούτσια, στο rafting με εγκεκριμένα σωσίβια και κράνος. Ειδικά στα ποδήλατα ελέγχονται τα φρένα αν λειτουργούν σωστά.

-Γενικά όλα τα αθλήματα του βουνού, όπως αναρρίχηση, ανάβαση, ελεύθερη πτώση κλπ. καλό είναι να γίνονται σε οργανωμένες ομάδες υπό την επιτήρηση ειδικών, να ακολουθούνται αυστηρά οι κανόνες ασφαλείας και να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος εξοπλισμός.

-Πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να αναγνωρίζουν τα δηλητηριώδη έντομα και ερπετά της περιοχής και πώς να αποφεύγουν ατυχήματα που προέρχονται από αυτά.

-Τα παιδιά καλό είναι να αποφεύγουν να περπατούν μέσα σε ψηλά χόρτα, αλλιώς πρέπει να κάνουν θόρυβο για να απομακρύνουν τα φίδια που μπορεί να κρύβονται σε αυτά.

-Δεν πρέπει να χώνουν τα χέρια τους σε χαραμάδες και κάτω από πέτρες, γιατί εκεί μπορεί να βρίσκονται φίδια και δηλητηριώδη έντομα όπως οι σκορπιοί.

-Να μάθουμε στα παιδιά ότι γενικά τα ζώα γίνονται επικίνδυνα όταν αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι άρρωστα ή προστατεύουν τα μικρά τους, την τροφή τους, την κατοικία τους, ακόμα και το αφεντικό τους. Κατά κανόνα τα παιδιά πρέπει να μάθουν να σέβονται όλα τα ζώα.

-Στην εξοχή τα παιδιά μπορεί να συναντήσουν ζώα μη κατοικίδια, όπως τσοπανόσκυλα, μουλάρια, γαϊδούρια κ.α. που δεν είναι συνηθισμένα σε κόσμο. Στην περίπτωση αυτή, θέλει προσοχή εκ μέρους των παιδιών για να μην προκληθούν σοβαρά ατυχήματα.

-Να βεβαιωθούμε ότι στην περιοχή δεν υπάρχουν ποτάμια, πηγάδια, στέρνες και άλλα μέρη αποθήκευσης νερού. Σε περίπτωση που υπάρχουν, να εξηγήσουμε την επικινδυνότητά τους στα παιδιά και να τα αποτρέψουμε να παίζουν δίπλα τους.

-Τα παιδιά πρέπει να είναι μακριά από σπίρτα, φωτιά και γκαζάκια. Όταν κρίνουμε ότι είναι πλέον ώριμα και υπεύθυνα πρέπει να τους μάθουμε πώς να τα μεταχειρίζονται σωστά.

-Καλό είναι να βεβαιωθούμε ότι δεν υπάρχουν δηλητηριώδη φυτά στην περιοχή πχ. μανιτάρια, και να μάθουμε στα παιδιά μας να τα αναγνωρίζουν και να μην τα αγγίζουν.

-Πρέπει να προσέχουμε τις καλοκαιρινές καταιγίδες και να μάθουμε στα παιδιά μας να μη στέκονται κάτω από δέντρα και ηλεκτρικά καλώδια και να μην κολυμπούν, όταν πέφτουν κεραυνοί.

-Όπου και να είμαστε στις διακοπές, να μάθουμε στα παιδιά μας να αποφεύγουν τις αλλοιωμένες τροφές, τα λιωμένα παγωτά και τα ληγμένα προϊόντα. Με τις υψηλές καλοκαιρινές θερμοκρασίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος δηλητηρίασης. Δεν βάζουμε ποτέ πίσω στην κατάψυξη τρόφιμα που έχουν ήδη αποψυχθεί.

Στο ξενοδοχείο ή στα ενοικιαζόμενα δωμάτια

Στην κουζίνα του σπιτιού που θα μείνετε δεν πρέπει να υπάρχουν σε πρόσβαση αιχμηρά αντικείμενα, αναπτήρες και σπίρτα. Ο κάδος των σκουπιδιών πρέπει να είναι καλά κλεισμένος.

Στο μπάνιο κρύψτε τα καθαριστικά, τα καλλυντικά και τα φάρμακα. Βάλτε στην μπανιέρα αντιολισθητικό χαλάκι και μην αφήνετε μόνο του το παιδί στην μπανιέρα.

Στο υπνοδωμάτιο βάλτε καρέκλες και κάγκελα γύρω από το κρεβάτι και μαξιλάρια στο πάτωμα. Να έχετε μαζί σας πάντα την ενδοεπικοινωνία για να παρακολουθείτε τα παιδιά σας.

Γενικά στο σπίτι ή στο ξενοδοχείο βγάλτε όλα τα κλειδιά από τις εσωτερικές πόρτες. Ασφαλίστε τις πρίζες, αποκλείστε την πρόσβαση σε σκάλες, μην αφήνετε τα παιδιά σε μπαλκόνι χωρίς επιτήρηση. Επίσης, μην βάζετε καρέκλες, έπιπλα ή τραπεζάκια κοντά σε παράθυρα και κάγκελα μπαλκονιού.

Αποκλείστε την ελεύθερη πρόσβαση των παιδιών στο δρόμο από την αυλή.

Καλές διακοπές σημαίνει ασφαλείς διακοπές.

Ασπιρίνη

Η ασπιρίνη είναι ένα από τα καλύτερα φάρμακα

Η θεραπευτική επίδραση σκευασμάτων που περιέχουν ουσίες παρόμοιες με αυτή της ασπιρίνης ήταν γνωστή ήδη από την αρχαιότητα.

-Ο Ιπποκράτης περιγράφει το φλοιό της ιτιάς, ο οποίος, σήμερα, είναι γνωστό ότι περιέχει μια ουσία που ονομάζεται σαλικίνη και τον συνιστά ως ίαμα κατά του πυρετού και των πόνων.

-Το 1853 ο Αλσατός χημικός Σαρλ Φρεντερίκ Ζεράρτ (Charles Frédéric Gerhardt) ήταν ο πρώτος που παρασκεύασε το δραστικό συστατικό της ασπιρίνης, τοακετυλοσαλικυλικό οξύ αναμιγνύοντας ακετυλοχλωρίδιο με σαλικυλικό νάτριο. Ο νεαρός τότε χημικός ονόμασε το προϊόν της (βίαιης) αντίδρασης αυτών των συστατικών "σαλικυλικο - οξικό ανυδρίτη".

-Το 1897 χημικοί της γερμανικής εταιρείας Μπάγιερ άρχισαν την έρευνα πάνω στο ακετυλοσαλικυλικό οξύ και το 1899, η εταιρεία είχε δημιουργήσει νέο φάρμακο με βάση αυτή την ουσία και το κυκλοφόρησε στο εμπόριο με την επωνυμία "Ασπιρίνη".

-Στη δεκαετία του 1950 οι πωλήσεις της ασπιρίνης γνωρίζουν σημαντική πτώση, καθώς αρχίζει να κυκλοφορεί στο εμπόριο η παρακεταμόλη, η οποία εμφανίζει παρόμοιες αναλγητικές ιδιότητες με λιγότερες παρενέργειες.

-Ωστόσο, το 1948, ο καλιφορνέζος γιατρός Λόρενς Κρέιβεν (Lawrence Craven) παρατήρησε ότι κανείς από τους 400 ασθενείς του, στους οποίους είχε χορηγήσει ασπιρίνη, δεν είχε υποστεί καρδιακή προσβολή. Καταλήγει στο συμπέρασμα ότι "μια ασπιρίνη την ημέρα" μπορεί να μειώσει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Άλλωστε είναι γνωστό ότι αυτό που σώζει ένα ασθενή με έμφραγμα είναι να του δώσεις να μασήσει μια ασπιρίνη.

-Η πραγματική δράση της ασπιρίνης διευκρινίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του '70, όταν διαπιστώθηκε ότι αναστέλλει την παραγωγή προσταγλανδινών (ουσίες που προκαλούν φλεγμονή) από τον οργανισμό.

Χρησιμοποιείται ως αναλγητικό, αντιπυρετικό και αντιφλεγμονώδες.

Σε χαμηλές δόσεις λαμβάνεται και ως αντισυγκολλητικό των αιμοπεταλίων.

Δεν θα πρέπει να λαμβάνεται από άτομα με έλλειψη του ενζύμου G6PD, καθώς και από άτομα κάτω των 16 ετών, επειδή υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης του συνδρόμου Reye (υψηλός πυρετός, κεφαλαλγία, αιφνίδιος θάνατος) και με προσοχή από άτομα που λαμβάνουν αντιπηκτική αγωγή (π.χ. Sintrom). Πολλοί άνθρωποι παίρνουν ασπιρίνη για να μειώσουν τον κίνδυνο καρδιακής προσβολής. Η ασπιρίνη έχει την ιδιότητα να βοηθά στο να μη δημιουργούνται θρομβώσεις στην καρδιά ή ακόμη και στον εγκέφαλο και, έτσι, να αποφεύγονται ακόμη και εγκεφαλικά επεισόδια. Την ανακάλυψη αυτή έκανε ο γιατρός Λόρενς Κρέιβεν γύρω στα 1950, όταν παρατήρησε ασυνήθιστες αιμορραγίες σε παιδιά που έπαιρναν ασπιρίνη για να αντιμετωπίσουν τον πόνο μετά από εγχείρηση αμυγδαλών.

Η ιδιότητα της ασπιρίνης να λεπταίνει το αίμα την καθιστά επικίνδυνη να λαμβάνεται από λίγες μέρες πριν από χειρουργικές επεμβάσεις ως και αρκετές ημέρες μετά, γιατί δύναται να προκαλέσει ακατάσχετη αιμορραγία. Επίσης, οι γυναίκες την αποφεύγουν κατά την έμμηνο ρύση.

Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι η ασπιρίνη μπορεί να βοηθά στην πρόληψη εμφάνισης καρκινικών όγκων, όπως αυτών του στομάχου, των εντέρων ή ακόμη και του μαστού. Η ασπιρίνη βοηθά στην μείωση των οιστρογόνων, που θεωρούνται υπεύθυνα για τη δημιουργία καρκίνου του μαστού στις γυναίκες.

Παρά το γεγονός, όμως, ότι η ασπιρίνη θεωρείται "καλό" φάρμακο για την πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών, οι γιατροί συνιστούν ότι κανείς δε θα πρέπει να παίρνει ασπιρίνη χωρίς την έγκριση του γιατρού, γιατί η λήψη της όχι μόνο δεν είναι ασφαλής για όλα τα άτομα αλλά μπορεί, επίσης, να αλληλεπιδράσει με άλλα φάρμακα και να προκαλέσει κακό. Γυναίκες σε κατάσταση εγκυμοσύνης θα πρέπει να αποφεύγουν να παίρνουν ασπιρίνη. Παρόλα τα προβλήματα όμως, η ασπιρίνη δεν παύει να είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο διαδεδομένα φάρμακα στον κόσμο.

Οι πιο συνήθεις παρενέργειες κατά την χρόνια χρήση είναι τα δυσπεπτικά ενοχλήματα. Η ανάπτυξη έλκους, διαβρωτικής γαστρίτιδας και γαστρορραγίας είναι σπανιότερα. Ακόμη και η λήψη μόνο 75 mg ημερησίως ακετυλοσαλικυλικού οξέως με τη μορφή ασπιρίνης την ημέρα (κάτι λιγότερο από μία παιδική ασπιρίνη) μπορεί να προκαλέσει σοβαρή γαστρορραγία. Παράγοντες κινδύνου είναι η μεγάλη ηλικία, το ιστορικό έλκους, η συνοδός λήψη ορισμένων φαρμάκων (π.χ. κορτιζόνης, αντιπηκτικά), η λήψη πολλών μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών.

Η τοξική δράση των φαρμάκων αυτών στο στομάχι είναι άμεση και έμμεση. Η ασπιρίνη και το σαλοσπίρ είναι ασθενή οξέα. Διαπερνούν τις λιποειδικές μεμβράνες των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου, προκαλώντας ποικίλες κυτταρικές αλλοιώσεις. Προκαλούν επίσης αλλοιώσεις στην επιφανειακή βλέννα του στομάχου. Η έμμεση δράση τους εκδηλώνεται με μείωση στην πηκτικότητα του αίματος που προκαλούν στην κυκλοφορία και μείωση των επιπέδων των προσταγλανδινών. Οι προσταγλανδίνες είναι απαραίτητες για την ρύθμιση της γαστρικής έκκρισης οξέως σε φυσιολογικά επίπεδα, για την ακεραιότητα και τον πολλαπλασιασμό των επιθηλιακών κυττάρων του στομάχου.

Λόγω (κυρίως) της έμμεσης δράσης της ασπιρίνης τα προστατευτικά εντεροδιαλυτά δισκία ακετυλοσαλικυλικού οξέως (π.χ. σαλοσπίρ), που χορηγούνται για το έμφραγμα και για πρόληψη θρομβώσεων, εμφανίζουν, επίσης, κίνδυνο έλκους και γαστρορραγίας.

Η προληπτική τους χορήγηση έχει θέση σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη ορισμένων επικίνδυνων θρομβώσεων και σε περιπτώσεις υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη ορισμένων επικίνδυνων καρκινωμάτων.

Ένοχη" για τύφλωση η χρήση ασπιρίνης;

Κυκλοφορεί μία δημοσίευση στο διαδίκτυο ότι η ασπιρίνη μπορεί να προκαλέσει απώλεια όρασης κατά την τρίτη ηλικία λόγω εκφύλισης της ωχράς κηλίδας.

Το συμπέρασμα βγήκε από μία νέα αυστραλιανή επιστημονική έρευνα. Πάντως οι επιστήμονες επισήμαναν ότι δεν υπάρχουν ακόμα επαρκή στοιχεία που να δικαιολογούν, προς το παρόν, μια αλλαγή στη θεραπευτική χρήση της ασπιρίνης από όσους την παίρνουν για καιρό. (Οι άνθρωποι στην τρίτη ηλικία έχουν πολλά προβλήματα υγείας και παίρνουν και άλλα πολλά φάρμακα, μαζί με την ασπιρίνη).

Αρθροσκόπηση Αγκώνα

Τα αποτελέσματα της αρθροσκόπησης αγκώνα εξαρτώνται από την αρθρική βλάβη.

Η αρθροσκόπηση του αγκώνα, είναι η επέμβαση που γίνεται για να προσεγγίσει ο ιατρός διαγνωστικά και θεραπευτικά την άρθρωση του αγκώνα, χωρίς τομή, αλλά μόνο με πολύ μικρές οπές μεγέθους 0.5 mm με αποτέλεσμα το μικρότερο δυνατόν χειρουργικό τραύμα.

Πλεονεκτήματα της αρθροσκόπησης του αγκώνα

• Λιγότερο μετεγχειρητικό πόνο και οίδημα

• Καλύτερη διαγνωστική προσέγγιση (εκτίμηση τηςπαθολογίας της άθρωσης υπό άμεση όραση)

• Μικρός χρόνος νοσηλείας και γρήγορη επάνοδο του ασθενούς στην εργασία και στις κοινωνικές του υποχρεώσεις

• Γρηγορότερη και καλύτερη αποκατάσταση (αποφυγή συμφύσεων, περιορισμός δυσκαμψίας)

Οι ενδείξεις και οι δυνατότητες της αρθροσκόπησης του αγκώνα είναι:

• Διάγνωση ενδοαρθρικών παθήσεων που δεν αποκαλύπτονται με τις άλλες διαγνωστικές μεθόδους. Χρησιμοποιώντας το αρθροσκόπιο ελέγχεται το εσωτερικό της άρθρωσης (Διαγνωστική Αρθροσκόπηση), η κατάσταση τουχόνδρου, του αρθρικού υμένα και η σταθερότητα της άρθρωσης.

• Αφαίρεση ελεύθερων σωματίων στην άρθρωση (διαχωριστική οστεοαρθρίτιδα ή osteochondritis).

• Αρθρίτιδα.

• Υμενεκτομή. Αφαίρεση του φλεγμαίνοντος αρθρικού υμένα σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας ή ενδοαρθρική φλεγμονή.

• Νέκρωση βραχιονίου κονδύλου.

• Αφαίρεση αναδίπλωσης του θυλάκου (Plica).

• Δυσκαμψία.

• Αφαίρεση κεφαλής κερκίδος.

• Αφαίρεση ορογόνου θυλακίτιδας.

• Επικονδυλίτιδα.

• Ανάταξη ενδοαρθρικών καταγμάτων.

• Αρθροσκοπική χειρουργική επέμβαση για "Tennis elbow".

• Αφαίρεση συμφύσεων (Συμφυσιόλυση) με σκοπό τη βελτίωση της κινητικότητας της άρθρωσης (Π.χ. αρθρίτιδα ή κατάγματα).

Αντενδείξεις αρθροσκόπησης αγκώνα

Η κυριότερη αντένδειξη για την εφαρμογή αρθροσκοπικών μεθόδων στη περιοχή του αγκώνα είναι προηγούμενες ανοικτές επεμβάσεις στη περιοχή, καθώς και προηγούμενοι χειρισμο, όπως είναι η μεταφορά του ωλενίου νεύρου και γενικότερα η πιθανή αλλαγή της ανατομίας της περιοχής είναι δυνατόν να οδηγήσει σε σοβαρό τραυματισμό υγιών ιστών στη περιοχή.

Τεχνική αρθροσκόπησης αγκώνα

Η αρθροσκόπηση του αγκώνα τις περισσότερες φορές γίνεται στη βραχεία νοσηλεία.

Τόσο η γενική, όσο και η περιοχική αναισθησία, δηλαδή η έκχυση αναισθητικών φαρμάκων στην περιοχή της μασχάλης που θα ναρκώσει ολόκληρο το Άνω Άκρο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Η συνηθέστερη θέση του ασθενούς κατά την διάρκεια της επέμβασης είναι η πλάγια και σε μερικές περιπτώσεις η ύπτια θέση.

Με την περιοχική αναισθησία, μόνο το μέλος που θα γίνει η επέμβαση αναισθητοποιείται. Κατά τη διάρκεια της αρθροσκόπησης εφαρμόζεται ίσχαιμος περίδεση, μέσω μιας φουσκωμένης περιχειρίδας, στο άνω τμήμα του βραχίονα (τουρνικέ), η οποία διακόπτει την παροχή αίματος προς το αντιβράχιο. Το αρθροσκόπιο εισάγεται στην άρθρωση του αγκώνα από μικρή τομή μήκους 5-7 mm (αρθροσκοπική πόρτα). Υπό άμεση όραση, γίνονται και άλλες 1-3 μικρές οπές ίδιου μεγέθους από τις οποίες εισάγονται στην άρθρωση ειδικά αρθροσκοπικά εργαλεία για την διενέργεια της επέμβασης. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, η άρθρωση συνεχώς εκπλύνεται με διάλυμα φυσιολογικού ορού. Μετά το πέρας της επέμβασης αφαιρείται το αρθροσκόπιο από τον αγκώνα και ράβονται οι αρθροσκοπικές οπές. Το τραύμα καλύπτεται με αποστειρωμένους επιδέσμους, οι οποίοι αλλάζονται μετά 24 ώρες και σπάνια απαιτείται ακινητοποίηση σε νάρθηκα.

Ο σωστός σχεδιασμός, και το μαρκάρισμα της πορείας των νεύρων, μειώνει στο ελάχιστο τον τραυματισμό.

Η απλή ανάρτηση του χεριού θεωρείται χρήσιμη για την ανάπαυση του χειρουργημένου αγκώνα και τον περιορισμό του οιδήματος. Αναλγητική αγωγή απαιτείται στις περισσότερες περιπτώσεις.

Πρόγραμμα φυσικής αποκατάστασης απαιτείται στη πλειοψηφία των ασθενών. Μετά την επέμβαση, δίνεται στους ασθενείς ειδικό πρωτόκολλο φυσικοθεραπείας με αναλυτικές οδηγίες για το πρόγραμμα αποκατάστασής τους.

Απαραίτητη είναι η ύπαρξη ειδικού εξοπλισμού και εργαλείων, όπως σε κάθε αρθροσκοπική ή ενδοσκοπική επέμβαση.

Αναλυτικά απαιτούνται:

• Αρθροσκόπιο 4.5 mm, αν και αρκετοί χειρουργοί προτιμούν ένα μικρότερης διαμέτρου (2.7 mm).

• Οθόνη, κατά προτίμηση υψηλής ευκρίνειας.

• Συσκευή λειάνσεως (Saver).

• Συσκευή ηλεκτρονικής εξάχνωσης (Vapor)

• Σύστημα αύξησης ενδοαρθρικής πίεσης (Pump).

• Ειδικά αρθροσκοπικά εργαλεία.

• Ειδικές κάνουλες.

• Η κάμερα είναι συνδεδεμένη με μια συσκευή καταγραφής (DVD).

Τα αποτελέσματα της αρθροσκόπησης εξαρτώνται από τη φύση και την έκταση της Αρθρικής βλάβης.

Δυσκαμψία λόγω ελεύθερων ενδοαρθρικών σωμάτων ή παχυμένες πτυχώσεις του βλεννογόνου (συμφύσεις) συνήθως εξαφανίζονται μετά την επέμβαση.
Σε ασθενείς με επικονδυλίτιδα ("Tennis elbow") επιτυγχάνεται βελτίωση σε περίπου 95% των περιπτώσεων.
Σε περιπτώσεις με περιορισμό του εύρους της κίνησης σε ποσοστό άνω του 90% των περιπτώσεων παρουσιάζεται βελτιωμένη κινητικότητα μετεγχειρητικά η οποία διατηρείται στο μεγαλύτερο ποσοστό της.
Σε προχωρημένη αρθρίτιδα, χρόνια δυσκαμψία ή προηγούμενη χειρουργική επέμβαση οι πιθανότητες επιτυχίας παρουσιάζονται μειωμένες.
Σε εκτεταμένες χόνδρινες βλάβες (αρθρίτιδα) οι ενοχλήσεις υποχωρούν προσωρινά μετά από την απομάκρυνση των τροποποιημένων ιστών (οστεόφυτα) και την έκπλυσητης άρθρωσης, για πόσο χρονικό διάστημα εξαρτάται από την έκταση των υφιστάμενων αλλοιώσεων. Η χόνδρινη βλάβη, ωστόσο, παραμένει και μπορεί έτσι να επανακάμψει μέρος του πόνου. Ο χόνδρος δεν μπορεί να αποκατασταθεί πλήρως με χειρουργική επέμβαση.
Σε μικρότερου βαθμού χόνδρινες αλλοιώσεις βλάβες χόνδρου χρειάζονται ειδικές παρεμβάσεις (Mosaic plastic, μεταμόσχευση αυτόλογων χονδροκυττάρων κ.λ.π.).
Σε βακτηριακή μόλυνση θα πρέπει η αρθροσκόπηση να γίνεται το συντομότερο δυνατό και ταυτόχρονα με τη χορήγηση αντιβιοτικής θεραπείας.
Σε μη-βακτηριακές φλεγμονώδεις νόσους (π.χ. ρευματοειδή αρθρίτιδα), η αντιφλεγμονώδης θεραπεία (κύρια θεραπεία) θα συνεχιστεί.

93% των ασθενών παρουσιάζουν σε μικρό χρονικό διάστημα καλά έως πολύ καλά αποτελέσματα. Μακροπρόθεσμα, μπορεί και πάλι να εμφανιστούν ενοχλήσεις, ιδίως σε ασθενείς με αρθρίτιδα. Άλλες χειρουργικές επεμβάσεις, ακόμη και Αρθροπλαστική Αγκώνα δεν μπορεί να αποκλειστούν.

Πιθανές Επιπλοκές:

Οι συνήθεις κίνδυνοι κάθε χειρουργικής επέμβασης, όπως πιθανή απόφραξη αγγείων (θρόμβωση / εμβολή), αιμορραγία, καρδιακή / Αναπνευστική δυσλειτουργία και ανεπιθύμητες ενέργειες από την χορήγηση φαρμάκων ή αντίδραση σε υλικά παρουσιάζονται σε αρκετά μικρότερη συχνότητα στην αρθροσκοπική αντιμετώπιση. Ειδικές επιπλοκές όπως η μόλυνση, (προσωρινή) βλάβη των νεύρων, αρθρική δυσκαμψία, ή έκτοπη οστεοποίηση περιαρθρικών ασβεστώσεων είναι σπάνιες (<5%).

Αρχική