Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

Εφαρμογή εξατομικευμένης θεραπείας με τη χρήση στοχευμένων φαρμάκων και μοριακών δεικτών

Κυρίαρχο σύνθημα στην Ογκολογία σε διεθνές επίπεδο είναι η εφαρμογή εξατομικευμένης θεραπείας με τη χρήση στοχευμένων φαρμάκων και μοριακών δεικτών.
Τα ελπιδοφόρα μηνύματα έρχονται για την αντιμετώπιση πολλών όγκων. Παράδειγμα ο καρκίνος κεφαλής και τραχήλου, αλλά και του πνεύμονα που προέρχονται από τα επιθηλιακά κύτταρα που έχουν εκτεθεί σε καρκινογόνους παράγοντες, όπως ο καπνός του τσιγάρου. Τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί σημαντική πρόοδος στην κατανόηση της μοριακής βιολογίας του όγκου και το γεγονός αυτό έδωσε ώθηση στην παραγωγή νέων στοχευμένων θεραπειών, που καταστέλλουν την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων και επηρεάζουν λιγότερο τα φυσιολογικά κύτταρα και τους ιστούς του οργανισμού.
Τα μονοκλωνικά αντισώματα είναι στοχευμένη θεραπεία έναντι σε αυξητικούς παράγοντες. 50% των όγκων που αναπτύσσονται στον στοματοφάρυγγα και κυρίως στις αμυγδαλές οφείλεται σε λοίμωξη από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) και οι όγκοι αυτοί έχουν ιδιαίτερη κλινική πορεία και ευνοϊκή πρόγνωση.  Το μονοκλωνικό αντίσωμα που αναγνωρίζει τον υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα EGFR, ευαισθητοποιεί τα καρκινικά κύτταρα στη δράση της θεραπείας και αυξάνει την αποτελεσματικότητά της κατά των όγκων. Αλλά και για τον καρκίνο του πνεύμονα, εμφανίστηκαν νέα φάρμακα, όπως ένα μονοκλωνικό αντίσωμα που αναγνωρίζει τον αυξητικό παράγοντα των ενδοθηλιακών κυττάρων των αγγείων στον όγκο κι εμποδίζει με τον τρόπο αυτό την τροφοδοσία τους και συνεπώς την ανάπτυξή τους. Επίσης, σε κάποιους ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα οι αναστολείς τυροσινικής κινάσης του EGFR ή άλλων μοριακών στόχων του καρκινικού κυττάρου, αποτελούν σημαντικές θεραπευτικές επιλογές και αναγνωρίζονται οι μοριακοί αυτοί στόχοι με ειδική τεχνολογία. Η τεχνολογία έχει βοηθήσει στην ανάπτυξη πολλών τομέων της ιατρικής  που επιδρούν θετικά στην ποιότητα και τη διάρκεια ζωής των ασθενών.
Σημαντικές εξελίξεις έχουν γίνει και στο χώρο της χειρουργικής, όπως η χρήση ρομπότ  και της ακτινοθεραπείας με τεχνολογικές εξελίξεις που επιτρέπουν την αποφυγή βλάβης των υγιών ιστών και που μειώνουν και μηδενίζουν τις μακροχρόνιες επιπλοκές της θεραπείας.
Κλειδί στην επιτυχή θεραπεία και παρακολούθηση αποτελεί το ογκολογικό συμβούλιο που προϋποθέτει την συνεργασία χειρουργών, ακτινοθεραπευτών, παθολόγων-ογκολόγων και μοριακών ογκολόγων, αλλά και του υπόλοιπου υποστηρικτικού προσωπικού.

Πνευμονική ίνωση από την μπλεομυκίνη

Η μπλεομυκίνη είναι ένα από τα χημειοθεραπευτικά που ενοχοποιείται για  πνευμονική ίνωση

Γράφει ο
Δρ Ιωάννης Κριαράς
Πνευμονολόγος-Εντατικολόγος
Η  Ιδιοπαθής Πνευμονική Ίνωση είναι ένας τύπος χρονίας ινωδοποιού διάμεσης πνευμονίτιδας, που εντοπίζεται αποκλειστικά στον πνεύμονα και ιστολογικά  μοιάζει με την διάμεση πνευμονία.
Όταν δεν υπάρχει βιοψία θωρακοσκοπική η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Πνευμονικής ίνωσης είναι αβέβαιη.
Όμως σε ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια ή καρκίνο όταν συνυπάρχουν όλα τα μείζονα κριτήρια και τρία από τα ελάσσονα, μπορούμε με σχετική ασφάλεια να θεωρήσουμε τη διάγνωση της νόσου σωστή.
Τα μείζονα κριτήρια είναι:
-Αποκλεισμός κάθε γνωστής αιτίας διάμεσης πνευμονικής νόσου, όπως φάρμακα, περιβαλλοντολογική έκθεση και αυτοάνοσο ρευματολογικό νόσημα.
-Παθολογικές λειτουργίες δοκιμασίες και συκεκριμένα παρουσία περιοριστικού συνδρόμου με διαταραχή της ανταλλαγής των αερίων (αύξηση της  (Alveolar–arterial  P(Α-α κλίση)O2 , διαφορά μεταξύ της κυψελιδικής συγκέντρωσης (Α) του οξυγόνου και της αρτηριακής (α) συγκέντρωσης του οξυγόνου (υποξαιμία), ή μείωση της DLCO (Diffusing capacity CO) που είναι  τεστ πνευμονικής λειτουργίας που γίνεται για να προσδιοριστεί η συνολική ικανότητα του πνεύμονα για τη μεταφορά του αερίου μέσα και έξω από το αίμα.
-Δικτυοζώδες πρότυπο με κατανομή κυρίωσ στη βάση στην αξονική τομογραφία θώρακα υψηλής ευκρίνειας.
Ευρήματα από τη διαβρογχική βιοψία πνεύμονα ή τη βρογχοκυψελιδική έκπλυση που δεν είναι συμβατά με άλλη πιθανή διάγνωση.
Τα ελάσσονα κριτήρια είναι:
-Ηλικία μεγαλύτερη των 50 ετών
-Ύπουλη έναρξη δύσπνοιας προσπάθειας που δεν μπορεί να αποδοθεί σε άλλη αιτία
-Διάρκεια νόσου μεγαλύτερη από τρεις μήνες
-Τελοεισπνευστικοί τρίζοντες στις βάσεις, τύπου ''Velcro'', όπως όταν χωρίζονται  δύο επιφάνειες μεταξύ τους
Η μπλεομυκίνη είναι ένα από τα χημειοθεραπευτικά που ενοχοποιείται για  πνευμονική ίνωση.
Ο κυριότερος μηχανισμός πρόκλησης είναι η διαταραχή του αντιοξειδωτικού status. Το ποσοστό ασθενών που θα αναπτύξουν φαρμακογενή διάμεση πνευμονοπάθεια είναι περίπου 10%.
Ως προδιαθεσικοί παράγοντες θεωρούνται η μεγάλη ηλικία, η συνχορήγηση άλλων χημειοθεραπευτικών ή ακτινοβολίας και τα υψηλά μείγματα οξυγονοθεραπείας.
Αν και έχουν παρατηρηθεί τοξικές δράσεις σε χαμηλές δόσεις, η ενοχοποιημένη δόση είναι 400-500mg/m2.
Δεν έχει ειδική συμπτωματολογία, ενώ αναφέρεται και οξεία μορφή με πυρετό και περιφερική ηωσινοφιλία.
Η μείωση της DLCO, που αναφέρθηκε παραπάνω στα μείζονα κριτήρια, είναι ευαίσθητος δείκτης ακόμη και σε αρνητικό απεικονιστικό έλεγχο.
Μάλιστα, πριν την χημειοθεραπεία με μπλεομυκίνη πρέπει να γίνει έλεγχος και σε μειωμένη DLCO ο ασθενής δεν πρέπει να πάρει το φάρμακο.
Η αντιμετώπιση σε οξεία έναρξη συμπτωμάτων συνίσταται σε υψηλή δόση κορτικοστερεοειδών, ενώ στις σταδιακές μορφές φαίνεται ότι  τα στερεοειδή δεν αλλάζουν την πορεία της νόσου, αλλά η νόσος παραμένει, συνήθως, σταθερή και δεν εξελίσσεται.
Γράφει ο
Δρ Ιωάννης Κριαράς
Πνευμονολόγος-Εντατικολόγος
Διαβάστε περισσότερα για τον Ιωάννη Κριαρά

Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

Για όσους δεν θέλουν να ακολουθήσουν την κλασσική θεραπεία για τον καρκίνο

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός παθολόγος-ογκολόγος, MD, PhD
Οι εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο είναι εναλλακτικές ή και συμπληρωματικές θεραπείες για τον καρκίνο.
Αυτές περιλαμβάνουν τη διατροφή και την άσκηση, διάφορα χημικά προϊόντα, βότανα, συσκευές κ.α.
Οι περισσότερες από αυτές τις θεραπείες, ενώ είναι αποτελεσματικές δεν υποστηρίζονται μερικές φορές από μεγάλες μελέτες, γιατί οι μελέτες αυτές δεν χρηματοδοτούνται λόγω μη κερδοφόρων αποτελεσμάτων από τις φαρμακευτικές εταιρίες. Μάλιστα οι εταιρίες έχουν προσπαθήσει κατά καιρούς να καταπνίξουν πολλές θετικές μελέτες και σε πολλές περιπτώσεις να περάσουν στον κόσμο την ανησυχία σχετικά με την ασφάλεια ορισμένων από αυτές τις εναλλακτικές θεραπείες.
Οι εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο μπορούν να ταξινομηθούν σε γενικές γραμμές σε τρεις ομάδες:
-Εναλλακτικές θεραπείες υποκατάστατες της  τυπικής ιατρικής θεραπείας
-Εναλλακτικές θεραπείες ως συμπληρωματικές θεραπείες στην κλασσική θεραπεία
-Και θεραπείες για τις οποίες αν και έγινε προσπάθεια από διάφορα συμφέροντα να αποδειχθεί η αναποτελεσματικότητά τους συνεχίζουν να προωθούνται και να χρησιμοποιούνται
Από τη δεκαετία του 1940, η ιατρική επιστήμη έχει αναπτύξει την χημειοθεραπεία, την ακτινοθεραπεία, την θεραπεία με ανοσοενισχυτικά φάρμακα και τα νεότερα στοχευμένα φάρμακα. Επίσης, έχουν αναπτυχθεί διάφορες χειρουργικές τεχνικές για την αφαίρεση του καρκίνου.
Πριν από την ανάπτυξη αυτών των σύγχρονων, τεκμηριωμένων θεραπειών, το 90% των ασθενών με καρκίνο έχαναν τη ζωή τους μέσα σε πέντε χρόνια.
Με τις σύγχρονες θεραπείες, κάποιοι ισχυρίζονται ;ότι μόνο το 34% των ασθενών με καρκίνο πεθαίνουν εντός πέντε ετών.
Ωστόσο, ενώ γενικά οι σύγχρονες θεραπείες προκαλούν μία παράταση ζωής ή υπόσχονται την ίαση  του καρκίνου μόνιμα, οι βασικές μορφές της θεραπείας του καρκίνου έχουν παρενέργειες που είναι θανατηφόρες και η ίαση με κανέναν τρόπο δεν είναι εγγυημένη. Αυτές οι παρενέργειες και η αβεβαιότητα για την επιτυχία ίασης οδήγησαν πολλούς ιατρούς ανά τον κόσμο να χρησιμοποιήσουν εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο, που προκαλούν λιγότερες παρενέργειες και σε πολλές περιπτώσεις αυξήνουν τα ποσοστά επιβίωσης και το κυριότερο εξασφαλίζοντας μία καλή ποιότητα ζωής.
Οι συμπληρωματικές εναλλακτικές θεραπείες υποστηρίζονται περισσότερο από τις εναλλακτικές θεραπείες αντικατάστασης της βασικής θεραπείας από την ιατρική κοινότητα, γιατί έτσι μπορούν να χρησιμοποιούν τα φάρμακα των εταιριών από τις οποίες υποστηρίζονται.
Οι συμπληρωματικές θεραπείες χρησιμοποιούνται σε συνδυασμό με τις αποδεδειγμένες... θεραπευτικές αγωγές. Τις χρησιμοποιούν, κυρίως, για να κοντρολάρουν τις ανεπιθύμητες ενέργειες από τη βασική θεραπεία  και όχι για να σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα. Το μασάζ και η υπνοθεραπεία για την αντιμετώπιση του πόνου είναι παραδείγματα συμπληρωματικών εναλλακτικών  θεραπειών.
Οι πιο δημοφιλείς εναλλακτικές θεραπείες του καρκίνου που αντικαθιστούν τις βασικές θεραπείες είναι διάφορες, γενικά αυστηρές δίαιτες. Άλλες θεραπείες περιλαμβάνουν  ψυχοσωματικές παρεμβάσεις, βιοηλεκτρομαγνητικά κύματα, συμπληρώματα διατροφής και  βότανα. Η δημοτικότητα και η επικράτηση των διαφόρων αυτών θεραπειών ποικίλλει ανά περιοχή.
Οι άνθρωποι που επιλέγουν εναλλακτικές θεραπείες έχουν την τάση να πιστεύουν ότι η κλασσική θεραπεία είναι αναποτελεσματική, ενώ εξακολουθούν να πιστεύουν ότι η υγεία τους θα μπορούσε να βελτιωθεί.
Είναι εντυπωσιακό,  από επιστημονικές πληροφορίες, ότι όλοι οι ασθενείς προτιμούν ένα μοντέλο υγειονομικής περίθαλψης που να αντιμετωπίζει τον ασθενή ως ένα μια ολοκληρωμένη οντότητα, προτιμούν δηλαδή την ολιστική ιατρική.
Οι ασθενείς με καρκίνο που επιλέγουν συμπληρωματικές εναλλακτικές θεραπείες παράλληλα με τις συμβατικές θεραπείες πιστεύουν ότι είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από ό, τι οι ασθενείς που επιλέγουν μόνο τις συμβατικές θεραπείες. Αισθάνονται μεγαλύτερη αίσθηση του ελέγχου της νόσου και αναφέρουν λιγότερο άγχος και κατάθλιψη.
Δυστυχώς όμως, οι ασθενείς που χρησιμοποιούν τις εναλλακτικές θεραπείες τις χρησιμοποιούν μετά τις συμβατικές, μετά από καθοδήγηση από τους γιατρούς τους κι έτσι στα προχωρημένα στάδια της νόσου δεν δρουν, όπως στα αρχικά. Περίπου οι μισοί επαγγελματίες που προτείνουν συμπληρωματικές ή εναλλακτικές θεραπείες είναι γιατροί, κυρίως παθολόγοι και πολύ λίγοι είναι ογκολόγοι. Επίσης, είναι αξιοσημείωτο πως το 60% των γιατρών έχουν τους ασθενείς τους σε μια συμπληρωματική ή εναλλακτική θεραπεία.

---

Τέτοιες θεραπείες είναι
-Η ενδοφλέβια χορήγηση βιταμίνη C, αλλά και από του στόματος, που είναι  είδος θεραπείας με οξειδοαναγωγή
-Φαρμακευτικά μανιτάρια (π.χ. γανόδερμα)
-Σελήνιο (σεληνομεθειονίνη και σεληνοκυστεϊνη)
-Εκχυλίσματα γκι, όπως το Iscador που μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής του ασθενούς
-Δεοξυχολικό οξύ
-Διχλωροξικό οξύ
-Κουρκουμίνη
-Γαϊδουράγκαθο
-Proton θεραπεία
-Οι τοξίνες του Coley
-Χλωριούχο καίσιο
-Η διατροφή Budwig, μια διατροφή με βάση το λινέλαιο, το γάλα, τα φρούτα, τα λαχανικά και τις φυτικές ίνες που είναι χρήσιμη και για την πρόληψη του καρκίνου
-Όξινο ανθρακικό νάτριο
-Χημικές ουσίες (Gonzalez)
-Ομοιοπαθητική με χορήγηση μικρών ποσοτήτων ουσιών
-Laetrile, γνωστό ως Β-17, που είναι ένα κυανιούχο εκχύλισμα θρυμματισμένων  κουκουτσιών  βερίκοκου (Αμυγδαλίνη)
-Di Bella πολυθεραπεία με ένα μίγμα βιταμινών, μελατονίνη, και άλλες  χημικές ουσίες
-Emanuel Revici θεραπεία με αναβολικά και καταβολικά
-Hoxsey μέθοδος με βότανα και αρσενικό
-714X, με βάση το νερό
-Protocel  από αίμα από τα άλογα
-Θειική υδραζίνη
-Πρωτεολυτικά θεραπευτικά ένζυμα
-"Αντιτοξίνη glyoxide William Koch, που ονομάζεται επίσης "ανακρυσταλλοποιημένη συνθετική τοξίνη", η οποία είναι αποσταγμένο νερό
-Ένα κατάπλασμα από τυρί Limburger
-Επιθέματα φτιαγμένα από τα ούρα του ασθενούς
-Ανοσοενισχυτική θεραπεία Λόρενς Μπάρτον, για ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος
-Chaparral
-Χόνδρος καρχαρία
-Cansema ή "μαύρη αλοιφή"
-Essiac τσάι
-Δίαιτες

• Gerson θεραπεία, ένας συνδυασμός δίαιτας με κλύσματα
• "Θεραπεία σταφυλιών" Johanna Brandt, μια διατροφή με νερό και σταφύλια
• Δίαιτα Beverly Hills με φρούτα
• Μακροβιοτική διατροφή  με χόρτα που βοηθά και στην πρόληψη του καρκίνου
• Δίαιτα με χυμούς

-Ηλεκτρικές ή φυσικές μέθοδοι

• Θεραπεία με μαγνήτες
• Σωλήνας με ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων «δέσμη ακτίνων»
• Υπερθερμία κ.α.

-Ενέργεια και ψυχολογικές θεραπείες

• Aντικαρκινική  ψυχοθεραπεία που υποστηρίζει την "προσωπικότητα του καρκίνου» που θα μπορούσε να θεραπευτεί μέσω της λογοθεραπείας, π.χ., ότι από το Simonton Cancer Center, και άλλα κέντρα 
• Θεραπευτικό άγγιγμα ένα είδος θεραπείας με ενέργεια
• Ψυχική χειρουργική επέμβαση

---

Παραδείγματα συμπληρωματικών εναλλακτικών θεραπειών
Ο βελονισμός: Χρήσιμος για τον έλεγχο ορισμένων συμπτωμάτων, αλλά δεν σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα
Η ψυχοθεραπεία: Μπορεί να μειώσει το άγχος και τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής
Η θεραπεία μασάζ: Μπορεί να μειώσει τον πόνο
Ορισμένα κανναβινοειδή: Μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να μειώσουν τον πόνο, να τονώσουν την όρεξη, καθώς και να μειώσουν τη ναυτία που σχετίζεται με τη χημειοθεραπεία και τη χρήση άλλων φαρμακευτικών ουσιών

---

Εναλλακτικές θεωρίες του καρκίνου
Ορισμένες εναλλακτικές θεωρίες για το πώς ο καρκίνος ξεκινάει ή διατηρείται στο σώμα.

• Σύνδεση Νου-σώματος. Οι υποστηρικτές λένε ότι ορισμένοι καρκίνοι συμβαίνουν, επειδή το άτομο είναι αγχωμένο ή δυσαρεστημένο και ότι μια θετική στάση μπορεί να θεραπεύσει τον καρκίνο, αφού έχει σχηματιστεί. Μια εξήγηση είναι ότι το άγχος, ο θυμός, ο φόβος, η θλίψη καταπιέζει το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ η αγάπη, η συγχώρεση, η εμπιστοσύνη και η ευτυχία δυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και καταστρέφει τον καρκίνο.

• Τοξική θεωρία του καρκίνου: Σε αυτήν την ιδέα, οι μεταβολικές διεργασίες του σώματος προσβάλλονται από τα τοξικά προϊόντα, τις «τοξίνες» και προκαλούν καρκίνο και άλλες ασθένειες, μέσω μιας διαδικασίας που ονομάζεται αυτοτοξαιμία. Οι θεραπείες μετά από αυτή την προσέγγιση στοχεύουν συνήθως στην αποτοξίνωση ή τον καθαρισμό του σώματος, όπως τα κλύσματα.

• Χαμηλή δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος: Η θεωρία αυτή ισχυρίζεται ότι αν  το ανοσοποιητικό σύστημα δεν ήταν αρκετά ισχυρό, να καταπολεμήσει την "εισβολή", τον καρκίνο. Αυτές οι θεραπείες συνήθως επικεντρώνονται σε ουσίες για να αυξήσουν τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος.

• Διάφορες καταστάσεις μέσα στο σώμα: Παροδική έλλειψη οξυγόνου σε μια μικρή περιοχή του σώματος προκαλεί καρκίνο, ή ρούχα που εμποδίζουν τη φυσιολογική κυκλοφορία.
• Υπόθεση των μικροοργανισμών: Ενώ οι λοιμώξεις είναι μια σημαντική αιτία ορισμένων ειδών καρκίνου (π.χ., η ηπατίτιδα Β μπορεί να προκαλέσει καρκίνο του ήπατος, και μερικοί ιοί των ανθρωπίνων θηλωμάτων προκαλούν καρκίνο του τραχήλου της μήτρας), αυτή η θεωρία ισχυρίζεται ότι οι αβλαβή βακτήρια και μύκητες που υπάρχουν κανονικά μέσα ή πάνω στο σώμα μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο.

Η Εναλλακτική θεραπεία του καρκίνου αναπτύσσεται ταχέως σε όλες τις χώρες, λόγω της αδυναμίας των συμβατικών ακριβών θεραπειών να δώσουν ουσιαστική αύξηση της επιβίωσης και διατήρηση της ποιότητας ζωής των ασθενών. Άλλωστε υπάρχουν πολλές αποδείξεις πως οι κλασσικές θεραπείες σε πολύ μεγάλο αριθμό ασθενών οδηγούν τον ασθενή στον θάνατο.
Η εναλλακτική θεραπεία τις περισσότερες φορές γίνεται εξατομικευμένα με μοριακή ανάλυση του όγκου ασθενούς. Στοχευμένα φάρμακα σε αυτές τις περιπτώσεις που αποδεδειγμένα καταπολεμούν τον όγκο χρησιμοιποιούνται.
Συνδυάαζεται στις περισσότερες περιπτώσεις η παραδοσιακή και η  σύγχρονη ιατρική, θεραπεύοντας  την ψυχή  και το σώμα του ασθενούς.
Οι διαδικασίες μας επικεντρώνονται στην γενική υγεία του ασθενούς και στην καταπολέμηση της νόσου.
Με την εξέταση του τρόπου λειτουργίας των κυττάρων και της μοριακής ανάλυσης προσαρμόζεται σε κάθε ασθενή  ένα πρόγραμμα που θα μεγιστοποιήσει την υγεία των κυττάρων, θα σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα, επιτρέποντας στον ασθενή να επιστρέψει στη βέλτιστη υγεία.

---

Το λειτουργικό πρόγραμμα της ογκολογίας λειτουργεί συνήθως μέσα από μια διαδικασία έξι σταδίων: 
1. Ολοκληρωμένη Αξιολόγηση - μια ολοκληρωμένη ιατρική ανάλυση για κάθε ασθενή καθώς και τον καρκίνο που έχει.
2. Κυτταρική Διατροφή - με τη διατροφή, τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία βελτιστοποιείται η  κυτταρική υγεία.
3. Αποτοξίνωση - με στόχο να καθαρίσει το σώμα από τους ρύπους και τις χημικές ουσίες της σύγχρονης ζωής.
4. Υποστήριξη και ρύθμιση του ανοσοποιητικού - βοηθώντας τον οργανισμό να καταπολεμά ο ίδιος τον καρκίνο.
5. Καταστολή του καρκίνου - στοχευμένα φάρμακα με εξατομικευμένη θεραπεία μετά από μοριακή ανάλυση του όγκου, διατροφή και θεραπεία με θερμότητα (υπερθερμία).
6. Παρακολούθηση και υποστήριξη - συνεχής υποστήριξη μετά τη θεραπεία.
Εκτός από τα είδη γνωστά εναλλακτικά προγράμματα θεραπείας απαραίτητη είναι και η ενημέρωση των ασθενών για όλες τις νέες θεραπείες οι οποίες υπάρχουν και είναι αποτελεσματικές.
Βιβλιογραφία
1.    Vickers AJ, Kuo J, Cassileth BR (January 2006). "Unconventional anticancer agents: a systematic review of clinical trials". Journal of Clinical Oncology 24 (1): 136–40.
2.    Cassileth BR (1996). "Alternative and Complementary Cancer Treatments". The Oncologist 1 (3): 173–179.
3.    Wesa KM, Cassileth BR (September 2009). "Is there a role for complementary therapy in the management of leukemia?". Expert Rev Anticancer Ther 9 (9): 1241–9.
4.    Bardia A, Barton DL, Prokop LJ, Bauer BA, Moynihan TJ (December 2006). "Efficacy of complementary and alternative medicine therapies in relieving cancer pain: a systematic review". Journal of Clinical Oncology 24(34): 5457–64.
5.    Cragg J M, Newman D J (2005). "Plants as a source of anticancer agents". Journal of Ethnopharmacology: 72–79.
6.    Cassileth BR, Schraub S, Robinson E, Vickers A (April 2001). "Alternative medicine use worldwide: the International Union Against Cancer survey".Cancer 91 (7): 1390–3.
7.    "Antioxidants and Cancer III: Quercetin -- Davis W. Lamson, MS, ND, and Matthew S. Brignall, ND 2000;5(3):196-208 -- Altern Med Rev".
8.    "Ascorbate in pharmacologic concentrations selectively generates ascorbate radical and hydrogen peroxide in extracellular fluid in vivo -- Chen et al. 104 (21): 8749 -- Proceedings of the National Academy of Sciences".
9.    Zaidman BZ, Yassin M, Mahajna J, Wasser SP (June 2005). "Medicinal mushroom modulators of molecular targets as cancer therapeutics".Applied Microbiology and Biotechnology 67 (4): 453–68.
10.  Nilsonne G, Sun X, Nyström C, et al. (September 2006). "Selenite induces apoptosis in sarcomatoid malignant mesothelioma cells through oxidative stress". Free Radical Biology & Medicine 41 (6): 874–85.
11.  "Mistletoe Extracts". National Cancer Institute. Archived from the original on 20 March 2011.
12.  Kaegi E (June 1998). "Unconventional therapies for cancer: 6. 714-X. Task Force on Alternative Therapeutic of the Canadian Breast Cancer Research Initiative". Canadian Medical Association Journal 158 (12): 1621–4.
13.  Levine MN (April 2010). "Conventional and complementary therapies: a tale of two research standards?". J. Clin. Oncol. 28 (12): 1979–81.
14.  Jellinek N, Maloney ME (September 2005). "Escharotic and other botanical agents for the treatment of skin cancer: a review". J. Am. Acad. Dermatol. 53 (3): 487–95.
15.  Cannabis and Cannabinoids, National Cancer Institute.
16.  http://www.healingcancernaturally.com/.
17.  http://www.cancer.gov, NIH: National Cancer Institute.
18. http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/canceralternativetherapies.html.
19.  http://www.cancervic.org.au.
20.  http://www.cancer.org.
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Διαβάστε περισσότερα για τη Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

Καρκίνος που προκαλείται από κάποιο παθογόνο μικροοργανισμό

Ένα στα έξι περιστατικά καρκίνου σ’ ολόκληρο τον κόσμο, προκαλούνται από λοιμώξεις από κάποιο παθογόνο μικροοργανισμό.
Οι λοιμώξεις αυτές που προκαλούν καρκίνο, σε ποσοστό 16% όλων των καρκίνων, από ιό, βακτήριο ή παράσιτο,  θα μπορούσαν να αποφευχθούν ή να θεραπευθούν έγκαιρα.
Τέσσερις είναι οι κυριότερες αιτίες μόλυνσης: ο ιός των ανθρωπίνων θηλωμάτων HPV),  τo ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού (H.pylori) και οι ιοί της ηπατίτιδας B και C.
Από τις συνολικά 12,7 εκατ. περιπτώσεις καρκίνου ετησίως, οι τέσσερις ανωτέρω μολύνσεις ευθύνονται για 1,9 εκατ. περιπτώσεις καρκίνου στον τράχηλο της μήτρας, το γαστρεντερικό σύστημα και το ήπαρ.
Πρέπει να καταβληθούν και άλλες προσπάθειες διεθνώς, ώστε να καταπολεμηθούν οι αιτίες της μόλυνσης που οδηγούν σε καρκίνο.
Οι καρκίνοι που προκαλούνται από λοιμώξεις είναι αναλογικά περίπου τρεις φορές περισσότεροι στις αναπτυσσόμενες χώρες σε σχέση με τις ανεπτυγμένες. Το ποσοστό τους ποικίλει σημαντικά σε διεθνές επίπεδο, από 3,3% στην Αυστραλία και 4% στις ΗΠΑ έως σχεδόν 33% στην υποσαχάρια Αφρική. Περίπου το 23% όλων των καρκίνων στον αναπτυσσόμενο κόσμο οφείλεται σε μολυσματικές αιτίες, έναντι μόλις 7,4% στον αναπτυγμένο.
Σχεδόν το ένα τρίτο των περιπτώσεων αυτών διεθνώς εμφανίζονται σε ανθρώπους κάτω των 50 ετών. Μεταξύ των γυναικών ο καρκίνος του τραχήλου της μήτρας καλύπτει περίπου τις μισές περιπτώσεις μολυσματικών καρκίνων, ενώ στους άνδρες πάνω από το 80% αφορά τους ηπατικούς και τους γαστρεντερικούς καρκίνους.
Οι επιστήμονες της Διεθνούς Υπηρεσίας για την Έρευνα στον Καρκίνο τονίζουν ότι τα περιστατικά μολυσματικών καρκίνων θα μπορούσαν να μειωθούν σημαντικά στο μέλλον, αν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα δημόσιας υγείας, όπως εμβολιασμοί, ασφαλέστερες μέθοδοι εμβολιασμών, αντιμικροβιακές θεραπείες κ.α.
Εμβόλια υπάρχουν, ήδη, για τους ιούς HPV και της ηπατίτιδας B (HBV), ενώ η μόλυνση από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, που μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και έλκος στομάχου με τελική κατάληξη τον καρκίνο, είναι δυνατό να καταπολεμηθεί έγκαιρα με αντιβιοτικά.
Βιβλιογραφία
Catherine de Martel MD, Jacques Ferlay ME, Silvia Franceschi MD, Jérôme Vignat MSc, Freddie Bray PhD, David Forman PhD, Dr Martyn Plummer PhD Global burden of cancers attributable to infections in 2008: a review and synthetic analysis, The Lancet Oncology, Early Online Publication, 9 May 2012

Επανένταξη ενός καρκινοπαθούς στην κοινωνία

Μετά τη θεραπεία της νόσου ο καρκινοπαθής πρέπει να επανέλθει στην κοινωνία

Γράφει η 
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD,PhD
Μετά τη θεραπεία του καρκίνου ή την πλήρη ύφεση της νόσου έρχεται η ώρα της επανένταξης του καρκινοπαθούς στην κοινωνία. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επανένταξη ενός θεραπευμένου καρκινοπαθούς είναι να έχει διατηρήσει ή να έχει ανακτήσει όλες  τις σωματικές και ψυχικές δεξιότητες που είχε πριν αρρωστήσει.
Η ίαση ή η πλήρης ύφεση εξαρτάται κυρίως από τους εξής παράγοντες:
ü  Τον τύπο του καρκίνου
ü  Το στάδιο κατά τη διάγνωση
ü  Το είδος της θεραπείας που θα εφαρμοστεί
Πράγματι, υπάρχουν τύποι καρκίνου που μπορούν να ιαθούν και σε προχωρημένα στάδια, όπως το χοριοκαρκίνωμα, η οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία, η νόσος Hodkin, ο καρκίνος όρχεως, η οξεία μυελογενής λευχαιμία, το νεφροβλάστωμα, το ραβδομυοσάρκωμα, το σάρκωμα Ewing, το νευροβλάστωμα, ο μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονος και ο καρκίνος των ωοθηκών. Άλλοι όγκοι πάλι μπορεί να χρειαστούν και χειρουργική παρέμβαση, όπως ο καρκίνος του μαστού, το οστεοσάρκωμα, τα σαρκώματα μαλακών μορίων και ο καρκίνος του παχέος εντέρου και του ορθού.
Επομένως, ασθενείς με όγκους που ανταποκρίνονται στην θεραπεία μπορούν να επανενταχθούν στην κοινωνία, αφού πρώτα γίνει σωματική και ψυχολογική αποκατάσταση.
Τα προβλήματα που απαιτούν αποκατάσταση προέρχονται από την ίδια τη νόσο αλλά και από τους θεραπευτικούς χειρισμούς.
Τα προβλήματα από τη νόσο είναι είτε γενικά όπως ο πόνος, η αδυναμία, η κόπωση, είτε ψυχολογικά όπως η κατάθλιψη, ο φόβος είτε κοινωνικά όπως οικογενειακά, επαγγελματικά, οικονομικά. Μπορεί όμως να αφορούν τα προβλήματα  αυτά την ανατομική ακεραιότητα του σώματος όπως την ουροδόχο κύστη, το ορθό, τα νεύρα, ένα σκέλος  κ.α.
Τα προβλήματα από τη θεραπεία μπορεί να έχουν σχέση με τις χειρουργικές παρεμβάσεις, όπως ακρωτηριασμούς, στομίες ή με τις παρενέργειες από την χημειοθεραπεία και τα άλλα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου ή με τις παρενέργειες από την ακτινοθεραπεία που εφαρμόζεται συμπληρωματικά σε ορισμένους όγκους.
Αναλύοντας τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν από τις θεραπευτικές παρεμβάσεις κατανοεί ο καθένας ότι θα πρέπει οι παρεμβάσεις αυτές να αποσκοπούν στην θεραπεία, αλλά συγχρόνως να δημιουργούν και τα λιγότερα σωματικά, ψυχολογικά και κοινωνικά προβλήματα στον ασθενή που θα πρέπει στη συνέχεια να αποκατασταθούν, ώστε να  μην δημιουργούνται αξεπέραστες  προσωπικές, οικογενειακές, επαγγελματικές, οικονομικές και κοινωνικές δυσχέρειες.
Στην αποκατάσταση των προβλημάτων ενός καρκινοπαθούς μετέχει μια ολόκληρη ομάδα επαγγελματιών που πρέπει να είναι εξειδικευμένοι και να εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση εξατομικευμένη θεραπεία.
Η ομάδα επαγγελματιών αποτελείται από τον Παθολόγο- Ογκολόγο που είναι ο συντονιστής, από τους Ειδικούς  Χειρουργούς, από τον Ψυχίατρο, από τον Νοσηλευτή, από τον Φυσιοθεραπευτή, από τον Ψυχολόγο, από τον Κοινωνικό Λειτουργό, από τον Φαρμακοποιό, από Τεχνίτες συσκευών αποκατάστασης κ.α. Όμως απαραίτητα στην ομάδα αυτή πρέπει να συμμετέχουν και οι ασθενείς, οι συγγενείς, οι φίλοι, εθελοντές, θρησκευτικοί λειτουργοί ακόμη και πρώην θεραπευμένοι ασθενείς.
Η συμβολή των διάφορων συλλόγων καρκινοπαθών είναι εύκολα κατανοητό πως βοηθάει όλους τους ασθενείς να επανενταχθούν στην κοινωνία με τις διάφορες δραστηριότητες που οργανώνουν, με την οικονομική στήριξη που προσφέρουν στους οικονομικά αδύνατους, με τον αγώνα για τη δημιουργία ξενώνων, με την ψυχολογική υποστήριξη και με την κινητοποίηση των εθελοντών που εντάσσονται στην ομάδα αποκατάστασης.
Μια ιδιαίτερη ομάδα απαιτείται για τα θεραπευόμενα παιδιά με καρκίνο που σαν σκοπό της θα πρέπει να έχει όχι μόνο τη θεραπεία των παιδιών αυτών, αλλά και την εκπαίδευσή τους, την επαγγελματική τους αποκατάσταση και τη δημιουργία οικογένειας από αυτά. Πολλές φορές χρειάζεται αγώνας για να πεισθεί ακόμη και η πολιτεία να παρέχει κάποιες διευκολύνσεις στα παιδιά με καρκίνο ώστε μετά τη θεραπεία τους να επανενταχθούν στην κοινωνία.
Και κάνοντας έναν οικονομικό απολογισμό  για το πόσο συμφέρουσες είναι οι διαδικασίες αποκατάστασης καταλήγουμε στο συμπέρασμα πως ενώ εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι επιβαρύνουν το κράτος οικονομικά αυτό δεν είναι αλήθεια, γιατί η αποκατάσταση διαρκεί λίγο και όταν γίνεται η επανένταξη των καρκινοπαθών στην κοινωνία υπάρχει απόσβεση μέσω της παραγωγικότητός τους. Γιατί οι επανεντασσόμενοι καρκινοπαθείς δεν έχουν πια ανάγκη από νοσοκομεία και ιδρύματα και παροχές, αλλά γίνονται ενεργά μέλη της κοινωνίας, όπως και όλοι οι υγιείς άνθρωποι.
Συμερασματικά, η επανένταξη των καρκινοπαθών στην κοινωνία συμφέρει.
Απαιτεί όμως οργάνωση, σωστό προγραμματισμό, εξειδικευμένους επαγγελματίες υγείας, ευαισθητοποίηση του κράτους και του κοινωνικού συνόλου, ειδικούς ασφαλιστικούς κανονισμούς, κατάλληλους νόμους και χρηματοδότηση.
Και κυρίως απαιτεί ηθική, επιστημονική, κοινωνική και οικονομική συνείδηση των ιατρών κι άλλων επαγγελματιών υγείας που εμπλέκονται στην αποκατάσταση των καρκινοπαθών, ώστε με τις παρεμβάσεις τους στο όνομα του προσωπικού οικονομικού συμφέροντος να μην καταδικάσουν ανθρώπους που μπορεί να θεραπευθούν και μπορούν να μας προσφέρουν την παραγωγικότητά τους, τις ικανότητές τους και τις εμπειρίες της ζωής τους…
Γι' αυτό προσοχή στη θεραπεία. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ίαση είναι η διατήρηση της ποιότητας ζωής!
Γράφει η 
Δρ Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD,PhD
Διαβάστε περισσότερα για τη Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Εξειδικευμένα κέντρα καρκίνου

Οφέλη Ασθενών από την Αντιμετώπισή τους σε Εξειδικευμένο Κέντρο Καρκίνου

Σύμφωνα με τις αρχές της Ογκολογίας, η αντιμετώπιση ενός ογκολογικού ασθενή περιλαμβάνει κατά σειρά τις φάσεις της διαγνωστικής προσέγγισης, της σταδιοποίησης, της θεραπείας και της παρακολούθησης, οι οποίες στοχεύουν κυρίως στην κλινική και βιολογική πτυχή της ασθένειας.
Εντούτοις, είναι γνωστό  ότι υπάρχουν και άλλες πτυχές μίας ασθένειας και ιδιαίτερα αυτής που σχετίζεται με τη νεοπλασία, που θα πρέπει να λαμβάνονται υπ’ όψιν στην αντιμετώπιση του ασθενή, μεταξύ των οποίων είναι η οικογενειακή, η κοινωνική, η επαγγελματική, η διαχειριστική και η οικονομική.
Καθίσταται λοιπόν προφανές, ότι στην αντιμετώπιση του ογκολογικού ασθενή εμπλέκονται (σε άλλοτε άλλο βαθμό) διάφορες ειδικότητες μεταξύ των οποίων η χειρουργική ογκολογία, η παθολογία ογκολογία, η ακτινοθεραπευτική ογκολογία, η διαγνωστική ακτινολογία, η παθολογική ανατομία και η ψυχολογία. Επιπλέον, συχνά εμπλεκόμενες ειδικότητες είναι η Μοριακή Ογκολογία, η  Κλινική Γενετική, η Κυτταρολογία, η Πυρηνική Ιατρική, η Γαστρεντερολογία, η Πλαστική Χειρουργική, η Γυναικολογία, η Αιματολογία και η Λοιμωξιολογία.
Η ανάγκη εμπλοκής πολλών ειδικοτήτων έχει οδηγήσει στην ανάπτυξη της έννοιας της λεγόμενης πολυπαραγοντικής ή πολύπτυχης θεραπείας, θεραπεία πολλών ειδικοτήτων ή θεραπείας πολλών θεραπευτικών στόχων (Multimodality or Multidisciplinary Care).
Βασικές αρχές της πολύπτυχης θεραπείας είναι, ότι το επίκεντρο της ιατρικής φροντίδας είναι ο ασθενής και σε καμία περίπτωση κάποια από τις εμπλεκόμενες ειδικότητες, ενώ η χρονική διάρκεια της σχέσης του ασθενούς με μία ειδικότητα δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη και μεγαλύτερη σπουδαιότητα της συγκεκριμένης ειδικότητας. Η ανάγκη της πολύπλευρης παραπάνω προσέγγισης έχει γίνει αντιληπτή και έχουν αναζητηθεί τρόποι βέλτιστης εφαρμογής της τόσο από Εθνικούς Οργανισμούς όσο και από μεγάλα Ογκολογικά Κέντρα. Η ανάγκη εξατομικευμένης θεραπείας του καρκίνου είναι αδιαμφισβήτητη.
Σκοπός των εξειδικευμένων κέντρων καρκίνου, εκτός από τον πληθυσμιακό έλεγχο, τη διάγνωση, τη θεραπεία, την παρακολούθηση και την αποκατάσταση, είναι η προσφορά αριθμού υπηρεσιών (είτε στον ίδιο χώρο είτε με παραπομπή) που σχετίζονται με τις εκπαιδευτικές, πληροφοριακές και ψυχολογικές ανάγκες των ασθενών. Τα οφέλη για την ασθενή από μία τέτοια προσέγγιση είναι πολλά και αναφέρονται στον Πίνακα 1.
Πίνακας 1
Οφέλη Ασθενών από την Αντιμετώπισή τους σε Εξειδικευμένο Κέντρο Καρκίνου
          Αντιμετώπιση σε ένα σημείο
          Ευκολότερη πρόσβαση στους ειδικούς
          Ταχύτερη επίλυση των προβλημάτων
          Μικρότερο stress αναμονής
          Λιγότερες επισκέψεις – εξετάσεις – παρεμβάσεις
          Φιλικότερο περιβάλλον
          Θεραπεία αιχμής
          Ελάττωση της νοσηρότητας
          Βελτίωση της επιβίωσης
          Ορθολογική παρακολούθηση μετά τη θεραπεία
          Ταχύτερη επανένταξη
          Σημαντική μείωση της ψυχολογικής και κοινωνικής νοσηρότητας
          Σημαντική επίδραση στην πρωτογενή και δευτερογενή πρόληψη
Τα κοινά οργανωτικά στοιχεία των εξειδικευμένων κέντρων καρκίνου, περιλαμβάνουν την εξειδίκευση στην ακτινολογία και στην παθολογοανατομία των παθήσεων, την μοριακή ανάλυση του βιοπτικού υλικού,  τη βελτιωμένη πρόσβαση και το συντονισμό της θεραπείας, την επικέντρωση στην εκπαίδευση των ασθενών και ιατρών, καθώς και τον τρόπο του προοπτικού σχεδιασμού της θεραπείας.
Από όλα τα οργανωτικά στοιχεία ξεχωρίζει η εβδομαδιαία συνάντηση των συχνότερα εμπλεκόμενων ειδικοτήτων που εντάσσεται στον προοπτικό σχεδιασμό της θεραπείας.
Η εβδομαδιαία συνάντηση όλων των ειδικοτήτων θεωρείται από τους ειδικούς ως η πλέον σημαντική συνισταμένη ενός προγράμματος λειτουργίας ενός κέντρου καρκίνου.  Σε αυτή συζητούνται, είτε όλες οι νέες περιπτώσεις, είτε οι οριακές για συντηρητική αντιμετώπιση, οι με συνοδές παθήσεις. Στοιχεία για την εξασφάλιση της μέγιστης αποτελεσματικότητας της συνάντησης είναι η παρουσία όλων των ειδικοτήτων, η καλή προεδρία ώστε τα παρουσιαζόμενα στοιχεία ναι είναι evidence based και όχι ανέκδοτες περιπτώσεις, οι ισότιμες συζητήσεις, να ενισχύεται ο διδακτικός ρόλος της ακτινολογίας και της παθολογοανατομίας, να διανέμεται σύγχρονη βιβλιογραφία, να εκτιμώνται ασθενείς για κλινικές μελέτες και φυσικά να συζητούνται τα αποτελέσματα του κέντρου.

Capecitabine

Η Capecitabine είναι προφάρμακο και δρα στοχευμένα

Η καπεσιταμπίνη είναι προφάρμακο της 5-δεοξυ-φθοριοπυριμιδίνης, που μετασχηματίζεται στον οργανισμό σε 5-φθοριο-ουρακίλη

Ενδείξεις

• Το Xeloda ενδείκνυται για την επικουρική θεραπεία ασθενών με καρκίνο παχέος εντέρου σταδίου ΙΙΙ (C κατά Dukes) μετά τη χειρουργική εκτομή.
• Το Xeloda ενδείκνυται για τη θεραπεία του μεταστατικού κολοορθικού καρκίνου.
• Το Xeloda ενδείκνυται ως θεραπεία πρώτης γραμμής του προχωρημένου γαστρικού καρκίνου σε συνδυασμό με σχήμα βασιζόμενο σε πλατίνη.
• Το Xeloda σε συνδυασμό με ντοσεταξέλη ενδείκνυται για τη θεραπεία ασθενών με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού κατόπιν αποτυχίας κυτταροτοξικής χημειοθεραπείας. Η προηγούμενη θεραπεία θα πρέπει να συμπεριελάμβανε μια ανθρακυκλίνη.
• Το Xeloda ενδείκνυται, επίσης, ως μονοθεραπεία σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο ή μεταστατικό καρκίνο του μαστού κατόπιν αποτυχίας ταξανών ή χημειοθεραπευτικού σχήματος που περιείχε ανθρακυκλίνη, ή σε ασθενείς στους οποίους δεν ενδείκνυται περαιτέρω θεραπεία με ανθρακυκλίνη.

---

Αλληλεπιδράσεις

Ενίσχυση δράσης κουμαρινικών αντιπηκτικών και κίνδυνος αιμορραγίας, αύξηση στάθμης φαινυντοϊνης, μείωσης της δράσης της από την αλλοπουρινόλη.

---

Τρόπος χορήγησης

2.500 mg/m2 ημερησίως επί 2 εβδομάδες και διακοπή μία εβδομάδα, σε δυο δόσεις στο τέλος των γευμάτων, από το στόμα. Η δοσολογία τροποποιείται σε τοξικότητα.

---

Τοξικότητα και ανεπιθύμητες ενέργειες

Διάρροια, ναυτία, έμετοι, σύνδρομο χεριών - ποδιών (επώδυνο ερύθημα και οίδημα), στοματίτιδα.

---

Αντιμετώπιση διάρροιας

Ασθενείς με σοβαρή διάρροια θα πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά και να λαμβάνουν υγρά και αναπλήρωση ηλεκτρολυτών αν αφυδατώνονται. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι συνήθεις αντιδιαρροϊκές αγωγές (π.χ. λοπεραμίδη).

Η διάρροια βαθμού 2, σύμφωνα με τα κριτήρια συνήθους τοξικότητας κατά NCIC, ορίζεται σαν μια αύξηση της τάξης των 4-6 κενώσεων/ημέρα ή νυκτερινών κενώσεων, η διάρροια βαθμού 3 σαν μια αύξηση της τάξης των 7-9 κενώσεων/ημέρα ή ακράτεια και δυσαπορρόφηση. Η διάρροια βαθμού 4 είναι μια αύξηση της τάξης των >10 κενώσεων/ημέρα ή έντονα αιματηρή διάρροια ή η ανάγκη παρεντερικής υποστήριξης. Η μείωση της δόσης θα πρέπει να εφαρμόζεται όταν είναι απαραίτητο.

Tα Imodium χορηγούνται ως εξής: 2caps εφάπαξ στην πρώτη διάρροια και 1 caps μετά από κάθε διάρροια.

Βιβλιογραφία

Εγκόλπιο Ογκολογίας, Γεράσιμος Ρηγάτος, Εκδ. ASCENT

Μπορεί να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Είναι πιθανόν να προκαλέσει καρκίνο η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Η θεραπεία γονιμότητας, πράγματι είναι ένας παράγοντας στην ανάπτυξη γυναικολογικού καρκίνου. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς γιατρός για να καταλάβει πως σε εξωσωματική γονιμοποίησηση αυξάνεται ο κίνδυνος για ορμοεξαρτώμενο καρκίνο.
Φυσικά, όλες οι γυναίκες που θα κάνουν εξωσωματική γονιμοποίηση δεν θα αναπτύξουν  καρκίνο του μαστού. Και επίσης, όλες οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού δεν έχουν υποβληθεί σε εξωσωματική γονιμοποίηση.

Πρέπει να υπάρξει περισσότερη ''αντικειμενική έρευνα'' για την εξωσωματική γονιμοποίηση και τον καρκίνο.

Βέβαια, το τοπίο είναι πολύ θολό και τα συμφέροντα μεγάλα.

Τον Φεβρουάριο του 2013 δημοσιεύτηκε μια αμερικανική μελέτη σε ισραηλινές γυναίκες. Σε αυτή την μελέτη οι γυναίκες που έκαναν η in vitro γονιμοποίηση ( IVF) δεν είχαν  αυξημένο τον κίνδυνο  για καρκίνο του μαστού και άλλους γυναικολογικούς καρκίνους, αλλά οι ερευνητές ήταν κάπως επιφυλακτικοί με την ερμηνεία των αποτελεσμάτων και το EMEDI πιστεύει πως καλά έκαναν.

Οι διαδικασίες πρόκλησης ωορρηξίας στην εξωσωματική μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο των γυναικών για καρκίνο. Πράγματι πολλές προηγούμενες μελέτες έχουν αποδείξει ότι η IVF νωρίς στη ζωή της γυναίκας συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του μαστού και οριακούς όγκους των ωοθηκών (borderline επιθηλιακό καρκίνο ωοθηκών).

Λόγω των θεωρητικών ανησυχιών και αρκετών μεμονωμένων περιπτώσεων καρκίνου ωοθηκών, μετά από την διέγερση ωοθηκών, φαίνεται να υπάρχει μια πιθανή αύξηση του κινδύνου ανάπτυξης καρκίνου των ωοθηκών σε γυναίκες που εκτίθενται σε φάρμακα που προκαλούν την ωορρηξία. Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι ο κίνδυνος μπορεί να είναι μεγαλύτερος σε γυναίκες που δεν θα μείνουν έγκυες,  και σε εκείνες τις γυναίκες που χρησιμοποιείται η κιτρική κλομιφαίνη για περισσότερο από 12 μήνες.

Οι διαπιστώσεις:

-Οποιοδήποτε φάρμακο αυξάνει την δραστικότητα των ωοθηκών μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένο κίνδυνο καρκίνου των ωοθηκών.
-Πολλές αναφορές περιστατικών γυναικών που έχουν πάρει φάρμακα που προκαλούν ωορρηξία έχουν αναπτύξει καρκίνο των ωοθηκών.
-Αναδρομικές μελέτες σε γυναίκες που έχουν ήδη αναπτύξει καρκίνο των ωοθηκών είχαν λάβει «φάρμακα γονιμότητας σε σχέση με την ομάδα ελέγχου" γυναικών που δεν είχαν λάβει αυτά τα φάρμακα.

Προς το παρόν, η αβεβαιότητα καθιστά δύσκολο οι γιατροί να εξισορροπήσουν τους κινδύνους και τα οφέλη των φαρμάκων που ενισχύουν τη γονιμότητα.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, είναι χρήσιμο να τεθεί σε προοπτική το πιθανό μέγεθος του κινδύνου καρκίνου των ωοθηκών που συνδέονται με τέτοια θεραπεία. Εάν τα φάρμακα επαγωγής ωορρηξίας επάγουν τον καρκίνο των ωοθηκών, ο κίνδυνος φαίνεται να είναι περίπου 2 έως 3 φορές αυτός του γενικού πληθυσμού.

Η σύσταση του EMEDI είναι ότι σε όλες οι γυναίκες που εξετάζουν τη χρήση των φαρμάκων που προκαλούν ωορρηξία θα πρέπει να εκτιμηθούν πιθανές δυσμενείς επιπτώσεις από τη λήψη αυτών των φαρμάκων. Επιπλέον, φαίνεται συνετό να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση σε αυτά τα φάρμακα, με την προσεκτική εξέταση των λόγων για τη χρήση τους και να μην συνεχίζεται η φαρμακευτική αγωγή για οποιοδήποτε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από ό, τι μπορεί να αναμένεται όφελος από αυτά.

Για το λόγο αυτό το κάθε ζευγάρι και ο γιατρός τους θα πρέπει να εξετάσει την καταλληλότητα της χρήσης του φαρμάκου που προκαλεί την ωορρηξία, εξατομικευμένα. Αν ληφθεί η απόφαση να χρησιμοποιηθεί ένα τέτοιο φάρμακο θα πρέπει να εκτιμηθεί το χρονικό όριο χρήσης του. Συνήθως, οι ασθενείς δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζονται για περισσότερο από 4 έως 6 κύκλους χωρίς follow-up από το γιατρό.

Επιπλέον, πριν από την έναρξη φαρμάκων επαγωγής ωορρηξίας, άλλες έρευνες γονιμότητας όπως ανάλυση σπέρματος και δοκιμές για διαβατότητα των σαλπίγγων θα πρέπει να έχουν γίνει για να μειωθεί η  πιθανότητα ότι και άλλοι παράγοντες μπορούν να περιορίζουν την επιτυχία της θεραπείας ωορρηξίας.

Επίσης, οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε μήνα με δοκιμή LH ή διακολπικό υπερηχογράφημα για να εξασφαλιστεί το μέγιστο αποτέλεσμα από το φάρμακο, περιορίζοντας ταυτόχρονα τους κινδύνους και το κόστος. Θεωρούμε ότι η συνεχιζόμενη συνετή χρήση αυτών των φαρμάκων δικαιολογείται σε καλά επιλεγμένους ασθενείς που παρακολουθούνται προσεκτικά και είναι καλά ενημερωμένοι.

Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι η εξωσωματική γονιμοποίηση αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο μαστού και ωοθηκών, αλλά και τον κίνδυνο για καρκίνου των παιδιών που θα γεννηθούν με εξωσωματική και άλλες είναι καθησυχαστικές.

Στους πιθανούς μηχανισμούς που η θεραπεία γονιμότητας μπορεί να προκαλέσει καρκίνους της παιδικής ηλικίας περιλαμβάνονται επιγενετικές μεταβολές που προκαλούνται από την επανειλημμένη έκθεση σε ορμόνες, την προετοιμασία του σπέρματος, το πάγωμα των εμβρύων και των γαμετών, η χρήση των μέσων καλλιέργειας, οι συνθήκες ανάπτυξης για τα έμβρυα, και η καθυστερημένη γονιμοποίηση.

Σε κάθε περίπτωση η εξωσωματική γονιμοποίηση αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο και πρέπει να γίνεται εξατομικευμένα, πάντα συγκρίνοντας τους κινδύνους και τα οφέλη και πάντα ενημερώνοντας τους ενδιαφερόμενους.

Κάθε εξειδικευμένος Γυναικολόγος πριν προχωρήσει στην έναρξη της θεραπείας, γενικά θα ρωτήσει την γυναίκα σχετικά με περιστατικά καρκίνου στην οικογένεια και ιδιαίτερα για περιστατικά καρκίνου του μαστού σε γυναίκες συγγενείς πρώτου βαθμού, θα της ζητήσει να κάνει έναν υπέρηχο μαστών και/ή μία ψηφιακή μαστογραφία και επίσης, θα της κάνει έναν διακολπικό έγχρωμο υπέρηχο μήτρας και ωοθηκών άμφω. Ο καρκίνος του μαστού και ο καρκίνος του ενδομητρίου ανήκουν στους ορμονοεξαρτώμενους καρκίνους, δηλαδή αν η γυναίκα έχει ήδη καρκίνο (ειδικά στον μαστό) και το αγνοεί, οι ορμόνες, που θα πάρει, θα επιταχύνουν την εξέλιξή του. Πολλοί έχουν ξεκινήσει και προτείνουν γονιδιακή εξέταση για BRCA1 & BRC2,αλλά το αρνητικό αποτέλεσμα δεν αποκλείει τον κίνδυνο.

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail:  sevvimalliou@gmail.com
Ιατρός ΕΟΠΥΥ

Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο μιας γυναίκας όταν γεννάει αγόρι;

Ο γιος εγκαθίσταται για πάντα στον εγκέφαλο της μαμάς του.

Όταν μια γυναίκα γεννάει αγόρι το ανδρικό DNA εισχωρεί στον εγκέφαλο των γυναικών.

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα, ανδρικό DNA υπάρχει πολύ συχνά στον εγκέφαλο των γυναικών που έχουν γεννήσει αγόρια, ως κατάλοιπο της εγκυμοσύνης.

Οι συνέπειες, από ιατρικής απόψεως, της παρουσίας ανδρικού DNA και αρσενικών κυττάρων στον γυναικείο εγκέφαλο είναι ακόμη άγνωστες.

Πιθανολογείται ότι το DNA αυτό λειτουργεί προστατευτικά για τις μητέρες από τον κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου Alzheimer.

Ο εμβρυϊκός αυτός μικροχιμαιρισμός, δηλαδή η ύπαρξη γενετικού υλικού του εμβρύου στο αίμα και σε άλλα όργανα της μητέρας κατά την εγκυμοσύνη, είχαν παλαιότερα συνδεθεί με θετικές και αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία της μητέρας. Οι θετικές είναι η μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου μαστού και ρευματοειδούς αρθρίτιδας. Οι αρνητικές είναι η αύξηση κινδύνου για καρκίνο παχέος εντέρου.

Όπως φαίνεται, τα κύτταρα του αρσενικού εμβρύου διασχίζουν τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό της μητέρας και όσες έχουν περισσότερο τέτοιο DNA προστατεύονται από την νόσο Alzheimer.

Οι επιστήμονες έκαναν την αυτοψία σε 59 γυναίκες (32-101 ετών) που πέθαναν και αναζήτησαν το ανδρικό Υ χρωμόσωμα. Το βρήκαν στα 2/3 των γυναικών. Από τις γυναίκες της έρευνας οι 26 δεν είχαν νευρολογική πάθηση, ενώ οι 33 είχαν Alzheimer. Ο εγκέφαλος των γυναικών με Alzheimer είχε σε πολύ μικρό ποσοστό ανδρικό DNA.

Αν και το ποσοστό των ατόμων του δείγματος ήταν μικρό, πιστεύεται ότι η γέννηση ενός αγοριού μειώνει τον κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ για την μητέρα, όταν αυτή φθάσει στην τρίτη ηλικία.

Βιβλιογραφία

Chan WFN, Gurnot C, Montine TJ, Sonnen JA, Guthrie KA, et al. (2012) Male Microchimerism in the Human Female Brain. PLoS ONE 7(9) : e45592.

Το πάχος είναι αιτία καρκίνου

Το πάχος είναι υπεύθυνο για πολλές μορφές καρκίνου

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος – Ογκολόγος, MD, PhD
Το πάχος υπεύθυνο για πολλές μορφές καρκίνου
Απειλή για το μέλλον αποτελεί η παχυσαρκία καθώς θεωρείται παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση διαφόρων τύπων...καρκίνου ( μαστού, ενδομητρίου, ωοθηκών , ορθοκολικού, νεφρού , παγκρέατος, χοληφόρων αγγείων, ήπατος και προστάτη), ενώ ο αριθμός των παχύσαρκων ατόμων αυξάνεται συνεχώς.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις το 2030 το 50% του ενήλικου πληθυσμού στις ΗΠΑ και το 30% στην Ευρώπη θα είναι παχύσαρκοι, ενώ τα αποτελέσματα στατιστικής έρευνας αμερικανικού ινστιτούτου για την μελέτη του καρκίνου έδειξαν ότι μόνο ένας στους τέσσερις γνωρίζει ότι η παχυσαρκία είναι παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου.
Μεγάλες επιδημιολογικές μελέτες θεωρούν ότι υπάρχει στενή σχέση μεταξύ του υπερβάλλοντος σωματικού βάρους ή της παχυσαρκίας και του αυξημένου κινδύνου για την εμφάνιση καρκίνου σε διάφορες θέσεις, όπως επίσης και της θνησιμότητας από διαφόρους καρκίνους.
Οι υπέρβαροι με Δείκτη Μάζας Σώματος 25-30 έχουν 9% επιπλέον κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο και οι παχύσαρκοι με Δείκτη Μάζας Σώματος πάνω από 30 έχουν 34% επιπλέον κίνδυνο σε σχέση με εκείνους που έχουν φυσιολογικό βάρος (Φυσιολογικός Δείκτης Μάζας Σώματος λιγότερο από 25).
Η θνησιμότητα από καρκίνο αυξάνεται ανάλογα με την ποσότητα του λιπώδους ιστού και είναι 52% μεγαλύτερη στους άντρες και 62% στις γυναίκες με παθογόνο παχυσαρκία, δηλαδή με Δείκτη Μάζας Σώματος μεγαλύτερο από 40.
Σύμφωνα με το International Agency for Research on Cancer υπάρχουν ενδείξεις ότι ο έλεγχος του σωματικού βάρους ασκεί προληπτική επίδραση στην εμφάνιση του καρκίνου του παχέος εντέρου, του μαστού στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, του ενδομητρίου, του νεφρού και του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου.

---

Φαρμακευτική θεραπεία
Φάρμακα για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας άρχισαν να χρησιμοποιούνται από τη δεκαετία του ΄50, ενώ από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 άρχισαν να κυκλοφορούν νέα σκευάσματα, τα περισσότερα από τα οποία είχαν ανορεξιογόνες ιδιότητες.
Η αναγκαιότητα για την χορήγηση φαρμάκων προέκυψε από το γεγονός ότι σε μακροχρόνια βάση η συμβατική υγιεινοδιαιτητική θεραπεία έχει υψηλά ποσοστά αποτυχίας που φτάνουν το 85%.
Ενδείξεις για τη χορήγηση φαρμάκων είναι Δείκτης Μάζας Σώματος πάνω από 30 όταν δεν υπάρχουν επιπλοκές ή πάνω από 27 με επιπλοκές. Τα φάρμακα πρέπει να συστήνονται αν έχει αποτύχει η απώλεια βάρους με δίαιτα, άσκηση και τροποποίηση συμπεριφοράς. Για να κριθεί αποτελεσματικό ένα φάρμακο η απώλεια βάρους πρέπει να είναι της τάξης του 10% του αρχικού.
Τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας ταξινομούνται σε:
1) Ανορεξιογόνα (κατεχολαμινεργικά, σεροτονινεργικά, ριμόναμπατ, σιμπουρταμίνη, λεπτίνη)
2) Αναστολείς της εντερικής απορρόφησης (ορλιστάτη, ακαρβόζη) και
3) Θερμογενετικά (θυρεοειδικές ορμόνες, εφεδρίνη, καφεΐνη GH , β3-αδρενεργικοί αγωνιστές)
Όπως επισημαίνουν η ειδικοί, η χορήγηση οποιουδήποτε φαρμάκου κατά της παχυσαρκίας έχει νόημα μόνο αν συνοδεύεται με παράλληλη τροποποίηση της διατροφικής συμπεριφοράς.
Νέα φάρμακα αναστέλλοουν τις εντερικές λιπάσεις, όπως η σετιλιστάτη, β και φάρμακα που επηρεάζουν τη θερμογένεση και το μεταβολισμό θρεπτικών ουσιών, δοκιμάζονται.
Η ορλιστάτη αποτελεί ουσία που αναστέλλει τη γαστρική και την παγκρεατική λιπάση (ένζυμα που βοηθούν στην πέψη των λιπαρών της τροφής). Όταν αναστέλλεται η δράση αυτών των ενζύμων, δεν είναι δυνατή η πέψη μέρους του διατροφικού λίπους, με αποτέλεσμα σχεδόν ένα τέταρτο των λιπαρών που λαμβάνονται με το γεύμα, να περνά άπεπτο από το έντερο προς αποβολή και έτσι να "γλιτώνουμε" θερμίδες. Η ορλιστάτη, δηλαδή, δεν επιδρά στο λίπος που έχουμε αποθηκευμένο στο σώμα μας ως λιπώδης ιστός, αλλά στο λίπος της τροφής που καταναλώνουμε. Έτσι, εάν κάποιος ενταχθεί σε μια σωστά καταρτισμένη δίαιτα αδυνατίσματος, με την απαιτούμενη ποσότητα και ποιότητα λιπαρών που πρέπει αυτή να περιέχει, η θέση της ορλιστάτης είναι μάλλον περιττή. Πάντως, η ορλιστάτη σε αντίθεση με τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα, είναι πολύ πιο ασφαλής και οι πιο βασικές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορεί να προκύψουν από τη χρήση της είναι γαστρεντερικής φύσεως, όπως διάρροια, πιεστική ανάγκη αφόδευσης, μετεωρισμός εντέρου κ.ά.

---

Χειρουργική αντιμετώπιση
Οι εγχειρήσεις που χρησιμοποιούνται σήμερα για τη θεραπεία της νοσογόνου παχυσαρκίας είναι
1) Ο ρυθμιζόμενος γαστρικός δακτύλιος,
2) Η επιμήκης γαστρεκτομή,
3) Γαστρική παράκαμψη και
4) Χολοπαγκρεατική εκτροπή.
Οι δύο πρώτες εγχειρήσεις περιορίζουν την ποσότητα της τροφής που μπορεί να καταναλώσει ο πάσχων. Οι άλλες δύο συνδυάζουν τον περιορισμό της πρόσληψης τροφής με την ελαττωμένη απορρόφηση, γιατί παρακάμπτουν ένα τμήμα του γαστρεντερικού σωλήνα με αποτέλεσμα την δυσαπορρόφηση των τροφών ή και την αναστολή της όρεξης.
Σήμερα όλες οι προαναφερόμενες εγχειρίσεις είναι δυνατόν να γίνουν λαπαροσκοπικά, πράγμα το οποίο βελτιώνει τόσο τον μετεγχειρητικό πόνο όσο και το αισθητικό αποτέλεσμα, ενώ παράλληλα δίνει στον ασθενή τη δυνατότητα να φύγει από το νοσοκομείο πολύ γρηγορότερα σε σύγκριση με τις κλασικές εγχειρίσεις.
Η γνώμη του EMEDI είναι ότι σημαντικό μέρος της έρευνας πρέπει να επικεντρωθεί στο πως θα αποφύγουμε την παχυσαρκία και όχι στο πώς θα την αντιμετωπίσουμε.
Εδώ λοιπόν έρχεται να παίξει σημαντικό ρόλο η αρωγή των γονιών στη διατροφική διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους και όχι μόνο.
Η σωστή διατροφή πρέπει να γίνει βίωμα στο μικρό παιδί προκειμένου να έχει διάρκεια (όπως άλλωστε και η γυμναστική).
Αν όμως είσαστε παχύσαρκοι πάρτε το απόφαση να αδυνατίσετε. Όχι μόνο για να αποκτήσετε την υγεία σας και να νιώθετε όμορφα, αλλά και για να δώσετε το καλό παράδειγμα στα παιδιά σας.

---

 ΑΝ τελικά πήρατε την απόφαση για δίαιτα, κάντε το τουλάχιστον σωστά.
• Καταγράψετε τους λόγους για τους οποίους θέλετε να χάσετε βάρος. Αυτό είναι ένα βασικό στάδιο που πρέπει να προηγηθεί πριν την οποιαδήποτε προσπάθεια απώλειας βάρους. Σκεφτείτε, αναγνωρίστε και γράψετε τους λόγους και τα κίνητρα που σας ωθούν να αλλάξετε μια κατάσταση από την οποία δεν είστε ευχαριστημένοι. Κάνοντας αυτή την διεργασία θα μπορείτε πάντοτε να αναζωογονείτε τη θέλησή σας σε δύσκολες στιγμές.
• Κάνετε μικρές, διαδοχικές, σταδιακές αλλαγές. Για να βελτιώσετε την ποιότητα της διατροφής σας, έχει σημασία να έχετε υπομονή. Οι ξαφνικές αλλαγές δεν διατηρούνται συνήθως επί μακρόν. Για να περιορίσετε για παράδειγμα τη ζάχαρη στον καφέ σας προτιμήστε τη σταδιακή μείωση της ποσότητας. Με τον τρόπο αυτό θα συνηθίσετε ευκολότερα τη νέα γεύση και το αποτέλεσμα θα διατηρηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τη σωματική άσκηση. Είναι προτιμότερο να αρχίσετε ήπια με περπάτημα ή ασκήσεις μικρής διάρκειας όταν έχετε παραμείνει αδρανείς για πολύ καιρό.
• Αποφεύγετε τα μεγάλα γεύματα. Μην τρώτε συγκεκριμένες ώρες αλλά μόνο όταν πεινάτε, όσες φορές χρειαστεί, μικρές ποσότητες κάθε φορά.
• Σταματήστε να τρώτε προγραμματισμένα ή επειδή δεν έχετε κάτι άλλο να κάνετε. Προσπαθήστε να έχετε στη διάθεσή σας φρούτα αντί για σνακ που είναι υπερφορτωμένα με λίπη, θερμίδες και αλάτι.
• Όχι διασκέδαση με φαγητό. Ένα από τα σπουδαιότερα λάθη στη διατροφή μας. Το φαγητό δεν πρέπει να γίνεται διασκέδαση, γιατί τότε αποκτά "αντικαταθληπτικές" ιδιότητες και όποτε βρισκόμαστε σε stress αποζητούμε να φάμε. Επιπλέον ο συνδυασμός φαγητού τηλεόρασης μας εκπαιδεύει στην μηχανική (ασυνείδητη) κατανάλωση τροφής. Σαν παράδειγμα σκεφτείτε το εξής: Ποιά δύναμη είναι αυτή που ωθεί τους θεατές του κινηματογράφου να εφοδιάζονται με ποπ-κορν, αν όχι η κακή συνήθεια;

---

Ποιο πρόγραμμα αδυνατίσματος έχει αποδειχθεί πιο αποτελεσματικό;
Σύγχρονες μελέτες έχουν δείξει ότι για να επιτευχθεί ικανοποιητική απώλεια βάρους, χρειάζεται κατάλληλη δίαιτα, μαζί με σωματική δραστηριότητα (οι κατευθυντήριες οδηγίες συστήνουν 150 λεπτά άσκησης την εβδομάδα, κατανεμημένη σε τουλάχιστον 4-5 φορές), ψυχολογική υποστήριξη, αλλαγή του τρόπου ζωής και σε ορισμένες περιπτώσεις και μόνο υπό ιατρική παρακολούθηση φαρμακευτική αγωγή. Παράλληλα, είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει παρακολούθηση και υποστήριξη και μετά την αρχική ικανοποιητική απώλεια βάρους.
Οι βασικές αρχές θεραπείας της παχυσαρκίας είναι:

• Εξατομικευμένο πρόγραμμα από τον ειδικό ιατρό.
• Συνεχής παρακολούθηση και υποστήριξη του ασθενούς.
• Προοδευτική τροποποίηση του προγράμματος, ανάλογα με τις ανάγκες και δυσκολίες του παχύσαρκου.

---

Ο ρόλος του μεταβολισμού
Ο στόχος είναι η προοδευτική μέτρια απώλεια κυρίως λίπους, ώστε να αποφευχθεί η σημαντική μείωση του μεταβολισμού. Παρά το γεγονός ότι στα περισσότερα άτομα η ελάττωση κατά 1-1½ κιλό της λιπώδους μάζας ανά εβδομάδα θεωρείται ικανοποιητική, το ποσό αυτό μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με το αρχικό σωματικό βάρος και τις μεταβολικές ανάγκες του ατόμου.
Ο βασικός μεταβολισμός εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.
Οι κυριότεροι είναι:
-H ηλικία (ο μεταβολικός ρυθμός μειώνεται με την πάροδο των ετών),
-το φύλο (οι άνδρες έχουν υψηλότερο μεταβολισμό),
-τα γονίδια καθώς
-και η χρήση «κακών» προγραμμάτων απώλειας βάρους στο παρελθόν. Για αυτόν τον λόγο, πολλές φορές μπορεί να παρατηρηθεί ότι η χρησιμοποίηση του ίδιου επιβλαβούς προγράμματος να μην έχει τα ίδια αποτελέσματα με το παρελθόν». Το κατάλληλο εξατομικευμένο πρόγραμμα, που θα περιλαμβάνει και ορισμένες τροφές που "βοηθούν" τον μεταβολισμό, μαζί με το κατάλληλο εξατομικευμένο πρόγραμμα σωματικής άσκησης, μπορούν να ενισχύσουν τον μεταβολισμό του ατόμου.

---

Κάψτε θερμίδες χωρίς γυμναστική
Για τους περισσότερους, η ανεύρεση χρόνου για ενασχόληση με κάποιο σπορ ή χόμπι που θα υποβοηθούσε το κάψιμο θερμίδων (π.χ. μπόουλινγκ), γυμναστήριο ή έστω και λίγο στατικό ποδήλατο, είναι συνήθως δύσκολη υπόθεση.
Η νέα τάση λοιπόν σχετικά με την αύξηση της δραστηριότητας ακούει στο όνομα NEAT (Non Exercise Activity Thermogenesis), που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «κάψιμο θερμίδων από δραστηριότητα εκτός άσκησης». Η μέθοδος αυτή μπορεί να βοηθήσει απλά και ουσιαστικά στον έλεγχο του βάρους. Η όλη φιλοσοφία του NEAT αφορά την αλλαγή καθημερινών συνηθειών, που στο σύνολό τους εμπλέκονται σημαντικά στην ημερήσια θερμογένεση. Είναι άλλωστε γεγονός ότι η αλλαγή της καθημερινότητας μπορεί να επιφέρει πολύ καλύτερα αποτελέσματα σε πολλούς τομείς της ζωής μας, σε σχέση με την εισαγωγή μιας πρακτικής (π.χ. άσκηση σε γυμναστήριο) κάποιες φορές την εβδομάδα ή τον μήνα.
Τι πρέπει να κάνετε και τι όχι
ΝΑΙ

• Απλώστε τα ρούχα
• Πλύνετε τα πιάτα στο χέρι
• Μαγειρέψτε
• Καλέστε φίλους για χορό
• Περπατήστε ως το γραφείο του συναδέλφου σας

ΟΧΙ

• Βάλτε τα ρούχα στο στεγνωτήριο
• Χρησιμοποιήστε πλυντήριο πιάτων
• Παραγγείλετε delivery
• Καλέστε φίλους για να φάτε σουβλάκια
• Στείλτε στον φίλο σας e-mail

---

Ειδικά συμπληρώματα διατροφής κατά του πάχους
Τα περισσότερα "ειδικά συμπληρώματα διατροφής"  είναι αναποτελεσματικά. Η πιθανή απώλεια βάρους δεν συσχετίζεται με αυτά άμεσα, αλλά με την αυθυποβολή και με διαιτητικά μέτρα.

---

Παράδειγμα δίαιτας και καλή επιτυχία!!!
Διαιτολόγιο, 1.200 θερμίδων, βασισμένο στην πυραμίδα της Mayo
Πρωινό
1 μέτρια μπανάνα, ένα φλιτζάνι δημητριακά ολικής αλέσεως χωρίς ζάχαρη, ένα φλιτζάνι άπαχο γάλα, τσάι ή ρόφημα βοτάνων
Γεύμα
Σάντουιτς με σαλάτα τόνου (από 1/2 τόνο κονσέρβα σε νερό, 1 κουτάλι μαγιονέζα χαμηλών λιπαρών, 1 1/2 κουταλάκι του γλυκού μπαχαρικό κάρι, όσο σέλινο θέλετε, μαρούλι και 2 φέτες ψωμί τοστ ολικής αλέσεως), 2 φλιτζάνια μικρά αγριοκάροτα και κομμάτια πιπεριάς, 1 μικρό μήλο, νερό
Δείπνο
100 γραμμ. βραστό μπακαλιάρο με χυμό ενός λεμονιού και 1 κουταλάκι του γλυκού στραγγισμένη κάπαρη
3/4 φλιτζανιού πράσινα φασολάκια στον ατμό, 1/2 φλιτζάνι κομμένα παντζάρια, σαλάτα με μαρούλι, 1/2 φλιτζάνι ντοματάκια, ελάχιστο ξύδι μπαλσάμικο και 2 κουταλάκια του γλυκού παρθένο ελαιόλαδο, νερό με λεμόνι
Κολατσό (για οποιαδήποτε ώρα)
1 μικρό αχλάδι

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι Τ.Κ.: 111 46 Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366 e-mail: sevvimalliou@gmail.com Ιατρός ΕΟΠΥΥ