Άσθμα μετά την άσκηση

Η άσκηση αποτελεί συχνό παράγοντα πρόκλησης ασθματικού παροξυσμού, ICD-10 J45.990.

Το βρογχικό άσθμα είναι χρόνια φλεγμονή των βρόγχων.

Χαρακτηρίζεται από αιφνίδιες παροξύνσεις με σοβαρά συμπτώματα, αλλά και περιόδους ήπιας ή και καθόλου συμπτωματολογίας.

Οι φλεγμονώδεις αντιδράσεις στο άσθμα προκαλούνται από εξωτερικούς παράγοντες ή/και συγκεκριμένες συνθήκες. Όταν το άτομο εκτεθεί σε έναν από αυτούς τους παράγοντες ή τις συνθήκες εμφανίζεται η φλεγμονή και αρχίζουν τα συμπτώματα.

Ο κατάλογος των πιθανών αιτίων που προκαλούν κρίση άσθματος είναι ευρύς και ποικίλος. Το κάθε άτομο μπορεί να έχει τους δικούς του παράγοντες που του προκαλούν μια κρίση άσθματος.

Αυτοί οι παράγοντες περιλαμβάνουν:

• Καπνό

• Ρύπανση ατμόσφαιρας

• Ατμοί

• Σκόνη

• Άλλα σωματίδια

• Αναπνευστικές λοιμώξεις, κυρίως ιογενείς

• Τρίχωμα ζώων

• Γύρη

• Ακραίες θερμοκρασίες

• Υγρασία

• Διάφορες συναισθηματικές καταστάσεις.

Η άσκηση αποτελεί συχνό παράγοντα πρόκλησης ασθματικού παροξυσμού. Η άσκηση μπορεί επίσης να προκαλέσει ασθματική κρίση σε άτομα τα οποία δεν παρουσιάζουν κρίσεις άσθματος, μετά από έκθεση σε άλλους παράγοντες ή καταστάσεις όπως οι παραπάνω.

Τα άτομα με άσθμα μετά από άσκηση πιστεύεται ότι παρουσιάζουν μεγαλύτερη ευαισθησία σε αλλαγές θερμοκρασίας και στην υγρασία.

Όταν κάποιος βρίσκεται σε ηρεμία, αναπνέει από τη μύτη πράγμα το οποίο προκαλεί θέρμανση και ύγρανση του εισπνεόμενου αέρα, καθώς και καθαρισμό αυτού από διάφορα σωματίδια.

Αντίθετα, όταν κάποιος ασκείται, αναπνέει από το στόμα με αποτέλεσμα ο αέρας που εισέρχεται στους πνεύμονες να είναι ψυχρός και ξηρός. Η διαφορά αυτή της θερμοκρασίας, αλλά και η διαφορά στην ξηρότητα του αέρα μπορεί να πυροδοτήσει κρίση άσθματος. Από τη στιγμή που αρχίζει η ασθματική κρίση οι αεραγωγοί (βρόγχοι) συστέλλονται με αποτέλεσμα τον βρογχόσπασμο και εκκρίνουν μεγάλες ποσότητες βλέννας. Αυτή η στένωση των βρόγχων σε συνδυασμό με την αυξημένη ποσότητα βλέννας μπορεί να οδηγήσουν σε απόφραξη των αεραγωγών και αυτή με τη σειρά της να οδηγήσει σε όλο και μεγαλύτερη δυσκολία εισόδου αλλά και αποβολής του αέρα από τους πνεύμονες. Αν αυτή η κατάσταση δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα οδηγεί σε παρατεταμένη στένωση των αεραγωγών.

Στο άσθμα μετά από άσκηση, λοιπόν, η αφορμή για την εμφάνιση της κρίσης είναι η ταχεία κίνηση του αέρα στους πνεύμονες πριν αυτός θερμανθεί και υγροποιηθεί.

Το άσθμα δεν μπορεί να θεραπευθεί, μπορεί όμως κάλλιστα να αντιμετωπιστεί, ελεγχθεί φαρμακευτικά. Ευτυχώς τα άτομα τα οποία παρουσιάζουν άσθμα μετά από άσκηση δεν έχουν ανάγκη μακροχρόνιας χρήσης φαρμακευτικής αγωγής, αλλά αρκεί η χρήση του φαρμάκου αμέσως πριν την άσκηση. Με την κατάλληλη θεραπευτική αγωγή οι πάσχοντες από άσθμα μετά από άσκηση όχι μόνο δεν πρέπει να διακόψουν την άθληση, αλλά αντίθετα μπορούν να απολαύσουν όλων των ευεργετημάτων που τους δίνει αυτή (η άθληση).

Η συμπτωματολογία αρχίζει συνήθως 20 λεπτά μετά την έναρξη της άσκησης και φτάνει στην αιχμή της 5-10 λεπτά μετά το τέλος της οπότε και σταδιακά εξασθενεί.

Συνήθως τα συμπτώματα εξαφανίζονται μία ώρα μετά το τέλος της άσκησης και περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα παρακάτω, μόνα ή σε συνδυασμό:

• Βήχας συνήθως ξηρός

• Συριγμός (σφύριγμα στο στήθος)

• Σφίξιμο στο στήθος

• Πόνο στο θώρακα

• Δύσπνοια.

• Μεγάλη κόπωση

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Ο καλύτερος τρόπος να βελτιώσει κανείς την κατάστασή του είναι να γνωρίζει πολύ καλά όλα τα σχετικά με τη νόσο του, να συνεργάζεται άριστα με το γιατρό του και να ακολουθεί πιστά τις οδηγίες του. Να έχει κατανοήσει τη θεραπευτική του αγωγή και κυρίως τους λόγους για τους οποίους πρέπει να την ακολουθεί, καθώς και το χρονικό διάστημα που πρέπει να τη λαμβάνει. Να γνωρίζει τη δράση των φαρμάκων και να αναφέρει αμέσως οποιεσδήποτε αλλαγές, ανεπιθύμητες ενέργειες ή/και τυχόν επιδείνωση της συμπτωματολογίας.

Ακολουθώντας πιστά τα παραπάνω θα επιτευχθούν οι στόχοι της θεραπείας που δεν είναι άλλοι από:

•        Πρόληψη παροξυσμών.

•        Μείωση της έντασής τους.

•        Διατήρηση στο φυσιολογικό των λειτουργικών δοκιμασιών του πνεύμονα.

•        Επαναφορά της δραστηριότητας στο φυσιολογικό.

Πηγή

iator.gr

Ασθένεια του ύπνου

Η ασθένεια του ύπνου ή Αφρικανική τρυπανοσωμίαση

Η ασθένεια του ύπνου ή Αφρικανική τρυπανοσωμίαση, ICD-10 B56, είναι μια νόσος που είχε τεθεί υπό έλεγχο τη δεκαετία του 1960.

Η ασθένεια του Ύπνου έχει κάνει δυναμική επάνοδο τις τελευταίες δεκαετίες στην Αφρική, εξαιτίας των πολέμων και της κατάρρευσης της οικονομίας στην περιοχή.

Οι κύριες εστίες της ασθένειας βρίσκονται στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στην Αγκόλα, στην Ουγκάντα και στο Νότιο Σουδάν.

---

Αιτία ασθένειας του ύπνου

Η νόσος προκαλείται από το παράσιτο Trypanosoma rhodesiene  (Ανατολική Αφρική, όπου η προσβολή του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος συμβαίνει σε λίγους μήνες) και το Trypanosoma gambiense  (Δυτική Αφρική, όπου  η προσβολή ΚΝΣ μπορεί να γίνει πολλά χρόνια μετά) και μεταδίδεται από το τσίμπημα της μύγας τσε τσε του είδους Glossina.

Η μύγα απομυζά αίμα από τον πάσχοντα, στη συνέχεια αναπτύσσονται μέσα σε αυτήν οι κυκλικές μορφές που μετά μολύνουν τον άνθρωπο.

Στον άνθρωπο το παράσιτο εμφανίζεται ως κινητόν μαστιγοφόρο.

---

Κλινική εικόνα ασθένειας του ύπνου

Στην αρχή στην περιοχή του δείγματος εμφανίζεται ένα οζίδιο και στη συνέχεια προκαλείται διόγκωση των αδένων, αρχικά κοντά στην περιοχή του τσιμπήματος και στη συνέχεια γίνεται διόγκωση του ήπατος και σπληνός και συνυπάρχει κεφαλαλγία, πυρετός και γενικευμένο εξάνθημα.

Η νόσος προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα, οπότε εμφανίζονται συμπτώματα, όπως ο απροσανατολισμός, οι αυξημένες διαταραχές ύπνου και τελικά το κώμα και ο θάνατος.

---

Διάγνωση ασθένειας του ύπνου

-Το εγκεφαλονωτιαίο υγρό περιέχει άφθονα λεμφοκύτταρα 2000/μl και η πρωτεΐνη είναι αυξημένη.

-Το τρυπανόσωμα ανευρίσκεται στο αίμα, στους λεμφαδένες και στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, ενώ αναπτύσσονται αντισώματα στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό.

---

Πρόγνωση ασθένειας του ύπνου

Αν κατά την έναρξη της θεραπείας, η πρωτεΐνη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι φυσιολογική η πρόγνωση είναι καλή, αν είναι πάνω από 40 mg/100ml, η πρόγνωση είναι κακή, παρά την θεραπεία. 

---

Θεραπεία ασθένειας του ύπνου

Ελάχιστα φάρμακα υπάρχουν για τη θεραπεία της νόσου και αυτά έχουν πολλές παρενέργειες

Αν δεν υπάρχει συμμετοχή του ΚΝΣ

-Suramin ενδοφλεβίως 1gr κάθε μέρα για 10 ημέρες

-Pentamidine isethionate (διαμίνη) σε Trypanosoma rhodesiene ενδομυϊκά 4 mg/kg κάθε 2 ημέρς και συνολικά 4 ενέσεις.

Αν συμμετέχει το ΚΝΣ:

-Melarsoprol τρισθενές αρσενικό, ενδοφλεβίως σε τριήμερα θεραπευτικά σχήματα με διάλλειμα μίας εβδομάδας. Το φάρμακο είναι τοξικό και προκαλεί ακοκκιοκυτταραιμία και εγκεφαλοπάθεια.

---

Η ασθένεια απειλεί σήμερα 60 εκατομμύρια ανθρώπους σε 36 χώρες. Χωρίς θεραπεία η ασθένεια του Ύπνου σκοτώνει το 50% των ανθρώπων που μολύνει.

Μία κινητή ιατρική ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ταξιδεύει σε απομακρυσμένα χωριά στις ασταθείς περιοχές της νοτιοανατολικής Κεντροαφρικανικής Δημοκρατίας για να εντοπίσει και να περιθάλψει τους ανθρώπους που πάσχουν από την ξεχασμένη αυτή ασθένεια.

Ένα μεγάλο εμπόδιο για την καταπολέμηση της ασθένειας είναι η έλλειψη εύχρηστων διαγνωστικών τεστ και φαρμάκων που μπορούν να χορηγηθούν από το στόμα, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε απομακρυσμένες περιοχές, αυτή τη στιγμή, ωστόσο, αναπτύσσονται δύο νέα ανάλογα φάρμακα. Ένα ακόμη εμπόδιο είναι ότι τα προγράμματα κατά της ασθένειας του ύπνου δεν έχουν αρκετό προσωπικό και επαρκή χρηματοδότηση.

Μέχρι τη στιγμή που οι ασθένεια του ύπνου θα εξαφανιστεί οριστικά, οι γιατροί χωρίς σύνορα θα συνεχίζουν να εργάζονται για να βελτιωθεί η πρόσβαση σε ποιοτική περίθαλψη για όσους έχουν προσβληθεί από αυτή την ξεχασμένη μα τόσο καταστροφική ασθένεια.

---

Βιβλιογραφία

Ειδική Νοσολογία, Κ.Δ. Γαρδίκας, Εκδ. Παριζιάνος
http://www.msf.gr, Γιατροί Χωρίς Σύνορα

Αρπαγόφυτο

Ο ευεργέτης των αρθρώσεων

Αρπαγόφυτο - Harpagophytum procumbens

Από το φυτό αυτό χρησιμοποιείται η δευτερεύουσα ρίζα και θεωρείται ο ευεργέτης των αρθρώσεων.

Τα ζώα της Νότιας Αφρικής μερικές φορές μπορεί να πεθάνουν από ασιτία, καθώς οι καρποί του Αρπαγόφυτου γαντζώνονται στο στόμα τους και δεν μπορούν να αποκολληθούν. Οι καρποί έχουν προσαρμοστεί στη διασπορά από τα ζώα καθώς γαντζώνονται στα πόδια τους στις τρίχες και στο δέρμα τους και έτσι μεταφέρονται μακριά. Όταν κάποτε αποκολληθούν και πέσουν στο έδαφος, ανοίγουν, και οι σπόροι σκορπίζονται σε νέες περιοχές. Οι δευτερεύοντες κόνδυλοι των απραγόφυτων ξεθάβονται και τρώγονται από φυτοφάγα ζώα, όπως αντιλόπες και σκαντζόχοιρους.

Το αρπαγόφυτο είναι όμως ένα από τα πιο πολύτιμα φαρμακευτικά φυτά που έχει προσφέρει η Νότια Αφρική στον κόσμο. Το 1904, στη Νοτιοδυτική Αφρική κατά τη διάρκεια εξέγερσης της φυλής Hottentos ενάντια στο γερμανικό προτεκτοράτο, οι απώλειες ήταν πολυάριθμες.  Ένας Γερμανός γιατρός ο Menhert βλέποντας ότι οι πληγές των Hottentos επουλώνονταν με μεγάλη ταχύτητα, παρατήρησε ότι οι μάγοι χρησιμοποιούσαν το αφέψημα της ρίζας.

Η χρήση του είναι πολυσχιδής και  πολλοί τόνοι από αποξηραμένους κονδύλους του φυτού εξάγονται κάθε χρόνο κυρίως στην Ευρώπη. Οι περισσότεροι από αυτούς συλλέγονται από άγρια φυτά, γι' αυτό δίνεται ιδιαίτερη προσοχή, ώστε να μην υπάρξει υπερβολική συλλογή και κινδυνεύσει το είδος με εξάλειψη. Οι προσπάθειες που γίνονται ώστε να μετατραπεί το φυτό σε καλλιεργήσιμο δεν έχουν αποδώσει ακόμη.

Το αρπαγόφυτο είναι ένα έρπον ποώδες πολυετές φυτό με μια ανθεκτική κεντρική ρίζα που περιλαμβάνει μία ομάδα από δευτερεύοντες κονδύλους που κρέμονται από αυτήν. Έρποντα ετήσια κλαδιά με αντίθετα φύλλα ξεκινούν από τον κεντρικό κορμό. Τα φύλλα είναι ακανόνιστα και γκριζοπράσινα επειδή καλύπτονται από μικροσκοπικά υπόλευκα κολλώδη κύτταρα.

Το αρπαγόφυτο ονομάζεται, αλλιώς και ξύλινη αράχνη ή Νύχι του διαβόλου (Devil's Claw).

Τα άνθη του αρπαγόφυτου έχουν σχήμα τρομπέτας και βρίσκονται σε χρώματα όπως βελούδινο κόκκινο, μωβ και ροζ, ενώ στο εσωτερικό τους κιτρινίζουν. Μπορεί να βρεθούν και φυτά με εντελώς κίτρινα ή λευκά άνθη.

Οι χαρακτηριστικοί καρποί του από τους οποίους προέρχονται και οι διάφορες ονομασίες του φυτού, είναι ξυλώδεις, ωοειδείς, πλακουτσές κάψες οπλισμένες με δύο κεντρικά αγκάθια και δύο παράπλευρες σειρές από 12 ως 16 μυτερά αγκάθια σε σχήμα γάντζου (άρπαγες). Οι καρποί περιέχουν καφέ και μαύρους στενόμακρους τραχείς σπόρους. Τα φυτά ανθίζουν κυρίως από το Νοέμβριο ως τον Απρίλιο (καλοκαίρι) στο Νότιο ημισφαίριο και ξεκινάν να καρπίζουν από τον Ιανουάριο.

Το αρπαγόφυτο φυτρώνει κυρίως στις σαβάνες και έχει συνδεθεί κυρίως με το ξηρό αμμώδες τοπίο της ερήμου Καλαχάρι. Συνήθως ευδοκιμεί σε πεδινές περιοχές και σε αμμόλοφους, σε αμμώδες έδαφος αλλά και σε πετρώδες. Αντέχει σε εδάφη φτωχά σε θρεπτικά συστατικά, όπως και στις παγωνιές καθώς βρίσκεται σε νάρκη τον χειμώνα, σαν γεώφυτο που είναι. Η εξάπλωσή του είναι συχνά ανομοιογενής.

Το αρπαγόφυτο είναι από πολύ παλιά γνωστό σαν φαρμακευτικό φυτό με τους Βουσμανούς της ερήμου Καλαχάρι να το έχουν χρησιμοποιήσει πρώτοι εδώ και πολλές γενιές. Οι δευτερεύοντες μακριοί κόνδυλοι  χρησιμοποιούνται για να να μετριάσουν τον πόνο και τον πυρετό και να διεγείρουν την χώνεψη. Οι ευρωπαίοι άποικοι που μετέφεραν το αρπαγόφυτο στα σπίτια τους το χρησιμοποίησαν σαν φάρμακο κατά της αρθρίτιδας.

Η παγκόσμια κατανάλωση του φυτού άρχισε να αυξάνεται δραματικά μετά το 1962 και η αύξηση αυτή συνεχίζεται και στον αιώνα μας. Στις μέρες μας το αρπαγόφυτο θεωρείται θεραπευτικό για πάρα πολλές ασθένειες.

Η Ναμίμπια εξήγαγε 2000 τόνους από αποξηραμένες ρίζες αρπαγόφυτου σε ένα χρόνο, που είχαν αναπτυχθεί σε περισσότερα από 50 εκατομμύρια φυτά! Οι ιθαγενείς συλλέκτες, οι οποίοι είναι αρκετές χιλιάδες άνθρωποι, προέρχονται συνήθως από πολύ φτωχές κοινότητες που ζουν δίπλα στην έρημο. Συνήθως είναι γυναίκες 40 -60 ετών, που έχουν πολύ λίγες επιλογές να καλυτερεύσουν τη ζωή τους και η συλλογή των αρπαγόφυτων τους δίνει μια διέξοδο. Αυτό αντισταθμίζει την πενιχρή ανταμοιβή για τις πολλές ώρες δουλειάς και τις τεράστιες αποστάσεις που πρέπει να διανύσουν με τα πόδια.

Οι ρίζες του αρπαγόφυτου είναι πλούσιες σε glucoiridoides, procumbide και αρπαγοσίδη που έχουν αντιφλεγμονώδη και αναλγητική δράση.

Η αξία του αρπαγόφυτου στην αντιμετώπιση της αρθρίτιδας, των ρευματισμών και των μυοσκελετικών αλγών είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένη.

Μελέτες έδειξαν μείωση του πόνου των αρθρώσεων και βελτίωση της κινητικότητας και ευλυγισίας των αρθρώσεων. Επίσης, χρησιμοποιείται σε αντιμετώπιση προβλημάτων των αθλητών, όπως τενοντίτιδα, θλάσεις, πόνοι αρθρώσεων από την έντονη προσπάθεια.

Η δοσολογία του είναι 1 ταμπλέτα πρωί, 1 το μεσημέρι και 1 το βράδυ με 1 μεγάλο ποτήρι νερό μαζί με το γεύμα, για διάστημα όχι μεγαλύτερο των 4 εβδομάδων.

Βιβλιογραφία

plantzafrica.com

Αδυνατίστε με ασβέστιο

Ασβέστιο και αδυνάτισμα

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα είναι γνωστό ότι εξασφαλίζουν στον οργανισμό ασβέστιο.

Ξέρατε ότι το ασβέστιο βοηθά στην απώλεια των περιττών κιλών και λίπους γύρω από την μέση;

Τα γαλακτοκομικά προϊόντα εξασφαλίζουν στον οργανισμό ασβέστιο, που βοηθά στην ανακούφιση από τα συμπτώματα εμμηνόπαυσης και στην πρόληψη της οστεοπόρωσης.

Από πρόσφατη έρευνα βρέθηκε ότι τα υπέρβαρα άτομα όταν λαμβάνουν καθημερινά 1200mg ασβέστιο μέσω της διατροφής τους, χάνουν 70% περισσότερο βάρος και τριπλάσιο λίπος από τη μέση τους σε σχέση με τα άτομα που καταναλώνουν τις ίδιες ποσότητες πρωτεϊνών, λιπαρών και υδατανθράκων, αλλά δεν τρώνε γαλακτοκομικά.

Η εξήγηση είναι ότι το ασβέστιο μειώνει την ποσότητα λίπους που προσλαμβάνεται από τις τροφές και ταυτόχρονα επιταχύνει τους ρυθμούς του μεταβολισμού.

Για να προσλαμβάνεται περισσότερο ασβέστιο μέσω της διατροφής, φροντίστε να καταναλώνετε αποβουτυρωμένο γάλα και γιαούρτι και άπαχο τυρί.Διαφορετικά να παίρνετε ένα συμπλήρωμα με ασβέστιο.

Στη δίαιτα το πιο κατάλληλο τυρί θεωρείται το τυρί κότατζ.

Βιβλιογραφία

Αντιμετωπίστε την εμμηνόπαυση, Wendy Green, Εκδ. Μοντέρνοι καιροί

Να αποφεύγετε το γάλα στον καφέ

Ας αποφύγουμε το γάλα στον καφέ

• Σύμφωνα με έρευνες, όταν το γάλα συνδυαστεί με υψηλή ποσότητα καφεΐνης αυξάνεται η απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και προκαλείται αυξημένη έκκριση ασβεστίου στο έντερο.
• Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι ο συνδυασμός του καφέ με το γάλα είναι αρκετά βαρύς για το στομάχι. Ο λόγος είναι ότι η καζεΐνη του γάλακτος πήζει όταν έρχεται σε επαφή με την καφεΐνη του καφέ, με αποτέλεσμα προκαλεί στομαχικές διαταραχές, κοιλιακοί πόνοι και φουσκώματα...

Βιβλιογραφία

bubblews.com

Αρωματοθεραπεία στην οδοντιατρική

Όλοι οι άνθρωποι συνδέουν τη μυρωδιά του οδοντιατρείου με το γαρυφαλλέλαιο.

Η αρωματοθεραπεία ξεκινά το 4000 π.Χ. στην Κίνα, Αραβία, Αίγυπτο, Ελλάδα και σήμερα όσο ποτέ άλλοτε τα αποτελέσματα των δραστικών ουσιών των αιθέριων ελαίων είναι αναμφισβήτητα.

Στο οδοντιατρείο περιβαλλοντολογικά αρώματα μπορούν να ενσωματωθούν με τα αρωματικά εκχυλίσματα των βοτάνων και να αλλάξουν την χημεία του εγκεφάλου, έτσι ώστε να παράγει, θετικές συναισθηματικές ή ψυχολογικές σκέψεις.

Βέβαια, το άρωμα του γαρυφαλέλαιου δεν συνδέεται με όμορφες αναμνήσεις...

Και γιατί συμβαίνει αυτό;

Γιατί, ο οδοντίατρος, συχνά, χρησιμοποιεί φάρμακα που περιέχουν ευγενόλη και προέρχονται από το αιθέριο έλαιο του γαρύφαλλου.

Η ευγενόλη έχει αναλγητικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες και έχει, επίσης, την ιδιότητα να μουδιάζει στο σημείο που εφαρμόζεται, επιτρέποντας στον οδοντίατρο να κάνει τις διάφορες επεμβάσεις του. Η χρήση της ευγενόλης γίνεται εδώ και 100 χρόνια γιατί αναισθητοποιεί το δόντι και παράλληλα προστατεύει τον οδοντικό πολφό.

Βέβαια, όλα σχεδόν τα αιθέρια έλαια, τα ανθόνερα και τα αρωματοθεραπευτικά προϊόντα μπορούν να χρησιμοποιηθούν στη στοματική κοιλότητα και στα δόντια, γιατί τα αιθέρια έλαια εισχωρούν άμεσα στις μεμβράνες της στοματικής κοιλότητας.

Επίσης, τα αιθέρια έλαια δρουν μέσω του οσφρητικού νεύρου με άμεσα αποτελέσματα στην τόνωση της εμπιστοσύνης και στην χαλάρωση.

Τα αιθέρια έλαια μερικές φορές έχουν κατασταλτική δράση που βοηθάει στη μείωση του άγχους και του φόβου στην οδοντιατρική.

Βιβλιογραφία

http://www.articlesphere.com

Αναγνωρίστε τα σημεία αφυδάτωσης σε έναν άρρωστο

Συμπτώματα αφυδάτωσης:

• Παραμένουσες αναδιπλώσεις δέρματος
• Ξηρό δέρμα
• Ξηροί βλεννογόνοι
• Άγρια γλώσσα
• Μαλακοί οφθαλμικοί βολβοί
• Σφυγμός επίπεδος και γρήγορος
• Υπόταση