Τι είναι η εμμηνόπαυση;

Η εμμηνόπαυση είναι η χρονική στιγμή που σταματάει η έμμηνος ρύση σε μια γυναίκα

Η εμμηνόπαυση, ICD-10 N95.0, συμβαίνει επειδή οι ωοθήκες σταματούν να παράγουν τις ορμόνες οιστρογόνα και προγεστερόνη. Μόλις μπει μια γυναίκα στην εμμηνόπαυση, δεν μπορεί να μείνει έγκυος πια. Μερικοί ονομάζουν την μετάβαση περιεμμηνόπαυση. Κατά τη διάρκεια της μετάβασης στην εμμηνόπαυση (περιεμμηνόπαυση), η περίοδος μπορεί να σταματήσει για λίγο και στη συνέχεια να ξεκινήσει ξανά κι αυτό μπορεί να διαρκέσει δύο έως οκτώ χρόνια.
Η μέση ηλικία της εμμηνόπαυσης είναι τα 51, αλλά για μερικές γυναίκες αυτό συμβαίνει ήδη από το 40 ή αργότερα στα 55.

---

Συμπτώματα εμμηνόπαυσης
Η εμμηνόπαυση επηρεάζει κάθε γυναίκα με διαφορετικό τρόπο. Μερικές γυναίκες δεν έχουν συμπτώματα, αλλά μερικές γυναίκες έχουν αλλαγές σε διάφορους τομείς της ζωής τους. Δεν είναι πάντα δυνατό να ειπωθεί αν οι αλλαγές αυτές σχετίζονται με τη γήρανση, την εμμηνόπαυση ή και τα δύο.
Κάποιες αλλαγές που ενδέχεται να αρχίσουν στα χρόνια γύρω από την εμμηνόπαυση περιλαμβάνουν:

• Ανώμαλες περιόδους. Η έμμηνος ρύση μπορεί να συμβαίνει πιο συχνά ή λιγότερο συχνά, να διαρκεί περισσότερες ημέρες ή λιγότερες και να είναι με περισσότερο αίμα  ή λιγότερο.
• Εξάψεις. Εξάψεις είναι ένα ξαφνικό αίσθημα θερμότητας στο άνω μέρος ή σε όλο το σώμα. Το πρόσωπο και ο λαιμό μπορεί να γίνουν κόκκινα. Κόκκινες κηλίδες μπορεί να εμφανιστούν στο στήθος, την πλάτη και τα χέρια. Έντονη εφίδρωση και κρύο ρίγος μπορεί να συνυπάρχουν.
• Προβλήματα ύπνου. Μπορεί να είναι δύσκολος ο ύπνος τη νύχτα. Μπορεί να συμβαίνουν νυχτερινές εφιδρώσεις και να συνυπάρχει κούραση και κατά τη διάρκεια της ημέρας.
• Κολπικά προβλήματα και προβλήματα του ουροποιητικού. Τα τοιχώματα του κόλπου γίνονται ξηρότερα και λεπτότερα λόγω των χαμηλότερων επιπέδων των οιστρογόνων. Με λιγότερα οιστρογόνα, το σεξ μπορεί να είναι λιγότερο άνετο. Μπορεί να συμβαίνουν περισσότερες κολπικές μολύνσεις ή λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος. Ορισμένες γυναίκες επίσης μπορεί να έχουν ακράτεια ούρων όταν φτερνίζονται, βήχουν  ή γελούν.
• Αλλαγές στη διάθεση. Υπάρχουν εναλλαγές της διάθεσης, δυστροπία ή να ξεσπάσματα κλάματος, ιδίως σε γυναίκες που είχαν εναλλαγές της διάθεσης στην περίοδο ή κατάθλιψη μετά τον τοκετό.
• Αλλαγή συναισθημάτων για το σεξ. Μερικές γυναίκες αισθάνονται λιγότερο επιθυμία, ενώ άλλες μεγαλύτερη.
• Οστεοπόρωση. Τα οστά γίνονται λεπτά και αδύναμα και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ύψους και κατάγματα.
• Άλλες αλλαγές. Απώλεια μυϊκής μάζας, εναπόθεση λίπους, δυσκαμψία και πόνος στις αρθρώσεις λόγω των χαμηλότερων επιπέδων των οιστρογόνων μετά την εμμηνόπαυση ή λόγω γήρανσης.

---

Βασικές οδηγίες μετά την εμμηνόπαυση:

• Καλή διατροφή. Οι ηλικιωμένοι χρειάζονται πολλά θρεπτικά συστατικά, αλλά λιγότερες θερμίδες για ενέργεια. Απαιτείται μια ισορροπημένη διατροφή.

• Βιταμίνες.

-Οι γυναίκες άνω των 50 ετών χρειάζονται 2,4 μικρογραμμάρια (mcg) βιταμίνης Β12 και 1,5 mg βιταμίνης Β6 κάθε μέρα τα οποία λαμβάνουν με ένα συμπλήρωμα βιταμινών.
-Μετά την εμμηνόπαυση, οι ανάγκες σε ασβέστιο αυξάνουν για την διατήρηση της υγείας των οστών. Οι γυναίκες άνω των 51 θα πρέπει να λαμβάνουν 1.200 χιλιοστόγραμμα (mg) ασβέστιο κάθε μέρα.
-Η βιταμίνη D είναι επίσης σημαντική για την υγεία των οστών. Οι γυναίκες 51 με 70 θα πρέπει να παίρνουν  600 διεθνείς μονάδες (IU) βιταμίνης D κάθε μέρα. Οι γυναίκες ηλικίας 71 και άνω χρειάζονται 800 IU βιταμίνης D κάθε μέρα.
-Οι γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση που εξακολουθούν να έχουν κολπική αιμορραγία, επειδή παίρνουν θεραπεία με αυξητική ορμόνη μπορεί να χρειάζονται επιπλέον σίδηρο.

•  Άσκηση. Η άσκηση μπορεί να βοηθήσει τα οστά, την καρδιά, τη διάθεση και πολλά άλλα.

Προσπαθήστε να κάνετε:
-Τουλάχιστον 2 ώρες και 30 λεπτά την εβδομάδα μια μέτρια αερόβια σωματική δραστηριότητα  ή 1 ώρα και 15 λεπτά έντονης αερόβιας δραστηριότητας ή κάποιο συνδυασμό των δύο.
-Επίσης, κάντε ασκήσεις που αυξάνουν τη δύναμη των μυών για δύο ημέρες κάθε εβδομάδα.

• Διακοπή καπνίσματος. Το κάπνισμα βλάπτει την υγεία με πολλούς τρόπους.

• Γυναικολογική εξέταση μετά την εμμηνόπαυση. Οι περισσότερες γυναίκες χρειάζονται ένα τεστ Παπανικολάου κάθε τρία χρόνια. Ανάλογα με το ιστορικό της υγείας, μπορεί να χρειαστεί ένα τεστ Παπανικολάου πιο συχνά, ψηφιακή μαστογραφία και υπέρηχο μαστών, μέτρηση οστικής πυκνότητας, εξέταση από ουρολόγο σε ακράτεια, καρδιολογική εξέταση, έλεγχος αρτηριακής πίεσης και υπέρηχος καρδιάς, έλεγχος για χοληστερίνη κ.α.    

Διαγνωστικές εξετάσεις στην εμμηνόπαυση

Ποιες εξετάσεις πρέπει να κάνουν οι γυναίκες που μπαίνουν στη φάση της εμμηνόπαυσης;

Αν μπήκατε στην εμμηνόπαυση, μην ανησυχείτε. Δεν ήρθε το τέλος του κόσμου.
Ζητήστε από τον γιατρό σας απλώς να κάνετε κάποιες εξετάσεις.
Κάθε γυναίκα μετά την εμμηνόπαυση πρέπει να υποβάλλεται στις εξής εξετάσεις:
-Μέτρηση της οστικής πυκνότητας, για την εκτίμηση του κινδύνου εμφάνισης οστεοπορωτικών καταγμάτων και την ανάγκη λήψης θεραπείας.
-Μαστογραφία
-Τεστ Παπανικολάου
-Διακολπικό υπερηχογράφημα μήτρας και ωοθηκών
-Εργαστηριακές εξετάσεις αίματος (Το σάκχαρο και τα λιπίδια ανεβαίνουν μετά την εμμηνόπαυση)
-Μέτρηση της αρτηριακής πίεσης
Οι παραπάνω εξετάσεις πρέπει να επαναλαμβάνονται, ετησίως, μετά την εμμηνόπαυση.

Οι γυναικείες ορμόνες

Οι γυναικείες ορμόνες είναι οι χημικοί αγγελιοφόροι της γυναίκας

Ουσιαστικά οι ορμόνες είναι χημικοί αγγελιοφόροι που απελευθερώνονται στο αίμα για να μεταφέρουν μηνύματα στα όργανα του σώματος.

Ο υποθάλαμος βρίσκεται στη βάση του εγκεφάλου, ελέγχει την έμμηνη ρύση, απελευθερώνοντας στην επίφυση την ορμόνη γοναδοτροπίνη.

Σε όλη τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ηλικίας, η επίφυση αντιδρά με την παραγωγή δύο ορμονών, την ωοθηλακιοτρόπο (FSH) και την ωχρινοτρόπο  (LH). Αυτές οι δύο ορμόνες καθορίζουν την ποσότητα οιστρογόνων και προγεστερόνης που παράγουν οι ωοθήκες. ΗFSH ενεργοποιεί την παραγωγή ωαρίων και η LH την ωορρηξία. Καθώς, η γυναίκα πλησιάζει στην εμμηνόπαυση, η παραγωγή ωαρίων μειώνεται, γι' αυτό και δεν αδιαθετεί η γυναίκα τακτικά, μέχρι που, τελικά, η περίοδός της να σταματά οριστικά. Για να εξισορροπήσει την κατάσταση, ο οργανισμός της γυναίκας απελευθερώνει μεγάλες ποσότητες FSH και LH, προσπαθώντας να πυροδοτήσει την παραγωγή ωαρίων.

Τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη είναι οι κυριότερες γυναικείες ορμόνες.

Υπάρχουν τρία είδη οιστρογόνων: η οιστραδιόλη, η οιστρόνη και η οιστριόλη.

Η οιστραδιόλη είναι το βασικό οιστρογόνο που παράγουν οι ωοθήκες. Οι ωοθήκες παράγουν, επίσης, μικρές ποσότητες οιστρόνης, κάτι που συνεχίζεται και μετά την  εμμηνόπαυση. Επίσης, τα λιποκύτταρα μετατρέπουν σε οιστρόνη την ανδροστενεδιόνη, μια ανδρική ορμόνη που δημιουργείται στα επινεφρίδια και στις ωοθήκες. Η οιστριόληπαράγεται στα λιποκύτταρα και στον πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Τα οιστρογόνα επιτρέπουν την ενίσχυση του τοιχώματος της μήτρας, ενώ η προγεστερόνη εξασφαλίζει ότι η μήτρα μπορεί να φιλοξενήσεις και να θρέψει το έμβρυο, σε περίπτωση που γονιμοποιηθεί το ωάριο. Τα οιστρογόνα είναι αυτά που μας χαρίζουν θηλυκή σιλουέτα και φωνή, ενώ προστατεύουν και από την κατάθλιψη και παίζουν σημαντικό ρόλο στην καλή λειτουργία της καρδιάς και του εγκεφάλου, αλλά και στην υγεία των οστών και του δέρματος. Επιπλέον, συμβάλλουν στην διατήρηση της σταθερής θερμοκρασίας του σώματος, γι' αυτό και πολλές γυναίκες ταλαιπωρούνται από εξάψεις όταν μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων.

Η προγεστερόνη συμβάλλει στην καύση του λίπους για παραγωγή ενέργειας και στην καλή λειτουργία του θυρεοειδούς. Όπως συμβαίνει και με τα οιστρογόνα, παίζει ρόλο στη διατήρηση της συναισθηματικής ισορροπίας και της καλής διάθεσης. Οι μειώσεις στα επίπεδα της προγεστερόνης μπορεί να προκαλέσουν άγχος, κατάθλιψη, ευερεθιστότητα, διαταραχή της λίμπιντο και αύξηση του βάρους.

Καθώς η γυναίκα δεν μπορεί πλέον να μείνει έγκυος μετά την εμμηνόπαυση, το σώμα παράγει μόνο μικρή ποσότητα προγεστερόνης, η οποία εκτιμάται ότι αντιστοιχεί στο 0,8% της ποσότητας που παρήγε ο οργανισμός στην ηλικία των 20-25 ετών.

Η καλύτερη θεραπεία για την εμμηνόπαυση

Η εμμηνόπαυση είναι ένα φυσιολογικό γεγονός με ιδιαίτερες διαταραχές και συμπτώματα.

Γράφει η

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος – Ογκολόγος, MD, PhD

Η εμμηνόπαυση, ICD-10 N95.0, είναι ένα φυσιολογικό γεγονός με ιδιαίτερες διαταραχές και συμπτώματα.

Αυτά μπορεί να είναι αμιγώς εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα, όπως εξάψεις, εφιδρώσεις, ευερεθιστότητα, κατάθλιψη, κούραση, διαταραχές ύπνου, ίλιγγοι, αλλά και οιστρογονοεξαρτώμενες καταστάσεις, όπως ξηρότητα και ατροφία του κόλπου, οστεοπόρωση, καρδιοαγγειακή νόσος, καρκίνος του μαστού κ.α.

Η ορμονοθεραπεία μπορεί να είναι μια καλή λύση, αλλά λόγω των μακροχρόνιων επιπλοκών που προκαλούν, οι γυναίκες αναζητούν ολοένα και περισσότερο φυσικές λύσεις.

Οι φυσικές λύσεις είναι τα μη στερινοειδή φυτοοιστρογόνα, τα οποία όπως είναι γνωστό ασκούν προστατευτική δράση  στον καρκίνο του μαστού.

Οι λιγνάνες που προέρχονται από το εκχύλισμα του λιναρόσπορου (Linum usitissimum) ανακουφίζουν από τα τυπικά συμπτώματα της εμμηνόπαυσης και προστατεύουν τους ιστούς των μαστών. Μέσα στο ανθρώπινο σώμα μετατρέπονται σε εντερολακτόνες που σε πειραματικές μελέτες βρέθηκε ότι είναι αγωνιστές των οιστρογονικών υποδοχέων και μιμούνται τις ενέργειές τους, με αποτέλεσμα να προστατεύουν τους ιστούς των μαστών από όγκους.  Επίσης, έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Οι ισοφλαβόνες που προέρχονται από το εκχύλισμα του κόκκινου τριφυλλιού (Trifolium pretense) και τη σόγια ανακουφίζουν κι αυτές από τα τυπικά συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, αλλά βοηθούν επίσης και στη μείωση του κινδύνου των καρδιοαγγειακών παθήσεων. Οι ισοφλαβόνες μέσα στο ανθρώπινο σώμα μετατρέπονται σε ενεργές ουσίες genistein, daidzein, equol που επηρεάζουν τις ορμονικές λειτουργίες του σώματος.

Άλλα μη στερινοειδή φυτοοιστρογόνα είναι οι φαινόλες, οι φλαβανόνες, οι φλαβανόλες και οι κουμεστάνες.

Βέβαια, υπάρχουν και φυτοοιστρογόνα στερεοειδή που μοιάζουν με τα οιστρογόνα του οργανισμού estrone-estriol  και περιέχονται σε μικρές ποσότητες στο ρύζι, στη γλυκόριζα, στο κουκούτσι του ροδιού, στο κουκούτσι του μήλου, στο date palm και στα French beans.

Τα φυτοοιστρογόνα δεν επηρεάζουν αρνητικά τα ένζυμα, τη σύνθεση πρωτεϊνών, τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων, την αγγειογένεση, τη μεταφορά ασβεστίου, το ATP, τη δράση των αυξητικών παραγόντων, τα αγγειακά και μυϊκά κύτταρα, την οξείδωση του λίπους και την διαφοροποίηση των κυττάρων.

Σύμφωνα με μία μελέτη Καναδών ερευνητών σχετικά με την περιεκτικότητα των 9 πιο κοινών φυτοοιστρογόνων στις δίαιτες δυτικού τύπου, τα τρόφιμα με την υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυτοοιστρογόνα είναι οι ξηροί καρποί και τα διάφορα έλαια, τα προϊόντα σόγιας, τα δημητριακά και τα σιτηρά, τα όσπρια, τα προϊόντα κρέατος, τα λαχανικά, τα φρούτα, καθώς και διάφορα αλκοολούχα και μη ποτά. Το λινέλαιο, καθώς και άλλα έλαια ήταν μεταξύ των τροφών με την μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε φυτοοιστρογόνα, ακολουθούμενα από τα φασόλια σόγιας και το τόφου.

Η υψηλότερη περιεκτικότητα σε φυτοοιστρογόνα βρίσκεται στα φασόλια σόγιας και στα προϊόντα τους (πχ, τόφου), ακολουθούν τα όσπρια, ενώ τα λιγνάνια αποτελούν κύρια πηγή φυτοοιστρογόνων στους ξηρούς καρπούς και τα έλαια (λιναρόσπορος), ενώ βρίσκονται επίσης στα όσπρια, τα φρούτα και τα λαχανικά.

Η περιεκτικότητα των διαφόρων τροφών σε φυτοοιστρογόνα ποικίλλεισημαντικά ακόμη και μεταξύ των τροφίμων της ίδιας κατηγορίας (πχ, ροφήματα σόφιας, τόφου) και εξαρτάται από τις διαδικασίες επεξεργασίας και παραγωγής των τροφών.

Τα φυτοοιστρογόνα ανακουφίζουν από τις διαταραχές της εμμηνόπαυσης, βοηθούν στην μείωση των εξάψεων, της εφίδρωσης και του ιλίγγου, καταπολεμάνε την αϋπνία, την ευερεθιστότητα, τη νευρικότητα και την ανησυχία και βοηθάνε στην χαλάρωση και στην συγκέντρωση. Τα φυτοοιστρογόνα ασκούν προληπτική δράση για τον καρκίνο του μαστού, υποστηρίζουν το γυναικείο ορμονικό σύστημα και είναι ωφέλιμα για το καρδιοαγγειακό σύστημα και την πυκνότητα των οστών.

Βιβλιογραφία

• Adlercreutz H, Mazur W,.1997 Phyto-oestrogens and western diseases. Ann Med 29:95-120.
• Knight DC, Eden JA. 1996 A rview of the clinical effects of phytoestrogens. Obstet Gynecol. 87:897-904
• Nahas E.A. et al. Maturitas 2007 Nov 20;58(3):249-58 Epub 2007 Oct 29
• Pruthi S et al J oc Integr Oncol. 2007 Summer;5(3)106-12

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail:  sevvimalliou@gmail.com
Ιατρός ΕΟΠΥΥ

 

Ατροφία του αιδοίου

Πρωτοπαθής ατροφία του αιδοίου αγνώστου αιτιολογίας, ICD-10 N95.2.

Συχνότερα εμφανίζεται μετά την εμμηνόπαυση, όπου υπάρχει η φυσιολογική ατροφία των γεννητικών οργάνων από την έλλειψη οιστρογόνων.

Ο βλεννογόνος του αιδοίου γίνεται λείος, ξηρός και παίρνει χρώμα λευκοκίτρινο. Το δέρμα γίνεται ατροφικό, λείο, λεπτό, λευκόφαιο ή λευκοκύανο χωρίς πτυχές.

Τα μεγάλα χείλη συρρικνώνονται, εμφανίζονται πεπλατυσμένα και άτριχα.

Τα μικρά χείλη ατροφούν μέχρι εξαφανίσεως.

Ο πρόδρομος του κόλπου ξηραίνει και η αιδοιική σχισμή στενεύει με αποτέλεσμα την επώδυνη συνουσία.

Πολλές φορές, πάνω στο δέρμα εμφανίζονται λευκές πλάκες. Από αυτές αναπτύσσονται σε συχνότητα μέχρι και 50% καρκινώματα.

Ιστολογικά η επιδερμίδα παρουσιάζει υπερκεράτωση και ατροφία της μαλπιγγιανής στιβάδας. Οι θηλές εξαφανίζονται και η βασική στιβάδα ευθυγραμμίζεται. Το χόριο παρουσιάζει σημαντική βασεόφιλη εκφύλιση και ομογενοποίηση του κολλαγόνου. Ο ελαστικός ιστός είναι εκφυλισμένος ή λείπει. Τα αγγεία έχουν παχυμένο το ενδοθήλιο από αρτηριοσκλήρυνση. 

Ο έντονος κνησμός, το αίσθημα καύσου ή η επώδυνη νυγμή της περιοχής που πάσχει είναι τα κυριότερα συμπτώματα της ατροφίας ή κραυρώσεως του αιδοίου, μαζί με την δυσπαρεύνια. 

Η διάγνωση θα γίνει με βιοψία και ιστολογικό έλεγχο της βλάβης του αιδοίου και η διαφορική διάγνωση θα γίνει κυρίως από την λευκοπλακία και τον καρκίνο του αιδοίου.

Για τη θεραπεία χορηγούνται οιστρογόνα, αλοιφές με κορτικοειδή, βιταμίνες Α και Ε, ηρεμιστικά και ανιισταμινικά.

Μερικές φορές, χρειάζεται να γίνει εκτομή της βλάβης ή και αιδοιεκτομία.

Βιβλιογραφία

''Παθολογία της γυναίκας'', Εκδόσεις Παριζιάνος

Σεξ στην εμμηνόπαυση

H  εμμηνόπαυση, σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας εποχής στη ζωή κάθε γυναίκας, η οποία συνοδεύεται από πλήθος συναισθηματικών, αλλά και σωματικών αλλαγών.

Βιώνεται διαφορετικά από κάθε γυναίκα, παρουσιάζεται σε ηλικίες  45-55 ετών και μπορεί να διαρκέσει από μερικούς μήνες έως και μερικά χρόνια.

Η πτώση της ερωτικής διάθεσης οφείλεται καταρχήν σε ορμονικές αλλαγές. Συχνά νιώθει ότι το σεξ είναι καταναγκασμός, προσπαθεί να αποφύγει την ερωτική πράξη και σταματά να νιώθει ερωτική.

Σε αυτό συμβάλλει και η ξηρότητα του κόλπου, χαρακτηριστικό σύμπτωμα του χρόνου, που αφενός της δημιουργεί πόνο κατά τη σεξουαλική επαφή, αφετέρου την βυθίζει σε μια συμβολική απώλεια του ερωτισμού και της νεότητάς της.

Στα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης οι αλλαγές αυτές παρουσιάζονται στις περισσότερες γυναίκες, ιδιαίτερα σε εκείνες οι οποίες δεν είναι ψυχολογικά προετοιμασμένες για τις αλλαγές που επιφέρει η κλιμακτήριος.

Η γυναίκα φοβάται ότι αν δεν ενδώσει ερωτικά στον άνδρα της, εκείνος θα αναζητήσει αλλού ικανοποίηση, με αποτέλεσμα συχνά να κάνει έρωτα παρά τη θέλησή της, υποκρινόμενη ότι η πράξη την ευχαριστεί. 

Στην πραγματικότητα, όμως, φοβάται...

Αντιμετώπιση

Η κλασική αντιμετώπιση της υποκατάστασης των οιστρογόνων στην εμμηνοπαυσιακή γυναίκα είναι η ορμονοθεραπεία, που σήμερα γίνεται με δισκία (από το στόμα), διαδερμικά αυτοκόλλητα, κολπικά ένθετα και αλοιφές.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η μείωση της ερωτικής διάθεσης κατά την περίοδο της κλιμακτηρίου είναι απολύτως φυσιολογική και εφόσον μια γυναίκα είναι προετοιμασμένη για τις αλλαγές που ενδέχεται να συμβούν, τόσο πιο ανώδυνη θα είναι η μετάβαση.

Είναι πολύ σημαντικό μια γυναίκα να αποδεχτεί τη μείωση των ερωτικών της διαθέσεων σαν κάτι μη προβληματικό. Πολλές γυναίκες αναφέρουν ότι η ερωτική τους διάθεση επανέρχεται με τον καιρό σε ικανοποιητικά επίπεδα και ότι έχουν με τον σύντροφό τους ουσιαστική συναισθηματική και ερωτική επικοινωνία.

Η έλλειψη ερωτικής διάθεσης δεν σημαίνει –βέβαια- πάντοτε και αποχή. Αρκετές γυναίκες κάνουν σεξ με τον σύντροφό τους παρά τη θέλησή τους, επειδή πιστεύουν ότι έτσι θα προστατεύσουν τη σχέση τους.

Καθοριστική σε αυτό το σημείο είναι η στάση του ερωτικού συντρόφου. 

Η λέξη – κλειδί είναι: Υπομονή. Ο άνδρας καλό είναι να μην αποδοκιμάζει την επιλογή της συντρόφου του να απέχει από την ερωτική πράξη και να αντιληφθεί ότι δεν πρόκειται για κάτι προσωπικό αλλά για ένα θέμα υγείας.

Η ειλικρινής συζήτηση και η από κοινού προσπάθεια είναι απαραίτητες, καθώς η γυναίκα αυτό το διάστημα αισθάνεται ευάλωτη στις αλλαγές που συμβαίνουν και τις οποίες ενδέχεται να μην έχει την δυνατότητα να διαχειριστεί.  Για αυτό τον λόγο η αποδοχή από τον σύντροφό της είναι ουσιαστική καθώς μπορεί να την βοηθήσει να ενισχύει την αυτοεκτίμηση της.

Βιβλιογραφία

epigee.org