Σε ποιες εγκεφαλικές βλάβες γίνεται εμβολισμός

Εμβολισμοί εγκεφαλικών βλαβών

Οι ενδεικνυόμενες εγκεφαλικές βλάβες προς εμβολισμό είναι:

• Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες και μηνιγγικές επικοινωνίες
• Εγκεφαλικά ανευρύσματα
• Όγκοι εγκεφάλου, βάσης κρανίου, τραχήλου
• Αγγειοπλαστικές αγγείων τραχήλου και εγκεφάλου για αντιμετώπιση κριτικών στενώσεων
• Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες και μηνιγγικές επικοινωνίες

---

Αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες και μηνιγγικές επικοινωνίες

Οι αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες αποτελούν 2% των εγκεφαλικών βλαβών. Θα πρέπει να γίνει αγγειογραφικός διαχωρισμός από τις μηνιγγικές επικοινωνίες. Η ανατομική αλλοίωση στις αρτηριοφλεβώδεις δυσπλασίες συνίσταται στην παρουσία μιας αγγειακής φωλέας στην οποία απουσιάζει η τριχοειδική επικοινωνία με αποτέλεσμα την απευθείας επικοινωνία αρτηρίας και φλέβας. Η αρτηριοφλεβώδης επικοινωνία έχει τη δυνατότητα αγγειακής επαναπροσαρμογής με καινούριες αρτηριοφλεβώδεις αναστιμώσεις λόγω φλεβικών θρομβώσεων. Ο εμβολισμός με υγρά εμβολικά μέσα γίνεται σε μία ή περισσότερες συνεδρίες δίνοντας κάθε φορά τη δυνατότητα της αγγειακής επαναπροσαρμογής της αρτηριοφλεβώδους επικοινωνίας και την ολική θρόμβωση της φωλέας αποφεύγοντας πιθανά θρομβοεμβολικά επεισόδια και οξεία μερική ή ολική φλεβική θρόμβωση που συνεπάγεται εγκεφαλική υπέρταση και αιμορραγία. Αυτή η  επιπλοκή είναι πιο πιθανή στις μηνιγγικές επικοινωνίες και περισσότερο σε ταχείας ροής επικοινωνίες όπου υπάρχει απευθείας επικοινωνία του αρτηριακού κλάδου με μια φλεβώδη φλέβα.

Οι μηνιγγικές επικοινωνίες αποτελούν το 10-15% των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών του εγκεφάλου και τα περισσότερα αναπτύσσονται στον οπίσθιο κρανιακό βόθρο. Σε αυτές τις βλάβες η χειρουργική συνεπικουρία είναι πολύ χρήσιμη ενώ η ενδοαγγειακή προσέγγιση πραγματοποιείται κυρίως μέσω των κλάδων της έξω καρωτίδας ή μέσω φλεβικής οδού ανάστροφα.

Τα συμπτώματα των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών εξαρτώνται από τη θέση τους και προκαλούν σφύζοντα φυσήματα, εστιακά νευρολογικά ελλείμματα, επιληπτικές κρίσεις, ισχαιμικά επεισόδια.

Η επιπλοκή των αρτηριοφλεβωδών δυσπλασιών είναι η ενδοπαρεγχυματική επικοινωνί, ενώ στις μηνιγγικές επικοινωνίες είναι η αιμορραγία στον υποσκληρίδιο και υπαραχνοειδή χώρο.

---

Εγκεφαλικά ανευρύσματα

Ο εμβολισμός των ανευρυσμάτων αποτελεί την μέθοδο εκλογής αντιμετώπισης, καθώς η εξέλιξη των υλικών δίνει την δυνατότητα εμβολισμού στο 90% των περιπτώσεων ακόμα και σε ανευρύσματα της σηραγγώδους μοίρας καθώς και της οπίσθιας κυκλοφορίας, τα οποία παρουσίασαν δύσκολη ή σχεδόν αδύνατη χειρουργική προσπέλαση.

Τα χειρουργικά ανευρύσματα χωρίζονται ανάλογα με το μέγεθός τους σε μικρά (μικρότερα των 5 χιλ.), μεγάλα (μικρότερα των 10 χιλ.), γιγαντιαία (έως 25 χιλ.). Η συχνότητα στον πληθυσμό είναι 2-5% και σπανίως εμφανίζεται με νευρολογική συμπτωματολογία ισχαιμίας ή φαινομένου μάζας. Συχνότερα εμφανίζεται με υπαραχνοειδή αιμορραγία και σπάνια με ενδοκοιλιακή αιμορραγία σε ανευρύσματα της οπίσθιας κυκλοφορίας και της μέσης κυκλοφορίας.

---

Όγκοι εγκεφάλου, βάσης κρανίου, τραχήλου

Διάφοροι ενδοεγκεφαλικοί  όγκοι κυρίως του οπίσθιου κρανιακού βόθρου, όπως αιμαγγιοβλαστώματα και αιμαγγειοπερικυττώματα, γιγαντιαία μηνιγγιώματα, πλακώδη μηνιγγιώματα, και εξωκράνιοι και τραχηλικοί όγκοι όπως ρινοίνωμα, παραγαγγλιώματα, αιμολεμφαγγειώωματα, πλακώδη και σηραγγώδη αγγειώματα που μπορούν να ωφεληθούν από τον εμβολισμό. Ο συνδυασμός του εμβολισμού, με μικροσωματίδια από κλάδους της έξω καρωτίδας με τη χειρουργική καθώς και την ακτινοθεραπευτική συνεδρία μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να θεραπεύσουν ριζικά τη βλάβη, ενώ στις περισσότερες περιπτώσεις δρουν παρηγορητικά.

---

Αγγειοπλαστικές αγγείων τραχήλου και εγκεφάλου για αντιμετώπιση κριτικών στενώσεων

Η ενδοκράνια στένωση αρτηριακών κλάδων που παρουσιάζεται με αιματική ανεπάρκεια συγκεκριμένης περιοχής λοβού ή ημισφαιρίου, μπορεί να προκαλέσει ακόμα και παροδικά ισχαιμικά επεισόδια. Οι πολύ σοβαρές στενώσεις (70-90%), οι κριτικές στενώσεις (90-95%) και οι σχεδόν αποφρακτικές (95-99%) μπορούν να αντιμετωπιστούν με αγγειοπλαστική του πάσχοντος αγγείου με χρήση μπαλονιού ή stent και μπαλονιού.

Εμβόλιο για τον πνευμονιόκοκκο στα παιδιά

Ανάγκη εμβολιασμού των παιδιών με πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο

 

Ο πνευμονιόκοκκος (Streptococcus pneumoniae) είναι Gram (+) βακτήριο που συνήθως καλύπτεται από πολυσακχαριδική κάψα, που αποτελεί τη βάση της παθογονικότητάς του για τον άνθρωπο. Με βάση την αντιγονική δομή των πολυσακχαριτών της κάψας, έχουν απομονωθεί πάνω από 90 ορότυποι, αλλά υπολογίζεται ότι το 62% των διεισδυτικών πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων οφείλεται στους 10 συχνότερους από αυτούς.

Το βακτήριο αποικίζει το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα και αποτελεί συχνό στοιχείο της φυσιολογικής χλωρίδας του ρινοφάρυγγα των παιδιών (μέχρι 65% σε παιδιά βρεφονηπιακών σταθμών) και σε μικρότερο βαθμό των ενηλίκων (15%). Η διάρκεια της φορείας ποικίλλει και είναι γενικά μεγαλύτερη στα παιδιά. Η μετάδοση γίνεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω των αναπνευστικών σταγονιδίων και με αυτοενοφθάλμιση από το αναπνευστικό.

Ο πνευμονιόκοκκος προκαλεί τόσο διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως σηψαιμία, μηνιγγίτιδα, βακτηριαιμία, πνευμονία με βακτηριαιμία ή/και εμπύημα, όσο και μη διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως οξεία μέση ωτίτιδα, πνευμονία, παραρρινοκολπίτιδα κ.α. Οι μη διεισδυτικές λοιμώξεις είναι βέβαια πιο ήπιες αλλά είναι πολύ πιο διαδεδομένες και αποτελούν αιτία εκτεταμένης χρήσης αντιβιοτικών στην κοινότητα. Επιδημιολογικά στοιχεία από ολόκληρο τον κόσμο δείχνουν ότι η επίπτωση της νόσου είναι μεγαλύτερη στα παιδιά κάτω των 5 ετών και κυρίως στα βρέφη και νήπια ως 2 ετών και κατά δεύτερο λόγο στους ενήλικες άνω των 55-65 ετών.

Στα παιδιά ως 2 ετών η βακτηριαιμία χωρίς σαφή εστία λοίμωξης αποτελεί τη συχνότερη εκδήλωση διεισδυτικής νόσου (70%), ενώ η βακτηριαιμική πνευμονία αναλογεί σε ένα ποσοστό 12-16%.

Στους ενήλικες πιο συχνή κλινική εκδήλωση πνευμονιοκοκκικής λοίμωξης είναι η πνευμονία καλύπτοντας το 36% των περιστατικών πνευμονίας της κοινότητας (CAP) και το 50% των νοσοκομειακών πνευμονιών.

Η οξεία μέση ωτίτιδα αποτελεί ιδιαίτερα συχνή λοίμωξη της παιδικής ηλικίας.Υπολογίζεται ότι μέσα στους πρώτους 12 μήνες ζωής, 60% των βρεφών θα έχουν περάσει τουλάχιστον ένα επεισόδιο οξείας μέσης ωτίτιδας. Ο πνευμονιόκοκκος ευθύνεται για την πλειονότητα των περιπτώσεων μικροβιακής οξείας μέσης ωτίτιδας στα παιδιά και κυρίως, για το πρώτο επεισόδιο σε ηλικία κάτω του έτους, αλλά και στους ενήλικες.

Ο πνευμονιόκοκκος αποτελεί επίσης το κύριο αίτιο βακτηριακής μηνιγγίτιδας τόσο για τα παιδιά <5 ετών όσο και για τους ενήλικες, στους οποίους υπολείπεται μόνο σε περιπτώσεις επιδημικής έξαρσης του μηνιγγιτιδόκοκκου.

Η σημασία του είναι βαρύνουσα σε άτομα υψηλού κινδύνου για εμφάνιση σοβαρών πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων, όπως άτομα με ανοσοανεπάρκεια, ασπληνία ή μειονεκτική σπληνική λειτουργία, νεφρωσικό σύνδρομο, σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια πνευμονοπάθεια, κοχλιακά εμφυτεύματα κλπ.

Ο ρόλος των εμβολίων στην πρόληψη της πνευμονιοκοκκικής νόσου

Η πνευμονιοκοκκική νόσος προλαμβάνεται με συστηματικό αντιπνευμονιοκοκκικό εμβολιασμό.

Το 7δύναμο συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PCV-7) χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το 2000 στις ΗΠΑ, ενώ στη χώρα μας κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2004 και εντάχθηκε στο Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμού (ΕΠΕ) το 2006 . Το εμβόλιο περιλαμβάνει τους ορότυπους 4, 6B, 9V, 14, 18C, 19F, 23F. Το όφελος του συστηματικού εμβολιασμού, κυρίως, στα παιδιά <5 ετών, αλλά και γενικότερα στο κοινωνικό σύνολο μέσω του φαινομένου της συλλογικής ανοσίας έχει καταδειχθεί σε πολυάριθμες διεθνείς μελέτες.

Το 2009 εντάχθηκε στο ΕΠΕ το 10δύναμο συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PCV-10), που περιελάμβανε επιπλέον του 7δύναμου τους ορότυπους 1, 5 και 7F, ενώ τον Ιούνιο του 2010 εντάχθηκε το 13δύναμο συζευγμένο πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο (PCV-13), στο οποίο περιλαμβάνονται οι ορότυποι του 10δύναμου και επιπλέον οι ορότυποι 3, 6Α και 19Α, που έχουν αυξημένη παρουσία και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

Τα συζευγμένα πνευμονιοκοκκικά εμβόλια σύμφωνα με τa ισχύοντα χορηγούνται σε 4 δόσεις στις ηλικίες 2, 4, 6 και 12-15 μηνών.

Εκτός των συζευγμένων ενταγμένο είναι και το 23δύναμο πολυσακχαριδικό εμβόλιο (PPSV-23) που περιλαμβάνει τους ορότυπους 1, 2, 3, 4, 5, 6B, 7F, 8, 9N, 9V, 10A, 11A, 12F, 14, 15B, 17F, 18C, 19A, 19F, 20, 22F, 23F και 33F και έχει ένδειξη να γίνεται επιπλέον του συζευγμένου και τουλάχιστον 2 μήνες μετά την τελευταία δόση αυτού, σε παιδιά >2 ετών που ανήκουν σε ομάδες με αυξημένο κίνδυνο νόσησης από σοβαρές πνευμονιοκοκκικές λοιμώξεις, όπως προαναφέρθηκε. Μια αναμνηστική δόση PPSV-23 συνιστάται να γίνεται 5 χρόνια μετά την πρώτη δόση στα άτομα αυτά.

Η έγκαιρη έναρξη και ολοκλήρωση του εμβολιαστικού σχήματος με πνευμονιοκοκκικό εμβόλιο αναμένεται να θωρακίσει τα παιδιά έναντι των πνευμονιοκοκκικών λοιμώξεων.

Πηγή

www2.keelpno.gr

Εμβόλιo για τον πνευμονιόκοκκο σε ενήλικες

Συστάσεις για το εμβόλιο του πνευμονιόκοκκου απ' το ΚΕΛΠΝΟ

Το εμβόλιο του πνευμονιοκόκκου συστήνεται από το 1997 για την πρόληψη διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής λοίμωξης σε ενήλικες.

Μία απλή δόση του εμβολίου συνιστάται για όλους τους ενήλικες, ηλικίας 65 χρονών και πάνω.

Η ίδια, επίσης, δοσολογία συνιστάται για ενήλικες ηλικίας 19 έως 65 χρονών με χρόνια πάθηση, όπως νόσοι του καρδιαγγειακού ή αναπνευστικού συστήματος. Επίσης, σε ενήλικες ασθενείς με άσθμα, σακχαρώδη διαβήτη, χρόνια ηπατική νόσο, αλλά και καπνιστές, πάσχοντες από αλκοολισμό και άτομα που διαμένουν σε γηροκομεία ή σε ιδρύματα.

Ενήλικες, ηλικίας 19 έως 64 ετών, με υψηλό κίνδυνο για διεισδυτική πνευμονιοκοκκική λοίμωξη, θα πρέπει να λαμβάνουν 2 δόσεις του PPSV23 με διαφορά μεταξύ τους τουλάχιστον 5 χρόνια. Σε αυτή την κατηγορία περιλαμβάνονται άτομα με λειτουργική ή ανατομική ασπληνία και ανοσοκατασταλμένα από οποιαδήποτε αιτία άτομα (ένεκα ασθένειας, λήψης ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων ή ανοσοκατασταλτικής θεραπείας). Άτομα που έλαβαν 1 ή 2 δόσεις του PPSV23 πριν την ηλικία των 65 χρονών για οποιαδήποτε ένδειξη θα πρέπει να πάρουν ακόμα μία δόση σε ηλικία 65 ετών ή μεγαλύτερη, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια από την προηγούμενη δόση. Τα άτομα που παίρνουν την πρώτη δόση σε ηλικία ≥ 65 ετών δεν χρειάζεται να λάβουν επιπρόσθετες δόσεις. Το PPSV23 είναι αποτελεσματικό όσον αφορά την πρόληψη διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής λοίμωξης σε ενήλικες, αλλά δεν υπάρχει κοινή αποδοχή ως προς την αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου εμβολίου για την πρόληψη μη διεισδυτικής πνευμονιοκοκκικής λοίμωξης σε ηλικιωμένους ή σε ενήλικες με ανοσοκαταστολή.

Συστάσεις για το PCV13 (Prenevar 13)

Ένα άλλο εμβόλιο, το 13-σθενές πνευμονιοκοκκικό συνεζευγμένο εμβόλιο (PCV13) έχει πρόσφατα λάβει ένδειξη για την πρόληψη πνευμονοκοκκικής λοίμωξης σε ενήλικες. Το PCV13 (Prenevar 13)  αντικατέστησε τη χρήση του PCV7 και έλαβε ένδειξη για συνταγογράφηση σε νεογνά και μικρά παιδιά τον Φεβρουάριο του 2010. 

Τον Ιούνιο του 2012, το ACIP συνέστησε τη χρήση του PCV13 σε ενήλικες με ανοσοκαταστολή ηλικίας ≥ 19 ετών, με λειτουργική ή ανατομική ασπληνία, σε άτομα με διαφυγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού, ή άτομα που φέρουν εμφυτεύματα του κοχλία. Η εν λόγω κατηγορία ατόμων είναι σε πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο για προσβολή από διεισδυτική πνευμονοκοκκική λοίμωξη. Παρά την επιτυχία της συλλογικής ανοσίας (αγέλης) στον γενικό πληθυσμό των ενηλίκων με την διάθεση χρήσης του PCV7 για παιδιά, δεν παρατηρήθηκαν ανάλογες επιπτώσεις μεταξύ των ανοσοκατασταλμένων ασθενών. Επειδή η πιθανότητα λοίμωξης από πνευμονιόκοκκο μεταξύ ανοσοκατασταλμένων ενηλίκων παραμένει σε ψηλό ποσοστό και επειδή οι έμμεσες συνέπειες της χρήσης του PCV13 σε παιδιά δεν φαίνεται να εξαλείφει τους ορότυπους του PCV13 από ανοσοκατασταλμένους ενήλικες, το ACIP κατέληξε ότι το PCV13 θα πρέπει να συστήνεται για τη συγκεκριμένη ομάδα ενηλίκων.

Εντούτοις, το PCV13 από μόνο του, ίσως, να μην προσφέρει επαρκή κάλυψη για νοσογόνους ορότυπους του πνευμονιοκόκκου και ως εκ τούτου το ACIP κατέληξε ότι και τα δύο εμβόλια, ήτοι το PCV13 και το ΡΡSV23, θα πρέπει να συνιστώνται σε ενήλικες που ανήκουν στις προαναφερθείσες κατηγορίες υψηλού κινδύνου.

Ποια άτομα χρειάζεται να λάβουν τόσο το PPSV23 όσο και το PCV13;

Το ACIP συμφώνησε στις ακόλουθες συστάσεις:

• Ενήλικες ηλικίας 19 έως 64 χρονών με ανοσοκαταστολή, με λειτουργική ή ανατομική ασπληνία, με διαφυγή εγκεφαλονωτιαίου υγρού, ή που φέρουν εμφυτεύματα του κοχλία και οι οποίοι δεν είχαν λάβει προηγουμένως ούτε το PCV13 ούτε το ΡΡSV23, θα πρέπει να λάβουν μία μονή δόση PCV13 ακολουθούμενη από μία δόση ΡΡSV23 τουλάχιστον 8 εβδομάδες αργότερα.
• Σε ενήλικες που υπάρχει ένδειξη για επιπρόσθετες δόσεις του ΡΡSV23, η δεύτερη δόση προτείνεται να δίνεται 5 χρόνια μετά την πρώτη δόση. Επιπροσθέτως, τα άτομα που έλαβαν ΡΡSV23 πριν την ηλικία των 65 ετών για οποιοδήποτε ένδειξη, θα πρέπει να πάρουν άλλη μία δόση σε ηλικία ≥ 65 ετών, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν περάσει τουλάχιστον 5 χρόνια από την προηγούμενη δόση.
• Ενήλικες σε αυτή την ομάδα, οι οποίοι είχαν εμβολιασθεί με ΡΡSV23, θα πρέπει να λάβουν μία δόση PCV13 ένα ή περισσότερα χρόνια μετά την τελευταία δόση ΡΡSV23.
• Για τα άτομα που απαιτούν επιπρόσθετες δόσεις του ΡΡSV23, η πρώτη δόση θα πρέπει να δίνεται όχι νωρίτερα από 8 εβδομάδες μετά το PCV13 και τουλάχιστον 5 χρόνια μετά την πιο πρόσφατη δόση του ΡΡSV23.
• Μελλοντικές ανακοινώσεις του ACIP θα εναρμονίσουν συστάσεις για τα δύο εμβόλια και θα προτείνουν κατευθυντήριες οδηγίες που θα αφορούν τα ηλικιωμένα άτομα που ήδη είχαν λάβει το PCV13 σε παιδική ή εφηβική ηλικία.

Πηγή

www2.keelpno.gr

Ελληνικές οικογένειες

Δύσκολες μέρες για την ανατροφή παιδιών…

«Η ανατροφή των παιδιών μοιάζει με τα πλάσματα των κεραμοποιών, γιατί τον μαλακό πηλό τον πλάθουν όπως θέλουν, ενώ τον ψημένο δεν μπορούν να τον ματαπλάσουν. Το ίδιο και τα παιδιά, όσο είναι ακόμα μικρά μπορούν οι γονείς τους να τα μορφώσουν όπως θέλουν, όταν όμως μεγαλώσουν και γίνουν άντρες δεν μπορούν πια.»

Πλούταρχος

Δύσκολες μέρες για την ανατροφή παιδιών…

Οι ελληνικές οικογένειες περνούν στις μέρες μας δύσκολες στιγμές όχι μόνο λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά και λόγω της κρίσεως των αξιών της ζωής και της κοινωνίας μας.

Ευτυχώς περισσότερο από κάθε λαό οι Έλληνες έχουν στο επίκεντρο της ζωής τους τα παιδιά τους παρά την διαφορετικότητά τους. Είναι το κοινό τους μέλημα και το παν και δεν νομίζω πως θα βρεθεί κάποιος που να ισχυριστεί το αντίθετο.

• Οι γονείς του Σαββατοκύριακου που θέλουν και οικογένεια και καριέρα, χρειάζονται οπωσδήποτε βοήθεια από οικιακή βοηθό. Τα παιδιά των εργασιομανών γονιών καταλαβαίνουν την πίεση που έχουν οι γονείς τους κι έτσι προσπαθούν να μην τους γίνονται βάρος κάνοντας τα πάντα με επιτυχία ή αντιδρώντας αρνητικά προσπαθούν να κερδίσουν λίγο από τον χρόνο τους. Οι γονείς πρέπει να καταβάλουν μεγάλη προσπάθεια να μην νιώσουν απόρριψη τα παιδιά.
• Η παραδοσιακή οικογένεια που η μητέρα έχει σταματήσει να δουλεύει για να φροντίζει την οικογένεια έχει ανάγκη από μεγαλύτερο μισθό από την πλευρά του πατέρα ώστε να καλύπτει τα έξοδα διαβίωσης. Η μητέρα επειδή βρίσκεται συνεχώς σπίτι με τα παιδιά μπορεί να εξαρτηθεί από την παρουσία τους και να μην τα αφήσει να αυτονομηθούν.
• Η πολύτεκνη οικογένεια με πολλαπλές υποχρεώσεις και διαρκή αγώνα για να μην υπάρχει καμία στέρηση, πρέπει να συμπεριφέρεται καθημερινά σαν λόχος. Μόνο έτσι μπορούν οι γονείς  να ανταποκριθούν.  Επειδή βέβαια τα παιδιά είναι πολλά,  μπορεί να δυσκολεύονται να τους βάλουν όρια και να τα εκπαιδεύσουν ξεχωριστά, λόγω έλλειψης χρόνου.
• Η μονογονεϊκή οικογένεια έχει πολλές δυσκολίες τόσο οικονομικές όσο και συναισθηματικές. Ο γονέας μεγαλώνει μόνος του με τα παιδιά και πρέπει να συμπληρώσει και το κενό που έχει αφήσει ο ένας γονιός, γι’ αυτό κάποιος στενός συγγενής πρέπει να αναλαμβάνει αυτό το ρόλο.

Τέσσερις διαφορετικοί τύποι οικογένειας, με διαφορετικές ιστορίες, με διαφορετικές ζωές, με διαφορετικούς κόσμους με ένα κοινό μέλημα… Τα παιδιά…

Δουλειές για υπουργούς

Γι' αυτό τώρα πληρώνουμε...

Σε εθιμοτυπική επίσκεψη Έλληνα υπουργού στο σπίτι του ομολόγου του στην Πορτογαλία, ο Έλληνας μένει έκπληκτος από την χλιδή του σπιτιού.

Χρυσά πόμολα, αλαβάστρινα είδη υγιεινής, κλπ, κλπ.

Ξαφνιασμένος γυρνάει στον Πορτογάλο και τον ρωτάει πως είναι δυνατόν με αυτή την κρίση να έχει τέτοιο σπίτι.

Ο Πορτογάλος τον πηγαίνει στο παράθυρο του σπιτιού και του λέει:

-''Βλέπεις εκείνη τη γέφυρα απέναντι;"

-''Ναι" του λέει ο Έλληνας.

-"Κόστισε 10 εκατ., ...και τα 5 είναι εδώ μέσα".

Μετά από ένα χρόνο πάει ο Πορτογάλος στο σπίτι του Έλληνα και παθαίνει την πλάκα του. Όλα είναι πλατινένια. Γυρνάει στον έλληνα και τον ρωτάει πως είναι δυνατόν με αυτή την κρίση να αποκτήσει μέσα σ' ένα χρόνο τέτοιο σπίτι.

Ο Έλληνας τον πηγαίνει στο παράθυρο του σπιτιού και του λέει:

-''Βλέπεις εκείνη τη γέφυρα απέναντι;"

-"ΟΧΙ" του απαντάει εκείνος. ''Δεν βλέπω τίποτα''

Και ο Έλληνας με πονηρό ύφος... 

-"Κόστισε 20 εκατ., ..και είναι όλα εδώ μέσα."

Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

Η οκνηρία, όμως, πρέπει να καταπολεμηθεί 

 

Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

Μην ανησυχείτε, γιατί συμβαίνει συχνά σε περιόδους έντονου στρες, όπως είναι αυτή που διανύουμε τώρα.

Κύριο χαρακτηριστικό του οκνηρού είναι η αδιαφορία και η νωχελική διάθεση, απέναντι σε κάθε κίνητρο που του παρουσιάζεται. Τίποτε δεν καταφέρνει να τον δραστηριοποιήσει και να του χαρίσει ενέργεια.

Η οκνηρία όμως πρέπει να καταπολεμηθεί, γιατί η νωθρότητα είναι σύζυγος του ύπνου, και η οκνηρία μητέρα της πείνας.

Κάθε πρωί που ξυπνάτε βάλτε έναν στόχο που θα πρέπει να πραγματοποιήσετε στη διάρκεια της ημέρας. Αυτός ο στόχος δεν χρειάζεται να είναι σπουδαίος, για παράδειγμα μπορεί να είναι η τακτοποίηση των εγγράφων που είναι στοιβαγμένα στο γραφείο σας.

Ζήλος αντί οκνηρίας: να μην μπορείτε ούτε στιγμή χωρίς να δημιουργείτε…

Κάντε check up, γιατί μπορεί να έχετε υποθυρεοειδισμό. Ο υποθυρεοειδισμός έχει σαν βασικό σύμπτωμα την υπερβολική κόπωση, την κακοδιαθεσία και την πνευματική νωθρότητα.

Πίνετε κάθε πρωί έναν φυσικό χυμό εσπεριδοειδών ή φάτε 2 ακτινίδια που είναι πλούσια σε βιταμίνη C και δίνουν επιπλέον στον οργανισμό την απαιτούμενη ενέργεια.

Αν πάλι θεωρείται ότι η οκνηρία σας είναι ένα δώρο στον οργανισμό σας για να ξαναγεμίσετε τις μπαταρίες σας, τότε απολαύστε το...

Ψυχογενής έλλειψη εκσπερμάτισης

Όταν τα αίτια έλλειψης εκσπαρμάτισης είναι ψυχογενή

Η έλλειψη εκσπερμάτισης είναι η αναστολή εμφάνισης του σπέρματος κατά τη σεξουαλική επαφή.

Τα τελευταία χρόνια η σεξουαλική αυτή διαταραχή είναι συχνή στις ηλικίες 20-30 ετών.

Όταν τα αίτια είναι ψυχογενή.

Μεγάλο ρόλο στην εμφάνισή της παίζουν η σχέση με τη σύντροφο, αλλά και οι πρώτες σεξουαλικές εμπειρίες του άνδρα. Επιδείνωση της έλλειψης εκσπερμάτισης κάνει ο αυνανισμός, αλλά και ο εκνευρισμός της συντρόφου.

Για την αντιμετώπιση του σεξουαλικού αυτού προβλήματος πρέπει να βοηθήσει και η σύντροφος,  χωρίς να αμφισβητεί την σεξουαλική ικανότητα του άντρα.

Το στοματικό σεξ και ο αυνανισμός μπορεί να οδηγήσουν σε εκσπερμάτιση, αλλά οι ειδικοί λένε ότι επιδεινώνουν  την κατάσταση μεσοπρόθεσμα.