Αρχική

Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2013

Βοηθάει το αλκοόλ στον ύπνο;


Αλκοόλ και ύπνος
Βοηθάει τελικά το αλκοόλ στον ύπνο;
Υπάρχει τεράστιος αριθμός μελετών για την ευεργετική επίδραση του κόκκινου κρασιού στο καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ υπάρχουν και μελέτες και για άλλα ποτά, όπως η μπύρα.
Οι ειδικοί αποδίδουν τα ευεργετικά αποτελέσματα του κρασιού στα φλαβονοειδή που περιέχει και κυρίως στη ρεσβερατρόλη.
Το κρασί, όμως κάνει καλό όταν μπορεί να σταματήσει κάποιος στο ένα ποτήρι.
Γιατί ναι μεν το αλκοόλ βοηθά να κοιμάται κάποιος γρηγορότερα, αλλά σε υπερκατανάλωση,  ο ύπνος είναι άσχημος, είναι λιγότερο ποιοτικός και τα όνειρα είναι ελάχιστα ή εφιαλτικά.
Όσο περισσότερο αλκοόλ πιει κάποιος, τόσο βαθύτερο ύπνο κάνει, τουλάχιστον μέχρι τα μισά του ύπνου του. Όμως στα μισά, ο ύπνος διαταράσσεται και γίνεται επιφανειακός με αποτέλεσμα να μην είναι ποιοτικός.
Όποιοι δε πίνουν περισσότερα από 4 ποτήρια αλκοόλ, δυσκολεύονται ακόμη και στη φάση REM, δεν βλέπουν όνειρα κάτι που έχει άμεση επίπτωση στη μνήμη και στην ικανότητα συγκέντρωσης τους κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ ο ύπνος τους χαρακτηρίζεται από διαταραχές.
Επίσης, εκείνοι που πίνουν πριν κοιμηθούν, ροχαλίζουν εντονότερα και όσο αυξάνεται η δοσολογία, τόσο το αλκοόλ δυσκολεύει την αναπνοή.
Βιβλιογραφία
Irshaad O. Ebrahim, Colin M. Shapiro, Adrian J. Williams, Peter B. Fenwick, Alcohol and Sleep I: Effects on Normal Sleep, Alcoholism: Clinical and Experimental Research, Article first published online: 24 JAN 2013

Σύνδρομο Morquio


Η Βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου 4 ή σύνδρομο Morquio
To σύνδρομο Morquio, ICD-10 E76.2, είναι γενετικό νόσημα του μεταβολισμού των βλεννοπολυσακχαριδών χαρακτηριζόμενο από σκελετικές ανωμαλίες, αστάθεια των αρθρώσεων, αυχενική μυελοπάθεια και αυξημένη αποβολή θειικής κερατάνης (KS) από τα ούρα.
Το σύνδρομο Morquio διακρίνεται σε 2 τύπους:
1.     Σύνδρομο Morquio, τύπος Α (βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου 4Α)
2.     Σύνδρομο Morquio, τύπος Β (βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου 4Β)
Ο τύπος 4Α οφείλεται σε ανεπάρκεια της γαλακτοζαμινο-6-σουλφατάσης (γονίδιο GALNS), η οποία οδηγεί σε ανεπαρκή αποδόμηση της θειικής κερατάνης και εναπόθεση γλυκοζαμινογλυκανών σε διάφορους ιστούς. Η θειική κερατάνη αποβάλλεται σε μεγάλα ποσά από τα ούρα.
Ο τύπος 4Β οφείλεται σε ανεπάρκεια της β-γαλακτοσιδάσης (γονίδιο GLB1).
Οι κλινικές διαφορές μεταξύ των 2 τύπων δεν έχουν προσδιορισθεί. Ο φαινότυπος του τύπου 4Β είναι ηπιότερος του τύπου 4Α. Και οι 2 τύποι μεταβιβάζονται σύμφωνα με το αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο κληρονομικότητας. Το υπεύθυνο γονίδιο εντοπίζεται στη χρωμοσωμική περιοχή 16q24.3.
Οι ασθενείς με σύνδρομο Morquio συνήθως διαχωρίζονται κλινικά, δεδομένου ότι δεν παρουσιάζουν τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου ή διανοητική καθυστέρηση και επιπλέον έχουν ιδιόμορφες σκελετικές εκδηλώσεις οφειλόμενες σε σπονδυλοεπιφυσιακή δυσπλασία (υποπλασία οδοντοειδούς απόφυσης, βραχυκορμικό νανισμό και βλαισογωνία) και χαλάρωση των συνδέσμων.
Συγκριτικά με τις άλλες Βλεννοπολυσακχαριδώσεις, οι ασθενείς με σύνδρομο Morquio έχουν βαρύτερη προσβολή της ΣΣ, με σκολίωση, κύφωση και σοβαρή ύβωση, όπως και πλατυσπονδυλία, αποπλάτυνση των πλευρών και τροπιδοειδή θώρακα.

Κλινική εικόνα
Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις του συνδρόμου Morquio προέρχονται από τον σκελετό και τις επιπτώσεις τους στο ΚΝΣ. 
Όπως συμβαίνει στις περισσότερες βλεννοπολυσακχαριδώσεις, οι ασθενείς με σύνδρομο Morquio έχουν φυσιολογική σωματική διάπλαση στη γέννηση, αλλά στη διάρκεια των 2-3 πρώτων ετών της ζωής εμφανίζουν ασυνήθιστες μυοσκελετικές ανωμαλίες, όπως:
•       Αναστολή της ανάπτυξης με βράχυνση του κορμού, της ΣΣ και του αυχένα
•       Τροπιδοειδή θώρακα
•       Κυφοσκολίωση
•       Βλαισογωνία
•       Διαπλάτυνση των κατώτερων πλευρών
•       Αρθρικές ανωμαλίες (από υπερευλυγισία έως συγκάμψεις)
•       Λικνιστικό βάδισμα με τάση για πτώσεις
•       Μυϊκή υποτονία και αδυναμία.
Προοδευτικά, οι εκδηλώσεις αυτές επιδεινώνονται. Όσο η εναπόθεση θειικής κερατάνης στα λυσοσώματα συνεχίζεται, παρουσιάζεται ήπια τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου, θολερότητα του κερατοειδούς και ηπατοσπληνομεγαλία.
Κύριο χαρακτηριστικό του συνδρόμου Morquio είναι η υποπλασία της οδοντοειδούς απόφυσης.
Η ανωμαλία αυτή, σε συνδυασμό με χαλάρωση των συνδέσμων, μπορεί να οδηγήσει σε υπεξάρθρημα της ατλαντοαξονικής και αυχενική μυελοπάθεια, οδηγώντας σε διαταραχές της καρδιοαναπνευστικής λειτουργίας, τετραπάρεση ή ακόμα και τον θάνατο.
Αυχενική μυελοπάθεια μπορεί ακόμα να προκύψει από υπερτροφικά μαλακά μόρια αναπτυσσόμενα έμπροσθεν του νωτιαίου μυελού ισοϋψώς με το ανώτερο τμήμα της ΣΣ, λόγω εναπόθεσης πολυσακχαριδών.
Άλλες, λιγότερο συχνές, εκδηλώσεις είναι διαταραχές της ακοής, κήλες, παλινδρόμηση της αορτής ή/και της μιτροειδούς και υποπλασία της αδαμαντίνης με προδιάθεση για τερηδόνα.
ΚΛΙΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ
Κεφαλή και αυχένας
•       Βραχυλαιμία
•       Ηπια σκαφοκεφαλία - μακροκεφαλία
•       Προγναθισμός
•       Τράχυνση των χαρακτηριστικών του προσώπου (ηπιότερη του συνδρόμου Hunter ή Hurler)
Στόμα
•       Ανωμαλίες των οδόντων με επιπέδωση και κοίλη διαμόρφωση των κονδύλων της γνάθου (τύπος A)
•       Αποπλάτυνση υπερώας και διεύρυνση των μεσοδόντιων διαστημάτων (τύπος Β)
•       Λέπτυνση της αδαμαντίνης των οδόντων με φυσιολογική ακτινοπυκνότητα παρόμοια με την παρατηρούμενη στην υποπλαστική αμελογένεση 
•       Μεγάλο στόμα
•       Υποπλασία των οδόντων 
Θώρακας
•       Αύξηση της προσθιοπίσθιας και ελάττωση της κάθετης διαμέτρου του θώρακα
•       Βράχυνση, πάχυνση και αποπλάτυνση των πλευρών με βολβώδη άκρα
•       Διόγκωση της καρδιάς, λόγω προσβολής της αορτικής βαλβίδας
•       Πρόωρη συνοστέωση και πρόσθια προβολή του στέρνου
•       Τροπιδοειδής θώρακας
Αισθητήρια όργανα
•       Γλαύκωμα 
•       Διάχυτες θολερότητες κερατοειδούς/σκληροκερατοειδούς
•       Νευροαισθητήρια κώφωση
Κοιλιά
•       Βουβωνοκήλες
•       Ηπατομεγαλία
•       Προβολή κοιλιάς
Σπονδυλική στήλη
•       Βράχυνση ΣΣ
•       Κύφωση
•       Προβολή ΟΜΣΣ
•       Σκολίωση
•       Υπερλόρδωση
Οστά - αρθρώσεις
•       Βλαισότητα αγκώνων - γονάτων
•       Επιμήκυνση των μελών
•       Διόγκωση – ωλένια απόκλιση των καρπών
•       Δυσκαμψία αρθρώσεων/αρθρίτιδα
•       Κλίση του κάτω πέρατος της κερκίδας προς την ωλένη
•       Πάχυνση των γονάτων
•       Πλατυποδία
•       Υπερευλυγισία των αρθρώσεων, δευτεροπαθώς σε χαλάρωση των συνδέσμων. Αλλοτε παρατηρείται περιορισμός της κινητικότητας μεγάλων αρθρώσεων (κυρίως των ισχίων και των γονάτων και ενίοτε των αγκώνων)
Καρδιαγγειακό σύστημα
•       Μυοκαρδιοπάθεια
•       Παλινδρόμηση - ανεπάρκεια αορτής

ΑΚΤΙΝΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ
Κρανίο
•       Πρόωρη σύγκλειση των ραφών του κρανίου
Σπονδυλική στήλη
•       Κυκλοτερής διαμόρφωση των σπονδυλικών σωμάτων, με κεντρική προεξοχή στην πρόσθια επιφάνειά τους. Παρατηρείται στην πρώιμη βρεφική ηλικία και είναι χαρακτηριστικό ακτινολογικό εύρημα της νόσου. Στους ενήλικες οι σπόνδυλοι είναι επίπεδοι και ορθογώνιοι με ανώμαλα όρια
•       Πλατυσπονδυλία (στο 2ο έτος της ηλικίας)  και σπονδυλοεπιφυσιακή δυσπλασία
•       Υποπλασία οδοντοειδούς απόφυσης
Χέρια
•       Βράχυνση και αποπλάτυνση των μετακαρπίων και βράχυνση των φαλάγγων
•       Ηπια διόγκωση των μετακαρπίων με όξυνση των περιφερικών άκρων
•       Λοξή διαμόρφωση των περιφερικών αρθρικών επιφανειών της ωλένης και της κερκίδας
•       Μικρά και ακανόνιστα οστά καρπού
Λεκάνη – ισχία
•       Αύξηση λοξότητας της έξω επιφάνειας της οροφής της κοτύλης
•       Αποπλάτυνση και επιπέδωση των λαγόνιων οστών
•       Διαπλάτυνση του αυχένα του μηριαίου με βλαισό ισχίο
•       Διεύρυνση της κοτύλης με προοδευτικό υπεξάρθρημα της μηριαίας κεφαλής
•       Επιπέδωση της μηριαίας κεφαλής
•       Προοδευτική δυσπλασία της άνω μηριαίας επίφυσης 
Άλλα
•       Βράχυνση των μακρών σωληνωδών οστών με διαπλάτυνση των μεταφύσεων και παραμόρφωση των επιφύσεων 
•       Οστεοπόρωση
•       Πολλαπλή δυσόστωση 
Τα ακτινολογικά αυτά ευρήματα, σε συνδυασμό με τις βιοχημικές διαταραχές, βοηθούν στη διάκριση του συνδρόμου Morquio από την σπονδυλοεπιφυσιακή δυσπλασία, η οποία έχει παρόμοια ακτινολογικά ευρήματα από την ΣΣ, αλλά συνδέεται συχνότερα με ραιβό ισχίο.

Τι είναι η βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου IV;
Η Βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου IV (MPS IV) γνωστή και ως σύνδρομο Morquio, είναι μια προοδευτική κατάσταση η οποία προσβάλλει κυρίως το σκελετό. Ο ρυθμός με τον οποίο τα συμπτώματα επιδεινώνονται ποικίλλει μεταξύ των προσβεβλημένων ατόμων.
Τα πρώτα σημάδια και τα συμπτώματα της MPS IV συνήθως γίνονται εμφανή κατά τη διάρκεια της πρώιμης παιδικής ηλικίας.
  • Τα άτομα αναπτύσσουν διάφορες σκελετικές ανωμαλίες, όπως κοντό ανάστημα, ανωμαλίες στα γόνατα, και ανωμαλίες των πλευρών, του θώρακα, της σπονδυλικής στήλης, των ισχίων και των καρπών. Άτομα με MPS IV έχουν συχνά αρθρώσεις που είναι χαλαρές και πολύ ελαστικές, αλλά μπορούν επίσης να έχουν περιορισμένη κίνηση σε ορισμένες αρθρώσεις. Ένα χαρακτηριστικό αυτής της κατάστασης είναι η υπονάπτυξη (υποπλασία) του οδοντοειδούς οστού στον αυχένα.  Η οδοντοειδής άρθρωση βοηθά στη σταθεροποίηση των οστών της σπονδυλικής στήλης στο λαιμό (αυχενικών σπονδύλων). Η υποπλασία της οδοντοειδούς απόφυσης μπορεί να οδηγήσει σε μη ευθυγράμμιση των αυχενικών σπονδύλων, το οποίο μπορεί να συμπιέσει και να καταστρέψει το νωτιαίο μυελό, οδηγώντας σε παράλυση ή θάνατο.
  • Σε άτομα με MPS IV, ο κερατοειδής, συνήθως γίνεται θολός, και αυτό μπορεί να προκαλέσει απώλεια της όρασης.
  • Μερικοί πάσχοντες εμφανίζουν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του αυτιού και απώλεια ακοής.
  • Οι αναπνευστικοί αεραγωγοί μπορεί να είναι στενοί σε ορισμένα άτομα με MPS IV, που οδηγεί σε συχνές λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού και παύσεις της αναπνοής κατά τη διάρκεια του ύπνου (άπνοια ύπνου).
  • Άλλα κοινά χαρακτηριστικά αυτής της κατάστασης περιλαμβάνουν ήπια "χοντρά" χαρακτηριστικά του προσώπου, λεπτό σμάλτο δοντιών, πολλαπλές κοιλότητες δοντιών, ανωμαλίες των καρδιακών βαλβίδων, μια ήπια διόγκωση του ήπατος (ηπατομεγαλία), ομφαλοκήλης ή βουβωνοκήλη.
  • Σε αντίθεση με ορισμένα άλλα είδη βλεννοπολυσακχαριδώσεων, η MPS IV δεν επηρεάζει την νοημοσύνη.

Πρόγνωση
Το προσδόκιμο ζωής των ατόμων με MPS IV εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Αυτοί με σοβαρή μορφή μπορούν να επιβιώσουν μόνο μέχρι το τέλος της παιδικής ηλικίας ή της εφηβείας. Εκείνοι με ηπιότερες μορφές ζουν, συνήθως, μέχρι την ενήλικη ζωή, αν και το προσδόκιμο ζωής τους μπορεί να μειωθεί. Η συμπίεση του νωτιαίου μυελού και η απόφραξη των αεραγωγών είναι σημαντικές αιτίες θανάτου σε άτομα με MPS IV.

Πόσο συχνή είναι η βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου IV;
Η ακριβής επίπτωση της MPS IV είναι άγνωστη, αν και εκτιμάται ότι θα εμφανιστεί σε 1 άτομο στα 200.000 έως 300.000 άτομα.

Τα γονίδια που σχετίζονται με την βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου IV;
Μεταλλάξεις στα GALNS και GLB1 γονίδια προκαλούν MPS IV. Αυτά τα γονίδια είναι υπεύθυνα για την παραγωγή ενζύμων που εμπλέκονται στην διάσπαση των μεγάλων μορίων σακχάρων που ονομάζονται γλυκοζαμινογλυκάνες (GAGs). Οι GAGs είχαν αρχικά ονομαστεί βλεννοπολυσακχαρίτες.
Όταν η MPS IV προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο GALNS ονομάζεται MPS τύπου IV A (MPS IVA), και όταν αυτή προκαλείται από μεταλλάξεις στο γονίδιο GLB1 ονομάζεται MPS τύπου IV Β (MPS IVB). Σε γενικές γραμμές, οι δύο τύποι MPS IV δεν μπορούν να διακριθούν από τα σημεία και τα συμπτώματά τους.
Οι μεταλλάξεις στα GALNS και GLB1 γονίδια προκαλούν μείωση ή πλήρη εξάλειψη της δραστικότητας των ενζύμων που παράγονται από αυτά τα γονίδια. Χωρίς αυτά τα ένζυμα, οι GAGs συσσωρεύονται μέσα στα κύτταρα, ειδικά εντός των λυσοσωμάτων. Τα λυσοσώματα είναι τμήματα των  κυττάρων  που διασπούν και ανακυκλώνουν διαφορετικούς τύπους μορίων. Στην MPS IV, οι GAGs φτάνουν σε τοξικά επίπεδα σε πολλούς ιστούς και όργανα, κυρίως στα οστά. Η συσσώρευση των GAGs προκαλεί τις δυσμορφίες των οστών. Οι ερευνητές πιστεύουν ότι η συσσώρευση των GAGs μπορεί, επίσης, να προκαλέσει διαταραχή στις λειτουργίες και άλλων πρωτεϊνών μέσα στα λυσοσώματα, διαταράσσοντας την κίνηση των μορίων μέσα στο κύτταρο.

Πώς οι άνθρωποι κληρονομούν την βλεννοπολυσακχαρίδωση τύπου IV;
Η νόσος αυτή κληρονομείται με τον αυτοσωματικό υπολειπόμενο χαρακτήρα, το οποίο σημαίνει ότι και τα δύο αντίγραφα του γονιδίου σε κάθε κύτταρο έχουν μεταλλάξεις. Οι γονείς φέρουν ένα αντίγραφο του μεταλλαγμένου γονιδίου, αλλά συνήθως δεν παρουσιάζουν σημεία και συμπτώματα της πάθησης.

Η θεραπεία είναι συμπτωματική
Αν και η γνωστική λειτουργία δεν επηρεάζεται από το σύνδρομο Morquio, η καρδιακή ανεπάρκεια είναι πιθανή και οι ασθενείς συχνά έχουν αναπνευστικά προβλήματα, καθώς γερνούν. Επιπλέον, η υπανάπτυκτη και κατεστραμμένη δομή των οστών μπορεί να προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές, όπως παράλυση. Ο κίνδυνος παράλυσης και τα συναφή ζητήματα μπορούν να αντιμετωπιστούν χειρουργικά. Τα άτομα με σύνδρομο Morquio πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικό σχετικά με τη διατροφή τους και τους παράγοντες του τρόπου ζωής που συνδέονται με τις καρδιακές παθήσεις. Δεν υπάρχει θεραπεία για την πάθηση, αν και η θεραπεία υποκατάστασης του ενζύμου ερευνάται. Συμπτώματα, όπως αναπνευστικά προβλήματα και προβλήματα όρασης γενικά ανταποκρίνονται σε ειδικές θεραπείες.

Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2013

Τι είναι οι βλατίδες;


Η βλατίδα είναι πρωτοπαθές εξάνθημα του δέρματος.
Η βλατίδα (papule) είναι μόνιμη ανύψωση του δέρματος που δεν υποχωρεί στην πίεση  και είναι μεγέθους από κεφαλής καρφίτσας μέχρι μπιζελιού.
Αιτιολογία βλατίδων:
-Μυρμηγκιά (είναι ένα εξόγκωμα στο δέρμα από έναν ιό ο οποίος που ανήκει στην οικογένεια των ιών των Ανθρωπίνων Θηλωμάτων (Human Papilloma Virus, HPV). 
-Ξανθέλασμα (δερματικές εναποθέσεις χοληστερόλης)
-Ομαλός λειχήνας (φλεγμονώδης νόσος δέρματος, αγνώστου αιτιολογίας).
-Κνήφη (αλλεργία από τσίμπημα εντόμου)
-Συφιλιδικές πλάκες (σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα)
Βιβλιογραφία
James, William; Berger, Timothy; Elston, Dirk (2005) Andrews' Diseases of the Skin: Clinical Dermatology (10th ed.). Saunders. Page 15. 

Τα βλαστοκύτταρα στην πλαστική χειρουργική


Η χρήση των βλαστοκυττάρων στην πλαστική χειρουργική.
Βλαστοκύτταρα μπορούν να ληφθούν σε διάφορες φάσεις της ζωής του ανθρώπου.
Εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα λαμβάνονται από βλαστοκύστεις οι οποίες παραμένουν μετά τη διαδικασία της εξωσωματικής γονιμοποίησης καιβλαστοκύτταρα του τύπου του ενήλικα λαμβάνονται στις επόμενες φάσεις της ζωής του.
Τα εμβρυϊκά βλαστοκύτταρα αν και έχουν τη δυνατότητα της δημιουργίας οποιουδήποτε τύπου κυττάρου, στην πράξη οι εφαρμογές τους σε ασθενείς συνάντησαν ηθικά και πρακτικά προβλήματα και μόλις τώρα δόθηκε η άδεια στις Ηνωμένες Πολιτείες για πειραματικές μελέτες.
Βλαστοκύτταρα του ενήλικα τύπου λαμβάνονται από το αίμα του πλακούντα, την ουσία του Wharton που βρίσκεται στο περίβλημα των αγγείων του ομφαλίου λώρου, τον μυελό των οστών, τα νεογιλά δόντια και το λίπος. Οι κυτταρικοί τύποι που απομονώνονται από τις παραπάνω πηγές είναι αρχέγονα αιμοποιητικά και μεσεγχυματικά κύτταρα.
Είναι γνωστό ότι η μεταμόσχευση λίπους δεν έχει μεγάλη εφαρμογή στην πλαστική χειρουργική, γιατί μόνο ένα 20-30% του μεταμοσχευμένου λίπους επιβιώνει. Σήμερα,με τον εμπλουτισμό του υπό μεταμόσχευση λίπους σε ενδογενή βλαστοκύτταρα η επιβίωση φθάνει το 90-95% και το γεγονός αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουμε αυτόλογο λίπος για τη διόρθωση διαφόρων ελλειμμάτων στο σώμα. Τέτοια ελλείμματα μπορεί να είναι συγγενή (από τη γέννηση), όπως ημιπροσωπική ατροφία, ή να έχουν δημιουργηθεί από τραύματα ή από χειρουργικές επεμβάσεις για αφαίρεση όγκων όπως στο μαστό. Στη χειρουργική αντιμετώπιση όγκων μαστού, μπορεί να υπάρχει ολική μαστεκτομή ή μερική (τμηματεκτομή). Η εμφύτευση εμπλουτισμένου σε βλαστοκύτταρα λίπους αποκαθιστά τον ελλειμματικό όγκο στο μαστό ή το πρόσωπο, και το άμεσο χειρουργικό αποτέλεσμα είναι σταθερό στο χρόνο.
Την ίδια τεχνική εφαρμόζει κανείς και στην αισθητική χειρουργική. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να γεμίσουν οι χειλεοπαριακές αύλακες, τα ζυγωματικά, τα χείλια, οπουδήποτε δηλαδή που μέχρι τώρα χρησιμοποιούσαμε τα γνωστά Fillers (πχ, υαλουρονικό οξύ) που κάθε 4-6 μήνες χρειάζεται να επαναληφθούν. Μεγάλη όμως εφαρμογή η τεχνική έχει στην αύξηση του μαστού. Μέχρι τώρα ποτέ δεν είχε καρποφορήσει η τεχνική εμφύτευσης λίπους στο μαστό. Πρώτον γιατί σε πολύ λίγο χρονικό διάστημα (3-4 μήνες) το 70-80% του λίπους εξαφανιζόταν και δεύτερο γιατί άφηνε ουλές εσωτερικά του μαστού που δύσκολα μια μαστογραφία μπορούσε να διακρίνει από τον καρκίνο. Ο εμπλουτισμός του λίπους με βλαστοκύτταρα έφερε την επανάσταση στην τεχνική μεταμόσχευσης λίπους. Τα βλαστοκύτταρα φαίνεται ότι αναπτύσσουν νεόπλαστα αγγεία μέσα στο μεταμοσχευμένο λίπος, εξασφαλίζοντας την αιμάτωσή του και άρα την επιβίωσή του.
Η σκλήρυση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, και ο διαβήτης της παιδικής ηλικίας αποτελούν θεραπευτικό στόχο των κυττάρων αυτών. Το Ινστιτούτο Αναγεννητικής Ιατρικής της Καλιφόρνια ανακοίνωσε ότι θα επιχορηγήσει το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια με 7 εκατομμύρια δολάρια για τη θεραπεία νευροεκφυλιστικών ασθενειών, καθώς και ασθενειών του αίματος με τη χρήση βλαστικών κυττάρων.
Το λίπος αποτελεί τη σημαντικότερη πηγή λήψης μεσεγχυματικών βλαστοκυττάρων, η οποία μπορεί να μας προμηθεύσει με τον μεγαλύτερο αριθμό κυττάρων από οποιαδήποτε άλλη πηγή. Με μία απλή και ανώδυνη διαδικασία μπορεί να ληφθεί μεγάλος αριθμός κυττάρων τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα ή να κρυοσυντηρηθούν και να χρησιμοποιηθούν στο μέλλον. Οι χρήσεις των κυττάρων αυτών αφορούν είτε την αισθητική ιατρική, είτε την αποκατάσταση βλαβών οργάνων.
Το δέρμα είναι ο καθρέφτης της υγείας του σώματός μας και είναι ο ιστός ο οποίος εξωτερικά δείχνει τα σημεία της γήρανσης. Η ανανέωση του δέρματος εδώ και πολλά χρόνια επιχειρείται με ενέσιμη χορήγηση ουσιών που προσδίδουν όγκο στην περιοχή που χορηγούνται. Οι ουσίες αυτές, οι πιο κοινές το κολλαγόνο και το υαλουρονικό οξύ, μετά από σύντομο χρονικό διάστημα αφυδατώνονται και απορροφώνται, με αποτέλεσμα το αισθητικό αποτέλεσμα να είναι προσωρινό.
Η χορήγηση των μεσεγχυματικών κυττάρων του λίπους στην περιοχή που θέλουμε να αποκαταστήσουμε προσδίδει μόνιμο αποτέλεσμα, διότι τα μεσεγχυματικά κύτταρα είναι αυτά που παράγουν τα συστατικά του δέρματος και αναλαμβάνουν την ανανέωση του, εξαφανίζοντας τις ρυτίδες και επαναφέροντας το δέρμα στη νεανική του μορφή.
Η αποκατάσταση του μαστού μετά από μαστεκτομή, αλλά και η αύξηση του μεγέθους του είναι επίσης μία άλλη χρήση.
Διαβάστε, επίσης...

Βλαστοκύτταρα για το εγκεφαλικό


Τα βλαστοκύτταρα αποδίδουν σε εγκεφαλικό.
Πέντε πάσχοντες από εγκεφαλικό με σοβαρές αναπηρίες εξαιτίας του παρουσίασαν μικρά σημάδια βελτίωσης έπειτα από την έγχυση βλαστοκυττάρων στον εγκέφαλό τους, σύμφωνα με νέα ευρήματα.
Ο καθηγητής Keith Muir, επικεφαλής του προγράμματος SINAPSE στο Ίδρυμα Νευροεπιστήμης & Ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Γλασκώβης που πραγματοποίησε τη θεραπεία, λέει ότι έχει εκπλαγεί από την ήπια έως μέτρια βελτίωσή τους. Ωστόσο τονίζει ότι είναι πολύ νωρίς για να λεχθεί με βεβαιότητα πως αυτή οφείλεται αμιγώς στην πειραματική θεραπεία.
Τα ευρήματα αυτά παρουσιάστηκαν στο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Εγκεφαλικών, στο Λονδίνο.
Οι πέντε ασθενείς συμμετέχουν σε μία μικρή κλινική μελέτη, η οποία πραγματοποιείται στο Γενικό Νοσοκομείο Southern της Γλασκώβης. Συνολικώς λαμβάνουν μέρος εννέα 60άρηδες, 70άρηδες και 80άρηδες εθελοντές. Στόχος της μελέτης είναι να αξιολογήσει την ασφάλεια της μεθόδου, κατά την οποία εγχέονται βλαστικά κύτταρα στα τμήματα του εγκεφάλου που έχουν υποστεί βλάβη από το αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.
Τα έως τώρα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι ασθενείς δεν εκδήλωσαν κάποια παρενέργεια έπειτα από την έγχυση, καθώς και ότι απέδωσε αρκετά σε περισσότερους από τους μισούς. Μολονότι είναι νωρίς για να λεχθεί πως η βελτίωσή τους οφείλεται στα βλαστοκύτταρα, οι ειδικοί πιστεύουν ότι οι πάσχοντες από εγκεφαλικό δεν αναρρώνουν άλλο όταν περάσουν έξι μήνες από το εγκεφαλικό. Οι ασθενείς της μελέτης όμως έπαθαν το εγκεφαλικό έξι μήνες έως πέντε χρόνια πριν υποβληθούν στην έγχυση, γι’ αυτό και είναι πάρα πολύ πιθανό η βελτίωσή τους να οφείλεται στα βλαστοκύτταρα.
Σε κάθε περίπτωση, εάν αυτή και επόμενες μελέτες δείξουν πως τα βλαστοκύτταρα όντως αποδίδουν, θα περάσουν χρόνια έως ότου αρχίσει η ευρεία εφαρμογή τους.
Βιβλιογραφία
nhs.uk

Οι βιταμίνες της ομορφιάς


Ποιες είναι οι βιταμίνες της ομορφιάς;
Όλοι ξέρουμε ότι, για να μείνουν υγιή τα μάτια, καθαρό το δέρμα και λαμπερά τα μαλλιά, θα πρέπει η διατροφή μας να περιέχει όλες τις απαραίτητες βιταμίνες.
Ποιες είναι όμως οι βιταμίνες της ομορφιάς και πού μπορούμε να τις βρούμε;
♥Βιταμίνη Ε: γνωστή ως η «βιταμίνη της αντιγήρανσης», καθώς μειώνει τις ρυτίδες και γενικότερα τα σημάδια του χρόνου. Αυτό οφείλεται στην ισχυρή αντιοξειδωτική της δράση, στην ικανότητά της δηλαδή να θωρακίζει τα κύτταρά μας ενάντια στις επιθέσεις που δέχονται από τις ελεύθερες ρίζες.
Κύριες πηγές: ηλιόσποροι, καρύδια, καλαμποκέλαιο, ελαιόλαδο, βατόμουρα, σπανάκι, αμύγδαλα, ακτινίδια κ.ά..
♥Βιταμίνη Α: βοηθά στην ενδυνάμωση της όρασης και στη διατήρηση του υγιούς δέρματος και μαλλιών. Το ξηρό δέρμα και η πιτυρίδα είναι συμπτώματα έλλειψής της.
Κύριες πηγές: μουρουνέλαιο, συκώτι αρνιού και μοσχαρίσιο, ραδίκια, καρότο, γλυκοπατάτα, σπανάκι, ακτινίδιο κ.ά..
♥Βιταμίνη C: χαρακτηρίζεται ως η «βιταμίνη της λάμψης» και παίζει καθοριστικό ρόλο στην υγεία του οργανισμού και στη διατήρηση του υγιούς δέρματος. Συμμετέχει στη σύνθεση κολλαγόνου, πρωτεΐνη υπεύθυνη για την ελαστικότητα και ανάπλαση του δέρματος.
Κύριες πηγές: μαύρες σταφίδες, πράσινες πιπεριές, μπρόκολο, γκρέιπφρουτ, φράουλες, πορτοκάλι, λεμόνι κ.ά..
♥Βιταμίνη D: σε συνδυασμό με το ασβέστιο και το φώσφορο είναι απαραίτητη όχι μόνο για την υγεία των οστών, αλλά και για γερά όμορφα δόντια και νύχια. Η έλλειψή της φαίνεται από τα εύθραυστα νύχια και τις αλλοιώσεις στα δόντια.
Κύριες πηγές: μουρουνέλαιο, σαρδέλες, σολομός, τόνος, μύδια, γαρίδες, αυγά, φέτα, γάλα κ.ά..
♥Βιταμίνες του συμπλέγματος Β: ρυθμίζουν τις εκκρίσεις των αδένων του δέρματος, έτσι ώστε τα μαλλιά και το δέρμα να μην εμφανίζουν ούτε λιπαρότητα ούτε ξηρότητα.
Κύριες πηγές: μαγιά μπίρας, γιαούρτι, σόγια, συκώτι, ρύζι κ.ά.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι παραπάνω βιταμίνες μας χαρίζουν τις ευεργετικές τους ιδιότητες είτε όταν τις λαμβάνουμε μέσω των τροφών είτε όταν τις επιλέγουμε ως συστατικά σε καλλυντικά προϊόντα.
Οι βιταμίνες, λοιπόν, είναι ουσίες απαραίτητες για την υγεία του σώματός μας, την εξωτερική μας εμφάνιση, την ψυχική μας υγεία και τη διατήρηση της νεότητάς μας.
Καλό είναι να παίρνουμε τις απαραίτητες βιταμίνες από φυσικές τροφές και μόνο όταν υπάρχει συγκεκριμένη έλλειψη ή κακή διατροφή από συμπληρώματα διατροφής. Μάλιστα, όσο πιο φρέσκιες και ακατέργαστες είναι οι τροφές, τόσο περισσότερες και καλύτερης ποιότητας είναι οι βιταμίνες που περιέχουν.
Οι βιταμίνες, (vita=ζωή), είναι ουσίες που μας χαρίζουν όχι μόνο ομορφιά, αλλά και… ζωή!
Πηγή
SanaVita

Τι πρέπει να προσέχουμε με τις βιταμίνες


Μυστικά για τις βιταμίνες
♦Μην παίρνετε βιταμίνες με άδειο στομάχι
Οι βιταμίνες Α, Ε, D και Κ χρειάζονται λιπαρά για να απορροφηθούν. Αν φάτε, για παράδειγμα, 1 κουταλάκι τυρί-κρέμα μαζί με τη βιταμίνη Ε, αυξάνετε την απορρόφησή τους στο τριπλάσιο.
Στρατηγική Να παίρνετε τις βιταμίνες σας με το κύριο γεύμα. Αυτό μεγιστοποιεί την πιθανότητα να υπάρχουν οι παράγοντες που χρειάζονται για την απορρόφηση των θρεπτικών στοιχείων.
♦Μη λαμβάνετε ξεχωριστά συμπληρώματα
Οι βιταμίνες δε λειτουργούν απομονωμένες. Η βιταμίνη Β6, για παράδειγμα, είναι άχρηστη για τον οργανισμό μέχρι να μετατραπεί σε άλλη μορφή από ένα ένζυμο που εξαρτάται από τον ψευδάργυρο. Εάν έχετε έλλειψη σε ψευδάργυρο και παίρνετε βιταμίνη Β6 για να ανακουφιστείτε από τα συμπτώματα του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου, δε θα δείτε μεγάλη διαφορά.
Στρατηγική Ξεκινήστε με μία πολυβιταμίνη. Αυτό σας παρέχει τα απαραίτητα στοιχεία εκεί που πρέπει, έτσι ώστε όταν προσθέσετε ένα ξεχωριστό συμπλήρωμα, να είναι αποτελεσματικό.
♦Μην παίρνετε βιταμίνες που δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει ο οργανισμός σας
Ο οργανισμός απορροφά κάποια θρεπτικά στοιχεία καλύτερα από άλλα. Η απορρόφηση του ψευδαργύρου, για παράδειγμα, ο οποίος ενισχύει το ανοσοποιητικό και βοηθά στην επούλωση των πληγών μπορεί να ποικίλλει, από 30 έως 80%, ανάλογα με τον τύπο του χαπιού.
Στρατηγική Να διαβάζετε τις ετικέτες. Τα συμπληρώματα που πρέπει να αποφεύγετε είναι αυτά με το επίθεμα «oxide», «sulphate» ή «carbonate», καθώς δεν απορροφώνται καλά. Προτιμήστε αυτά όπου χρησιμοποιούνται μεταλλικά στοιχεία σε χημική μορφή (chelated) – προσθέτουν ένα επιπλέον μόριο στα μεταλλικά στοιχεία για να βοηθήσουν στην απορρόφησή τους. Επίσης, ελέγξτε την βιταμίνη Ε. Απορροφάται τουλάχιστον 36% περισσότερο από τη φυσική μορφή (d-alpha tocopherol) παρά από τη μορφή dl-alpha.
♦Μην αναμειγνύετε τις βιταμίνες με φάρμακα
Ένας στους 20 συνδυάζει συμπληρώματα και φάρμακα με τρόπους που θα μπορούσαν να έχουν παρενέργειες στην υγεία του. Ορισμένα βότανα ή διατροφικά συμπληρώματα (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία, αμινοξέα), όταν λαμβάνονται ταυτόχρονα με φάρμακα, μπορεί να προκαλέσουν από ήπια μέχρι σοβαρά καρδιολογικά προβλήματα, πόνο στην κοιλιά και πονοκέφαλο.
Στρατηγική Αν λαμβάνετε φάρμακο για ένα πρόβλημα, μην παίρνετε ποτέ συμπλήρωμα για το ίδιο πράγμα. Επίσης, μην ξεχνάτε να αναφέρετε με λεπτομέρεια στο γιατρό σας τα συμπληρώματα που λαμβάνετε. Ακόμη και οι βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία χωρίς ιδιαίτερη φαρμακευτική χρήση μπορεί να επηρεάσουν την απορρόφηση, το μεταβολισμό και την αποτελεσματικότητα άλλων φαρμάκων.
♦Μην υπερβαίνετε το όριο
Οι υψηλές δόσεις ενός ξεχωριστού συμπληρώματος ανησυχούν τους διατροφολόγους. Καναδοί ερευνητές διαπίστωσαν πρόσφατα ότι το 47% των ανθρώπων παίρνουν τακτικά πάνω από 35 mg νιασίνης, που μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία. Υπάρχουν, επίσης, αναφορές ότι οι άνθρωποι που παίρνουν μεγάλες δόσεις ασβεστίου, οι οποίες δεν απορροφώνται, αναπτύσσουν ενδεχομένως επιβλαβείς εναποθέσεις ασβεστίου στις αρτηρίες τους.
Στρατηγική Προτιμήστε συνδυασμένα συμπληρώματα «υψηλών δόσεων», καθώς είναι θεραπευτικά, αλλά και ασφαλή.
♦Μην περιμένετε άμεσα αποτελέσματα
Τα συμπληρώματα, όπως και πολλά  φάρμακα δεν επιδρούν αμέσως με το πρώτο χάπι. Χρειάζονται χρόνο γι' αυτό και εξαρτάται από την ταχύτητα της ανανέωσης των κυττάρων στην περιοχή στην οποία επιδρούν. Τα κύτταρα του δέρματος ανανεώνονται ταχύτατα, οπότε η λήψη λιπαρών οξέων για την ενίσχυση της ενυδάτωσης μπορεί να προσφέρει ορατά αποτελέσματα ακόμη και μέσα σε 2 εβδομάδες. Όμως, αν παίρνετε κάτι για τα νύχια σας, μπορεί να χρειαστούν μήνες μέχρι να δείτε αλλαγή.
Στρατηγική Δείξτε υπομονή και να θυμάστε ότι τα αποτελέσματα δεν είναι πάντα χειροπιαστά, αλλά είναι σίγουρα αν περιμένετε ένα μικρό χρονικό διάστημα υπομονετικά, λαμβάνοντας τα συμπληρώματα. 
Πηγή
shape.gr