Αποκατάσταση μαστού χωρίς σιλικόνη

Φυσικός μαστός, χωρίς ενθέματα σιλικόνης μετά από ολική μαστεκτομή

Γράφει ο
Δρ Ανδρέας Γραββάνης
Πλαστικός Χειρουργός
Φυσικό μαστό, χωρίς ενθέματα σιλικόνης, μπορούν να αποκτήσουν εκ νέου οι γυναίκες που  έχουν υποβληθεί, λόγω καρκίνου- σε ολική  μαστεκτομή, χάρη στη μικροχειρουργική.
Έτσι, ο νέος μαστός της γυναίκας προσεγγίζει αυτόν που της είχε αφαιρεθεί λόγω του καρκίνου, περισσότερο από οποιαδήποτε άλλη τεχνική. Το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, καθώς, ο νέος μαστός δημιουργείται από ιστό της γυναίκας, που λαμβάνεται από την κοιλιά, το μηρό ή τον γλουτό της. Το αποτέλεσμα δείχνει σαν μαστός, συμπεριφέρεται σαν μαστός, ενώ η γυναίκα τον αισθάνεται σαν μαστό.
Ο πλαστικός χειρουργός με ειδική εμπειρία στην Επανορθωτική Μικροχειρουργική, αρχικά  επιλέγει και ενημερώνει την γυναίκα ποιο σημείο  (κοιλιά, μηρός, γλουτός) είναι το πιο κατάλληλο ως κρημνός- μόσχευμα (ιστός - δέρμα και λίπος μαζί με τα αγγεία του) για την αποκατάσταση. Πρώτη επιλογή αποτελεί ο ελεύθερος διατιτραίνων κρημνός, της εν τω βάθει κάτω επιγάστριας αρτηρίας (DIEP flap) που αποτελείται από δέρμα και λίπος της κατώτερης κοιλιάς. Κατ’ ουσίαν αντιστοιχεί στο τμήμα της κοιλιάς που αφαιρείται σε μια αισθητική κοιλιοπλαστική.
Ο ελεύθερος κρημνός-μόσχευμα (ο ιστός και τα αγγεία) τοποθετούνται στη λήπτρια περιοχή του θώρακα και επαναιματώνονται- ο πλαστικός χειρουργός ενώνει  τα μικρά διατιτραίνωντα αγγεία, με αγγεία του θώρακα -με τη βοήθεια του χειρουργικού μικροσκοπίου. Έτσι η γυναίκα αποκτά εκ νέου φυσικό μαστό χωρίς ενθέματα σιλικόνης και με μηδαμινή νοσηρότητα.
Η χειρουργική επέμβαση  αποκατάστασης διαρκεί 6 με 8 ώρες, η νοσηλεία 4-5 ημέρες και η πλήρη αποκατάστασης 4-6 εβδομάδες.
Η αποκατάσταση της θηλής γίνεται συνήθως σε δεύτερο χρόνο με τοπική αναισθησία, χρησιμοποιώντας τοπικό κρημνό (C-V flap, star flap) από τον ανακατασκευασμένο μαστό, ενώ η θηλή αποκαθίσταται με τατουάζ δίνοντας ένα άρτιο αποτέλεσμα.
Η μικροχειρουργική διασφαλίζει ένα φυσικό αποτέλεσμα αποκατάστασης, με διάρκεια στον χρόνο και μηδαμινή νοσηρότητα.
Μάλιστα τα τελευταία χρόνια, λόγω της ενημέρωσης κυρίως μέσω Ιντερνέτ, οι περισσότερες γυναίκες σε Αμερική και Ευρώπη επιλέγουν την αποκατάσταση του στήθους τους με μικροχειρουργική, η οποία κερδίζει συνεχώς έδαφος έναντι των άλλων τεχνικών  αποκατάστασης.
Ένα ακόμη στοιχείο που επηρεάζει την απόφαση των γυναικών είναι το γεγονός  ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του FDA, μία στις δυο γυναίκες δηλαδή το 50%  αυτών που έχουν κάνει αποκατάσταση με ένθεμα σιλικόνης, μετά τα πρώτα επτά χρόνια, αναγκάζονται να υποβληθούν  σε νέα επέμβαση, λόγω επιπλοκών της πρώτης.
Το 2011, σύμφωνα με στατιστικά από την American Society of Plastic Surgeons (ASPS),  μόνο στην Αμερική είχαμε 96.277 αποκαταστάσεις μαστού. Απ αυτές περίπου 20.000  έγιναν με αυτόλογους ιστούς (κρημνό), ενώ από αυτές 10.000 ήταν οι μικροχειρουργικές αποκαταστάσεις.
Τα πλεονεκτήματα της μικροχειρουργικής αποκατάστασης μαστού
Μετά την αποκατάσταση με μικροχειρουργική  και κρημνό DIEP ο νέος μαστός έχει:
          Φυσικό σχήμα
          Η γυναίκα  αισθάνεται το  μόσχευμα σαν φυσικό  μαστό
          Το μόσχευμα δείχνει  και συμπεριφέρεται σαν μαστός
          Δεν απαιτείται εμφύτευμα μαστού (σιλικόνης η άλλου είδους)
          Η αποκατάσταση έχει διάρκεια στο χρόνο
          Η γυναίκα έχει μόνο μια μικρή ουλή στην κατώτερη κοιλιά (ίδια με την ουλή της κοιλιοπλαστικής επέμβασης)

Γράφει ο
Δρ Ανδρέας Γραββάνης
Πλαστικός Χειρουργός
Διαβάστε περισσότερα για τον Ανδρέα Γραββάνη

Η βιταμίνη D στην πρόληψη καρκίνου μαστού

Η βιταμίνη D προστατεύει από την εμφάνιση καρκίνου του μαστού

H έκθεση στον ήλιο σε συνδυασμό με διατροφή πλούσια σε βιταμίνη D, μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά για την εμφάνιση καρκίνου του μαστού. Αυτό υποστηρίζει επιστημονική έρευνα που αναφέρει ότι ο παραπάνω συνδυασμός μειώνει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου κατά 43%.
Οι επιστήμονες μελέτησαν για περισσότερα από 10 χρόνια την υγεία 70.000 γυναικών και διαπίστωσαν ότι όσες είχαν επαρκή έκθεση στο ήλιο και έπαιρναν βιταμίνη D, είχαν λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού.
Ο ήλιος και η βιταμίνη D μειώνουν σε σημαντικό βαθμό την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του μαστού στις γυναίκες. Σύμφωνα με την έρευνα, αν μία γυναίκα λαμβάνει βιταμίνη D από τη διατροφή της και αρκετές «δόσεις» ήλιου, τότε οι πιθανότητες να εμφανίσει καρκίνο του μαστού μειώνονται κατά 43%.
Στην έρευνα σημειώνεται ότι το 45% των γυναικών έπαιρνε την κατάλληλη ποσότητα της βιταμίνης από τα ψάρια και τα θαλασσινά, το 16% από τα αυγά, το 11% από γαλακτοκομικά προϊόντα και το 10% από το λάδι και τη μαργαρίνη.
Βιβλιογραφία
Karolinska Institute in Sweden

Ο καφές στην πρόληψη του καρκίνου μαστού

Ο καφές προατατεύει από τον καρκίνο του μαστού

Οι γυναίκες μετά την ηλικία των 50 ετών που πίνουν πολύ καφέ έχουν μειωμένο κίνδυνο να εμφανίσουν καρκίνο του μαστού, σύμφωνα τουλάχιστον με μια έρευνα Σουηδών επιστημόνων.
Οι ερευνητές του γνωστού ιατρικού Ινστιτούτου Καρολίνσκα της Στοκχόλμης, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο περιοδικό για θέματα καρκίνου «Breast Cancer Research», μελέτησαν τις περιπτώσεις σχεδόν 6.000 γυναικών (οι μισές περίπου με καρκίνο). Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όσες έπιναν περισσότερα από πέντε φλιτζάνια καφέ τη μέρα, είχαν λιγότερο από το μισό κίνδυνο για επιθετικό καρκίνο του μαστού (μείωση 57%), ενώ γενικότερα η πιθανότητα εμφάνισης οποιασδήποτε μορφής καρκίνου του μαστού ήταν μειωμένη κατά 20% περίπου.
Ο καφές προστατεύει μαζί με ένα γενικότερο υγιεινό στιλ ζωής (έλεγχος βάρους, μείωση ή σταμάτημα της κατανάλωσης αλκοόλ, σωματική άσκηση κ.α.), ειδικά μετά την εμμηνόπαυση. Ήδη οι Σουηδοί ερευνητές τρέχουν νέες μελέτες για να εμβαθύνουν στη σχέση καφέ – καρκίνου.
Προηγούμενες έρευνες έχουν υποθέσει ότι η κύρια ωφέλεια έγκειται στις άφθονες αντιοξειδωτικές ουσίες του καφέ.

Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία στον καρκίνο μαστού

Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία (IORT- Intraoperative Radiation Therapy) στον πρώιμο καρκίνο του μαστού

Η Διεγχειρητική Ακτινοθεραπεία (IORT- Intraoperative Radiation Therapy) είναι ένας τρόπος για να δοθεί θεραπεία με ακτινοβολία απευθείας στη περιοχή  του  καρκίνου του μαστού κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

Η μελέτη TARGIT διαπίστωσε ότι η  IORT και η κλασσική παραδοσιακά ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης προσφέρουν θεραπεία με παρόμοια αισθητικά αποτελέσματα. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν στο 2009 ASCO Breast Cancer Symposium. (Norman Williams, PhD, του University College του Λονδίνου, και οι συνεργάτες του αναφέρθηκαν στο ASCO για τον  Καρκίνο του Μαστού.
Η διεγχειρητική θεραπεία ακτινοβολίας (IORT) χρησιμοποιεί ακτινοβολία δέσμης ηλεκτρονίων για την άμεση αντιμετώπιση του όγκου ή υπολειπόμενης νόσου κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. Αυτή η θεραπεία του καρκίνου μαστού προσφέρει πολλά οφέλη, συμπεριλαμβανομένης της εύκολης πρόσβασης για τον ιατρό, της μικρής  διάρκειας που είναι μόνο 30 λεπτά, την προστασία των γειτονικών οργάνων, οικονομικά οφέλη για την ασθενή και πολλά άλλα.

Η IORT είναι μια διεπιστημονική θεραπευτική επιλογή που προσφέρει θεραπεία και τα οφέλη της ποιότητας της ζωής, όπως:
    * Το μέγιστο θεραπευτικό αποτέλεσμα, με παράλληλη ελαχιστοποίηση της υποτροπής. Η IORT δίδει μια συγκεντρωμένη δόση της ακτινοβολίας στην κοίτη του όγκου αμέσως μετά την αφαίρεση του όγκου, βοηθώντας να καταστρέψει τα μικροσκοπικά καρκινικά κύτταρα που μπορεί να έχουν μείνει πίσω. Το μέρος του όγκου είναι συνήθως σε υψηλό κίνδυνο για υποτροπή, και οι παραδοσιακές τεχνικές ακτινοβολίας απαιτούν μια περίοδο αποκατάστασης μετά την επέμβαση, η οποία αφήνει μικροσκοπική ασθένεια στον οργανισμό για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
    * Εξασφάλιση υγιών ιστών και οργάνων. Κατά τη διάρκεια IORT, η ακριβής δόση ακτινοβολίας εφαρμόζεται ενώ γίνεται θωράκιση των υγιών ιστών ή δομών που θα μπορούσαν να υποστούν βλάβη χρησιμοποιώντας άλλες τεχνικές. Αυτό επιτρέπει την υψηλότερη δόση ακτινοβολίας που πρέπει να δοθεί στην κοίτη του όγκου, ενώ διαφυλάσσει τους φυσιολογικούς ιστούς που τον περιβάλλουν. Κρίσιμα όργανα εντός του πεδίου ακτινοβολίας, όπως οι πνεύμονες και η καρδιά μπορεί να προστατευτούν.
    * Συντομεύει ο χρόνος θεραπείας. Η IORT βοηθά τους ασθενείς να τελειώσουν γρήγορα τη θεραπεία, και να ζήσουν  τη ζωή τους, μειώνοντας την ανάγκη για πρόσθετες θεραπείες ακτινοβολίας, οι οποίες  δίνονται σε διάστημα πέντε έως έξι εβδομάδων, ενώ η IORT ως ακτινοβολία διαρκεί από 30 λεπτά αλλά υπάρχουν και μηχανήματα διάρκειας περίπου τεσσάρων έως πέντε λεπτών.
    *  Οι ασθενείς που πρέπει οπωσδήποτε να πάρουν συμπληρωματική ακτινοθεραπεία μετά από την χειρουργική επέμβαση λόγω της υφής του όγκου μπορεί να λάβουν μια δόση ακτινοβολίας με IORT. Αφού έχουν αναρρώσει από τη χειρουργική διαδικασία, μπορεί να συνεχίσουν τις θεραπείες με εξωτερική ακτινοβολία  και κατά κανόνα έχουν λιγότερες επιπλοκές.
Αυτή η καινοτόμος θεραπεία δίνει, επίσης, σε περισσότερες ασθενείς με καρκίνο του μαστού τη δυνατότητα να υποβληθούν σε αποκατάσταση του μαστού με διατήρηση της θηλής. Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να λάβουν το ιατρικό όφελος από μια πλήρη μαστεκτομή, αφήνοντας τη θηλή ανέπαφη.

Επιπλέον, οι ασθενείς με καρκίνο του μαστού που υποβάλλονται σε IORT είναι δυνητικά σε θέση να κάνουν και άλλη ογκεκτομή αν απαιτηθεί μετά την ακτινοβολία. Αυτή είναι μια πολλά υποσχόμενη εναλλακτική λύση για ασθενείς που έχουν υποτροπή, ή εάν ένας νέος όγκος αναπτύσσεται σε ένα διαφορετικό μέρος του στήθους.
Η μελέτη TARGIT συγκρίνει την IORT με την ακτινοθεραπεία  εξωτερικής δέσμης, μετά από ογκεκτομή. Οι ερευνητές της TARGIT ήθελαν να ξέρουν αν η IORT είναι το ίδιο καλή ή καλύτερο από την παραδοσιακή θεραπείας με εξωτερική ακτινοβολία στη μείωση του κινδύνου υποτροπής καρκίνου του μαστού.
Η  IORT  είναι ασφαλής και αποτελεσματική και θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική λύση αντί της  παραδοσιακής ακτινοθεραπείας.

Η IORT ακτινοβολία είναι πολύ εστιασμένη, κι έτσι ο περιβάλλοντας υγιής ιστός, δεν εκτίθεται στην ακτινοβολία. Η κλασσική ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης έχει ευρύτερο πεδίο και μπορεί να εκθέσει και υγιείς ιστούς, όπως η καρδιά και οι πνεύμονες, στην ακτινοβολία. Βέβαια οι πρόσφατες εξωτερικές τεχνικές θεραπείας με εξωτερική ακτινοβολίας συμβάλλουν στην ελαχιστοποίηση του προβλήματος αυτού. Επίσης, η IORT δίνει  το σύνολο της δόσης ακτινοβολίας σε μία θεραπεία. Έτσι η IORT εξοικονομεί για τον ασθενή χρόνο και χρήμα και οι επιπλοκές ελαχιστοποιούνται. 

Επειδή η IORT παραδίδει το σύνολο της θεραπείας με ακτινοβολία σε ένα χρόνο, οι ερευνητές θέλησαν να δουν αν η IORT καθυστέρησε την  επούλωση του τραύματος μετά από την χειρουργική επέμβαση, η οποία θα μπορούσε να  οδηγήσει σε χειρότερο αισθητικό αποτέλεσμα. Οι ερευνητές συνέκριναν τα αισθητικά αποτελέσματα 105 γυναικών  με καρκίνο του μαστού αρχικού σταδίου που αντιμετωπίστηκαν με ογκεκτομή και IORT στη μελέτη TARGIT με τα αισθητικά αποτελέσματα  γυναικών που έλαβαν την κλασσική ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης μετά από την ογκεκτομή. Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ειδικό πρόγραμμα ηλεκτρονικού υπολογιστή που ανέλυσε ψηφιακές φωτογραφίες της περιοχής του μαστού 2 και 3 χρόνια μετά την χειρουργική επέμβαση. Το λογισμικό αξιολόγησε τα αισθητικά αποτελέσματα του μαστού, συμπεριλαμβανομένων των ουλών, τις αλλαγές  του χρώματος, και την ισορροπία του μεγέθους  (σε σύγκριση με τον αντίθετο  μαστό). 

Μετά από 2 χρόνια: 

    * 78% των γυναικών που έκαναν  IORT είχαν ένα άριστο αισθητικό αποτέλεσμα, σε σύγκριση με το 74% των γυναικών που έκαναν θεραπεία με εξωτερική ακτινοβολία.
    * 21,8% των γυναικών που έκαναν IORT είχαν ένα  μια μέτριο έως κακό αισθητικό αποτέλεσμα, σε σύγκριση με το 26% των γυναικών που έκαναν θεραπεία με εξωτερική ακτινοβολία.

Μετά από 3 χρόνια:
    * Τα ποσοστά των γυναικών και στις δύο ομάδες που είχαν άριστα αισθητικά αποτελέσματα ήταν ισοδύναμα.
    * 13,8% των γυναικών που έκαναν  IORT είχαν ίσο ή χειρότερο αισθητικό αποτέλεσμα, σε σύγκριση με το 30% των γυναικών που έκαναν θεραπεία με εξωτερική ακτινοβολία.
Θα χρειαστεί κάποιο χρονικό διάστημα οι ερευνητές για να μπορέσουν  να συγκρίνουν πλήρως τα οφέλη της IORT σε σχέση με την κλασσική ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης. Αν η IORT έχει παρόμοια μείωση του κινδύνου και υψηλότερα αισθητικά οφέλη, η περιορισμένη έκθεση στην ακτινοβολία και η ευκολία της μιας θεραπείας θα μπορούσε να κάνει την IORT μια πολύ ελκυστική επιλογή ακτινοθεραπείας στο μέλλον.
Ενώ η IORT είναι ακόμα σε πειραματικό στάδιο, υπάρχουν πολλές εγκεκριμένες εναλλακτικές λύσεις αντί των παραδοσιακών θεραπειών με εξωτερική ακτινοβολία που προσφέρουν περισσότερο εστιασμένη θεραπεία με ακτινοβολία σε μικρότερο χρονικό διάστημα:
    * Δύο μορφές εσωτερικής ακτινοθεραπείας (βραχυθεραπεία):
          o με καθετήρα εσωτερική ακτινοβολία
          o με μπαλόνι εσωτερική ακτινοβολία ( MammoSite)
    * 3- D σύμμορφη ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης
Σε διάστημα Τριών ετών τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια μεταξύ των δύο ομάδων (P = 0.11) στη μελέτη TARGIT.

Στις ΗΠΑ, η για  έξι εβδομάδες ημερήσια ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης είναι στάνταρ, ενώ με την διεγχειρητική ακτινοβολία με μια και μόνο συνεδρία ολοκληρώνεται η ακτινοθεραπεία.

Στην Ευρώπη, η διεγχειρητική ακτινοθεραπεία είναι σε πολλά κέντρα αποδεκτή. 

Στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, μια μικρή σφαίρα, τοποθετείται μέσα στον όγκο μέσω της τομής που γίνεται κατά την επέμβαση. Από τη σφαίρα αυτή εκλύεται στη συνέχεια απ΄ ευθείας στο υπόστρωμα του όγκου μια ομοιόμορφη δόση ακτίνων Χ χαμηλής ενέργειας.

Η Διεγχειρητική ακτινοθεραπεία μπορεί να δοθεί και με συσκευή, που είναι ένα φορητό μηχάνημα ακτίνων Χ που δεν απαιτεί έναν ειδικά προστατευμένο χώρο χειρουργείου λόγω της ακτινοβολίας. 

Ωστόσο, αν και η διεγχειρητική θεραπεία έχει τουλάχιστον θεωρητικά πλεονεκτήματα για τις ασθενείς και την ιατρική ομάδα, δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε όλες τις ασθενείς.Για παράδειγμα, οι ασθενείς στη μελέτη που πήραν  διεγχειρητική ακτινοθεραπεία κατά την αρχική χειρουργική επέμβαση και στη συνέχεια βρέθηκαν να έχουν υψηλού κινδύνου παθολογία, όπως λοβιακό καρκίνωμα, πρέπει να κάνουν στη συνέχεια και  ακτινοβολία εξωτερικής δέσμης, σύμφωνα με το πρωτόκολλο.

Βιβλιογραφία

ASCO Breast Cancer Symposium Source reference: Keshtgar M, et al "Cosmetic outcome 2 and 3 years after intraoperative radiotherapy compared with external beam radiotherapy for early breast cancer: An objective assessment of patients from a randomized controlled trial" ASCO Breast 2009; Abstract 294.

Το στήθος σας πρέπει να είναι ωραίο

Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι  μια μεγάλη ευκαιρία για την βελτίωση της αισθητικής των μαστών σας

Γράφει η

Σαββούλα Μάλλιου MD, PhD

Παθολόγος-Όγκολόγος

Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Ιωαννίνων

Ο καρκίνος του μαστού μπορεί να είναι  μια μεγάλη ευκαιρία για την βελτίωση της αισθητικής των μαστών σας.

Αυτό που απαιτείται μόνο είναι ένας εκπαιδευμένος χειρουργός μαστού στην ογκοπλαστική, μια  διπλή μαστεκτομή και η αποκατάσταση των μαστών θα είναι τέλεια.

Οι γυναίκες που δεν κάνουν άμεση αποκατάσταση των μαστών μετά από μαστεκτομή για καρκίνο έχουν μια τρομακτική εμπειρία. Συνήθως η αισθητική των μαστών ακόμη και μετά από ογκεκτομή είναι αποκρουστική. Οι θηλές είναι ασύμμετρες, υπάρχουν εξωτερικά σημάδια, συμφύσεις  όπου το δέρμα είναι σταθερά κολλημένο στο θωρακικό τοίχωμα, ουλώδης ιστός που μπορεί να είναι επώδυνος. Μερικές γυναίκες επιπρόσθετα παθαίνουν μετεγχειρητικές λοιμώξεις ή αιματώματα που τους αφήνουν μεγάλες ουλές. Μεγάλη ταλαιπωρία έχουν και με τα ειδικά σουτιέν που απαιτείται πολλές φορές να φοράνε. Η χειρότερη στιγμή είναι όμως όταν θα κοιτάξουν το στήθος τους στον καθρέφτη και θα κατανοήσουν ότι έχουν χάσει πια τη θηλυκότητά τους.  Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα είναι η απώλεια της αισθητικότητας όταν ο χειρουργός αφαιρεί όλα τα νεύρα  κατά τη διάρκεια της μαστεκτομής.

Ενώ οι περισσότερες γυναίκες μπορούν να αποκαταστήσουν τους μαστούς κατά τη στιγμή της χειρουργικής επέμβασης αυτό δεν γίνεται στις περισσότερες, γιατί οι περισσότεροι χειρουργοί μαστού δεν γνωρίζουν την ογκοπλαστική μαστού.

Γιατί άραγε αυτή η μεγάλη καθυστέρηση; Γιατί πρώτα θα πρέπει  να γίνεται χημειοθεραπεία και να καταστέλλεται το ανοσοποιητικό σύστημα και μετά ακτινοβολία που θα εμποδίσει την επανορθωτική χειρουργική;  

Ακόμα και οι γυναίκες που επιλέγουν την άμεση αποκατάσταση μερικές φορές πρέπει να σταματήσουν την όλη διαδικασία,  γιατί οι γιατροί τους ανακαλύπτουν ότι χρειάζονται επιπλέον θεραπεία....

Η ογκοπλαστική  του μαστού δεν είναι αισθητική χειρουργική. Δεν είναι επίσης εύκολη ή ανώδυνη ή ακόμα και μια επιλογή για κάθε γυναίκα που έχει καρκίνο του μαστού.

Εάν όμως έχετε κάποια γνωστή που έχει διαγνωστεί με καρκίνο του μαστού, αφιερώσετε λίγα λεπτά για να την πείσετε να κάνει κάποια έρευνα για τη θεραπεία και την αποκατάσταση.

Όταν γίνεται χημειοθεραπεία και μετά ακτινοθεραπεία θα πρέπει να περάσουν έξι μήνες μετά για την αποκατάσταση, η οποία θα γίνει  σε ένα κατεστραμμένο δέρμα από τις ακτινοβολίες.

Στη συνέχεια η διαδικασία αποκατάστασης φυσικά θα είναι επίπονη, χρονοβόρα, ασύμφορη οικονομικά και τα αποτελέσματα μη ικανοποιητικά.

Όταν είναι εφικτό αναζητήστε χειρουργό μαστού που κάνει ογκοπλαστική μαστού.

Η Ογκοπλαστική Χειρουργική του μαστού είναι ο συνδυασμός των καλύτερων και πιο πρόσφατων τεχνικών της πλαστικής χειρουργικής και της χειρουργικής επέμβασης για τον καρκίνο του μαστού.

Στόχος της ογκοπλαστικής είναι να παρέχει το καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα με την βέλτιστη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

Στην ογκοπλαστική ο ίδιος χειρουργός εκπαιδεύεται στην εκτομή του καρκίνου, στη βιοψία του φρουρού λεμφαδένα, στη συντηρητική χειρουργική του μαστού αλλά και στην πλαστική αποκατάσταση.

Το αποτέλεσμα είναι ο συνδυασμός της προσεκτικής εκρίζωσης του καρκίνου και της άψογης ανασυγκρότησης του μαστού με μια επέμβαση και με τις καλύτερες αισθητικές τεχνικές.

Γιατί είσαστε γυναίκες και το αξίζετε...

Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail:   sevvimalliou@gmail.com
Ιατρός ΕΟΠΥΥ

Το μεγάλο στήθος είναι επικίνδυνο για καρκίνο;

Το μέγεθος του στήθους και ο κίνδυνος για καρκίνο καθορίζονται γενετικά;

Αμερικανοί ερευνητές εντόπισαν επτά γενετικούς δείκτες οι οποίοι σχετίζονται με το μέγεθος του στήθους των γυναικών.

Αν και είναι γνωστό πως το μέγεθος του στήθους είναι εν μέρει κληρονομούμενο χαρακτηριστικό, η νέα έρευνα είναι η πρώτη που εντοπίζει συγκεκριμένους γενετικούς παράγοντες οι οποίοι σχετίζονται με τις διαφορές σε αυτό.

Επιπλέον, δύο από τους δείκτες που εντόπισαν έχουν συσχετισθεί σε προγενέστερες μελέτες με τον κίνδυνο εκδηλώσεως καρκίνου του μαστού.

Αυτό υποδηλώνει ότι το μέγεθος του στήθους και ο καρκίνος του μαστού διαθέτουν ορισμένους κοινούς, βιολογικούς μηχανισμούς, κατά τον δρα Νίκολας Έρικσον, από την εταιρεία γενετικών τεστ 23andMe που πραγματοποίησε την έρευνα.

«Η ύπαρξη αυτών των κοινών μηχανισμών δεν παρέχει αρκετές αποδείξεις ότι το μέγεθος του στήθους και ο καρκίνος σε αυτό συσχετίζονται», διευκρίνισε. «Αυτό που κάνει είναι ότι προσθέτει ένα ακόμα κομμάτι στο παζλ του ρόλου που παίζει η δομή του στήθους στον κίνδυνο εκδήλωσης καρκίνου του μαστού».

Η έρευνα του δρος Έρικσον και των συνεργατών του επικεντρώθηκε στην ανάλυση 16.175 δειγμάτων από γυναίκες ευρωπαϊκής καταγωγής.

Οι εθελόντριες συμπλήρωσαν, επίσης, ερωτηματολόγια για το μέγεθος των στηθόδεσμών τους.

Αν και η πυκνότητα των μαστών αποτελεί έναν τεκμηριωμένο παράγοντα κινδύνου για καρκίνο του μαστού (όσο πιο πυκνός ο μαστικός ιστός, τόσο μεγαλύτερος ο κίνδυνος), είναι λιγότερο ξεκάθαρη η πιθανή συσχέτιση του μεγέθους του στήθους με τον καρκίνο.

Υπάρχουν κάποιες μελέτες που έχουν δείξει ότι το μεγάλος στήθος αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου στις αδύνατες γυναίκες, αλλά τα ευρήματά τους δεν θεωρούνται οριστικά.

Η έρευνα δημοσιεύθηκε στο τεύχος της 30ης Ιουνίου της επιθεώρησης «BMC Medical Genetics».

Βιβλιογραφία

Nicholas Eriksson, Geoffrey M Benton, Chuong B Do, Amy K Kiefer, Joanna L Mountain, David A Hinds, Uta Franckeand Joyce Y Tung, Genetic variants associated with breast size also influence breast cancer risk, BMC Medical Genetics 2012, 13:53, 30 June 2012

Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

Το χασίς εναντίον του καρκίνου του μαστού                       

Συστατικό της ινδικής κάνναβης, μπορεί να εμποδίσει τον καρκίνο του μαστού να δώσει μεταστάσεις και σε άλλα σημεία του σώματος, υποστηρίζει ομάδα Αμερικανών ειδικών σε άρθρο που δημοσιεύεται στο επιστημονικό έντυπο Molecular Cancer Therapeutics. Ερευνητική ομάδα από το Ιατρικό Ερευνητικό Ινστιτούτου της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον δρ Σον Μακ Aλιστερ, ευελπιστούν ότι η κανναβιδιόλη (cannabidiol ή CBD), μπορεί να είναι μια μη τοξική εναλλακτική λύση στη χημειοθεραπεία.

Σε αντίθεση με την ινδική κάνναβη, η κανναβιδιόλη δεν έχει ψυχο-ενεργές ιδιότητες, επομένως η χρήση της δεν παραβαίνει τους νόμους. Σπεύδουν, πάντως, να διευκρινίσουν ότι σε καμιά περίπτωση δεν συστήνουν τη χρήση ινδικής κάνναβης σε άτομα που πάσχουν από καρκίνο του μαστού. Προσθέτουν, επίσης, ότι είναι απίθανο οι αποτελεσματικές συγκεντρώσεις της κανναβιδιόλης στον οργανισμό να επιτυγχάνονται δια του καπνίσματος ινδικής κάνναβης.

Η κανναβιδιόλη δρα μπλοκάροντας τη δραστηριότητα του γονιδίου Id-1, το οποίο πιστεύεται ότι ευθύνεται για την επιθετική εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων μακριά από το αρχικό σημείο του όγκου. Προηγούμενη μελέτη για την κανναβιδιόλη είχε δείξει ότι μπορεί να μπλοκάρει τους επιθετικούς καρκίνους του εγκεφάλου. Η παρούσα μελέτη δείχνει ότι έχει παρόμοια επίδραση και στα καρκινικά κύτταρα του μαστού, σε εργαστηριακό περιβάλλον.

Επί του παρόντος, οι επιστήμονες έχουν μια περιορισμένη γκάμα προοπτικών στην αντιμετώπιση των επιθετικών μορφών του καρκίνου και περιλαμβάνουν τη χημειοθεραπεία, η οποία είναι αποτελεσματική μεν, αλλά και πάρα πολύ τοξική και δύσκολη για τους ασθενείς. Η κανναβιδιόλη, λοιπόν, προσφέρει ελπίδα μη τοξικής θεραπείας που θα μπορεί να επιτύχει τα ίδια αποτελέσματα, αλλά χωρίς τις επώδυνες παρενέργειες. Η δρ Τζοάννα Όουενς από τη βρετανική οργάνωση Cancer Research UK ανέφερε ότι «η έρευνα βρίσκεται σε πρώιμο στάδιο και θα πρέπει να γίνουν κλινικές μελέτες σε ανθρώπους για να ελεγχθεί η ασφάλεια της κανναβιδιόλης και κατά πόσο τα οφέλη της μπορούν να επιβεβαιωθούν».

Αξίζει να σημειωθεί, ότι ήδη αρκετά αντικαρκινικά φάρμακα με φυτικά συστατικά είναι διαθέσιμα, όπως η χημική ουσία vincristine που εξάγεται από ένα είδος λουλουδιού που ονομάζεται Μυρτιά της Μαδαγασκάρης και χορηγείται στην αντιμετώπιση των καρκίνων του μαστού και των πνευμόνων.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο συνηθέστερος καρκίνος στις γυναίκες και η συχνότητά εμφάνισής του αυξάνει σταθερά. Κάθε χρόνο γίνεται διάγνωση περίπου 250.000 νέων περιστατικών καρκίνου του μαστού στην Ευρώπη και 175.000 περιστατικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ τα ετήσια ποσοστά θανάτου είναι πάνω από 165.000 ασθενείς στην Ευρώπη και 44.000 στις Ηνωμένες Πολιτείες. Σε ολόκληρο τον κόσμο περισσότερες από 400.000 γυναίκες πεθαίνουν από καρκίνο του μαστού το χρόνο, ενώ εκτιμάται ότι ποσοστό 8% με 9% των γυναικών θα αναπτύξουν καρκίνο του μαστού κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Αν ο καρκίνος διαγνωσθεί αρκετά γρήγορα, πριν επεκταθεί πέραν του μαστού, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης των γυναικών με καρκίνο του μαστού ξεπερνά το 95%. Παρ' όλες όμως τις προόδους στη διάγνωση και τη θεραπεία, ο καρκίνος του μαστού αποτελεί την κύρια αιτία θανάτων σχετιζόμενων με τον καρκίνο στις γυναίκες, και την υπ' αριθμό τρία αιτία θανάτου συνολικά στην Ευρώπη και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετά την αρχική θεραπεία, περίπου 50% των ασθενών αναπτύσσουν μεταστατικό (προχωρημένο) καρκίνο του μαστού (MBC). Μετά την αρχική διάγνωση μεταστατικού καρκίνου του μαστού, ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης αυτών των ασθενών είναι 18 έως 30 μήνες.

Είναι ασφαλή τα αντισυλληπτικά;

Η αλήθεια έρχεται από την έρευνα

Πολλά έχουν ειπωθεί όσον αφορά στο κατά πόσο ασφαλής είναι για τον οργανισμό, η μέθοδος αντισύλληψης με λήψη αντισυλληπτικών χαπιών.

Δεδομένου λοιπόν, ότι προφυλάσσουν από ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, οι γνώμες διχάζονται, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να μην γνωρίζουν αν τελικά αποτελούν μέτρο προστασίας ή απειλής για την υγεία τους.

Σύμφωνα λοιπόν με έρευνες που έγιναν σε μελέτες αποδείχτηκε πως:

Προστατεύουν από τον καρκίνο του ενδομητρίου. Οι επιστήμονες εξηγούν πως η χρήση αντισυλληπτικών δισκίων μειώνει κατά 25% τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτής της μορφής καρκίνου. Μάλιστα, επισημαίνουν πως η «προστασία» αυτή διαρκεί έως και 25 χρόνια μετά την διακοπή της λήψης τους, δεδομένου ότι το συστατικό προγεστερόνη που περιέχουν τα δισκία μπορεί να συμβάλλει στην μείωση της κυτταρικής υπερανάπτυξης στο ενδομήτριο κάτι που «διατηρείται» και για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα και μετά την λήξη της χορήγησής τους στον οργανισμό.

Αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του μαστού.  Σύμφωνα με τους ειδικούς, η χρήση αντισυλληπτικών δισκίων αυξάνει –αν και ελάχιστα- τις πιθανότητες εμφάνισης αυτής της μορφής καρκίνου σε γυναίκες ηλικίας κάτω των 50 ετών ή σε όσες βρίσκονται σε προεμμηνοπαυσιακό στάδιο. Ο κίνδυνος μειώνεται κατά την πάροδο του χρόνου, ενώ 10 χρόνια μετά την τελευταία χρήση δεν καταγράφεται σημαντική σχέση μεταξύ της χρήσης τους και του καρκίνου του μαστού. 

Αναστροζόλη

H Αναστροζόλη είναι ένας αναστολέας αρωματάσης για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

---

Ενδείξεις αναστραζόλης

Θεραπεία του καρκίνου του μαστού μετά την επέμβαση σε μεταεεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, καθώς και για την μεταστατική νόσο σε προ-εμμηνοπαυσιακές και μετά-εμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Η πιθανότητα καρκίνου του μαστού αυξάνεται με τα οιστρογόνα. Η Αναστροζόλη δρα αναστέλλοντας τη σύνθεση των οιστρογόνων.

Η ATAC μελέτη ήταν μια διεθνής τυχαιοποιημένη ελεγχόμενη μελέτη με 9.366 γυναικες με εντοπισμένο καρκίνο του μαστού που έλαβαν είτε αναστροζόλη, ταμοξιφαίνη, ή και τα δύο για περίοδο πέντε ετών, ακολουθούμενη από πέντε χρόνια παρακολούθησης. Μετά από περισσότερα από 5 χρόνια η ομάδα που έλαβε αναστροζόλη είχε σημαντικά καλύτερα αποτελέσματα από την ομάδα της ταμοξιφαίνης. 

Η μελέτη προτείνει ότι η αναστροζόλη είναι θεραπεία για μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με εντοπισμένο καρκίνο του μαστού με υποδοχείς οιστρογόνων (ER) θετικούς. 

Μια άλλη μελέτη διαπίστωσε ότι ο κίνδυνος υποτροπής μειώθηκε κατά 40%, η οποία έδειξε και αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα των οστών, και ότι οι ER αρνητικές ασθενείς ωφελήθηκαν από τη μετάβαση σε αναστροζόλη.

Η αναστροζόλη δεσμεύει αναστρέψιμα το ένζυμο αρωματάση, μέσω ανταγωνιστικής αναστολής και αναστέλλει τη μετατροπή των ανδρογόνων σε οιστρογόνα στους περιφερικούς ιστούς (έξω από το ΚΝΣ) και μερικές περιοχές του ΚΝΣ σε διάφορες περιοχές μέσα στον εγκέφαλο. 

---

Ανεπιθύμητες ενέργειες αναστραζόλης

Η οστεοπόρωση  έχει συνδεθεί με αναστροζόλη. Οι γυναίκες που άλλαξαν σε αναστροζόλη μετά από δύο χρόνια θεραπείας με ταμοξιφαίνη είχαν διπλάσιο αριθμό καταγμάτων, από τα άτομα που συνέχισαν να λαμβάνουν ταμοξιφαίνη (2,1% έναντι 1%).  Τα διφωσφονικά που προβλέπονται για την πρόληψη της οστεοπόρωσης χορηγούνται σε ασθενείς που παίρνουν αναστολείς της αρωματάσης.

---

Αναστραζόλη στους άνδρες

Η Αναστροζόλη έχει δοκιμαστεί για τη μείωση των οιστρογόνων,  στους άνδρες. Η αυξημένη οιστραδιόλη στους άνδρες μπορεί να προκαλέσει καλοήθη υπερπλασία του προστάτη, γυναικομαστία και  υπογοναδισμό. Μπορεί, επίσης, να συμβάλει σε αυξημένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου, καρδιακής προσβολής, χρόνια φλεγμονή του προστάτη και καρκίνο του προστάτη. Μερικοί αθλητές και  body builders χρησιμοποιούν αναστροζόλη  για τη μείωση και την πρόληψη της γυναικομαστίας και της κατακράτησης νερού από τα οιστρογόνα. Η μελέτη προτείνει δόσεις των 0,5 mg έως 1 mg την ημέρα για να μειωθούν τα επίπεδα της  οιστραδιόλης ορού 50% στους άνδρες.

---

Αναστραζόλη στα παιδιά

Η Αναστροζόλη μπορεί να χρησιμοποιηθεί χωρίς επίσημη έγκριση, στα παιδιά με πρώιμη εφηβεία ή σε παιδιά με εφηβική γυναικομαστία. Μετά την έναρξη της εφηβείας, οι πλάκες επιφύσεων αρχίζουν να κλείνουν λόγω της αυξημένης ποσότητας της παραγωγής οιστρογόνων. Η αναστραζόλη  φαίνεται να  επιβραδύνει αυτή τη διαδικασία και να αυξάνει το προβλεπόμενο ύψος στην ενήλικη ζωή, σε εφήβους που έλαβαν θεραπεία με πεπτιδικές ορμόνες για τη θεραπεία της ανεπάρκειας της αυξητικής ορμόνης.

---

Βιβλιογραφία

1.         "anastrozole". Chemical Entities of Biological Interest (ChEBI). European Molecular Biology Laboratory.

2.         Mauras N, Bishop K, Merinbaum D, Emeribe U, Agbo F, Lowe E (August 2009). "Pharmacokinetics and pharmacodynamics of anastrozole in pubertal boys with recent-onset gynecomastia". J. Clin. Endocrinol. Metab. 94 (8): 2975–8.

3.         Howell, A.; Cuzick, J.; Baum, M.; Buzdar, A.; Dowsett, M.; Forbes, J. F.; Hoctin-Boes, G.; Houghton, J. et al. (2005). "Results of the ATAC (Arimidex, Tamoxifen, Alone or in Combination) trial after completion of 5 years' adjuvant treatment for breast cancer". The Lancet 365 (9453): 60–62. 

4.         Jakesz R, Jonat W, Gnant M, Mittlboeck M, Greil R, Tausch C, Hilfrich J, Kwasny W, Menzel C, Samonigg H, Seifert M, Gademann G, Kaufmann M, Wolfgang J (2005). "Switching of postmenopausal women with endocrine-responsive early breast cancer to anastrozole after 2 years' adjuvant tamoxifen: combined results of ABCSG trial 8 and ARNO 95 trial". Lancet 366(9484): 455–62.

5.         Mauras N, O'Brien KO, Klein KO, Hayes V (July 2000). "Estrogen suppression in males: metabolic effects". J. Clin. Endocrinol. Metab. 85 (7): 2370–7.

6.         Dougherty RH, Rohrer JL, Hayden D, Rubin SD, Leder BZ (February 2005). "Effect of aromatase inhibition on lipids and inflammatory markers of cardiovascular disease in elderly men with low testosterone levels". Clin. Endocrinol. (Oxf) 62 (2): 228–35.

7.         Faloon, William. "Dangers of Excess Estrogen In the Aging Male". Life Extension Magazine, November 2008.

8.         Leder BZ, Rohrer JL, Rubin SD, Gallo J, Longcope C (March 2004). "Effects of aromatase inhibition in elderly men with low or borderline-low serum testosterone levels". J. Clin. Endocrinol. Metab. 89 (3): 1174–80.

9.         Faglia G, Arosio M, Porretti S (December 2000). "Delayed closure of epiphyseal cartilages induced by the aromatase inhibitor anastrozole. Would it help short children grow up?". J. Endocrinol. Invest. 23 (11): 721–3.

10.       Mauras N, Gonzalez de Pijem L, Hsiang HY, Desrosiers P, Rapaport R, Schwartz ID, Klein KO, Singh RJ, Miyamoto A, Bishop K (March 2008). "Anastrozole increases predicted adult height of short adolescent males treated with growth hormone: a randomized, placebo-controlled, multicenter trial for one to three years". J. Clin. Endocrinol. Metab. 93 (3): 823–31.

Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

Οι ασθενείς με καρκίνο μαστού θεωρούν την απώλεια των μαλλιών τους από τη χημειοθεραπεία πιο ενοχλητική και από την απώλεια μαστού.

Πρόκειται για μία ιδιαίτερα δυσάρεστη ανεπιθύμητη ενέργεια της χημειοθεραπείας, η οποία παρουσιάζεται στο 77% έως 95% των κύκλων της θεραπείας, με αποτέλεσμα ορισμένες από τις ασθενείς να αρνούνται ακόμη και να υποβληθούν σε αυτού του τύπου τη θεραπεία.

Η χρήση της καπεσιταμπίνης, μίας από του στόματος χορηγούμενης χημειοθεραπείας, συνδέεται με καλύτερη ανάκτηση του τριχωτού της κεφαλής σε γυναίκες με καρκίνο του μαστού. Όταν μετά τη χειρουργική επέμβαση για καρκίνο του μαστού προστίθεται στη θεραπευτική αγωγή η χημειοθεραπεία με δισκία καπεσιταμπίνης, σχεδόν 20% λιγότερες ασθενείς παρουσίασαν ελλιπή ανάκτηση του τριχωτού της κεφαλής ένα έως δύο έτη μετά τη θεραπεία τους. Το συμπέρασμα αυτό προκύπτει από την ανάλυση των αρχικών αποτελεσμάτων ασφάλειας της μελέτης, η οποία διεξήχθη από την ισπανική ερευνητική ομάδα για τον καρκίνο του μαστού (GEICAM).

Μία ακόμη μελέτη, κατέδειξε αποδεδειγμένο όφελος επιβίωσης ελεύθερης νόσου σε γυναίκες με HER2- θετικό καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου, στις οποίες χορηγήθηκε το ανθρωποποιημένο αντίσωμα τραστουζουμάμπη.

Τα ευρήματα της μελέτης GEICAM, δείχνουν ότι το μέσο διάστημα χρόνου που χρειάσθηκε να φορούν περούκες οι γυναίκες μειώθηκε κατά το ένα τρίτο στην ομάδα θεραπείας που λάμβανε καπεσιταμπίνη, σε σύγκριση με την ομάδα που λάμβανε την κλασική χημειοθεραπευτική αγωγή. Αυτό σήμαινε ότι κάποιες γυναίκες που έλαβαν την κλασική θεραπευτική αγωγή έπρεπε να φορούν μόνιμα περούκα λόγω μόνιμης απώλειας του τριχωτού της κεφαλής τους. Η απώλεια μαλλιών μπορεί να κάνει τις ασθενείς να αισθάνονται θυμωμένες ή λυπημένες, μπορεί να τους υπενθυμίζει τον καρκίνο και να τις κάνει να ανησυχούν για το πώς αυτό θα επηρεάσει τις σχέσεις τους με την οικογένεια και τους φίλους τους, καθώς και την κοινωνική και επαγγελματική τους ζωή.

Καθώς η απώλεια του τριχωτού της κεφαλής είναι πολύ ευαίσθητο θέμα για τις γυναίκες με καρκίνο του μαστού, είναι σημαντικό να χρησιμοπιούνται  χημειοθεραπείες που δεν έχουν την ανεπιθύμητη αυτή ενέργεια. Τα δεδομένα αυτά δείχνουν ότι η από του στόματος λαμβανόμενη καπεσιταμπίνη ενδέχεται να διαδραματίζει πιο σημαντικό ρόλο στον καρκίνο του μαστού, πέραν της βελτίωσης της επιβίωσης σε γυναίκες με μεταστατική νόσο.

Η δεύτερη μελέτη που παρουσιάστηκε στο συνέδριο, αποδεικνύει ότι η τραστουζουμάμπη προσφέρει επιπλέον χρόνια ζωής ελεύθερης καρκίνου μαστού σε γυναίκες με HER2-θετικό καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου. Η Διεθνής Ομάδα Μελέτης του Καρκίνου του Μαστού (Breast International Group - BIG) ανακοίνωσε ότι η  τραστουζουμάμπη  εξακολουθεί να παρέχει όφελος στις γυναίκες με HER2- θετικό καρκίνο του μαστού πρώιμου σταδίου για αρκετά χρόνια μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας τους,  επιτρέποντάς τους να ζουν περισσότερο χωρίς επανεμφάνιση της νόσου.

Οι ασθενείς έλαβαν θεραπεία για ένα έτος με τραστουζουμάμπη και στη συνέχεια παρακολουθήθηκαν για τέσσερα χρόνια κατά διάμεσο τιμή. Η μελέτη HERA έδειξε ότι οι γυναίκες που έλαβαν  τραστουζουμάμπη παρουσίασαν 25% μείωση του κινδύνου επανεμφάνισης του καρκίνου, σε σύγκριση με τις γυναίκες που δεν έλαβαν τη θεραπεία. Μετά από αυτό το διάμεσο χρόνο ιατρικής παρακολούθησης σχεδόν 90% των γυναικών που τους χορηγήθηκε τραστουζουμάμπη παρέμεναν εν ζωή. Εκτός του σημαντικού αυτού θεραπευτικού οφέλους, η ανάλυση επιβεβαίωσε το προφίλ μακροχρόνιας ασφάλειας της τραστουζουμάμπης, καθώς το καλό προφίλ καρδιαγγειακής ασφάλειας και ανοχής της θεραπείας διατηρήθηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της διάμεσης παρακολούθησης.

Τα δεδομένα αυτά είναι εξαιρετικής σημασίας για τη θεραπεία του καρκίνου του μαστού. Η HERA είναι η πρώτη από τις τέσσερις μεγάλες μελέτες με χορήγηση τραστουζουμάμπης σε γυναίκες με HER2- θετικό πρώιμο καρκίνο του μαστού που επιβεβαιώνει το μακροχρόνιο όφελος που παρέχει ένα έτος θεραπείας με τραστουζουμάμπη.

Ο HER2-θετικός καρκίνος του μαστού συνδεόταν ανέκαθεν με κακή πρόγνωση, αλλά η πρώτη ανάλυση της μελέτης HERA, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιοποιήθηκαν το 2005, έδειξε ότι η θεραπεία με τραστουζουμάμπη παρείχε ανυπέρβλητα οφέλη όσον αφορά στη μείωση του κινδύνου επανεμφάνισης του καρκίνου του μαστού (επιβίωση χωρίς υποτροπή της νόσου). Η HERA είναι μια μεγάλη, διεθνής, φάσης III μελέτη, στην οποία έχουν ενταχθεί πάνω από 5.000 ασθενείς και αξιολογεί τα οφέλη που προσφέρει η επικουρική θεραπεία με τραστουζουμάμπη σε γυναίκες με HER2- θετικό πρώιμο καρκίνο του μαστού.

Ο καρκίνος του μαστού είναι ο πιο συχνά εμφανιζόμενος καρκίνος στις γυναίκες παγκοσμίως. Ετησίως, οι νέες διαγνώσεις καρκίνου του μαστού υπερβαίνουν το ένα εκατομμύριο παγκοσμίως, ενώ εκτιμάται ότι σχεδόν 400.000 άτομα αποβιώνουν από τη νόσο κάθε χρόνο. Στο HER2- θετικό καρκίνο του μαστού, υπάρχουν αυξημένες ποσότητες της πρωτεΐνης HER2 στην επιφάνεια των καρκινικών κυττάρων. Η κατάσταση αυτή είναι γνωστή ως «θετικότητα στη HER2» και παρουσιάζεται σε περίπου 20-25% των γυναικών με καρκίνο του μαστού.

Η καπεσιταμπίνη είναι μια πολύ αποτελεσματική, στοχευμένη, από του στόματος λαμβανόμενη χημειοθεραπεία, που προσφέρει στις ασθενείς όφελος επιβίωσης όταν λαμβάνεται είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό  με άλλα αντικαρκινικά φάρμακα. Δρα με ένα μοναδικό τρόπο, ενεργοποιώντας τον καρκινοκτόνο παράγοντα 5-FU (5-φθοριοουρακίλη) κατευθείαν μέσα στα καρκινικά κύτταρα, εμποδίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τη βλάβη υγιών κυττάρων. Τα δισκία καπεσιταμπίνης μπορούν να λαμβάνονται από τις ασθενείς στο σπίτι, μειώνοντας έτσι τον αριθμό επισκέψεων σε νοσοκομείο.

Η τραστουζουμάμπη είναι ένα εξανθρωποποιημένο αντίσωμα, που έχει σχεδιαστεί έτσι ώστε να στοχεύει και να αποκλείει τη δράση της πρωτεΐνης HER2, η οποία παράγεται από ένα συγκεκριμένο γονίδιο που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει καρκίνο. Ο τρόπος δράσης της είναι μοναδικός ως προς το ότι ενεργοποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού και καταστέλλει την HER2 προκειμένου να στοχεύσει και να καταστρέψει τον όγκο.
Υπάρχει ανάγκη για στοχευμένες θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο.

Αντιμυλλέριος ορμόνη

Αντιμυλλέριος ορμόνη

Η διαγνωστική χρησιμότητα της μέτρησής της

Η αντιμυλλέρειος ορμόνη, επίσης, γνωστή ως ΑΜΗ είναι μια πρωτεΐνη που, στους ανθρώπους, κωδικοποιείται από το ΑΜΗ γονίδιο. Αναστέλλει την ανάπτυξη των πόρων του Müller στο αρσενικό έμβρυο.  Επίσης, ονομάζεται  ανασταλτικός παράγοντας των πόρων του  Müller  ή ορμόνη λακταμάση. Η AMH είναι παρούσα σε ψάρια, ερπετά, πουλιά,  μαρσιποφόρα, και τον πλακούντα θηλαστικών.

Στα θηλαστικά, οι γονάδες διαφοροποιούνται σε όρχεις με την επίδραση του παράγοντα διαφοροποίησης του φύλου του Y χρωμοσώματος (SRY). Οι όρχεις παράγουν τεστοστερόνη που είναι απαραίτητη για τη διαφοροποίηση του πόρου του Wollf σε επιδιδυμίδα, σπερματικό πόρο και σπερματοδόχους κύστεις. Επίσης, παράγουν ΑΜΗ για την υποστροφή του πόρου του Μuller. Επί απουσίας του Υ χρωμοσώματος, οι γονάδες διαφοροποιούνται σε ωοθήκες.

Η αντιμυλλέριος ορμόνη (ΑΜΗ) παράγεται, κυρίως, από τα κύτταρα Sertoli των όρχεων και σε μικρό ποσοστό από τις ωοθήκες. Προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων των πόρων του Muller και έτσι προκαλεί υποστροφή των πόρων στα άρρενα έμβρυα. Στους πόρους ανευρίσκονται δύο τύποι υποδοχέων της ΑΜΗ (τύπος I και II).

Διαγνωστικά, η ΑΜΗ μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη διερεύνηση διαταραχών του φύλου, αλλά και στην ανίχνευση υποτροπών καρκίνου των ωοθηκών.

Θεραπευτικά, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε σύνδρομα υπερανδρογοναιμίας, αλλά και στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού και των ωοθηκών.

Η αντιμυλλέριος ορμόνη (Antimullerian Hormone - AMH ή Mullerian Inhibiting Substance - MIS) είναι μια διμερής γλυκοπρωτεΐνη που παράγεται κυρίως από τα κύτταρα Sertoli των όρχεων και σε μικρό ποσοστό από τις ωοθήκες, από τα κύτταρα του ωοφόρου δίσκου του ωοθυλακίου). Κύρια δράση της είναι η υποστροφή του πόρου του Muller στα άρρενα έμβρυα κατά την 8η - 10η εβδομάδα της εμβρυϊκής ζωής, από όπου προέρχονται φυσιολογικά η μήτρα, οι σάλπιγγες και το άνω τριτημόριο του κόλπου. Η αντιμυλλέριος ορμόνη προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων των πόρων του Muller. Η απόπτωση είναι προοδευτική, έχει κεφαλουραία κατεύθυνση στους πόρους του Μuller και το κεφαλικό μέρος του πόρου, από το οποίο προέρχονται οι σάλπιγγες, είναι το πιο ευαίσθητο στη δράση της ΑΜΗ. Στους πόρους ανευρίσκονται δύο τύποι υποδοχέων της ΑΜΗ (τύπος I και ΙΙ). Για την υποστροφή των πόρων απαραίτητη είναι η έκφραση και των δύο υποδοχέων.

Διαγνωστική χρησιμότητα της μέτρησης της AMH

Στους άρρενες, τα επίπεδα της ΑΜΗ είναι υψηλά κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, φθάνουν στα μέγιστα επίπεδα τον 3o-6o μήνα της βρεφικής ηλικίας και παραμένουν υψηλά καθ' όλη τη διάρκεια της βρεφικής και παιδικής ηλικίας.  Πριν την έναρξη της εφηβείας μειώνονται λίγο και η μικρή πτώση της ΑΜΗ σηματοδοτεί την είσοδο του άρρενος στην εφηβεία. Κατά τη διάρκεια της εφηβείας μειώνονται σημαντικά και παραμένουν σε χαμηλά επίπεδα (2-5ng/ml) σε όλη την υπόλοιπη ζωή. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι συγκεντρώσεις της ΑΜΗ και της τεστοστερόνης έχουν αντίστροφη σχέση στους άρρενες μετά τη νεογνική περίοδο.

Τα θήλεα, αντίστοιχα, έχουν μη ανιχνεύσιμα επίπεδα ΑΜΗ από την εμβρυική ζωή μέχρι την προεφηβική περίοδο (κατά την εμβρυϊκή περίοδο φαίνεται ότι από τις ωοθήκες εκκρίνεται ΑΜΗ σε μικρό ποσοστό, όπως αυτό προσδιορίσθηκε πρόσφατα με ανοσοϊστοχημεία). Μετά την εφηβεία, στα θήλεα, τα επίπεδά της κυμαίνονται από 2-5ng/ml μέχρι την εμμηνόπαυση, όπου πλέον η ΑΜΗ δεν ανιχνεύεται.

Με βάση τα ανωτέρω, στην παιδική ηλικία (περίοδος όπου τα επίπεδα τεστοστερόνης είναι χαμηλά και δεν μπορούν να ανιχνευθούν παρά μόνο με διέγερση hCG ή LH), η ΑΜΗ μπορεί να χρησιμεύσει ως αξιόπιστος δείκτης της παρουσίας ορχικού ιστού. 

•        Τα επίπεδα της ορμόνης μπορεί να είναι καθοριστικά στη διάγνωση του φύλου, σε ασθενείς με αμφίβολα γεννητικά όργανα.

•        Ακόμη, η ορμόνη μπορεί να χρησιμεύσει στην εκτίμηση διαταραχών στεροειδογενέσεως, ιδιαίτερα στο νεογνό, όπου τα χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης δεν μπορούν να ανιχνευτούν, παρά μόνο μετά από διέγερση με HCG ή LH.

•        Θήλεα με συγγενή υπερπλασία των επινεφριδίων έχουν μη ανιχνεύσιμη ΑΜΗ, ενώ τα επίπεδά της είναι πολύ υψηλά σε άρρενα ψευδερμαφροδιτισμό.

•        Ενδιάμεσες τιμές των επιπέδων της ορμόνης ανευρίσκονται σε ασθενείς με μεικτή γοναδική δυσγενεσία, η τιμή των οποίων εξαρτάται από το ποσοστό των γονάδων που έχει καταστραφεί.

•        Τα επίπεδα της ΑΜΗ είναι πολύ χρήσιμα στην παρακολούθηση ασθενών με αληθή ερμαφροδιτισμό μετά μερική γοναδεκτομή, επιβεβαιώνοντας ότι όλος ο ορχικός ιστός έχει αφαιρεθεί.

•        Η μέτρηση της ΑΜΗ είναι μερικώς χρήσιμη σε ασθενείς με μη ψηλαφητές γονάδες άμφω. Για παράδειγμα, σε ασθενείς με αμφοτερόπλευρη συστροφή των όρχεων που συνέβη κατά την ενδομήτριο ζωή, τα επίπεδα της ΑΜΗ δεν ανιχνεύονται. Στην περίπτωση αυτή, τα γεννητικά όργανα είναι φυσιολογικά άρρενος, αλλά οι γονάδες είναι αψηλάφητες. Το γεγονός αυτό είναι αποτέλεσμα συστροφής των γονάδων, η οποία συνέβη πιθανότατα αργά στην κύηση, αφού η διαμόρφωση των έξω γεννητικών οργάνων είχε πραγματοποιηθεί με την επίδραση των μέχρι τότε φυσιολογικών όρχεων. Στην περίπτωση των αμφοτερόπλευρα ανασπώμενων όρχεων, τα επίπεδα της ΑΜΗ είναι φυσιολογικά. Συνήθως οι όρχεις αυτοί μπορεί να ψηλαφηθούν στο βουβωνικό πόρο ή στο όσχεο, όταν όμως αυτό δεν είναι εφικτό, τα φυσιολογικά επίπεδα της ορμόνης επιβεβαιώνουν την ύπαρξη των όρχεων, αφού το υπερηχογράφημα και η MRI μπορεί σε αυτές τις ηλικίες να μην είναι αξιόπιστα. Σε ετερόπλευρη κρυψορχία, τα επίπεδα δεν είναι διαγνωστικά, διότι δεν διαφέρουν από το φυσιολογικό.

•        Τα επίπεδα της ορμόνης αυξάνονται πολύ σε θήλεα με όγκους των ωοθηκών. Η χρησιμότητα της μέτρησης των επιπέδων της ορμόνης έγκειται στην πολύ πρώιμη ανίχνευση του όγκου ή της υποτροπής του, πριν ακόμη διαγνωσθεί με τις συνήθεις απεικονιστικές μεθόδους.

Ρύθμιση της έκφρασης της ΑΜΗ

Είναι γνωστό ότι η ΑΜΗ εκκρίνεται από τους όρχεις, από τα εμβρυϊκά κύτταρα Sertoli.

Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, οι παράγοντες που καθορίζουν την έκφρασή της δεν είναι κατανοητοί. Υπάρχουν ενδείξεις ότι η έκκρισή της ρυθμίζεται από τα ανδρογόνα,  ις γοναδοτροπίνες και τα γεννητικά κύτταρα στη φάση της μείωσης. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ρυθμίζεται από τα οιστρογόνα. Έχει βρεθεί ότι η τεστοστερόνη ενεργοποιεί το ένζυμο που προκαλεί την κατάτμηση της ΑΜΗ. Η LH μειώνει τα επίπεδα της ΑΜΗ, ενεργοποιώντας τη σύνθεση της τεστοστερόνης, ενώ η FSH αναστέλλει τη σύνθεση της ΑΜΗ. Σε πειράματα που έχουν γίνει σε ποντίκια έχει βρεθεί συνέργεια των σπερματοκυττάρων, που μπαίνουν στην πρώτη μειωτική διαίρεση και των ανδρογόνων. Η συνέργια αυτή συνίσταται σε μείωση της έκφρασης της ΑΜΗ. Ακόμη, ο θάνατος των γεννητικών κυττάρων σε έκτοπες γονάδες συνδέεται με αυξημένα επίπεδα ΑΜΗ, γεγονός που οδηγεί στην αναζήτηση κάποιου αναστολέα που εκκρίνεται από τα γεννητικά κύτταρα και σχετίζεται με την έκφραση της ΑΜΗ.

Τελικά, η ρύθμιση της έκκρισης της ΑΜΗ είναι ένας πολυσύνθετος μηχανισμός, ο οποίος δεν έχει ακόμη διευκρινισθεί και οι δράσεις της ερευνώνται.

Υποδοχείς της ΑΜΗ

Έχουν βρεθεί δύο τύποι υποδοχέων της ΑΜΗ (Ι και ΙΙ), από τους οποίους μόνο ο τύπος ΙΙ έχει κλωνοποιηθεί. Και οι δύο τύποι ανευρίσκονται στα επιθηλιακά κύτταρα των πόρων του Μuller, ενώ για την υποστροφή του πόρου απαραίτητη είναι η έκφραση και των δύο υποδοχέων.

Ο υποδοχέας τύπου ΙΙ ανευρίσκεται επίσης στα κύτταρα Sertoli, στα κύτταρα Leydig, στην ωοθήκη και στο μαστό.

(Α) και II (Β) για την υποστροφή των πόρων του Μuller.

Ενήλικες

Η παραγωγή της ΑΜΗ συνεχίζεται καθ` όλη τη διάρκεια της ενηλίκου ζωής, από τους όρχεις. Οι ωοθήκες παράγουν ΑΜΗ ακόμη και από την εμβρυϊκή περίοδο σε χαμηλά επίπεδα, ανιχνεύσιμα μόνο με ανοσοϊστοχημικές μεθόδους, μέχρι την εφηβεία, οπότε τα επίπεδα γίνονται υψηλότερα και μπορούν να ανιχνευθούν με ELISA.

Η ερευνητική προσπάθεια επικεντρώνεται στο να γίνουν κατανοητοί και οι άλλοι ρόλοι της ΑΜΗ, καθώς και η δράση της σε άλλα όργανα στόχους.

Στους άνδρες, η ανεπαρκής εμβρυϊκή δραστηριότητα της AMH μπορεί να οδηγήσει στο επίμονο σύνδρομο του πόρου του Muller (PMDS).

Όρχεις

Η ΑΜΗ αναστέλλει τη σύνθεση τεστοστερόνης στα ώριμα κύτταρα Leydig, καταστέλλoντας την παραγωγή της λυάσης στο κυτόχρωμα P-450. Αποτελεί αρνητικό ρυθμιστή της διαφοροποίησης των κυττάρων Leydig και ως εκ τούτου, της ωρίμανσης των όρχεων και της παραγωγής τεστοστερόνης.

Ωοθήκες

Υποδοχέας τύπου ΙΙ της ΑΜΗ έχει βρεθεί στα κύτταρα θήκης των ώριμων ωοθυλακίων. Τα κύτταρα αυτά είναι ανάλογα των κυττάρων Leydig. H έκφραση του υποδοχέα στα κύτταρα αυτά υποδηλώνει ότι η ΑΜΗ ρυθμίζει τη στεροειδογενετική ικανότητα των κυττάρων αυτών. Σε μελέτες που έχουν γίνει σε ποντίκια, έχει βρεθεί ότι αναστέλλει τον αριθμό των LH υποδοχέων στα ωοκύτταρα, καθώς και την πρώτη μειωτική διαίρεση των κυττάρων αυτών.  In vitro, έχει βρεθεί ότι αναστέλλει την ανάπτυξη καρκινικών κυττάρων της ωοθήκης.

Θεραπευτικές χρήσεις της ΑΜΗ

-Το γεγονός ότι υποδοχείς της ΑΜΗ υπάρχουν στις ωοθήκες και στο μαστό και ακόμη ότι η ΑΜΗ προάγει την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων του πόρου, οδηγούν τις ερευνητικές προσπάθειες στη χρήση της ΑΜΗ για τη θεραπεία του καρκίνου των ωοθηκών  και του μαστού, διότι οι συνηθέστεροι κακοήθεις όγκοι των ωοθηκών είναι κυσταδενοκαρκινώματα που ιστολογικά ομοιάζουν με το επιθήλιο του πόρου. Αξίζει ακόμη να τονισθεί ότι οι όγκοι των ωοθηκών και του μαστού εμφανίζονται συχνότερα κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης, όταν τα επίπεδα της ΑΜΗ είναι μηδενικά.

-Το γεγονός ότι η ΑΜΗ αναστέλλει τη σύνθεση της τεστοστερόνης,  σημαίνει ότι η χορήγηση της ΑΜΗ μπορεί να είναι χρήσιμη στην αντιμετώπιση της πρώιμης ήβης, του καρκίνου του προστάτη, της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη και του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών.

-Η σύγκριση της AMH επιπέδου ενός ατόμου σε σχέση με τα μέσα επίπεδα είναι,  επίσης,  χρήσιμη για την αξιολόγηση της γονιμότητας, καθώς παρέχει έναν οδηγό για τα αποθεματικά των ωοθηκών και εντοπίζει τις γυναίκες που μπορεί να χρειαστεί να κάνουν μια εξωσωματική νωρίτερα παρά αργότερα, γιατί το μακροπρόθεσμο μέλλον της γονιμότητάς τους είναι καόή.  Η μέτρηση της AMH και μόνο μπορεί να είναι παραπλανητική και να εμφανιστούν υψηλά επίπεδα σε συνθήκες, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και ως εκ τούτου επίπεδα της ΑΜΗ θα πρέπει να εξεταστούν σε συνδυασμό με διακολπικό υπέρηχο  των ωοθηκών για την αξιολόγηση των ωοθηλακίων και για τυχόν   όγκο  των ωοθηκών.

-Υπάρχει, επίσης, δυνατότητα να εξορθολογιστεί το πρόγραμμα της πρόκλησης ωορρηξίας και να παρθούν αποφάσεις σχετικά με τον αριθμό των εμβρύων για μεταφορά σε τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής για να μεγιστοποιηθούν τα ποσοστά επιτυχίας εγκυμοσύνης ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο του συνδρόμου υπερδιέγερσης των ωοθηκών (OHSS.)   Η AMH μπορεί να προβλέψει μια υπερβολική αντίδραση σε υπερδιέγερση των ωοθηκών με ευαισθησία και ειδικότητα 82% και 76%, αντίστοιχα.

Βιβλιογραφία

wikipedia.org

PET/CT SCAN στον καρκίνο μαστού

Η Τομογραφία Εκπομπής Ποζιτρονίων (PET) με φθοριο-δεοξυ-γλυκόζη (18F-FDG) είναι μια μέθοδος συμπληρωματική της συμβατικής απεικόνισης στην αρχική διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου του μαστού, την επανασταδιοποίηση, την εκτίμηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία, την ανίχνευση υπολειπόμενης νόσου ή υποτροπής και την πρόγνωση της έκβασης της νόσου.

Στην αρχική διάγνωση και σταδιοποίηση και επανασταδιοποίηση του πρωτοπαθούς καρκίνου του μαστού η FDG-PET έχει υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα λόγω ανίχνευσης λεμφαδενικών, οστεολυτικών ή απομακρυσμένων μεταστάσεων. 

Ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα παρατηρούνται σε μικρό μέγεθος όγκου μικρότερο του 1 εκατοστού, σε καλά διαφοροποιημένους όγκους, όπως είναι το καρκίνωμα in situ και στο λοβιδιακό καρκίνωμα. 

Ψευδώς θετικά αποτελέσματα οφείλονται σε πρόσφατη λήψη βιοψίας, σε πρόσφατους χειρισμούς, σε φλεγμονώδεις καταστάσεις και σε ιναδένωμα.

Η μέθοδος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην εκτίμηση της διήθησης των έσω μαστικών λεμφαδένων, αποφεύγοντας έτσι τους δύσκολους χειρουργικούς χειρισμούς. Η ευαισθησία της μεθόδου για ανίχνευση μεταστάσεων στους μασχαλιαίους λεμφαδένες είναι πολύ μεγάλη, αλλά δεν μπορεί να ανιχνεύσει μικρομεταστάσεις και να γίνει προσδιορισμός του αριθμού των διηθημένων λεμφαδένων.

Η FDG-PET είναι ιδιαίτερα χρήσιμη στην ανίχνευση τυχόν υποτροπής της νόσου, όπως στην περίπτωση της ασυμπτωματικής αύξησης των καρκινικών δεικτών ή σε αμφίβολο απεικονιστικό έλεγχο.

Σε ασθενείς με τοπικά προχωρημένο καρκίνο μαστού που λαμβάνουν προεγχειρητική χημειοθεραπεία, η μέθοδος χρησιμοποιείται για την πρώιμη μετά τον τρίτο κύκλο χημειοθεραπείας, εκτίμηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία.

Επίσης, η μέθοδος είναι πιο ευαίσθητη από το σπινθηρογράφημα οστών στην ανίχνευση τυχόν οστεολυτικών μεταστάσεων.

Χρησιμοποιούνται και άλλα ραδιοφάρμακα PET (11C- μεθειονίνη για την εκτίμηση πρωτεϊνοσύνθεσης, 11C ή 18F–θυμιδίνη για την εκτίμηση σύνθεσης DNA, 18F-μισονιδαζόλη για την εκτίμηση υποξίας και 18F ανάλογα οιστρογόνων για την εκτίμηση οιστρογονικών υποδοχέων, με τα οποία λαμβάνονται πληροφορίες για την κλινική συμπεριφορά του όγκου και γίνεται έτσι εξατομικευμένος σχεδιασμός της θεραπείας ανάλογα με την βιολογία του όγκου.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Podoloff DA, Ball DW, Ben-Josef E, et al. NCCN task force: clinical utility of PET in a variety of tumor types. J Natl Compr Canc Netw. 2009 Jun 7. Suppl 2:S1-26. 

Hackney D. Radiologic imaging procedures. In: Goldman L, Ausiello D, eds. Cecil Medicine. 23rd ed. Philadelphia, Pa: Saunders Elsevier; 2007:chap 419.

Quon A, Gambhir SS. FDG-PET and beyond: molecular breast cancer imaging. J Clin Oncol. (Mar. 2005) 10;23(8):1664-73.

Doshi NK, Shao Y, Silverman RW, et al: Design and evaluation of an LSO PET detector for breast cancer imaging. Med Phys (2000) 27:1535-1543.

Ohta M, Tokuda Y, Suzuki Y, et al: Whole body PET for the evaluation of bony metastases in patients with breast cancer: Comparison with Tc-99m-MDP bone scintigraphy. Nucl Med Commun (2001) 22:875-879.

Mankoff DA, Peterson LM, Stekhova S, et al: Uptake of [F-18]-Fluoroestradiol (FES) predicts response of recurrent or metastatic breast cancer to hormonal therapy. J Nucl Med (2003) 44:126.

Lovrics P, Chen V, Coates G, et al: A prospective comparison of positron emission tomography scanning, sentinel lymph node biopsy and axillary dissection in staging patients with early stage breast cancer. Breast Cancer Res Treat (2002)76:S129.

Guller U, Nitzsche E, Moch H, et al: Is positron emission tomography an accuate non-invasive alternative to sentinel lymph node biopsy in breast cancer patients? J Natl Cancer Inst(2003) 95:1040-1043.

Hodgson, NC., Gulenchyn, KY. Is There a Role for Positron Emission Tomography in Breast Cancer Staging? Journal of Clinical Oncology, (Feb. 2008)Vol 26, No 5 pp. 712-720

Avril N, Sassen S, Roylance R. Response to therapy in breast cancer. J Nucl Med. 2009;50 (Suppl 1):55-63.

Mωρά απαλλαγμένα από το BRCA-1

Με την οδό της τεχνητής γονιμοποίησης, μπορούν να δημιουργηθούν έμβρυα που  ελέγχονται από γιατρούς για το γονίδιο BRCA-1 που ευθύνεται για την πιθανότητα εκδήλωσης καρκίνου του μαστού στις γυναίκες κατά 50% - 85%.

Όταν στην οικογένεια υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να κληρονομήσει το μωρό τέτοια γονίδια μέσω της προεμφυτευτικής διάγνωσης,  ανιχνεύονται ελαττωματικά γονίδια στα έμβρυα που δημιουργούνται με εξωσωματική πριν αυτά εμφυτευτούν στην μήτρα. 

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος ξεκινά με τη λήψη ενός κυττάρου από το έμβρυο, περίπου τρεις ημέρες μετά τη δημιουργία του στο δοκιμαστικό σωλήνα, για να διευκρινιστεί αν φέρει κάποια γενετική πάθηση. Αν αυτό συμβαίνει, το έμβρυο αποκλείεται προς όφελος κάποιου άλλου.

Σήμερα, πολλές γυναίκες που διαπιστώνουν ότι φέρουν το επίμαχο γονίδιο υποβάλλονται σε μαστεκτομή για να προλάβουν την ασθένεια. 

Πέραν του καρκίνου του μαστού, οι γυναίκες αυτές αντιμετωπίζουν και υψηλότερο κίνδυνο καρκίνου των ωοθηκών, ενώ οι άνδρες φορείς κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν καρκίνο του προστάτη.

Κι αν σβήνουν λάθος;.....