Γιατί οι γυναίκες θέλουν πολλούς άντρες

Δεν φταίνε οι γυναίκες, η φύση φταίει…

 Στοιχεία ερευνών αποκαλύπτουν ότι το μεγαλύτερο ποσοστό αντρών έχει εξωσυζυγικές σχέσεις και συχνές εναλλαγές συντρόφων. Οι γυναίκες δεν υστερούν σε αυτό, όμως χωρίζουν συχνότερα από τους άντρες με το πρόσχημα «θέλω να βρω τον εαυτό μου», ενώ στην πραγματικότητα η αφορμή είναι ένας άλλος άντρας. Παράξενες ισορροπίες σε πολυγαμικές επιλογές...
Η γυναίκα σε πολλά στάδια της ζωής της έχει έντονη ερωτική επιθυμία. Ένα τέτοιο στάδιο, για παράδειγμα, είναι εκείνο της εγκυμοσύνης. Επίσης, όσο μεγαλώνει, λόγω συγκεκριμένων ορμονικών μεταβολών, αυξάνεται και η ερωτική της επιθυμία. Πολλές φορές βλέπουμε τις γυναίκες να κάνουν ερωτικές σχέσεις με νεότερους άντρες, γιατί αυτοί μπορούν να αντεπεξέλθουν περισσότερο στην αυξημένη ερωτική τους επιθυμία.
Οι βιολόγοι υποστηρίζουν ότι οι γυναίκες είναι γονιδιακά προγραμματισμένες ως δυνητικώς πολυγαμικές με σκοπό τη γέννηση ενός υγιούς παιδιού. Η ύπαρξη πολλών εραστών αυξάνει την πιθανότητα σύλληψης και δίνει τη δυνατότητα στο θηλυκό ωάριο να γονιμοποιηθεί από το καλύτερο σπερματοζωάριο.
Άρα δεν φταίνε οι γυναίκες, η φύση φταίει…

Οι γυναίκες είναι γενναίες

Οι γυναίκες είναι γενναίες, αλλά δεν είναι ηλίθιες

Έντεκα άνθρωποι κρατούνταν από το ίδιο σκοινί που κρεμόταν από ένα ελικόπτερο, δέκα ήταν άντρες και μία γυναίκα.
Το σκοινί δεν ήταν αρκετά δυνατό για να κρατήσει και τους έντεκα, γι ' αυτό και αποφάσισαν ότι ένας άνθρωπος θα έπρεπε να πέσει.
Διαφορετικά θα έπεφταν όλοι .
Δεν κατάφερναν να διαλέξουν τον άνθρωπο, αλλά ξαφνικά η γυναίκα, με δυνατή φωνή, ανακοίνωσε ότι προσφερόταν από μόνη της να πέσει.
Στο κάτω κάτω, είπε, ήταν συνηθισμένη να θυσιάζει τα συμφέροντά της, μιας και :
1.- Σαν μητέρα πάντα έδινε προτεραιότητα στα παιδιά
2.- Σαν σύζυγος, παραμέριζε τα συμφέροντά της για αυτά του συζύγου της
3.- Σαν κόρη υποτασσόταν στον πατέρα της
4.- Σαν επαγγελματίας άφηνε τα αφεντικά της να παίρνουν τη δόξα για τις δικές της επιτυχίες
5.- Σαν γυναίκα, κοιτάζοντας ψηλά στο άπειρο και βάζοντας το χέρι στην καρδιά, η αποστολή της ζωής της ήταν να θυσιάζεται για τους άλλους, χωρίς να περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα!
Συγκινημένοι οι άντρες ξέσπασαν σε χειροκροτήματα ... και φυσικά έπεσαν από το σχοινί.
Ποτέ μην εμπιστεύεσαι την αυταπάρνηση μία γυναίκας...
Μπορεί να είναι γενναία αλλά δεν είναι ηλίθια !

Μην τα βάζετε με γυναίκα που διαβάζει βιβλία

Οι γυναίκες που διαβάζουν βιβλία είναι έξυπνες

Ένα πρωί στη λίμνη, ο σύζυγος επιστρέφει μετά από πολλές ώρες ψαρέματος και παίρνει έναν υπνάκο στο φορτηγάκι. Η σύζυγος, αν και δεν γνωρίζει τη λίμνη, αποφασίζει να πάει μια μικρή βόλτα με τη βάρκα του.
Χωρίς να απομακρυνθεί πολύ, διαλέγει ένα σημείο που της φαίνεται ωραίο, ρίχνει την άγκυρα και ξεκινάει να διαβάζει το βιβλίο της.
Μετά από λίγο έρχεται ένας αστυνομικός, σταματάει τη βάρκα του δίπλα στην δική της και της λέει:
-"Καλημέρα κυρία. Τι κάνετε εδώ;
-"Διαβάζω ένα βιβλίο", απαντάει "Δεν είναι εμφανές;"
-"Είσαστε σε περιοχή που απαγορεύεται το ψάρεμα", την πληροφορεί.
Με συγχωρείτε κύριε αστυνόμε, του απαντάει, αλλά όπως βλέπετε δεν ψαρεύω, αλλά διαβάζω ένα βιβλίο.
-"Ναι, το βλέπω, αλλά είστε σε ψαράδικο σκάφος, οπότε έχετε όλον τον εξοπλισμό για να ξεκινήσετε οποιαδήποτε στιγμή. Με συγχωρείτε, αλλά πρέπει να με ακολουθήσετε στην ακτή και να σας γράψω ένα πρόστιμο."
-"Αν το κάνετε αυτό, θα πρέπει να σας μηνύσω για σεξουαλική παρενόχληση."
-"Μα, δεν σας έχω αγγίξει, δεν σας έχω καν πλησιάσει τόσο κοντά για κάτι τέτοιο!"
Η γυναίκα απαντάει:
-" Ναι, το βλέπω, αλλά έχετε όλο τον εξοπλισμό για να ξεκινήσετε οποιαδήποτε στιγμή."
-"Καλή σας μέρα κυρία μου!" απαντάει ο αστυνομικός και φεύγει.
Μην διαφωνείς ποτέ με γυναίκα που διαβάζει βιβλία.
Είναι πολύ πιθανό να είναι έξυπνη!

Η επιτυχία πάει με την απιστία

Είσαστε πετυχημένοι; Άρα είσαστε άπιστοι…

Οι γυναίκες και οι άντρες που είναι σε ιεραρχικά υψηλές θέσεις είναι άπιστοι…

Αυτό απέδειξε μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Tilburg στην Ολλανδία… και μάλιστα τα αποτελέσματα δείχνουν πως όσο μεγαλύτερη θέση και δύναμη κατέχει κάποιος, είτε είναι άντρας είτε γυναίκα και όσο αυξάνεται η αυτοπεποίθησή του δυστυχώς μεγαλώνει και η πιθανότητα απιστίας.

Αυτά είναι γυναικεία προσόντα

Τι αναζητούν οι άνδρες στις γυναίκες;

Άλλα πράγματα ψάχνει μία γυναίκα από έναν άντρα και άλλα ένας άντρας από μία γυναίκα.

Η ασφάλεια για παράδειγμα, είναι κάτι το οποίο αναζητούν  οι γυναίκες.

Όμως τι αναζητούν οι άνδρες στις γυναίκες;

1. Αυτοπεποίθηση:  Μία γυναίκα ανασφαλής που κλαίγεται μονίμως για την εμφάνισή της, δεν γοητεύει έναν άντρα. Οι άντρες θέλουν δυναμικές γυναίκες και σίγουρες για τον εαυτό τους, γιατί τους ασκούν ιδιαίτερη γοητεία και φυσικά τους συναρπάζουν.

2. Ευφυία: Το να συμπεριφέρεται μία γυναίκα έξαλλα, ενώ έχει πατήσει προ πολλού τα 30 είναι αστείο και  εκνευριστικό για τους άντρες. Ο άντρας, μπορεί να κοιτάξει στο δρόμο την γυναίκα που είναι έξαλλη, αλλά θα το κάνει επειδή επειδή του αρέσουν τα μπούτια της. Ένας φυσιολογικός άνθρωπος, σχετικά έξυπνος και εύστροφος που έχει ένα συγκεκριμένο κοινωνικό κύκλο, με την εν λόγω δεν πρόκειται να ασχοληθεί σοβαρά, γιατί πολύ απλά την θεωρεί χαζή!

3. Καλοσύνη: Οι άντρες προτιμούν τις γυναίκες που έχουν καλοσύνη και όσες δεν είναι κακομαθημένες, υστερικές και γκρινιάρες.   Αν η γυναίκα ζητάει συνεχώς πράγματα, ή κατεβάζει τα μούτρα συνεχώς απωθεί τους άντρες.

4. Αυθορμητισμό: Οι άντρες προτιμούν τις αυθόρμητες γυναίκες και όχι τις αυτές που στήνονται και τις υστερόβουλες.

5. Ανεξαρτησία: Η πιο γοητευτική και η πιο ακαταμάχητη γυναίκα για τους άντρες είναι η ανεξάρτητη, που έχει τη δική της ζωή και δεν κρέμεται από τις αποφάσεις και τη διάθεση του συντρόφου της. Όπως ακριβώς θέλει εκείνος να περνάει χρόνο μακριά σας, έτσι ακριβώς  πρέπει κι αυτή, έτσι να κάνει. Εξάλλου, το να έχει η γυναίκα και ζωή και ενδιαφέροντα πέρα από αυτόν είναι και ιδιαιτέρως τονωτικό  για τη σχέση. Αν είναι,κάθε μέρα και  όλη μέρα μαζί, στο τέλος θα κουράσει ο ένας τον άλλο...

Πηγή

prismanews.gr

Ατελοφοβία

Τι είναι η ατελοφοβία;

Η ασθένεια αυτή αποτελεί μία σοβαρή ψυχολογική κατάσταση και πλήττει ειδικά τις γυναίκες, οι οποίες φτάνουν στο σημείο να βλέπουν μια διαστρεβλωμένη αντανάκλαση στο είδωλο του καθρέφτη τους.

Η ατελοφοβία που μπορεί να σταθεί εμπόδιο στην εργασία, αλλά και στην προσωπική ζωή του ασθενή. Άτομα που πάσχουν από ατελοφοβία, εκδηλώνουν συνήθως συνεχή δυσαρέσκεια και χαμηλή αυτοπεποίθηση, ενώ απευθύνονται συχνά σε πλαστικούς χειρουργούς σε μία προσπάθεια να διορθώσουν όλα όσα τους φαίνονται ως ατέλειες, αλλά τελικά δεν είναι ποτέ απολύτως ικανοποιημένα.

Η ατελοφοβία συνδέεται σε ένα βαθμό και με την ανορεξία, ενώ το άτομο το οποίο πάσχει από αυτή, έχει ανάγκη από ψυχιατρική βοήθεια, ενώ θα πρέπει να δέχεται συνεχώς θετικές κριτικές από τον περίγυρό του.

---

Τα συμπτώματα της ατελοφοβίας

Μπορεί να είναι ψυχικά, συναισθηματικά και σωματικά.

Η σοβαρότητα των συμπτωμάτων διαφέρει.

• Δυσκολία σκέψης για οτιδήποτε άλλο εκτός από το φόβο
• Συναισθήματα  εξωπραγματικά
• Φόβος της λιποθυμίας
• Απαισιόδοξη άποψη σχετικά με την έκβαση των καταστάσεων, πριν αυτό συμβεί
• Χαμηλή αυτοεκτίμηση
• Απογοήτευση
• Συναισθηματικά συμπτώματα
• Ανησυχία για τις προσεχείς δραστηριότητες
• Φόβος
• Ανθυγιεινά συναισθήματα όπως  θυμός, θλίψη και ενοχή 

Σωματικά συμπτώματα

1. Ιδρώτας λόγω του στρες
2. Ναυτία
3. Κρίσεις πανικού
4. Ζάλη
5. Επιτάχυνση του καρδιακού ρυθμού
6. Πόνος στο στήθος
7. Μούδιασμα ή μυρμήγκιασμα 
8. Τρεμούλα ή ρίγος
9. Δύσπνοια
10. Αϋπνία
11. Αυξημένη μυϊκή ένταση
12. Ξηρότητα του στόματος
13. Συνεχής ανησυχία 

---

Διάγνωση

Για να διαγνωστεί ένα άτομο με ατελοφοβία, είναι σημαντικό να παρατηρήσουμε τις αντιδράσεις τους σε αποτυχία. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε αυτοκτονία, κατάθλιψη, διατροφικές διαταραχές, σχιζοφρένεια και στην υστερία.

---

Θεραπεία

Το είδος της θεραπείας που χρησιμοποιείται συχνότερα στη θεραπεία των φοβιών ονομάζεται θεραπεία έκθεσης. Θεραπεία έκθεσης είναι μια μορφή της γνωστικής συμπεριφορικής θεραπείας.

Ο ασθενής εκτίθεται σε ιδιαίτερα στρεσογόνες καταστάσεις για να ξεπεράσει το άγχος του.

Η τεχνική περιλαμβάνει πέντε βήματα...

Αξιολογήσεις, ανατροφοδοτήσεις, ανάπτυξη ιεραρχίας φόβου, την έκθεση και την οικοδόμηση.

Το στάδιο της αξιολόγησης περιλαμβάνει την περιγραφή του συγκεκριμένου φόβου σε έναν θεραπευτή. Στη συνέχεια ο θεραπευτής προσφέρει μια αξιολόγηση της συγκεκριμένης φοβίας και προτείνει ένα σχέδιο για τη θεραπεία. Ο ασθενής πρέπει στη συνέχεια να αναπτύξει την ιεραρχία στον φόβο. Ο ασθενής και ο θεραπευτής δημιουργούν μια λίστα των σεναρίων του φόβου. Αυτό θα μειώσει τον πανικό που αισθάνεται ο ασθενής. Τέλος, ο ασθενής αναπτύσσει περαιτέρω τις δεξιότητές του.

Οι θεραπευτές μπορούν να βοηθήσουν τους ασθενείς μέσω της αναπνοής και με ασκήσεις χαλάρωσης στη μείωση του φόβου, ενώ γίνεται διδασκαλία τους ότι οι σκέψεις τους για την τελειότητα είναι μη ρεαλιστικές.

Τα προβλήματα με τη θεραπεία έκθεσης είναι οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται μπορεί να είναι περιττές και σκληρές. Άλλες θεραπείες που είναι διαθέσιμες είναι η αυτοβοήθεια, η λογοθεραπεία, η συμπεριφοριστική θεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή.

Η αυτοβοήθεια είναι όταν οι άνθρωποι παίρνουν το πρόβλημά τους στα χέρια τους. Το όφελος από αυτό είναι ότι ο ασθενής είναι το μόνο πρόσωπο που μπορεί να θεραπεύσει την ασθένειά του.

Η λογοθεραπεία είναι ο ασθενής λέει τα προβλήματά τους σε έναν ψυχίατρο.

Η θεραπεία συμπεριφοράς περιλαμβάνει ασκήσεις για να αλλάξει τη σκέψη του ασθενούς που έχει αναπτυχθεί και τη συμπεριφορά που απορρέει από αυτές.

Τέλος, αν όλα τα άλλα αποτύχουν οι ασθενείς μπορούν να στραφούν σε φαρμακευτική αγωγή.

Όπως και κάθε άλλη φοβία, η ατελοφοβία αποτελεί εμπόδιο στην πορεία της φυσιολογικής ζωής. Ένας ατελοφοβικός  βρίσκεται  σε κίνδυνο, όταν έχει να αντιμετωπίσει άλλους ανθρώπους. Ο «ανταγωνισμός», που είναι φυσιολογικός για τους κανονικούς ανθρώπους, είναι ένα πρόβλημα για τους ατελοφοβικούς. Όταν ένα φυσιολογικό άτομο χάνει, είναι λίγο απογοητευμένος, αλλά αργότερα  ελέγχει τα συναισθήματά του. Από την άλλη πλευρά, όταν ένα πρόσωπο  ζει με ατελοφοβία αντιμετωπίζει μια αποτυχία και  δεν είναι σε θέση να το αντέξει. Είναι εξαιρετικά απογοητευμένος και αρχίζει αμφισβητεί τις ικανότητές του. Αρχίζει να πιστεύει ότι ποτέ δεν μπορεί να κάνει τίποτα σωστά. Θεωρεί τον εαυτό του ένα ηλίθιο άτομο και αυτή η αμφιβολία καλύπτει περισσότερο τις ικανότητές του. Αν και ένας ατελοφοβικός  έχει ταλέντο και ευφυΐα, αυτή η έλλειψη αυτοπεποίθησης του προκαλεί κατάθλιψη.

Χρόνια ουρολοίμωξη

Χρόνια ουρολοίμωξη, ICD-10 N39.0, είναι η εμφάνιση της λοίμωξης της ουροδόχου κύστεως, πάνω από 3 φορές τον χρόνο.

Οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς λόγω του ότι η ουρήθρα τους είναι πιο βραχεία.

Οι πιο συχνοί μικροοργανισμοί που προκαλούν ουρολοίμωξη είναι:

• Η Escherichia coli προκαλεί το 80% περίπου των οξέων λοιμώξεων σε ασθενείς χωρίς καθετήρες, ουρολογικές ανωμαλίες και λίθους.
• Ο staphylococcus saprophyticus προκαλεί επίσης αρκετές ουρολοιμώξεις σε νεαρές γυναίκες.
• Άλλα μικρόβια, όπως ο proteus, η klebsiella, το enterobacter, η serratia, ο S. Aureus και οι εντερόκοκκοι ευθύνονται για μικρότερα ποσοστά ουρολοιμώξεων. Ο ρόλος τους είναι σημαντικός σε υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις, σε λίθους νεφρών, σε αποφράξεις ουροποιητικού και σε περιπτώσεις ιατρικών χειρισμών όπως καθετηριασμών της ουροδόχου κύστης.
• Σε ορισμένες περιπτώσεις, σεξουαλικώς μεταδιδόμενα παθογόνα όπως τα Chlamydia trachomatis, η neisseria gonorrhoeae και ο ιός του έρπητα έχουν κυρίαρχο ρόλο.

Προδιαθεσικοί παράγοντες

Οι προδιαθεσικοί παράγοντες για την εμφάνιση της χρόνιας ουρολοίμωξης είναι η ατροφία του κόλπου μετά την εμμηνόπαυση, η σεξουαλική επαφή, τα συχνά επεισόδια ουρολοιμώξεων, οι ανατομικές ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, η παραμονή υπολείμματος ούρων στην ουροδόχο κύστη, η χρήση διαφραγμάτων και σπερματοκτόνων αλοιφών για αντισύλληψη, οι προηγούμενες εγχειρήσεις της ουροδόχου κύστεως και των νεφρών, η πεσμένη άμυνα του οργανισμού, η εγκυμοσύνη,  ο διαβήτης κ.α.

Συμπτώματα

Τα συμπτώματα της ουρολοίμωξης είναι η συχνουρία, ο πόνος στην ούρηση ιδίως στο τέλος της ούρησης, πόνος υπερηβικός, πόνος στην οσφύ, ακράτεια ούρων, νυχτουρία, αιματουρία, δυσοσμία ούρων, θολερότητα ούρων και εμπύρετο.

Αντιμετώπιση

Η αντιμετώπιση περιλαμβάνει λήψη ούρων για γενική, καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα, λήψη άφθονων υγρών πάνω από 3 λίτρα το 24ωρο κι έναρξη αντιβιοτικής αγωγής για 10 ημέρες περίπου σύμφωνα με το αντιβιόγραμμα. Σε μερικές περιπτώσεις ο γιατρός σας μπορεί να σας χορηγήσει επαναλαμβανόμενη προφυλακτική αντιβιοτική αγωγή για μερικές εβδομάδες ή μήνες.

Πρόληψη υποτροπής ουρολοίμωξης

Η πρόληψη υποτροπής της χρόνιας ουρολοίμωξης περιλαμβάνει λήψη άφθονων υγρών τουλάχιστον 12 ποτήρια την ημέρα, προφυλακτική αντιβίωση πριν την σεξουαλική επαφή, αποφυγή χρήσης διαφράγματος και σπερματοκτόνων αλοιφών, χρήση λιπαντικού κατά τη σεξουαλική επαφή, ούρηση μετά την σεξουαλική επαφή και πριν τον ύπνο, σκούπισμα της περιοχής μετά την ούρηση με φορά από μπροστά προς τον πρωκτό, αποφυγή παραμονής της ουροδόχου κύστεως γεμάτης για μεγάλο χρονικό διάστημα, καλή εκκένωση της ουροδόχου κύστεως. 

Σημαντική είναι και η επιλογή εσωρούχου. Προτιμήστε τα βαμβακερά εσώρουχα, αφού τα συνθετικά παγιδεύουν την υγρασία και την θερμότητα στην περιοχή και ευνοούν την ανάπτυξη βακτηρίων. Αποφύγετε επίσης τα στενά τζιν.

Υπάρχουν πολλές τροφές που προστατεύουν από την ουρολοίμωξη. Δύο με τρία φλιτζάνια χυμός φραγκοστάφυλου καθημερινά μειώνουν την ικανότητα των βακτηρίων να προσβάλουν το ουροποιητικό σύστημα, αν και μία νέα μελέτη δεν το επιβεβαιώνει αυτό. Ο χυμός μούρων και βατόμουρων μπορεί επίσης να βοηθήσει. Στην πρόληψη των χρόνιων ουρολοιμώξεων, επίσης, βοηθά και η βιταμίνη C, που υπάρχει στα πορτοκάλια. Επιπλέον, το ασκορβικό οξύ, μειώνει την συγκέντρωση μικροβίων στα ούρα και έτσι προλαμβάνει την λοίμωξη. Ασκορβικό οξύ βρίσκεται στα ακτινίδια, την παπάγια, τον μαϊντανό, τις φράουλες, το μπρόκολο και το μάνγκο.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1.            Zalmanovici Trestioreanu A, Green H, Paul M, Yaphe J, Leibovici L (2010). Antimicrobial agents for treating uncomplicated urinary tract infection in women. In Zalmanovici Trestioreanu, Anca. "Cochrane Database of Systematic Reviews". Cochrane Database Syst Rev 10 (10): CD007182.

2.            Nicolle LE (2008). "Uncomplicated urinary tract infection in adults including uncomplicated pyelonephritis". Urol Clin North Am 35.

3.            Phipps S, Lim YN, McClinton S, Barry C, Rane A, N'Dow J (2006). Short term urinary catheter policies following urogenital surgery in adults. In Phipps, Simon. "Cochrane Database of Systematic Reviews". Cochrane Database Syst Rev (2).

4.            Gould CV, Umscheid CA, Agarwal RK, Kuntz G, Pegues DA (2010). "Guidelines for prevention of catheter-associated urinary tract infections 2009". Infect Control Hosp Epidemiol 31 (4): 319–26.

5.            Justice S, Hunstad D, Seed P, Hultgren S (2006). "Filamentation by Escherichia coli subverts innate defenses during urinary tract infection". Proc Natl Acad Sci USA 103 (52): 19884–9.

6.            Jepson RG, Craig JC (2008). Cranberries for preventing urinary tract infections. In Jepson, Ruth G. "Cochrane Database of Systematic Reviews". Cochrane Database Syst Rev (1): CD001321.

7.            Barbosa-Cesnik C, Brown MB, Buxton M, Zhang L, DeBusscher J, Foxman B (2011 Jan). "Cranberry juice fails to prevent recurrent urinary tract infection: results from a randomized placebo-controlled trial". Clinical Infectious Diseases 52 (1): 23–30.

8.            Raz Raul Stamm Walter E (1993). "A Controlled Trial of Intravaginal Estriol in Postmenopausal Women with Recurrent Urinary Tract Infections". New England Journal of Medicine 329 (11): 753–6.

Ψυχογενής βουλιμία

Ο όρος ψυχογενής ή νευρική ή νευρογενής βουλιμία (bulimia nervosa), ICD-10 F50.2, περιγράφει μια διαταραχή στην πρόσληψης τροφής. 

Η νευρογενής βουλιμία χαρακτηρίζεται από επεισοδιακή υπερφαγία (κατανάλωση πολύ μεγάλης ποσότητας φαγητού σε σύντομο χρονικό διάστημα), η οποία ακολουθείται από την προσπάθεια απαλλαγής από τις περιττές θερμίδες συνήθως μέσω εμετού, καθαρτικών, διουρητικών και υπερβολικής άσκησης.

Οι γυναίκες έχουν εννέα φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να παρουσιάσουν νευρική βουλιμία από τους άντρες. Εξαιτίας της σχετικά πρόσφατης ταξινόμησης της νευρογενούς βουλιμίας ως ξεχωριστής νοσολογικής οντότητας, τα επιδημιολογικά δεδομένα για τη διαταραχή αυτή είναι περιορισμένα.

Η ετήσια εξάπλωση της διαταραχής έχει υπολογιστεί στο 11,15-13,5 ‰ ετησίως. Το ποσοστό αυτό τριπλασιάζεται όταν συμπεριληφθούν και οι υποκλινικές περιπτώσεις νευρογενούς βουλιμίας. Οι μετρήσεις της επίπτωσης της διαταραχής παρουσίασαν αύξηση μέσα στη δεκαετία 1980-1990, αλλά αυτό πιθανώς να οφείλεται στη βελτίωση της διαγνωστικής μας ικανότητας και όχι σε πραγματική αύξηση των περιστατικών.

Όπως και η ψυχογενής ανορεξία, η βουλιμία εμφανίζεται, κυρίως, σε γυναίκες. Μόνο το 5-10% των πασχόντων είναι άρρενες, η δε ηλικιακή ομάδα στην οποία, συνήθως, παρουσιάζεται η διαταραχή είναι αυτή των 20-24 ετών.

Υπάρχουν μεγαλύτερα ποσοστά διατροφικών διαταραχών σε ομάδες που ασχολούνται με δραστηριότητες που έχουν εξιδανικεύσει ένα αδύνατο σώμα, όπως ο χορός, η ενόργανη γυμναστική, το μόντελινγκ, οι μαζορέτες, το τρέξιμο, το καλλιτεχνικό πατινάζ, η ηθοποιία και η κωπηλασία. 

Η βουλιμία είναι πιο συχνή στους Καυκάσιους.

Τα αντικαταθλιπτικά, ιδιαίτερα οι SSRIs (εκλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης της σεροτονίνης) χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νευρικής βουλιμίας.

Η λέξη βουλιμία είναι συνένωση των λέξεων βοῦς (βόδι) και λιμός (πείνα). Στα αρχαία ελληνικά σήμαινε υπερβολικά μεγάλη πείνα και υποδήλωνε μια παθολογική κατάσταση κατά την οποία κάποιος ήταν ικανός να καταναλώσει ένα ολόκληρο βόδι.

Ο όρος νευρογενής βουλιμία εισήχθηκε το 1979 από τον Βρετανό ψυχίατρο Τζέραλντ Ράσελ  για να περιγράψει μια παθολογική οντότητα διαφορετική από τη ψυχογενή ανορεξία. 

Ο εγκεφαλικά προερχόμενος νευροτροπικός παράγοντας (BDNF) είναι υπό έρευνα ως πιθανός μηχανισμός. 

Το μοντέλο του Fairburn εξηγεί τη διαδικασία κατά την οποία ένα άτομο πέφτει στον φαύλο κύκλο και αναπτύσσει βουλιμία. Η υπερβολική ανησυχία για το βάρος σε συνδυασμό με τα χαμηλά ποσοστά αυτοεκτίμησης θα οδηγήσουν σε αυστηρούς, άκαμπτους και μη ελαστικούς διαιτητικούς κανόνες (γνωστικό συμπεριφορικό μοντέλο).  

Στέρηση τροφής 

Η στέρηση τροφής και η αυτοεπιβολή διαιτών αδυνατίσματος που περιορίζουν την ενέργεια που προσλαμβάνεται φαίνεται να προκαλούν επεισόδια υπερφαγίας μόλις το φαγητό γίνει ξανά διαθέσιμο και ψυχολογικές καταστάσεις, όπως εμμονή με το φαγητό και την πρόσληψη τροφής, αυξημένη συναισθηματική ανταπόκριση και δυσφορία, και έλλειψη συγκέντρωσης συμβαίνουν. Με βάση τον περιορισμό πρόσληψης τροφής κατά τη διάρκεια μιας ημέρας, μπορεί να προβλεφθεί η πιθανότητα εμφάνισης κρίσεων υπερφαγίας την επόμενη ημέρα.

Τα βασικά χαρακτηριστικά της ψυχογενούς βουλιμία είναι:

1.            Επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπερφαγίας που χαρακτηρίζονται από υπερβολική λήψη τροφής μέσα σε συγκεκριμένα χρονικά περιθώρια

(πχ. μέσα σ' ένα 2ωρο) και από την αίσθηση ότι έχει χαθεί ο έλεγχος.

2.            Το άτομο αντισταθμίζει την παραπάνω συμπεριφορά με το να προκαλεί εμετό, με τη χρήση διουρητικών και καθαρτικών, με δίαιτα και υπερβολική άσκηση.

3.            Τα επεισόδια υπερφαγίας και οι αντισταθμιστικές συμπεριφορές

συμβαίνουν τουλάχιστον 2 φορές την εβδομάδα και για 3 μήνες.

4.            Το βάρος και το σχήμα του σώματος παίζει υπερβολικό ρόλο στην αυτοεκτίμηση.

5.            Η ψυχογενής βουλιμία, συνήθως, δεν έχει φανερά σωματικά συμπτώματα, όπως η ανορεξία και μπορεί να περνάει απαρατήρητη από το περιβάλλον. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να διαρκεί πολύ περισσότερο, καμιά φορά για ολόκληρη τη ζωή και μπορεί να αποβεί θανατηφόρα, αφού ο υποσιτισμός προκαλεί σταδιακά βλάβες σε όλα τα ζωτικά όργανα.

6.            Επιπλοκές ψυχογενούς βουλιμίας

•             Χρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

•             Αφυδάτωση και υποκαλιαιμία, οι οποίες προκαλούνται από τους συχνούς εμετούς

•             Αστάθεια των ηλεκτρολυτών η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή αρρυθμία, καρδιακή συγκοπή ακόμη και θάνατο

•             Οισοφαγίτιδα ή φλεγμονή

•             Ρήξη των τοιχωμάτων του οισοφάγου

•             Στοματικό τραύμα, στο οποίο η επαναλαμβανόμενη εισαγωγή των δαχτύλων ή άλλων αντικειμένων μπορεί να προκαλέσει τραυματισμούς στην εσωτερική επένδυση του στόματος ή του λαιμού

•             Γαστροπάρεση (καθυστερημένη γαστρική εκκένωση)

•             Δυσκοιλιότητα

•             Στειρότητα

•             Διογκωμένοι αδένες κάτω από το σαγόνι

•             Έλκος

•             Κάλοι ή ουλές στο πίσω μέρος των χεριών από το επαναλαμβανόμενο τραύμα από τους τομείς των δοντιών

•             Συνεχείς αυξομειώσεις βάρους

Η συχνή επαφή των δοντιών και του γαστρικού οξέος μπορεί να προκαλέσει συγκεκριμένα:

•             Σοβαρή διάβρωση των δοντιών

•             Διάβρωση του σμάλτου των δοντιών

•             Διογκωμένους σιελογόνους αδένες

Όπως σε πολλές ψυχιατρικές ασθένειες, μπορεί επίσης να υπάρξουν και παραισθήσεις. Τα άτομα αυτά μπορεί επίσης να υποφέρουν από σωματικές επιπλοκές όπως τετανία, επιληπτικές κρίσεις, καρδιακή αρρυθμία και μυική αδυναμία.

Η ανάπτυξη αυτής της διαταραχής οφείλεται σε μια πολυπαραγοντική δυσλειτουργία, όπου εμπλέκονται ψυχολογικοί, φυσιολογικοί, αναπτυξιακοί και πολιτιστικοί παράγοντες.

Πιο συγκεκριμένα, η χαμηλή αυτοεκτίμηση αλλά και η αδυναμία προσαρμογής και διαχείρισης αγχογόνων καταστάσεων και μεταβατικών περιόδων παίζουν καθοριστικό ρόλο. 

Επίσης, έχουν ενοχοποιηθεί το αυξημένο βάρος κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας και η φυσική ή σεξουαλική κακοποίηση. Η ψυχογενής βουλιμία, βέβαια, πολλές φορές μπορεί και να οφείλεται και σε μια γενετική προδιάθεση καθότι έχει βρεθεί αυξημένη εμφάνιση της διαταραχής ή άλλων μορφών ψυχοπαθολογίας σε πρώτου βαθμού συγγένειας των πασχόντων, όπως διαταραχές της διάθεσης και κατάχρηση ουσιών και άλλες συγγενείς διαταραχές πρόσληψης τροφής ή ακόμα και της ίδιας. Τέλος, νευροφυσιολογικά δεδομένα εμπλέκουν τον υποθάλαμο και κεντρικούς νευροδιαβιβαστές, ως δυσλειτουργίες του εγκεφάλου που οδηγούν στην ανάπτυξη της βουλιμίας.

Οι στόχοι στη θεραπεία της ψυχογενούς βουλιμίας είναι η αποκατάσταση κατά κύριο λόγο της διατροφικής δυσλειτουργίας και η έλλειψη ισορροπίας που πλήττει τον μεταβολισμό. Επίσης, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η τροποποίηση της δυσλειτουργικής σκέψης, συμπεριφοράς και συναισθημάτων γύρω από το φαγητό κατά τέτοιο τρόπο, ώστε να περιοριστούν και σταδιακά να εξαλειφθούν τα επεισόδια υπερφαγίας, η πρόκληση εμετού και η χρήση καθαρτικών, καθώς και οι υπόλοιπες παθολογικές αντισταθμιστικές αντιδράσεις.

Ο τρόπος αντιμετώπισης περιλαμβάνει, συνήθως, τη συμμετοχή ψυχολόγου, ψυχιάτρου, παθολόγου και κλινικού διαιτολόγου για την αντιμετώπιση της διαταραχής.

Θεραπεία 

Ψυχολογικές θεραπείες 

Υπάρχουν διάφορες εμπειρικά υποστηριγμένες ψυχοκοινωνικές θεραπείες για τη νευρική βουλιμία. 

-Η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία η οποία περιλαμβάνει τη διδασκαλία των ασθενών να δοκιμάζουν αυτόματες σκέψεις και να συμμετέχουν σε συμπεριφορικά πειράματα (για παράδειγμα να τρώνε απαγορευμένα φαγητά κατά τις συνεδρίες) έχει επιδείξει αποτελεσματικότητα και με την ταυτόχρονη χρήση αντικαταθλιπτικής αγωγής. Έρευνα προτείνει ότι η γνωστική συμπεριφορική θεραπεία είναι η καλύτερη ψυχοθεραπευτική θεραπεία για τη νευρική βουλιμία. Μία εξαίρεση ήταν μια μελέτη η οποία προτείνει ότι η διαπροσωπική θεραπεία μπορεί να είναι το ίδιο αποτελεσματική με τη γνωστική συμπεριφορική θεραπεία, παρόλο που επιτυγχάνει τα αποτελέσματα της αργότερα. Χρησιμοποιώντας τη γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία οι ασθενείς καταγράφουν πόσο φαγητό τρώνε και τις περιόδους που κάνουν εμετό με τον σκοπό να αναγνωρίσουν και να αποφύγουν συναισθηματικές διακυμάνσεις που προκαλούν επεισόδια βουλιμίας σε καθημερινή βάση. 

Για να δουλέψει η θεραπεία όλοι οι ασθενείς πρέπει να δουλέψουν μαζί για να συζητήσουν, καταγράψουν και να αναπτύξουν στρατηγικές αντιμετώπισης. Η θεραπεία αυτή με το να κάνει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν τις πράξεις τους, τους κάνει να μπορούν να σκεφτούν εναλλακτικά. 

-Οι ερευνητές έχουν επίσης αναφέρει θετικά αποτελέσματα για τη διαπροσωπική θεραπεία και τη θεραπεία διαλεκτικής συμπεριφοράς. 

-Η οικογενειακή θεραπεία, επίσης, για τη θεραπεία της νευρικής ανορεξίας έχει δείξει να έχει θετικά αποτελέσματα και είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία για τη νευρική ανορεξία σε ασθενείς κάτω των 18 χρόνων και μέσα σε 3 χρόνια από την έναρξη της ασθένειας. 

-Μερικοί ερευνητές έχουν, επίσης, υποστηρίξει ότι υπάρχουν θετικά αποτελέσματα από την υπνοθεραπεία. 

Φαρμακευτική θεραπεία

-Μερικοί ερευνητές έχουν υποθέσει μια σχέση στις αλλαγές διάθεσης και κλινικές μελέτες έχουν διεκπεραιωθεί με τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αναστολείς μονοαμινικής οξειδάσης, μιανσερίνη, φλουοξετίνη, ανθρακικό λίθιο, νιμιφενσίνη, τραζοδόνη και βουπροπιόνη.

-Ομάδες μελέτης οι οποίες έχουν δει μια σχέση με επιληπτικές κρίσεις έχουν επιχειρήσει θεραπεία με φαινυτοΐνη, καρβαμαζεπίνη και βαλπροϊκό οξύ. 

-Οπιούχοι ανταγωνιστές, όπως η ναλοξόνη και η ναλτρεξόνη που μπλοκάρουν τις επιθυμίες για τυχερά παιχνίδια έχουν, επίσης, χρησιμοποιηθεί.

Έχει γίνει, επίσης, κάποια έρευνα η οποία χαρακτηρίζει τη νευρική βουλιμία ως μια διαταραχή εξάρτησης και προτείνει την κλινική χρήση τοπιραμάτης, η οποία μπλοκάρει τις επιθυμίες για οπιούχα, κοκαΐνη, αλκοόλ και φαγητό.

Νοσηλεία 

Μπορεί να απαιτείται επί ηλεκτρολυτικών διαταραχών, μεταβολικής αλκάλωσης και τάσεων αυτοκτονίας.

Βιβλιογραφία

1.            Τμήμα Ψυχολογίας Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διαταραχές στην πρόσληψη τροφής.

2.            Lorna A. Champion, Michael J. Power. Adult psychological problems: an introduction. σελ. 107.

3.            Michael J. Gibney, Marinos Elia, Nutrition Society (Great Britain), Olle Ljungqvist (2005). Clinical nutrition. Wiley-Blackwell. σελ. 92.

4.            Zunker, C.B. Peterson, R.D. Crosby, L. Cao, S.G. Engel, J.E. Mitchell, S.A. Wonderlich (Οκτ. 2011). "Ecological momentary assessment of bulimia nervosa: Does dietary restriction predict binge eating?". Behaviour Research and Therapy (Elsevier) 49 (10): 714-7.

5.             Κ. Σολδάτος, Λ. Λύκουρας (2006). Σύγγραμμα ψυχιατρικής. Α´ Τόμος. Αθήνα: Εκδ. Βήτα.

6.             Kaplan, Sadock (2004). Εγχειρίδιο Κλινικής Ψυχιατρικής. Αθήνα: Εκδ. Παρισιάνου.