Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

Πολύ πριν από την εξέλιξη της δυτικής φαρμακευτικής, οι άνθρωποι είχαν μόνο μία επιλογή, όταν αρρώσταιναν: τη φύση. 

Βότανα και μπαχαρικά δίνουν απαντήσεις και λύσεις σε διάφορα προβλήματα υγείας, που, ενδεχομένως, να αντιμετωπίζετε.

• Βήχας

Το φασκόμηλο είναι ένα από τα καλύτερα «γιατρικά» για τον πονόλαιμο και τον βήχα. Είτε μασήσετε τα φύλλα του, είτε επιλέξετε να ετοιμάσετε ένα ρόφημα από φασκόμηλο, τα αποτελέσματα θα είναι ιδιαίτερα ευεργετικά για την υγεία σας. Να θυμάστε, ότι το φασκόμηλο χρειάζεται πολύ ήλιο και δροσιά σε υψηλές θερμοκρασίες, εφ' όσον το χώμα είναι στεγνό ή τουλάχιστον καλά στραγγισμένο.

• Φαγούρα στο δέρμα, δερματίτιδα και εξανθήματα

Το τζελ της αλόης μπορεί να ανακουφίσει από τον κνησμό και τις φλεγμονές, όταν εφαρμόζεται απευθείας στο δέρμα σας. Εναλλακτικά και το χαμομήλι έχει την ικανότητα να απαλύνει ένα εξάνθημα, όταν το εφαρμόζετε ως μια δροσερή κομπρέσα. Το χαμομήλι μάλιστα είναι ιδανικό σε μορφή κομπρέσας, στις περιπτώσεις που έχετε κάποιο εξάνθημα στο εξωτερικού του βλεφάρου. Φυτέψτε την αλόη σε καλά στραγγισμένο και αμμώδες έδαφος, μέσα σε μια μεγάλη γλάστρα και τοποθετήστε τη σε ένα ηλιόλουστο και ζεστό σημείο.

• Πεπτικά προβλήματα

Το πιπέρι cayenne (και άλλες πικάντικες πιπεριές), το σκόρδο, το τζίντζερ και η κουρκούμη, εάν ληφθούν πριν από το φαγητό ή ενσωματωθούν σε ένα γεύμα, βοηθούν στην επίλυση προβλημάτων, που ενδεχομένως παρουσιάζει το πεπτικό σας σύστημα. Το πιπέρι διευκολύνει τη διαδικασία της πέψης αυξάνοντας την ποσότητα υδροχλωρικού οξέως, που εκκρίνει το στομάχι. Πλούσιο σε αντιοξειδωτικά, το πιπέρι χάρη στην «καυτερή» ουσία καψαϊκίνη, καταπραϋνει τους μυϊκούς πόνους και τις μετεγχειρητικές ενοχλήσεις καθώς μπλοκάρει τις χημικές ενώσεις που μεταφέρουν το μήνυμα του πόνου στον εγκέφαλο. Επίσης, δύο κουταλιές χυμού λάιμ και τζίντζερ μαζί με λίγο μέλι, μέσα σε ένα ποτήρι ζεστό νερό είναι ιδιαίτερα ανακουφιστικό μετά από κάθε βαρύ γεύμα. Είτε πρόκειται για δυσπεψία, αέρια ή φούσκωμα, ο μάραθος (ή το μάραθο) μπορεί να βοηθήσει. Πιείτε ένα τσάι με μάραθο ή μασήστε μερικούς σπόρους του. Ο μάραθος βοηθά στην πέψη, μειώνει τα αέρια, απαλύνει από τους πόνους, που προκαλούν οι κράμπες και μειώνει τη ναυτία.

• Πονοκέφαλος

Η λεβάντα και το χαμομήλι ενδείκνυνται για χαλάρωση, καθώς αυξάνουν τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο. Εάν μάλιστα υποφέρετε από πονοκεφάλους, καλό είναι να πίνετε ένα φλιτζάνι τσαγιού δύο ή τρεις φορές την ημέρα. Εναλλακτικά, ρίξετε μερικές σταγόνες αιθέριου ελαίου λεβάντας σε λίγο ελαιόλαδο και κάντε με το μείγμα μασάζ στους κροτάφους ή φτιάξτε ένα ρόφημα με δενδρολίβανο, το οποίο έχει αναλγητική δράση και θα σας ανακουφίσει.

• Μυϊκός πόνος

Είτε μόνο του, είτε σε συνδυασμό με το δεντρολίβανο, το τζίντζερ μπορεί να επιταχύνει την επούλωση και να παράσχει γρήγορη ανακούφιση, όταν αντιμετωπίζετε προβλήματα δυσκαμψίας και μυϊκούς πόνους. Εφαρμόστε το σε μία κομπρέσα ή προσθέστε το εκχύλισμά του στο ντους σας. Επιπλέον, διάφορες έρευνες αναφέρουν, ότι το τζίντζερ είναι σημαντικός σύμμαχος του οργανισμού καθώς μειώνει την αρτηριακή πίεση, τον πόνο από την αρθρίτιδα και τον κίνδυνο εμφάνισης διαφόρων μορφών καρκίνου.

• Άγχος

Ο βασιλικός θεωρείται αποτελεσματικός για τη μείωση του στρες, καθώς αυξάνει την αδρεναλίνη και τη νοραδρεναλίνη, ενώ ταυτόχρονα μειώνει τη σεροτονίνη. Ο βασιλικός, επίσης, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως «φάρμακο» για την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού.

ΠΗΓΗ

pentapostagma.gr

Φυτοθεραπεία

Η φυτοθεραπεία βρίσκεται στην απαρχή της θεραπευτικής αναζήτησης του ανθρώπου...

Το περιβάλλον, η φύση, μέρος της οποίας αποτελεί και ο άνθρωπος, είναι το πρώτο εργαστήριο παραγωγής φαρμάκων "φύσις νόσων ιατρός" έλεγε ο Ιπποκράτης.

Η πρώτη έγγραφη αναφορά για συλλογή φυτών για θεραπευτικούς λόγους μεταφράστηκε από σφηνοειδή γραφή και αποδίδεται στους Σουμέριους του 4000 π.Χ. Άλλες γραπτές αναφορές ανακαλύφθηκαν στη Κίνα και την Μεσοποταμία (3000π.Χ.) την Αίγυπτο (2500 π.Χ.) και φυσικά στην Ελλάδα προ, κατά και μετά Ιπποκράτη, συνέχεια δε με τον Διοσκουρίδη, Γαληνό μέχρι σήμερα.

Η ιστορία της Φυτοθεραπείας είναι στη ουσία ταυτόσημη με την ιστορία της Φαρμακευτικής, τουλάχιστον μέχρι τον Β' παγκόσμιο πόλεμο.

Η Φυτοθεραπεία, μετά από μια σύντομη πορεία παρακμής 20-30 χρόνων (τα χρόνια της "χημικής επανάστασης" στη ιατρική, δηλαδή μετά τον Β' παγκόσμιο πόλεμο μέχρι τα τέλη του '60), επαναχρησιμοποιείται όλο και περισσότερο και επαναπροσδιορίζεται η επιστημονική της αξία με τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες και κλινικές εμπειρίες.

Η Χημική ιατρική, ξεκίνησε και συνεχίζει απομονώνοντας τα δραστικά μόρια των φυτών για να καταλήξει να τα παράγει τεχνικώς στο εργαστήριο. Ποτέ όμως δεν κατόρθωσε να μιμηθεί ακριβώς τη φύση, π.χ. το 'σκορβούτο' ποτέ δεν θεραπεύτηκε με συνθετική βιταμίνη C αλλά με την φυσική της μορφή που βρίσκεται στα φρούτα και τα λαχανικά. Τώρα που ο αρχικός ενθουσιασμός της χημείας, του "μαγικού χαπιού" των δεκαετιών '45-'65 έχει υποχωρήσει, αναγκάζει όλο και περισσότερους επιστήμονες να στραφούν προς αναζήτηση φυσικών λύσεων που ταιριάζουν στην ανθρώπινη φύση μας.

Η Φυτοθεραπεία μπορεί να συνεισφέρει στον πάσχοντα οργανισμό σε διάφορα επίπεδα, ενεργώντας είτε συμπτωματικά είτε βαθύτερα και αιτιολογικά. Μπορεί να ανακουφίσει σε οξείες καταστάσεις με τρόπο άμεσο, ήπιο και ασφαλή. Μπορεί να βελτιώσει συμπτώματα σε χρόνιες ασθένειες μέσω μηχανισμών αποτοξίνωσης και ανακούφισης οργάνων και ιστών. Μπορεί να συμβάλει στην εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού (λειτουργικές παθήσεις), τονώνοντας, εξισορροπώντας, διεγείροντας το ανοσοποιητικό σύστημα κλπ.

Η Φυτοθεραπεία χρησιμοποιείται είτε συμπληρωματικά με άλλη φυσική ιατρική μέθοδο (Ομοιοπαθητική, Βελονισμό κλπ) ή και με τη συμβατική "χημική" ιατρική, είτε εναλλακτικά από μόνη της.

Τα φυτικά φάρμακα για να είναι πιο δραστικά, χρησιμοποιούν τα φυτά ολόκληρα ή μέρη τους (άνθη, φύλλα, κορμός, φλοιός, ρίζα κλπ). Έτσι εμπεριέχουν όλα τα στοιχεία τους, διατηρούν την "προσωπικότητά" τους και φυσικά δεν είναι τόσο "αθώα" όσο νομίζουν οι περισσότεροι κι άρα χωρίς τη γνώμη του ειδικού ιατρού καλύτερα να αποφεύγονται.

''Φύσις νόσων ιατρός"

Ιπποκράτης (5ος αιώνας π.Χ.)

Πηγή

http://www.kefide.gr

Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας

Η ανανεώσιμη πηγή ενέργειας είναι μορφή εκμεταλλεύσιμης ενέργειας που προέρχεται από τη φύση.

Οι ήπιες μορφές ενέργειας ή οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή οι νέες πηγές ενέργειας προέρχονται από τον άνεμο, το νερό την γεωθερμία, τον ήλιο κ.α. και είναι φιλικές προς το περιβάλλον.

Για την εκμετάλλευσή τους δεν απαιτείται παρέμβαση, όπως εξόρυξη, άντληση και καύση, αλλά απλώς γίνεται εκμετάλλευση της ήδη υπάρχουσας ροής ενέργειας στη φύση.

Οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας είναι φιλικές προς το περιβάλλον και δεν αποδεσμεύουν υδρογονάνθρακες, διοξείδιο του άνθρακα και τοξικά ή ραδιενεργά απόβλητα, όπως οι υπόλοιπες μορφές ενέργειας που χρησιμοποιούνται σήμερα σε μεγάλη κλίμακα.

Λόγω κλιματολογικών συνθηκών η αιολική και η ηλιακή ενέργεια μπορούν να αναπτυχθούν πολύ στην Ελλάδα.