Αετός σαλάχι

Ο Αετός είναι ψάρι των ελληνικών θαλασσών.

Ο αετός, ονομάζεται και "Μυλιοβάτις ο αετός" (Myliobatis aquila). Είναιμεγάλο σαλάχι που ανήκει στην οικογένεια των Μυλιοβατιδών (Myliobatidae).

Το πελαγίσιο σαλάχι έχει  χαρακτηριστικό κεφάλι και θωρακικά πτερύγια. Φθάνει στα 2 μ. μήκος και η ουρά του τα 80 εκατοστά. Η ουρά του έχει ένα δηλητηριώδη αγκάθια. Βρίσκεται στους αμολασπώδεις βυθούς, όπου τρέφεται με οστρακοειδή και μικρά ψαριά. Πιάνεται από τις ανεμότρατες. 

Έχει χρώμα γκρίζο λαδί, άλλοτε κοκκινωπό με ασπροκίτρινη κοιλιά. Το κεφάλι του πεπλατυσμένο στρογγυλεύει σαν πέταλο και προεξέχει με τα μάτια του στα πλάγια να προβάλουν πολύ, σαν του βάτραχου. Τα θωρακικά του πτερύγια έχουν χαρακτηριστικό τριγωνικό σχήμα, μυτερά στις άκρες, σαν τις φτερούγες των πουλιών. Η ουρά του είναι λεπτή και απολήγει σαν μαστίγιο στη βάση της οποίας φέρεται ενίοτε και δεύτερο κεντρί αγκαθωτό, ιοβόλο, ως συνέχεια ραχιαίου πτερυγίου. Στο στόμα του φέρει πλατείς οδόντες που μοιάζουν με λιθόστρωτο με τα οποία πολτοποιεί τη τροφή του.

Ζει σε αμμώδη βυθό, βούρκο ή λάσπη και τροφή του είναι όστρακα, κυρίως στρείδια αλλά και μικρά ψάρια. Πολλές φορές στο κυνήγι της τροφής του ή και καταδιωκόμενο εξέρχεται με ορμή έξω από το νερό όπου μετά από μια θεαματική τροχιά ξαναπέφτει στη θάλασσα. Τη μεγάλη του ταχύτητα οφείλει στη κυματική διαγωγή των ισχυρών πτερύγων του που θυμίζει κίνηση πέπλων.

Ο θηλυκός αετός γεννά ζωντανά ένα - δύο μικρά.

Στις ελληνικές θάλασσες υπάρχουν αρκετά είδη του που διαφέρουν περισσότερο στο χρώμα. Το κρέας του είναι κατώτερο από αλλά σαλάχια και γι΄ αυτό σπάνια παρουσιάζεται στις ψαραγορές.

Σαλάχι

Το σαλάχι είναι μεγάλο ψάρι, το οποίο έχει φαρδιά πτερύγια και ουρά.  Μερικά από αυτά προκαλούν ηλεκτρικές εκκενώσεις από την ουρά και τα άκρα.

Το σαλάχι ή σελάχι είναι είδος ψαριού και ανήκει στο γένος Ράγια, είναι δε γνωστό και με τις ονομασίες βάτος, ράγια και ράσσα. Τα σαλάχια φτάνουν σε μεγάλο βάθος, βρίσκονται δε σχεδόν σε όλες τις θάλασσες. 

Το σώμα τους είναι ατρακτοειδές και φέρει μεγάλα πτερύγια που τα βοηθούν με διάφορες κυματοειδείς κινήσεις να κολυμπούν και να ελίσσονται πολύ γρήγορα. Είναι πεπιεσμένα στην κοιλιά και ο σκελετός τους είναι χόνδρινος. Τα πτερύγια του σαλαχιού ενώνονται με το κεφάλι, ενώ το στόμα του βρίσκεται στο μέρος της κοιλιάς, έχει δε σχήμα εγκάρσιας τομής. Τα δόντια του είναι πριονωτά. Το δέρμα της ράχης είναι σκληρό μοιάζοντας με αυτό των καρχαριοειδών, είναι δε χρώματος γκρίζου, κιτρινωπού ή ελαιοπράσινου, φέρει δε σε ορισμένα είδη και κηλίδες. Η όσφρηση και η όρασή του είναι εξαιρετικά αναπτυγμένες. Τα μάτια του βρίσκονται στη ράχη, ενώ σε ορισμένα είδη είναι τοποθετημένα πλευρικά στο κεφάλι, το οποίο καταλήγει σε ένα στρογγυλεμένο ρύγχος. Η αφή του βρίσκεται σε όλη την επιφάνεια του σώματος. Το σαλάχι έχει φάρυγγα και οισοφάγο μυώδεις και ισχυρούς. Το στομάχι του είναι σε σχήμα θυλάκου ενώ το έντερό του είναι μικρό σε μήκος και ευθύγραμμο. Το άκρο του σώματός του καταλήγει σε μακριά ουρά που μοιάζει με μαστίγιο, η άκρη της οποίας σε αρκετά είδη έχει δηλητήριο και σε μερικά ηλεκτρισμό. Αποτελεί ισχυρό όπλο αλλά και όργανο αναπαραγωγής. Το μήκος τους φτάνει τα 3 μέτρα και το βάρος τους τα 50 κιλά, ενώ Πολλαπλασιάζονται με αβγά που γονιμοποιούνται μέσα στο σώμα του θηλυκού και παραμένουν εκεί μέχρι την επώαση, μετά 5-12 μήνες, ανάλογα με το περιβάλλον. Τα μικρά σαλαχάκια βγαίνουν τότε ζωντανά από το σώμα του θηλυκού (6-7). 

Τα σαλάχια είναι σαρκοφάγα και επιτίθενται σε κοπάδια ψαριών τρώγοντας μεγάλες ποσότητες. Μερικά είδη θεωρούνται επικίνδυνα για τον άνθρωπο, γιατί προκαλούν ηλεκτρικές εκκενώσεις από την ουρά και τα άκρα.. 

Τα σαλάχια ψαρεύονται για τη σάρκα των πτερυγίων τους, που είναι εξαιρετικά εύγευστη, αλλά και για το δέρμα τους, ενώ απο το συκώτι τους εξάγεται έλαιο πλούσιο σε βιταμίνη D.

Ψαρεύεται και με ψαροντούφεκο.

Το σαλάχι γίνεται πολύ νόστιμο στο φούρνο.